Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 986/13
Postanowienie
Dnia 11 października 2013 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Violetta Osińska
Sędziowie: SO Marzenna Ernest (spr.)
SO Zbigniew Ciechanowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2013 r. w S. sprawy ze skargi dłużnika K. K. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) N. K.z dnia 8 stycznia 2013 r. polegająca na wszczęciu egzekucji z nieruchomości dłużnika, dla której Sąd Rejonowy w Goleniowie prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), sygn. akt Km 3586/12 przy udziale wierzyciela (...)w W. na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 23 kwietnia 2013 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia, sygn. I Co 214/13 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Goleniowie odrzucił zażalenie dłużnika K. K..
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy podkreślił, iż postanowienie w przedmiocie oddalenia skargi na czynność komornika polegającą na wszczęciu egzekucji z nieruchomości, nie jest zaskarżalne. Jako niedopuszczalne podlegało więc odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. K., wnosząc o jego uchylenie. Wskazał, że domaga się tego, co zawarł w skardze na czynność komornika.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie okazało się bezzasadne.
Jak słusznie podkreślił Sąd I instancji, w postępowaniu egzekucyjnym zażalenie na postanowienie sądu I instancji przysługuje wyłącznie w wypadkach w ustawie wskazanych (art. 767 4 § 1 k.p.c.; art. 767 § 3 k.p.c. przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 02 lipca 2004 r.), a także na orzeczenia sądu wymienione w art. 394 k.p.c., poprzez jego odpowiednie stosowanie w tym postępowaniu (art. 13 § 2 k.p.c.).
Niewątpliwym jest, iż przepisy normujące postępowanie egzekucyjne nie przewidują możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia sądu rozstrzygającego skargę na czynność komornika sądowego, polegającą na zawiadomieniu o wszczęciu egzekucji z nieruchomości.
Zgodnie z art. 13 § 2 k.p.c., przepisy o procesie stosuje się odpowiednio do innych rodzajów postępowań, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej, w tym również do postępowania egzekucyjnego. W postępowaniu egzekucyjnym znajduje zatem odpowiednie zastosowanie m.in. art. 394 § 1 k.p.c. stanowiący, że zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie a ponadto postanowienia enumeratywnie wymienione w dalszej części powołanego przepisu. Postanowienie z dnia 28 marca 2013 r. oddalające skargę dłużnika nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. W postępowaniu egzekucyjnym bowiem przez „kończące postępowanie w sprawie” należy pojmować tylko takie orzeczenia sądowe, które kończą samodzielną część tego postępowania (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 listopada 1997 r., III CZP 55/97).
Na skutek oddalenia skargi postępowanie egzekucyjne ani jego część nie zostało zakończone zaś dłużnik nie jest pozbawiony jakichkolwiek praw w tym postępowaniu. Z tego też względu postanowienia z dnia 28 marca 2013 r. nie można uznać za kończące postępowanie w sprawie. Nie mieści się ono także w katalogu postanowień wymienionych w art. 394 § 1 k.p.c. w punktach od 1 do 12 tego przepisu. Z tych też względów postanowienie to nie podlegało zaskarżeniu. W konsekwencji oznacza to, iż wywiedzione zażalenie było niedopuszczalne, i jako takie, na zasadzie przepisu art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. podlegało odrzuceniu. Takie też orzeczenie wydał Sąd Rejonowy.
Zaskarżone postanowienie jest więc prawidłowe i odpowiada prawu. Z tych też względów Sąd Okręgowy w oparciu o przepis art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił środek zaskarżenia kwestionujący to rozstrzygnięcie.
(...)
(...)
1. (...)
2. (...)
- (...)
- (...)
3. (...);
4. (...)