Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 956/13
Postanowienie
Dnia 15 listopada 2013 roku
Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
SSO Mariola Wojtkiewicz (spr.)
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2013 roku w S. sprawy z powództwa M. S. przeciwko R. J. T. J. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego R. J. od postanowienia Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 12 marca 2013 roku, sygn. akt III C 1089/12 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2013r. Sąd Rejonowy Szczecin- Centrum w Szczecinie odrzucił apelację pozwanego od wyroku z dnia 5 grudnia 2012r.
Sąd Rejonowy wskazał, iż odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pozwanemu w dniu 14 stycznia 2013r., stąd termin do wniesienia apelacji upłynął bezskutecznie w dniu 28 stycznia 2013r. Pozwany wniósł apelację w jednym piśmie razem z pozwaną dnia 29 stycznia 2013r. Sąd ocenił, że apelacja jest spóźniona i ją odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł pozwany. Skarżący wskazał, że jego interesy zostały naruszone. Działał w procesie razem ze swoją żoną, a małżonkowie zgodnie z prawem mają równe prawa. Sąd zaś swoim postanowieniem rozrywa więź prawną istniejącą pomiędzy małżonkami.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 369 § 1 k.p.c. apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Jak prawidłowo ustalił Sąd I instancji, doręczenie pozwanemu wyroku z uzasadnieniem nastąpiło poniedziałek dnia 14 stycznia 2013r., w związku z czym dwutygodniowy termin do wniesienia apelacji upłynął pozwanemu w dniu, który nazwa odpowiada początkowemu dniowi terminu to jest 28 stycznia 2013r.r. Pozwany wniósł apelację w dniu 29 stycznia 2013r., a więc po upływie ustawowego terminu. Tym samym prawidłowo Sąd I instancji odrzucił apelację pozwanego, za podstaw swego rozstrzygnięcia przyjmując art. 370 k.p.c.
Prawdą jest, co podnosi w zażaleniu pozwany, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie są wspólne obowiązki pozwanych oparte na tej samej podstawie faktycznej i prawnej. Pozwani są zatem współuczestnikami materialnymi sporu. Nie jest to jednak , co próbuje dowieść pozwany współuczestnictwo konieczne jednolite. Odpowiedzialność majątkowa małżonków dotycząca ich wspólnego mienia jest odpowiedzialnością solidarną (art. 370 k.c.). odpowiedzialność solidarna oznacza, że powód może pozwać jednego z małżonków lub małżonków razem. Z tego tez względu chociaż postępowanie dotyczy zarówno pozwanego jak i jego żony nie zachodzi między nimi współuczestnictwo jednolite, gdyż nie musieli występować w sprawie łącznie a z istoty stosunku prawnego nie wynikało, że wyrok musi dotyczyć niepodzielnie wszystkich współuczestników (art. 73 § 2 k.p.c.) Tylko w takim wypadku doręczenie odpisu uzasadnienia jednemu z pozwanych byłoby skuteczne wobec drugiego. W przeciwnym wypadku pozwani działają tylko i wyłącznie w swoim imieniu. Mogłoby to założenie zmienić pełnomocnictwo udzielono sobie nawzajem ale w tej sprawie pozwany nie udzielił swojej żonie pełnomocnictwa, zatem nie ma podstaw do rozważania tej sytuacji. Nawet pozwany na taką okoliczność sie nie powołuje się w zażaleniu.
Z uwagi na powyższe argumenty Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany czy też uchylenia zaskarżonego postanowienia pozwanej wobec bezzasadności podniesionych w niej zarzutów, oceny tej zmienić nie mogło, a tym samym podlegało oddaleniu, o czym Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc, orzekł jak w sentencji postanowienia.