Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 914/14
Postanowienie
Dnia 26 marca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Piotr Starosta
Sędziowie: SO Aurelia Pietrzak (spr.)
SO Tomasz Adamski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela Banku (...) S.A. w W. i Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w I. przeciwko dłużnikowi Z. G. o egzekucję świadczenia pieniężnego na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 18 kwietnia 2013 roku, sygn. akt I Co 67/13 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu w sprawie ze skargi dłużnika Z. G.na zajęcie świadczenia rentowego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Inowrocławiu I. W. (sygn. Km 2240/11, Kms 181/12), odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 18 lutego 2013 r. (sygn. I Co 67/13).
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 18 lutego 2013 r. skarga dłużnika na ww. czynność Komornika została oddalona, zaś orzeczenie to doręczono dłużnikowi bez pouczenia jako niezaskarżalne. W konsekwencji wniesione przez dłużnika zażalenie na to postanowienie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.
Zażalenie na orzeczenie Sądu Rejonowego złożył dłużnik. W uzasadnieniu przedstawił argumenty, w których kwestionował zasadność oddalenia jego skargi na czynność Komornika.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie dłużnika nie jest uzasadnione, a zarzuty w nim podniesione odnoszą się w istocie do postanowienia Sądu I instancji z dnia 18 lutego 2013 r. oddalające jego skargę na czynność Komornika. Nie mogły one zatem wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego z dnia 18 kwietnia 2013 r. odrzucającego zażalenie dłużnika jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 767 4 § 1 k.p.c., zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie. W postępowaniu egzekucyjnym zastosowanie tego środka zaskarżenia jest możliwe w wypadkach wskazanych w przepisach szczególnych części trzeciej Kodeksu postępowania cywilnego. Ponadto stosownie do art. 394 § 1 k.p.c., który poprzez art. 13 § 2 k.p.c. znajduje zastosowanie również w postępowaniu egzekucyjnym, zażalenie przysługuje na postanowienia sądu kończące postępowanie w sprawie oraz pozostałych wypadkach enumeratywnie wymienionych w powołanym przepisie.
Postanowienie Sądu I instancji oddalające skargę na czynność komornika sądowego polegającą na zajęciu świadczenia rentowego nie zostało expressis verbis wymienione jako zaskarżalne w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących postępowania egzekucyjnego. Nie jest to także postanowienie kończące postępowanie w rozumieniu art. 394 § 1 k.p.c. W konsekwencji Sąd Rejonowy słusznie odrzucił zażalenie dłużnika na postanowienie z dnia 18 lutego 2013 r. jako niedopuszczalne w świetle przywołanych przepisów.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.