descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II Cz 905/13

Postanowienie

Przewodniczący: SSO Piotr Starosta

Sędziowie: SO Wojciech Borodziuk

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy w sprawie z powództwa W. W. i B. W. przeciwko K. P. o zwolnienie od egzekucji umorzył postępowanie (punkt 1), zasądził od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 2.417 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (punkt 2) oraz na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zwrócił pełnomocnikowi powodów uiszczoną kwotę 600 zł tytułem opłaty od cofniętego pozwu (punkt 3).

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że powodowie cofnęli pozew w związku ze zwolnieniem przez pozwanego od egzekucji ruchomości objętej żądaniem zgłoszonym w niniejszej sprawie i umorzeniem postępowania komorniczego w tym zakresie. Następnie przytoczył treść art. 203 § 1 kpc i art. 355 § 1 kpc i wskazał, że na podstawie tych przepisów umorzy postępowanie w punkcie 1 sentencji orzeczenia.

O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 108 § 1 kpc w zw. z art. 98 § 1 i 3 kpc zaznaczając, że mimo finalnego umorzenia postępowania, w oparciu o materiał zgromadzony w aktach spawy, pozew należało uznać za zasadny w chwili jego wniesienia. Sąd Rejonowy zwrócił uwagę, że możliwość wytoczenia powództwa z art. 841 kpc jest ograniczona miesięcznym terminem ustawowym. W rozpatrywanej sprawie konieczność wystąpienia z pozwem zaistniała na skutek braku reakcji pozwanego na poparte dokumentem wezwanie z dnia 4 czerwca 2013 r. do dobrowolnego zwolnienia spornej ruchomości od egzekucji, wystosowane do niego niemal miesiąc przed złożeniem pozwu.

W konsekwencji, zdaniem Sądu Rejonowego, wytoczenie powództwa oceniać należało jako zasadne i konieczne z przyczyn leżących po stronie pozwanego, co skutkowało uznaniem go za stronę przegrywającą w sprawie i zobowiązaną do zwrotu poniesionych przez powodów kosztów zastępstwa procesowego.

Postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżył zażaleniem odnośnie punktu 2 pozwany wnosząc o zwolnienie go z wszelkich kosztów, które w jego ocenie są bezzasadne, albowiem nigdy nie działał przeciwko powodom.

Powodowie nie ustosunkowali się do treści zażalenia pozwanego.

Sad Okręgowy zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego odnośnie uznania pozwanego za stronę przegraną w niniejszej sprawie, co w myśl art. 98 § 1 kpc sprawia, że jest on obowiązany do zwrotu strome przeciwnej na jej żądanie kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Zaznaczyć należy, iż powodowie przed wytoczeniem powództwa wystąpili do pozwanego o dobrowolne zwolnienie spod egzekucji ruchomości w postaci samochodu marki V. będącego ich własnością. Jednakże na skutek braku odpowiedzi ze strony pozwanego, a także z uwagi na ograniczenie terminem miesięcznym możliwości wytoczenia powództwa interwencyjnego z art. 841 kpc, licząc od dnia dowiedzenia się o naruszeniu prawa, powodowie byli zmuszeni wystąpić na drogę sądową w celu ochrony swoich praw. Zatem z uwagi na bezczynność pozwanego, Sąd Rejonowy prawidłowo stwierdził, że pozew w chwili jego wniesienia był zasadny i konieczny, co w konsekwencji skutkowało uznaniem go za stronę przegrywającą i zobowiązaniem do zwrotu powodom solidarnie poniesionych przez nich kosztów zastępstwa procesowego w postaci wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 2.400 zł (§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - t.j. Dz. U. 2013 r., poz. 490) oraz opłaty od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc oddalił zażalenie.

Nam oryginale właściwe podpisy

Za zgodność z oryginałem