Treść orzeczenia
Sygn. akt . II Cz 900/14
Postanowienie
Dnia 16 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Barbara Jankowska - Kocon( spr.)
Sędziowie: SSO Irena Dobosiewicz
SSO Wojciech Borodziuk
Sygn. akt II Cz 900/14
po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzycieli K. R. i F. R. przeciwko dłużnikowi Miastu B. o udzielenie wierzycielom umocowania do wykonania czynności na skutek zażalenia dłużnika Miasta B. na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 6 października 2014r. w prawie I Co 6912/10 postanowił: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Inowrocławiu odrzucił zażalenie dłużnika na postanowienie tego sądu z dnia 3 lipca 2014r.
Sąd ten ustalił, że postanowienie z dnia 3 lipca 2014r. zapadło po przeprowadzeniu rozprawy. Zażalenie na powyższe postanowienie dłużnik wniósł w dniu 25 września 20114r. Termin siedmiodniowy do wniesienia zażalenia, określony w przepisie art.394 § 2 k.p.c, liczony od dnia ogłoszenia postanowienia, gdy strona nie żądała sporządzenia jego uzasadnienia i doręczenia postanowienia z uzasadnieniem upłynął dla dłużnika w dniu 10 lipca 2014r. Zażalenie dłużnika złożone w dniu25 września 2014r. jako spóźnione podlegało zatem odrzuceniu z mocy art. 370 k.p.c. w związku art. 397 §§ k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie dłużnik domagał się jego uchylenia i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Dłużnik zarzucił, że pełnomocnik dłużnika złożył w dniu 8 lipca 2014 roku złożył wniosek o odpis postanowienia z dnia 3 lipca 2014 roku, sygn. akt.: I Co 6912/10. W ocenie żalącego sąd powinien zinterpretować ten wniosek jako żądanie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem. Jeżeli sąd miał wątpliwości co do żądania zawartego we wniosku, powinien zwrócić się z zapytaniem do wnioskodawcy, czy wnosi o odpis postanowienia z klauzulą prawomocności, czy o odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem.
Zatem sąd błędnie uznał, że dłużnik uchybił terminowi do wniesienia zażalenia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie dłużnika nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń natury faktycznej oraz prawnej, które Sąd Okręgowy czyni własnymi.
Postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy zapadło w dniu 3 lipca 2014r. po przeprowadzeniu przez sąd rozprawy, o której dłużnik był prawidłowo powiadomiony. W dniu 8 lipca 2014r. dłużnik, poprzez swego profesjonalnego pełnomocnika, złożył wniosek o „sporządzenie odpisu postanowienia wydanego przez tutejszy sąd w dniu 3 czerwca 2014r., oraz przesłanie na adres kancelarii odpisu postanowienia" (k. 182 akt).
Treść powyższego wniosku nie budziła żadnych wątpliwości sądu, które uzasadniałyby wezwanie autora wniosku o sprecyzowanie, czy wnosi o odpis postanowienia z klauzulą prawomocności czy też odpis postanowienia z uzasadnieniem. Żadnych wątpliwości nie budziła treść tego wniosku także dlatego, że został sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego.
W powyższych okolicznościach sprawy sąd prawidłowo ocenił, że zażalenie dłużnika na postanowienie wydane na rozprawie w dniu 3 lipca 2014r., które wpłynęło do sądu w dniu 26 września 2014r. jest spóźnione.
Zgodnie z przepisem art. 394 § 2 k.p.c. termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie - od ogłoszenia postanowienia. Dla skutecznego złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 3 lipca 2014r. dłużnika obowiązywał termin 7 dniowy liczony od dnia ogłoszenia postanowienia, czyli od dnia 3 lipa 2014r. Gdyby w tym terminie dłużnik zażądał sporządzenia uzasadnienia zapadłego postanowienia i doręczenia postanowienia z uzasadnieniem, termin 7 dniowy
należałoby liczyć od dnia doręczenia dłużnikowi postanowienia wraz z uzasadnieniem.
Wobec powyższego, skoro postanowienie zapadło na rozprawie w dniu 3 lipca 2014r., termin do wniesienia zażalenia upłynął dłużnikowi w dniu 10 lipca 2014r. Zażalenie wniesione w dniu 26 września 2014r. podlegało zatem odrzuceniu jako spóźnione.
Skoro zażalenie dłużnika nie skutkowało zmiany zaskarżonego postanowienia, ani też nie zachodziły przesłanki do jego uchylenia, zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu z mocy art. 385 k.p.c. w związku art. 397§ 2 k.p.c.