Treść orzeczenia
Sygnatura akt II Cz 840/14
Postanowienie
K., dnia 23 grudnia 2014 r. .
Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski
Sędziowie: SSO. Barbara Mokras
SSO. Wojciech Vogt – spr.
po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w O. przeciwko J. K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Rejonowego w Kępnie VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w O., sygn. akt VI C 85/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Ostrzeszowie stwierdził swoja niewłaściwość i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Gdyni. W uzasadnieniu wskazał, że powód wniósł do tutejszego Sądu pozew przeciwko pozwanemu J. K. zam. W G.. W uzasadnieniu pozwu powołał przepisy art. 34 k.p.c. w zw. z art. 454 § 1 zd. 2 k.p.c. uzasadniając właściwość miejscowa tutejszego Sądu. Po wydaniu nakazu zapłaty pozwany w sprzeciwie podniósł zarzut niewłaściwości miejscowej tutejszego Sądu. Powód powinien w miarę potrzeby podać przyczyny uzasadniające właściwość sądu. W niniejszej sprawie powód tego nie zrobił ograniczając się jedynie do wskazania przepisów prawa. Rolą Sądu nie jest domniemywanie jakie okoliczności faktyczne uzasadniają zastosowanie m wskazanych przez powoda przepisów. Jeżeli powód nie wypełni powinności w postaci uzasadnienia istnienia właściwości sądu o charakterze szczególnym jaka jest właściwość przemienna, to poniesie określony skutek w postaci przekazania sprawy do sądu według właściwości ogólnej. Sąd powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2005 r. (III CZP 28/05)
Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył powód podnosząc, że z przytoczonych w pozwie okoliczności wynika dlaczego powód wybrał sąd właściwości przemiennej. W takiej sytuacji nie było podstaw do przekazania sprawy według właściwości ogólnej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosowanie do treści art. 34 k.p.c. miejsce wykonania umowy określa się według założeń prawa materialnego . Art. 454 § 1 i 2 k.c. stanowi, że jeżeli miejsce spełnienia świadczenia nie jest oznaczone ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie niepieniężne powinno być spełnione w miejscu, gdzie w chwili powstania zobowiązania dłużnik miał zamieszkanie lub siedzibę jako dług odbiorczy. Jednakże świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia jako dług oddawczy (por. Ewa Stefańska /w/ Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz pod redakcją Małgorzaty Manowskiej, Warszawa 2013, s. 88). Powód przytoczył w pozwie okoliczności, z których wynika, że jest wierzycielem pozwanego w stosunku do którego przysługuje mu roszczenie pieniężne. Miejscem spełnienia tego świadczenia jest siedziba powoda, czyli O.. Zgodnie więc z art. 34 może on wytoczyć powództwo przed sądem miejsca wykonania umowy, czyli przed Sądem Rejonowym w Kępnie VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedziba w O..
Również w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2005 r.( III CZP 28/05) wskazano, że właściwość przemienna sądu, do którego pozew został wniesiony, powinna wynikać z okoliczności wskazanych w pozwie (art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c.). Z okoliczności wskazanych w pozwie przez powoda wynika, właściwość przemienna sądu.
Sąd Rejonowy nie miał więc podstaw do przekazania sprawy według właściwości ogólnej.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 386 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.