Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 736/15
Postanowienie
K., dnia 9 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: S.S.O. Marian Raszewski
po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa T. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PHU (...) R. T. z siedzibą w P. przeciwko J. P. prowadzącego Gospodarstwo Rolne – (...) i E. P. o zapłatę w przedmiocie zażalenia J. P. prowadzącego Gospodarstwo Rolne – (...) na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt I C 979/14 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu odrzucił sprzeciw pozwanego J. P. prowadzącego Gospodarstwo Rolne – (...) od wyroku zaocznego z dnia 1 sierpnia 2014 r. wniesiony w dniu 20 sierpnia 2015 r.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że wprawdzie pismo wniesione przez pozwanego w dniu 20 sierpnia nazwane zostało „zażaleniem od wyroku zaocznego”, jednak środkiem zaskarżenia od wyroku zaocznego jest sprzeciw, stąd pismo to należało zakwalifikować jako sprzeciw od wyroku zaocznego. Sąd I instancji wskazał nadto, że pismo to podlegało odrzuceniu z uwagi na przekroczenie terminu do jego wniesienia, który w myśl dyspozycji art. 344 § 1 k.p.c. wynosi dwa tygodnie od doręczenia wyroku zaocznego.
Zażalenie na powyższe orzeczenie J. P. prowadzący Gospodarstwo Rolne – (...) domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu podniesiono, że korespondencja w niniejszej sprawie doręczana była pozwanemu na niewłaściwy adres.
Sąd Okręgowy, zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Analizując zarzuty zażalenia słuszność należy przyznać skarżącemu, że sprzeciw od wyroku zaocznego, jako warunek formalny wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej (art. 168 § 3 k.p.c.) złożony został razem z tym wnioskiem w dniu 22 stycznia 2015 r. (k. 34 – 37). Tym samym pismo procesowe zatytułowane „zażalenie od wyroku zaocznego” wniesione w dniu 20 sierpnia 2015 r. do Prezesa Sądu Rejonowego w Kaliszu (k. 86) zakwalifikować należało co najwyżej jako uzupełnienie wspomnianego środka zaskarżenia.
Okoliczności te nie mają jednak wpływu na ocenę merytorycznej słuszności zaskarżonego orzeczenia.
Zauważyć należy, że z uwagi na fakt, że postanowienie sądu I instancji w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego jest niezaskarżalne to Sąd Okręgowy w obliczu zarzutów podniesionych z zażaleniu i brzmienia art. 380 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zobowiązany jest w niniejszej sprawie dokonać kontroli zasadności postanowienia o odmowie przywrócenia terminu z dnia 30 marca 2015 r., mającego wpływ na treść zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu od wyroku zaocznego.
Analiza argumentów podniesionych w zażaleniu prowadzi do wniosku, że zbyt daleko idącym jest twierdzenie skarżącego, że korespondencja wysyłana była do niego
na niewłaściwy adres, co uniemożliwiło mu jej odbiór oraz zapoznanie się z jego treścią
a w dalszej kolejności zachowanie przewidzianych prawem terminów. Skarżący pomija fakt, że niniejsze postępowanie prowadzone jest w trybie uproszczonym a zatem do doręczeń zastosowanie mają ułatwienia wynikające z art. 472 k.p.c., co wprost wynika z brzmienia art. 505 6 § 1 k.p.c.
Skarżący wydaje się nie zauważać, że żądanie objęte pozwem w niniejszej sprawie pozostaje w związku z prowadzoną przez pozwanego działalnością rolniczą. W konsekwencji powód słusznie jako adres pozwanego wskazał widniejący w bazie REGON adres prowadzonej przez niego działalności rolniczej. Okolicznością istotną jest również fakt, że pozwany mimo wykazania, że wyprowadził się spod tego adresu a także dokonał przesunięć majątkowych wyzbywając się przedmiotowego gospodarstwa rolnego na rzecz córki, to jednak nie dokonał koniecznych modyfikacji czy wykreśleń we wspomnianym rejestrze. W konsekwencji to pozwanego obciążają negatywne konsekwencje braku zaktualizowania wspomnianych danych (art. 133 § 2a k.p.c.) i nie ma żadnych podstaw dla przyjęcia, że korespondencja w niniejszej sprawie przesyłana była pod niewłaściwy adres. Wskazania również wymaga, że wbrew twierdzeniom pozwanego dla skuteczności doręczeń dokonywanych w postępowaniu cywilnym nie ma znaczenia zmiana adresu zameldowania, która to czynność jest jedynie czynnością administracyjną a nie faktyczną.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego, że pozwany nie wykazał braku zawinienia w dokonaniu czynności procesowej w postaci wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego. W konsekwencji sprzeciw wniesiony w dniu 22 stycznia 2015 r., uzupełniony pismem procesowym wniesionym w dniu 20 sierpnia 2015 r., uznać należało za spóźniony a zatem na podstawie art. 344 § 3 k.p.c. podlegający odrzuceniu.
Z tych przyczyn Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. a art. 505 10 § 1 i § 2 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.