Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 543/15
Postanowienie
Dnia 26 sierpnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
SSO Wojciech Vogt
SSO Henryk Haak
SSO Marian Raszewski- spr.
Dnia 26 sierpnia 2015 roku
po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) Bank SAw W., Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w K., Naczelnika Urzędu Skarbowego w K., K. N. M.i (...) (...) i Usługi (...), Firma Budowlana (...)Sp.j. A.i M. K., W. G., B. W., R. S., J. Z., M. S., M. P., K. L., Bank (...) S.A. przeciwko P. C., E. C. skarga na czynność komornika na skutek zażalenia dłużników P. C. i E. C. od postanowienia Sądu Rejonowego w Kępnie z dnia 18 marca 2015r. sygn. akt I Co 579/14 postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 marca 2015r. Sąd Rejonowy w Kępnie oddalił skargę dłużników P. i E. małż. C. na czynność Komornika Sądowego w postaci opisu i oszacowania nieruchomości.
Oddalając zażalenie dłużników na powyższe postanowienie Sąd Okręgowy zważył , co następuje
Należy podzielić w całości ustalenia i oceny Sądu Rejonowego. Przedstawiony przez biegłego tok rozumowania nie budzi żadnych zastrzeżeń, czy to z punktu widzenia zasad logiki czy też zasad doświadczenia życiowego.
Zarzuty zażalenia są nietrafne i nie znajdują oparcia w obowiązujących przepisach . stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. Nr 261 poz.2603) wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny. Skarżący nie wskazują żadnych okoliczności, które sprzeciwiałyby się zastosowaniu przyjętej przez biegłego metody porównawczej. Natomiast wbrew ich twierdzeniom, przedmiotem wyceny objęto wszystkie składniki zabudowanej nieruchomości dłużników. Chybione jest powoływanie się na wycenę nieruchomości, która miała miejsce w 2009 r. chociażby ze względu na amortyzację.
Należało więc zażalenie oddalić ( art. 385 kpc w zw. z art. 397§2 i 13§2 kpc).