Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 523/15
Postanowienie
K., dnia14 września 2015 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: S.S.O. Paweł Szwedowski
po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. i W. M. o wyłączenie sędziów Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego w Pleszewie w przedmiocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w przedmiocie zażalenia M. M. i W. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Pleszewie z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt I Co 239/15 postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Pleszewie oddalił wnioski M. M. i W. M. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu
w sprawie o wyłączenie sędziów Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego w Pleszewie.
Zażalenie na powyższe orzeczenie wnieśli M. M. i W. M., domagając się jego uchylenia w całości i przyznania im pełnomocników z urzędu.
W uzasadnieniu podniesiono, że Sąd rozpoznając wniosek nie zakwestionował faktu trudnej sytuacji majątkowej wnioskodawców, uniemożliwiającej im poniesienie kosztów profesjonalnej pomocy prawnej, a jedynie, w sposób lakoniczny, wskazano na brak potrzeby ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Sąd Okręgowy, zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia potrzebę ustanowienia pełnomocnika z urzędu wyznacza nie tylko stan majątkowy osoby zgłaszającej wniosek, ale i stopień skomplikowania sprawy oraz nieporadność strony mającej kłopot
w sporządzeniu pisma procesowego czy też określeniu swojego stanowiska w sprawie. Wspomniane przesłanki określone zostały wprost w art. 117 § 5 k.p.c., stąd Sąd zobowiązany jest je zbadać rozstrzygając tego rodzaju wniosek.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu słuszność należy przyznać Sądowi Rejonowemu, który nie kwestionując trudnej sytuacji majątkowej wnioskodawców wskazał, że sprawa o wyłączenie sędziego, nie ma skomplikowanego charakteru. Podkreślenia wymaga, że tego rodzaju sprawa opiera się przede wszystkim na ustaleniach faktycznych, które są skarżącym doskonale znane, a żaden przepis prawa nie nakłada na nich konieczności wskazania podstaw prawnych żądania.
Wbrew stanowisku skarżących treść i forma składanych przez nich pism
nie uzasadniają twierdzenia, iż są oni osobami nieporadnymi, czy mającymi problem ze sformułowaniem stanowiska w sprawie, czy też przytoczeniem okoliczności faktycznych uzasadniających wniosek.
Nie bez znaczenia jest również fakt, że M. M.
i W. M. wnieśli o ustanowienie pełnomocnika z urzędu na potrzeby postępowania zażaleniowego, przy czym zażalenie przez nich samodzielnie wniesione
nie było dotknięte żadnymi brakami formalnymi a jedynie brakiem fiskalnym, do którego uzupełnienia zostali wezwani przez Sąd.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.