Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 513/14
Postanowienie
K., dnia 14 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu Wydział II Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt
SSO Barbara Mokras
SSO Janusz Roszewski – spraw.
Sygn. akt I C 995/12
po rozpoznaniu w dnia K., dnia 14 października 2014 r. w K. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. J. przeciwko (...) sp. z o.o. w O. W.. o zapłatę na skutek zażalenia powoda od postanowienia o kosztach w wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie W.. z dnia 29 stycznia 2014 r., postanawia:
1. oddalić zażalenie;
2. zasądzić od powoda J. J. na rzecz pozwanego (...) sp. z o.o. w O. W.. kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2014r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim rozstrzygając o kosztach postępowania w sprawie o zapłatę zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2945 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Sąd Rejonowy w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazał na zastosowany przepis art. 100 k.p.c. oraz wynik postepowania.
Zażalenie na powyższe orzeczenie o kosztach wniósł powód zaskarżając punkt III wyroku Sądu Rejonowego. Stawiając zarzut naruszenia prawa procesowego art. 100 k.p.c. wniósł o zmianę zaskarżonego punktu III wyroku przez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 5431,90 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący podniósł, że ostateczne ustalenie wysokości żądania nastąpiło w oparciu o wiedzę biegłych i ocenę sądu i dlatego sad był zobowiązany włożyć na stronne przegrywającą obowiązek zwrotu wszystkich poniesionych przez powoda kosztów.
W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie od powoda kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione.
Zgodnie z regułą odpowiedzialności za wynik sprawy jest zasada, że w sytuacji częściowego uwzględnienia żądań koszty, jeżeli nie mogą być zniesione, to powinny zostać stosunkowo rozdzielony(art. 100 zd.1 k.p.c.). Wyjątkiem od niej jest możliwość obciążenia strony całością kosztów, nawet jeżeli ta nie przegrała procesu w całości, gdy określenie należnej powodowi kwoty zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu(zdanie 2 art. 102 k.p.c.).
Przyjmuje się także, iż przy rozstrzyganiu o kosztach procesu zastosowanie powyższej zasady słuszności jest możliwe, gdyprzepis prawa materialnego nie zawiera ścisłego kryterium pozwalającego ustalić wysokość zgłoszonego żądania ( post. z 10.03.1972, II CZ 6/72)
W rozpoznawanej sprawie ocena rozmiaru szkody, a w konsekwencji wysokości żądanego odszkodowania, podlegała weryfikacji sądowej. Niewątpliwie wskazanie wysokości tego roszczenia nastręczało trudności, zaś wysokość ostatecznie uwzględnionego żądania zależała w znacznej mierze od uznania sądu, jednakże sam charakter zgłoszonego roszczenia nie przesądza jeszcze o niezastosowaniu przyjętej przez Sąd I instancji regulacji.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono zapatrywanie, że niedopuszczalne jest przerzucanie na drugą stronę procesu ryzyka związanego z błędną oceną przez powoda przysługującego mu roszczenia (por. postanowienie z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt
III CZ 61/11, LEX nr 1101327). Stąd też włożenie na jedną ze stron obowiązku poniesienia kosztów w myśl art. 100 k.p.c. nie może wynikać jedynie z zasad słuszności. Zasady te leżą u podłoża wszystkich zasad rozdziału kosztów procesu. Kryterium słuszności nie może być zatem wykorzystywane jako pretekst do odstępowania od dokładnego, stosunkowego, rozdzielania kosztów między stronami (tak: G. M. w komentarzu do art. 100 k.p.c., opubl. w LEX). Konieczne jest w takim wypadku uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy, w tym również ostatecznego wyniku postępowania.
Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., zażalenie powoda oddalono jako bezzasadne. O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto w myśl przepisu art. 98 §1 1w zw. z art. 108 §1 k.p.c.