Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 509/17
Postanowienie
K., dnia 15 września 2017 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Jacek Chmura (spr.)
Sędziowie: SSO Barbara Mokras
SSO Wojciech Vogt
po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w B. przeciwko M. K. o zapłatę w przedmiocie zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Pleszewie z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt I C 1243/16 postanawia : oddalić zażalenie.
SSO Barbara Mokras SSO Jacek Chmura SSO Wojciech Vogt
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 maja 2017 r. Sąd Rejonowy w Pleszewie zawiesił postępowanie w sprawie z powództwa (...) S.A. z siedzibą w B. przeciwko M. K. o zapłatę.
W uzasadnieniu wskazano, że zarządzeniem z dnia 31 marca 2017 r. pełnomocnik powoda został zobowiązany do przytoczenia w terminie 14 dni okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie zasądzenia od pozwanej dochodzącej pozwem kwoty i wskazania, w jakiej wysokości została udzielona pozwanej pożyczka, jakie były jej warunki, terminy spłaty, z jakich przyczyn doszło do wypowiedzenia umowy pożyczki, jakich spłat pożyczki dokonała pozwana i na poczet jakich należności zostały one zaliczone, jaką część dochodzonej kwoty stanowi kapitał, a jaką odsetki oraz jakiego rodzaju, a jaką pozostałe należności oraz przedłożenia we wskazanym terminie w dwóch egzemplarzach umowy pożyczki - pod rygorem zawieszenia postępowania. Wezwanie to pozostało bezskuteczne
w zakresie nieprzytoczenia okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie od pozwanej kwoty określonej w pozwie, z jej późniejszą modyfikacją w związku z dokonaną przez stronę pozwaną częściową spłatą zadłużenia, oraz nieprzedłożenia zawartej przez strony umowy pożyczki , co – w ocenie Sądu Rejonowego - implikowało zawieszenie postępowania na podstawie przepisu art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. z uwagi na niemożność nadania sprawie dalszego biegu.
Od powyższego orzeczenia powód wniósł zażalenie, zaskarżając postanowienie
w całości.
Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na zawieszeniu postępowania pomimo braku wskazanych w tym przepisie przesłanek.
Mając na uwadze powyższy zarzut, skarżący wniósł – w istocie - o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i dalsze prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie, ewentualnie – o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy w zaskarżonym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Nadto skarżący wniósł o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy oraz poczynione na ich podstawie rozważania prawne i uznaje je za własne.
W szczególności zasadnie Sąd Rejonowy wywiódł, że ochrona konsumenta przed nieuczciwymi praktykami umożliwia działanie sądu z urzędu i daje jemu kompetencję do badania w tym trybie – w każdej sprawie - czy zastrzeżenia (klauzule) zamieszczone w umowie zawartej z konsumentem nie naruszają przepisów bezwzględnie obowiązujących i są postanowieniami nieuczciwymi. Skoro zatem weksel gwarancyjny nie jest wekslem abstrakcyjnym, lecz wekslem gwarantującym wykonanie zobowiązania, w więc „kauzalnym", a przy tym posiadacza weksla, który jest pierwszym wierzycielem, wiąże porozumienie zawarte z dłużnikiem, słusznie Sąd Rejonowy uznał, że w niniejszej sprawie dopuszczalne jest badanie tego stosunku z urzędu. Przeciwne stanowisko prowadziłoby do tego, że instytucje finansowe, posługując się wekslem, omijałyby bezwzględnie obowiązujące przepisu ustawy o kredycie konsumenckim, nie tylko w zakresie, w jakim ustawa ta stwarza bariery osiągania nadmiernego zysku kosztem konsumenta, ale także w zakresie rozłożenia,
w toku postępowania sądowego, ciężaru dowodu, a to stanowiłoby rażące nadużywanie pozycji dominującej względem konsumenta. W tym stanie rzeczy trafnie Sąd a quo uznał, że weksel, na który powołuje się powód w niniejszej sprawie zabezpiecza wykonanie umowy pożyczki zawartej z pozwaną jako konsumentem, to w celu zapewnienia konsumentowi należnej ochrony prawnej, konieczne jest dokonanie z urzędu weryfikacji zasadności dochodzonego roszczenia, która jest niemożliwa bez przedłożenia dokumentu w postaci umowy pożyczki. Wobec nieprzedłożenia przez powoda tego dokumentu, zasadnie Sąd I instancji zatem uznał, że istnieją podstawy do zawieszenia postępowania na podstawie art. 177§1 pkt 6 k.p.c.
Już tylko z tych względów zarzuty powoda nie mogły skutkować reasumpcją zaskarżonego postanowienia.
Dlatego, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzeczono,
jak w sentencji.
SSO Barbara Mokras SSO Jacek Chmura SSO Wojciech Vogt