Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 503/14
Postanowienie
K., dnia 29 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Henryk Haak – spr.
SSO Marian Raszewski
SSO Paweł Szwedowski
po rozpoznaniu w dniu 29 października 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużniczki M. D. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu E. M. w sprawie Km 836/11 z udziałem wierzyciela (...) S.A. we W. na skutek zażalenia dłużniczki M. D. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I Co 1399/14, postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r. – w sprawie ze skargi dłużniczki M. D. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu E. M. w sprawie Km 836/11 z udziałem wierzyciela (...) S.A. we W. – Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia skargi i odrzucił skargę.
Postanowienie to – zażaleniem z dnia 8 lipca 2014 r. – dłużniczka M. D. zaskarżyła w całości. Wniosła ona w istocie o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do uzupełnienia skargi z dnia 16 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Sąd Okręgowy podziela ustalenia i wywody Sądu Rejonowego.
Istotnie, nie zasługuje na uwzględnienie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwanie M. D. do uzupełnienia skargi było prawidłowe. Sąd Rejonowy należycie zauważył, iż podnoszony w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu zarzut, że zobowiązanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącej, a nie jej pełnomocnikowi, nie jest trafny, bowiem skarżąca w niniejszej sprawie działała bez pełnomocnika. O fakcie, że skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika, Sąd uzyskał informację dopiero na podstawie wniosku z dnia 16 czerwca 2014 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych (k. 8 akt).
Już wobec powyższego zażalenie podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c. w zw. z m.in. art. 397 § 2 k.p.c.).
K., dnia 29 października 2014 r.