Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 450/13
Sygn. akt II Cz 451/13
Postanowienie
Dnia 15 stycznia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Ireneusz Płowaś (spr.)
SSO Janusz Kasnowski
SSO Aurelia Pietrzak
po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. R., R. R., M. R. (1) z udziałem H. T., T. T. o zezwolenie na dokonanie czynności zwykłego zarządu na skutek zażalenia od dwóch postanowień Sądu Rejonowego w Szubinie, V Zamiejscowego Wydziału Cywilnego w Nakle nad Notecią, wydanych w dniu 20 marca 2013 roku, sygn. akt V Ns 12/13 postanawia: oddalić oba zażalenia.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Szubinie, V Zamiejscowy Wydział Cywilny w Nakle nad Notecią postanowieniem z dnia 20.03.2013 roku odrzucił zażalenie wnioskodawców na punkt 3 i 4 postanowienia z dnia 22.02.2013 roku.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, iż termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 01.03.2013 roku albowiem postanowienie z dnia 22.02.2013 roku zostało wydane na rozprawie. Wprawdzie pełnomocnik wnioskodawców złożył dnia 23.02.2013 roku wniosek o uzasadnienie postanowienia, jednakże w dniu 08.03.2013 roku wniosek ten cofnął, dlatego termin do złożenia zażalenia należy w ocenie Sądu Rejonowego liczyć od ogłoszenia postanowienia. Dlatego też zażalenie wnioskodawców złożone w dniu 08.03.2013 roku Sąd Rejonowy jako spóźnione na mocy art. 370 kpc w zw. z art. 361 kpc odrzucił.
Zażalenie na to postanowienie złożył pełnomocnik wnioskodawców domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia w punkcie 4 – najlepiej w trybie art. 395 § 2 kpc i przyjęcie zażalenia do rozpoznania, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu tego zażalenia pełnomocnik nie kwestionując faktu spóźnionego wniesienia zażalenia wskazał, iż nie mógł wnieść zażalenia w terminie z uwagi na nagłą i dokuczliwą chorobę, która zaczęła się jeszcze w dniu 27.02.2013 roku. Z tego powodu pełnomocnik nie zdołał sporządzić i wnieść zażalenia do dnia 01.03.2013 roku. W ocenie skarżącego uchybienie terminowi nastąpiło bez winy pełnomocnika.
W kolejnym postanowieniu wydanym również w dniu 20.03.2013 roku Sąd Rejonowy oddalił wniosek złożony przez wnioskodawców o uzupełnienie postanowienia z dnia 22.02.2013 roku o rozliczenie między stronami kosztów biegłego od instalacji elektrycznej.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż punkt 4 postanowienia z dnia 22.02.2013 roku zawiera rozliczenie kosztów opinii biegłego M. R. (2). Koszty te w łącznej kwocie 2.245,42 zł Sąd w całości rozliczył z zaliczki wypłaconej przez wnioskodawców w kwocie 2.500 zł, z której wcześniej wypłacono również wynagrodzenie dla biegłego K. B. w kwocie 996,64 zł. Kwota ta zostanie rozliczona w orzeczeniu kończącym postępowanie, wyłączone z niniejszej sprawy do odrębnego postępowania, a dotyczące punktu 1 wniosku. Łącznie koszt obu opinii biegłych wyniósł 3.242,06 zł. Z tego względu brakującą kwotę 742,36 zł Sąd nakazał ściągnąć od wnioskodawców w punkcie 4 postanowienia.
Zażalenie na to postanowienie również wnieśli wnioskodawcy żądając jego zmiany – najlepiej w trybie art. 395 § 2 kpc i rozliczenia kosztów biegłego od instalacji elektrycznej, ewentualnie jego uchylenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów art. 98, 99 i 103 kpc, wskazując w uzasadnieniu, iż nie zgadzają się z obciążeniem ich dodatkową kwotą 742,36 zł tytułem pozostałej części wynagrodzenia biegłego od instalacji elektrycznej, bowiem zapłacili już wysoką zaliczkę na wszystkich biegłych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenia wnioskodawców na oba w/o postanowienia należało uznać za bezzasadne.
Odnosząc się do zażalenia na postanowienie dotyczące odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 22.02.2013 roku stwierdzić należy, że skarżący potwierdził w nim, iż zażalenie zostało złożone po upływie terminu. Już tylko z tej przyczyny uznać trzeba zaskarżone postanowienie za zasadne. Oczywistym jest, że spóźnione zażalenie podlega odrzuceniu zgodnie z art. 370 kpc w zw. z art. 397 § 1 i § 2 kpc. Wszelkie argumenty przytoczone w uzasadnieniu tego zażalenia mogłyby zostać podniesione tylko w ewentualnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Pełnomocnik wnioskodawców takiego wniosku jednak nie złożył, co więcej w odpowiedzi na pismo Sądu Rejonowego z dnia 08.04.2013 roku – karta 318 akt, w sposób wyraźny podtrzymał zażalenie ( pismo z dnia 16.04.2013 roku – karta 320 akt). Na marginesie sprawy wskazać trzeba, iż pełnomocnik wnioskodawców winien złożyć zamiast zażalenia wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 22.02.2013 roku i to od razu po ustaniu przyczyny uchybienia terminu. Wobec tego nawet gdyby uznać, iż wnioskodawcy domagają się w piśmie z dnia 03.04.2013 roku przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia to wniosek taki byłby spóźniony i podlegałby odrzuceniu zgodnie z art. 171 kpc w zw. z art. 169 § 1 kpc.
Wobec powyższego Sąd Rejonowy wydając zaskarżone postanowienie prawidłowo uznał, iż zażalenie wniesione zostało po terminie i jako takie podlegało odrzuceniu.
Również zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 22.02.2013 roku jest bezzasadne. Także w tym przypadku argumenty przytoczone na uzasadnienie zażalenia mogłyby dotyczyć zażalenia na postanowienie z dnia 22.02.2013 roku ale w żaden sposób nie odnoszą się do postanowienia z dnia 20.03.2013 roku. Skarżący nie podważył prawidłowości postanowienia o oddaleniu wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 22.02.2013 roku. Rację ma Sąd Rejonowy, iż postanowienie to nie podlega uzupełnieniu albowiem zawiera ono rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w tym o kosztach sądowych.
Zgodnie z art. 351 kpc uzupełnienie postanowienia w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy w orzeczeniu w ogóle nie zawarto takiego postanowienia. Nie jest na podstawie art. 351 kpc dopuszczalne domaganie się modyfikacji postanowienia o kosztach sądowych. Tego typu żądania można zgłaszać jedynie w zażaleniu na postanowienie o kosztach postępowania. Zażalenie takie pełnomocnik wnioskodawców złożył – vide karta 287 akt, jednak zostało ono odrzucone przez Sąd Rejonowy.
Dlatego też na mocy art. 385 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc i art. 397 § 1 i 2 kpc oba zażalenia wnioskodawców jako bezzasadne podlegały oddaleniu.