Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 44/15
Postanowienie
Dnia 26 marca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Ireneusz Płowaś
Sędziowie: SO Aurelia Pietrzak (spr.)
SO Tomasz Adamski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. przeciwko dłużnikowi S. G. o egzekucję świadczenia pieniężnego na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Świeciu z dnia 16 sierpnia 2013 roku, sygn. akt I Co 773/13 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Dłużnik S. G. w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) Bank S.A. we W. złożył skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Łasku M. K. polegającą na uchyleniu swojego postanowienia o przekazaniu postępowania egzekucyjnego innemu komornikowi. Dłużnik kwestionował także dokonane zajęcie zasiłku chorobowego i rachunku bankowego twierdząc, że z tego rachunku został wyegzekwowany faktycznie cały zasiłek.
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Świeciu oddalił skargę na postanowienie Komornika o uchyleniu postanowienia o przekazaniu sprawy.
W zażaleniu na to postanowienie dłużnik zwrócił uwagę, że jego skarga dotyczyła także zajęcia całej kwoty zasiłku chorobowego.
Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Świeciu odrzucił zażalenie wskazując w uzasadnieniu, że środek odwoławczy na orzeczenie rozstrzygające skargę na czynności komornika przysługuje w wypadkach w ustawie przewidzianych. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują jednak możliwości zaskarżenia postanowienia rozstrzygającego skargę na uchylenie postanowienia o przekazaniu sprawy. Z tych względów Sąd uznał zażalenie za niedopuszczalne i na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. odrzucił złożony środek odwoławczy.
Zażalenie na postanowienie złożył dłużnik ponownie zarzucając, że jego skarga nie została w pełni rozpoznana co do zajęcia przez Komornika całej kwoty otrzymywanego zasiłku chorobowego. Domagał się w związku z tym ponownego rozpoznania skargi.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Na wstępie podzielić należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, że postanowienie oddalające skargę na czynność komornika polegającą na uchyleniu postanowienia o przekazaniu sprawy nie jest zaskarżalne, albowiem żaden przepis Kodeksu postępowania cywilnego nie przewiduje możliwości wniesienia od takiego rozstrzygnięcia środka odwoławczego. Postanowienie to nie kończy także postępowania egzekucyjnego jako całości, a jedynie rozstrzyga sprawę wpadkową wywołaną złożoną skargą.
Zauważyć jednak należy, że dłużnik w złożonym zażaleniu nie kwestionuje tego rozstrzygnięcia, tylko wskazuje, że złożona przez niego skarga nie została rozpoznania w całości, albowiem Sąd jak dotąd nie rozpatrzył jego zarzutów skierowanych przeciwko czynności Komornika polegających na zajęciu zasiłku chorobowego i rachunku bankowego.
Sąd Okręgowy wskazuje, że skoro Sąd Rejonowy nie rozpoznał w całości złożonej skargi, to dłużnik, zamiast składać zażalenie, powinien wnosić o uzupełnienie postanowienia z dnia 16 sierpnia 2013 r. w trybie art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w chwili składania przedmiotowego zażalenia, dłużnik nie miał wiedzy o treści postanowienia z dnia 28 sierpnia 2014 r., którym to Sąd Rejonowy usunął zaistniałe uchybienie i uzupełnił swoje postanowienie z dnia 16 sierpnia 2013 r. w ten sposób, że odrzucił skargę dłużnika na zajęcie zasiłku chorobowego i rachunku bankowego /k.31-32/. Odpis tego postanowienia dłużnik otrzymał w dniu 8 września 2014 r. /k.33/. Wydając powyższe orzeczenie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że dłużnik zaskarżył wskazaną czynność po upływie terminu tygodniowego przewidzianego w art. 767 § 4 k.p.c. Z taką oceną należy się zgodzić bowiem powyższy przepis stanowi, że skargę na czynność komornika wnosi się do sądu w terminie tygodniowym od dnia czynności, jeżeli skarżący był przy czynności obecny, od dnia zawiadomienia o czynności, a w jego braku – od uzyskania wiedzy przez skarżącego o dokonaniu czynności. Wskazany termin jest terminem ustawowymi i z tego względu nie może on być skrócony ani wydłużony.
W aktach sprawy egzekucyjnej KM 53220/12 brak potwierdzenia doręczenia dłużnikowi zawiadomienia o zajęciu zasiłku chorobowego i rachunku bankowego, niewątpliwie jednak o tychże zajęciach, a także o przelewie z tego rachunku na rachunek bankowy Komornika, dłużnik dowiedział się znacznie wcześniej, aniżeli w ciągu tygodnia przed dniem wniesienia skargi. Skarga bowiem została nadana do Sądu w dniu 7 marca 2013r., zaś przedmiotowa operacja na rachunku dłużnika została zaksięgowana 4 lutego 2013 r.
Jednocześnie podkreślić należy, że dokonując zajęcia zasiłku chorobowego dłużnika Komornik wyraźnie wskazał, że zajmuje ten zasiłek do wysokości egzekwowanego świadczenia, nie więcej jednak niż 25 % zasiłku miesięcznie /k.13 akt o sygn. KM 53220/12/.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako niezasadne.