Treść orzeczenia
Sygnatura akt II Cz 40/15
Postanowienie
K., dnia 17 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu Wydział II Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt
po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela N. M. z udziałem dłużnika J. M. w przedmiocie egzekucji z nieruchomości na skutek zażalenia dłużnika J. M. od postanowienia Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt I Co 1193/14 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie i zwolnic dłużnika od opłaty od skargi
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Jarocinie oddalił wniosek dłużnika J. M. o zwolnienie go od kosztów sądowych. Ustalił, że utrzymuje się on z renty chorobowej w wysokości 329 zł i posiada nieruchomości o wartości 2.000.000 zł. Nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnimi dziećmi i ich matką.
Zażalenie do tego rozstrzygnięcia złożył dłużnik wskazując, że nie posiada środków na pokrycie opłaty do skargi.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie jest uzasadnione.
Dłużnik otrzymuje niewielką rentę chorobową w wysokości 329 zł miesięcznie. Posiada zadłużenia z powodu niepłacenia alimentów i już poważne zadłużenie z tytułu niespłacania kredytów. W związku z tym nastąpiło zajęcie jego nieruchomości, które posiadają wartość około 2.000.000 zł. .
Zasadą jest, że konieczność spłacania zadłużenia nie stanowi argumentu, który decydowałby o zwolnieniu od kosztów sądowych, ponieważ konieczność spłaty zadłużenia nie może wyprzedzać obowiązku zapłaty kosztów. Inaczej jest jednak w sytuacji, która ma miejsce w niniejszej sprawie. Dłużnik bowiem nie spłaca swoich długów, nieruchomości, które posiadają realną wartość są zajęte, a bieżące dochody dłużnika są tak niskie, że nie mogą zaspokoić jego elementarnych potrzeb. Zdaniem więc Sądu Okręgowego dłużnik – mimo tego, że wysokość opłaty od skargi jest niemal symboliczna - zasługuje na zwolnienie od obowiązku jej uiszczenia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.