Treść orzeczenia
Sygnatura akt II Cz 374/14
Postanowienie
K., dnia 24 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski
Sędziowie: SSO. Barbara Mokras
SSO. Wojciech Vogt – spr.
po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa małoletnich A. L. i K. L. zastąpionych przez matkę I. L. przeciwko B. L. na skutek zażalenia powódek od punktu 4 postanowienia Sądu Rejonowego w Kępnie VIII Zamiejscowy Wydział Rodzinny i Nieletnich z siedziba w O. z dnia 16 stycznia 2014 r., zawartego w wyroku w sprawie VIII R.C. 228/13 postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kępnie VIII Zamiejscowy Wydział Rodzinny i Nieletnich z siedziba w O. zasądził od B. L. na rzecz małoletnich powódek kwotę 1632 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego uzasadniając to faktem, że pozwany przegrał sprawę w 68%. Powołał również art. 122 1 k.p.c. mówiącym o przysługującym adwokatowi z urzędu prawie ściągnięcia tych kosztów. .
Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyły powódki powołując się na naruszenie art. 99 k.p.c. i błędne przyjęcie,. Że to powódki poniosły koszty zastępstwa.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami zasądził zwrot kosztów od pozwanego na rzecz powódek i to zgodnie z art. 99 k.p.c. Przepis ten mówi, że stronom zwraca się koszty. Sąd zasądza te koszty od strony przegrywającej na rzecz strony wygrywającej mimo, że ona tych kosztów nie poniosła. Adwokat ustanowiony z urzędu ściąga te koszty w oparciu o art. 122 k.p.c., a w wypadku bezskuteczności egzekucji zastosowanie ma § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Z treści zażalenia wynika, że pełnomocnik nie zna obowiązujących w tym zakresie regulacji prawnych i nie rozumie zasad rozliczania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.