descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II Cz 364/13

Postanowienie

Dnia 29 maja 2013 r.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział II Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący : SSO J. Kwapiszewska

Sędziowie: SSO J. Jakubowska

SSO W. Damaszko/spr./

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 października 2012 r. uchylił czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kamiennej Górze W. J.z dnia 22 marca 2012 r. w sprawie Km 952/10 w postaci wezwania dłużnika M. O.do dobrowolnego opróżnienia działki nr (...)obręb (...) w K.z konstrukcji baru (...)i zasądził od wierzyciela na rzecz dłużnika kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sąd ten ustalił, że wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010 r. wydanym w sprawie IC 262/09 nakazano M. O. opuszczenie i opróżnienie zabudowanej części działki nr (...) położonej w K.. Na podstawie tego tytułu wykonawczego na wniosek wierzyciela Gminy Miejskiej K. komornik W. J. wszczął postępowanie egzekucyjne. W jego wyniku dłużnik dobrowolnie opróżnił i opuścił bar (...), a klucze do niego wydał komornikowi. Mimo to powyższy organ egzekucyjny ponownie wezwał dłużnika do wykonania zobowiązania wynikającego z tytułu wykonawczego.

W tak ustalonych okolicznościach Sąd Rejonowy przyjął, że powtórne wezwanie dłużnika do dobrowolnego wykonania zobowiązania wynikającego z wyroku z dnia 22.04.2010 r. było niezgodne z prawem. Skoro bowiem M. O. opuścił i dobrowolnie wydał lokal użytkowy, to tym samym spełnił świadczenie, do którego był zobowiązany. Z treści tytułu wykonawczego nie wynikał zaś obowiązek usunięcia baru z nieruchomości gruntowej. Za nieuzasadnione – uznał sąd- stanowisko komornika, że bar nie stanowił część składową nieruchomości i był rzeczą ruchomą.

W zażaleniu Gmina Miejska w K. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę poprzez oddalenie skargi M. O. ewentualnie uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Skarżący zarzucił, że barak w którym uprzednio prowadzony był bar (...) nie jest nieruchomością w rozumieniu art.46§1 kc. Z tego względu wierzyciel miał prawo żądania usunięcia z działki konstrukcji baraku na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 kwietnia 2010 r.

W odpowiedzi na zażalenie M. O. wniósł o jego oddalenie i wskazał, że Gmina Miejska K. bez czekania na prawomocne rozstrzygnięcie jego skargi rozebrała budynek baru (...) i obciążyła go kosztami rozbiórki. Na dowód tych okoliczności dłużnik przedstawił zdjęcia obrazujące rozbiórkę baraku oraz noty obciążeniowe za powyższe czynności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Zażalenie jest nieuzasadnione.

Nie przesądzając spornej pomiędzy dłużnikiem i wierzycielem kwestii czy wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 kwietnia 2010 r. wydany w sprawie IC 262/09 zobowiązywał M. O. również do usunięcia baru (...), należy wskazać, że w świetle istniejącego obecnie stanu rzeczy, który Sąd Odwoławczy bierze pod uwagę z mocy art. 316§ 1 kpc w zw. z art.13 § 2 kpc i art.391 § 1 kpc w zw. z art.397 § 2 kpc zażalenie było nieuzasadnione. Skoro bowiem wierzyciel dokonał rozbiórki budynku, w którym uprzednio mieścił się bar (...), to jako zbędne należało ocenić wezwanie komornika skierowane do dłużnika, aby ten opróżnił działkę nr (...) z konstrukcji baru (...). Tym samym zaskarżone postanowienie, w którym uchylono powyższą czynność komornika jest prawidłowe. Podejmowane przez komornika czynności muszą bowiem służyć efektywnemu zakończeniu egzekucji. Natomiast obecnie nieracjonalne byłoby nakazywanie dłużnikowi podejmowania czynności, które już zostały zrealizowane.

Z powyższych względów zażalenie jako nieuzasadnione, na podstawie art.385 kpc w zw. z art.397 § 2 kpc, podlegało oddaleniu.