Treść orzeczenia
S Sygnatura akt II Cz357/15
Postanowienie
K., dnia 26 maja 2015 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu Wydział II Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt
po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa T. W. przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu w O. o zapłatę na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn.. akt I C 2399/14 postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim zwolnił T. W. od kosztów sądowych w sprawie z powództwa T. W. przeciwko Skarbowi Państwa – Areszt Śledczy w O. o zapłatę w części, a mianowicie powyżej kwoty 200 zł i oddalił wniosek o ustanowienie adwokata. Ustalił, że powód otrzymuje rentę w wysokości 850 zł. Przebywa w Zakładzie Karnym. Jest więc w stanie uiścić opłatę w wysokości nie wyższej niż 200 zł. Powód jest w stanie właściwie wyartykułować swoje roszczenia i je uzasadnić. Pomoc adwokata nie jest więc mu potrzebna.
Zażalenie od tego rozstrzygnięcia wniósł powód wskazując, że nie jest w stanie uiścić opłaty od pozwu nawet w kwocie 200 zł, gdyż mimo że przebywa w Zakładzie Karnym z otrzymywanej renty musi opłacać mieszkanie. Podał również, że nie potrafi prowadzić swojej sprawy przed sądem mimo odpowiedniego zredagowania pozwu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy – wbrew zarzutom zawartym w zażaleniu – prawidłowo ustalił, że powód jest w stanie bez uszczerbku dla swojego utrzymania ponieść opłatę od pozwu w wysokości 200 zł. Argument podniesiony przez skarżącego, że z otrzymywanej renty musi opłacić mieszkania nie może decydować o całkowitym zwolnieniu powoda od kosztów sądowych. Powód bowiem obecnie przebywa w zakładzie karnym i posiadane mieszkanie może wynająć i z czynszu najmu czerpać środki na opłacenie należnych za mieszkanie świadczeń.
Dotychczasowa postawa powoda w procesie wskazuje jednoznacznie, że powód nie jest osobą nieporadną i że potrafi samodzielnie dbać o swoje sprawy w procesie.
Mając powyższe na uwadze należało, zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.