Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 336/13
Postanowienie
Dnia 16 kwietnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SO Anatol Gul
SSO Jerzy Dydo
SSO Aleksandra Żurawska
po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 5 marca 2013 r. w sprawie z powództwa J. N. przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W. o zapłatę 24.685 zł / sygn. akt I C 704/12/ postanawia:
I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku;
II. nie obciążać powoda kosztami postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 marca 2013r., wydanym na skutek wniosku powoda o uzupełnienie wyroku Sąd Rejonowy w Kłodzku, Sąd uwzględnił żądanie uzupełnienia przedmiotowego wyroku poprzez orzeczenie o kosztach postępowania w trybie art. 351 1 k.p.c. w sprawie o sygn. akt I C 704/12. W ocenie Sądu I instancji, wobec braku rozstrzygnięcia w wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 21 lutego 2013 r. w przedmiocie kosztów procesu roszczenie powoda było uzasadnione. Sąd ten wskazał bowiem, że zgodnie z przepisem art. 351 § 1 k.p.c. strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu – od jego doręczenia, zgłosić wniosek uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Dlatego też zdaniem Sądu należało wniosek powoda uwzględnić w całości. Tym samym Sąd Rejonowy czyniąc zadość wezwaniu powoda postanowił uzupełnić wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku i zasądził Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. na rzecz powoda kwotę 1.235,00 zł (słownie: tysiąc dwieście trzydzieści pięć).
Pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie wniosku powoda o uzupełnienie wyroku oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył:
Zażalenie dłużnika jest uzasadnione.
Rozstrzygnięcie o rozdziale kosztów procesu obejmuje wszystkie koszty poniesione przez strony i pozostaje w ścisłym związku z wynikiem sprawy, który w zasadzie decyduje o zastosowaniu jednej z zasad przewidzianych art. 98 do 107 k.p.c. i zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c., dokonywane jest w orzeczeniu kończącym sprawę. Jeśli końcowe orzeczenie sądu nie zawiera rozstrzygnięcia co do kosztów procesu, to strona zainteresowana może domagać się uzupełnienia tego braku na podstawie art. 351 k.p.c. Zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c. strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu – od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania może mieć miejsce, jeśli nie zawiera ono żadnego rozstrzygnięcia co do tych kosztów /patrz: postanowienie SN z 10.10.2012r, I CZ 116/12, opubl. LEX nr 1232744/. Z uwagi na zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki przez Sąd Rejonowy w Kłodzku kwoty tytułem zwrotu kosztów procesu brak jest możliwości uzupełnienia wyroku w przedmiotowej sprawie. Jeśli końcowe orzeczenie sądu stanowi rozstrzygnięcie o kosztach procesu, to strona niezadowolona może podważać prawidłowość częściowego jedynie uwzględnienia jej wniosku albo nieuwzględnienia go, jeśli została w całości kosztami obciążona, drogą zażalenia. Zażalenie na orzeczenie o kosztach procesu przysługuje także wtedy, gdy sąd pierwszej instancji uwzględnił tylko część żądanych kosztów i nie oddalił wniosku o te koszty w pozostałym zakresie, ponieważ to pozytywne rozstrzygnięcie zawiera również oddalenie wniosku w nieuwzględnionej części. Zgodnie z powyższym nie ma podstaw do przyjęcia, że w takiej sytuacji należałoby domagać się uzupełnienia orzeczenia.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia, a o kosztach postępowania zażaleniowego z uwagi na charakter sprawy i sytuację finansową powoda orzekł w oparciu o przepis art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c i art. 397 § 2 k.p.c.