Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 30/17
Postanowienie
K., dnia 21 lutego 2017 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt
SSO Janusz Roszewski – spr.
SSO Barbara Mokras
po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. F. (1) i M. F. (2) przeciwko D. O. o zapłatę na skutek zażalenia powodów na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 22 października 2016 r., sygn. akt I C 2365/16, postanawia: . oddalić zażalenie
SSO Janusz Roszewski SSO Wojciech Vogt SSO Barbara Mokras
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem o kosztach w punkcie 4 wyroku zaocznego z dnia 22 listopada 2016r. Sad Rejonowy w Kaliszu zasądził od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 6145 zł tytułem zwrotu kosztów postepowania. W ocenie Sądu Rejonowego sprawa nie jest skomplikowana i nie wymaga żadnych wymyślnych analiz prawnych, zatem minimalna stawka obowiązująca w chwili wniesienia pozwu w zupełności realizuje swój cel jakim jest ekwiwalent pieniężny za zrealizowana pracę.
Zażalenie na rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów tj pkt 4 wyroku wnieśli powodowie zaskarżając ten punkt w części tj w zakresie nie zasądzenia dalszej kwoty 4.800 zł. Zarzucając ze skarżone rozstrzygniecie jest niesłuszne, wniósł o jego zmianę i zasądzenie od pozwanego na zgrecz powodów kwoty 10.945 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Sąd Okręgowy podziela ustalenia i wywody Sądu Rejonowego.
W tym miejscu pozostaje dodać i podkreślić, co następuje.
Orzekając w wyroku o kosztach należnych stronie reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika w kwocie niższej niż została zgłoszona, sąd winien uwzględniać wskazania zawarte w art. 109 §2 k.p.c. W ze stylizacji rt. 109 § 2 zdanie drugie wynika, że przesłankami przy ustalaniu wysokości kosztów należnych stronie reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika jest także jego nakład pracy, charakter czynności podjętych przez niego w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, a także jego wkład w przyczynienie się do wyjaśnienia
i rozstrzygnięcia sprawy. Należy zaznaczyć, że właściwy jest nie nakład pracy włożony przez pełnomocnika, ale tylko taki, który został rzeczywiście poniesiony i jednocześnie był „niezbędny”; ergo: nakład pracy włożony ponad potrzebę nie może być czynnikiem kształtującym wysokość kosztów (por. Jacek Gudowski [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Postępowanie rozpoznawcze. pod redakcją T. Erecińskiego WARSZAWA 2016, s.650).
Powodowie domagając się dwukrotnej stawki wynagrodzenia minimalnego dla ustanowionego w sprawie radcy prawnego nie tylko nie przedstawiali spisu kosztów, lecz nawet nie wskazali jakie to czynności jako niezbędny, z którymi większy nakład pracy jest związany, zostały przez niego podjęte. Prawidłowo zatem Sąd Rejonowy przyjął, że sprawa nie jest skomplikowana i nie wymagała innych, niż standardowe w tego rodzaju sprawach, działań radcy prawnego, co uzasadnia przyznanie z tego tytułu zwrotu kosztów wynagrodzenia tego pełnomocnika w stawce minimalnej.
W tej sytuacji zażalenie podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).
SSO Janusz Roszewski SSO Wojciech Vogt SSO Barbara Mokras