Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 237/14
Postanowienie
Dnia 27 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Barbara Jankowska - Kocon
Sędziowie: SO Janusz Kasnowski
SO Aurelia Pietrzak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa(...)Rzecznika Konsumentów w I. działającego na rzecz R. W. przeciwko W. K. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I C 1066/13 postanawia: odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Inowrocławiu oddalił wniosek pozwanego o wyłączenie sędziego sprawozdawcy – SSRK. M..
Postanowienie, jak i jego uzasadnienie nie zostało podpisane przez wszystkich członków składu orzekającego (k. 44 akt).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Postępowanie odwoławcze zainicjowane wniesionym zażaleniem doprowadziło do odrzucenia zażalenia.
Zgodnie z treścią art. 361 k.p.c. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Zgodnie zaś z treścią art. 324 § 3 k.p.c. sentencję wyroku, odpowiednio więc i postanowienia, podpisuje cały skład sądu. W przedmiotowej sprawie natomiast, brak jest tak pod sentencją postanowienia jak i pod uzasadnieniem podpisów członków składu orzekającego o wniosku o wyłączenie sędziego sprawozdawcy od rozpoznania sprawy (k. 44). W myśl art. 52 § 2 k.p.c. postanowienie w sprawie wniosku o wyłączenie sędziego wydaje sąd w składzie trzech sędziów zawodowych. W niniejszej sprawie sentencję postanowienia i jego uzasadnienie podpisał tylko jeden sędzia zawodowy.
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego wyrok, którego sentencji skład sądu nie podpisał nie istnieje w znaczeniu prawnoprocesowym, nawet wówczas gdy został on ogłoszony (tak. Sąd Najwyższy w uchwale z 26 września 2000 roku, III CZP 29/00, OSNC 2011/2/25). Wskazując na atrybuty dokumentu związane z podpisem, takie jak autentyczność dokumentu, dopełnienie stawianych przez prawo wymagań formalnych, zgodność osnowy z wolą osoby podpisującej, jak też podkreślając powagę i funkcję wyroku, Sąd Najwyższy uznał, że podpis pod sentencją wyroku jest jednym z jego konstytutywnych elementów, sprawiających między innymi, iż podjęta w procesie czynność sądowa uzyskuje walor aktu jurysdykcyjnego. Wskazując na rozumowanie a contrario, brak podpisu sędziego pozbawia wydane orzeczenie mocy jurysdykcyjnej i powoduje, że nie istnieje ono w sensie prawnoprocesowym.
Skoro wydane w sprawie orzeczenie nie istnieje, nie można też wnosić od niego środka odwoławczego jakim jest zażalenie. Wniesione zaś zażalenie, jako niedopuszczalne winno ulec odrzuceniu w oparciu o art. 370 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. odrzucił zażalenie.