Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 206/17
Postanowienie
K., dnia 25 kwietnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt
Sędziowie: SSO Barbara Mokras (spr.)
SSO Janusz Roszewski
po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Miasta K. przeciwko A. W. i W. M. o eksmisję w przedmiocie zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt I C 888/16 postanawia : oddalić zażalenie.
SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu zawiesił postępowanie w sprawie z powództwa Miasta K. przeciwko A. W. i W. M. wobec pozwanej W. M..
W uzasadnieniu wskazano, że pomimo wezwania, pełnomocnik powoda nie podał w wyznaczonym terminie adresu pozwanej W. M., co uniemożliwia nadanie sprawie biegu wobec W. M. i – w konsekwencji - implikuje Sąd do zawieszania postępowania na podstawie przepisu art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.
Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł pozwany A. W., zaskarżając je w całości.
Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść wydanego postanowienia, w postaci art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. poprzez jego błędne zastosowanie, skutkujące zawieszeniem postępowania wyłącznie wobec pozwanej W. M..
Mając na uwadze powyższy zarzut, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie w przedmiocie zawieszania przedmiotowego postępowania w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego A. W. zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych,
w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego i poczynione na ich podstawie rozważania prawne oraz uznaje je za własne.
Nie można uznać za słuszny zarzut skarżącego, że postępowanie w niniejszej sprawie powinno zostać zawieszone także wobec pozwanego A. W. z uwagi na fakt, iż powództwo o opróżnienie lokalu powinno być wytoczone przeciwko wszystkim osobom zamieszkującym lokal, chociażby z tego względu, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż pozwana W. M. nie zamieszkuje objętego pozwem lokalu.
Dlatego, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., należało orzec,
jak w sentencji.
SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski