II Cz 204/13PostanowienieSąd Okręgowy w Świdnicy

Postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 15 kwietnia 2013 r.

Zobacz w SAOS
właściwość sądu
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt II Cz 204/13

Postanowienie

Dnia, 15 kwietnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Anatol Gul

Sędziowie: SO Barbara Nowicka

SO Grażyna Kobus po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia powoda A. W. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kłodzku dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt. IC 1551/12 w przedmiocie przekazania Sądowi Rejonowemu w Dzierżoniowie – Wydziałowi Gospodarczemu sprawy przeciwko Skarbowi Państwa - Państwowemu (...) B. o wydanie postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kłodzku uznał się za niewłaściwy miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy i sprawę przekazał, jako właściwemu Sądowi Rejonowemu w Dzierżoniowie w Wydziale Gospodarczym. W uzasadnieniu wskazał , że powód wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Państwowemu(...) B.o wydanie wymienionych w pozwie rzeczy ruchomych albo zapłaty kwoty odpowiadającej ich wartości, tj. 31.022,80 zł. Jakkolwiek zaś głównym zadaniem Skarbu Państwa – (...)w zakresie działalności leśnej jest utrzymanie i powiększanie zasobów i upraw leśnych oraz gospodarowanie zwierzyną, a nie zarobkowa działalność wytwórcza czy handlowa w tym zakresie, to jednak nie budzi wątpliwości, że wykonując te zadania, prowadzi on działalność zarobkową, wytwórczą i handlową i środkami osiągniętymi z tej działalności zarobkowej pokrywa wydatki, związane ze swoją podstawową działalnością, którą jest ochrona i rozwój lasów. Roszczenie powoda wynika z umowy zawartej przez strony w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, co uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi gospodarczemu.

W zażaleniu, powód zarzucił zaskarżonemu postanowieniu rażące naruszenie przepisu art. 2 ust 1 ustawy z dnia 2 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (Dz. U. z 1989r, Nr 33, poz. 125 ze zm.) polegające na jego wadliwym zastosowaniu, gdyż nie można zgodzić się, z tezą Sądu I instancji, że przedmiotowy spór dotyczy stosunku cywilnego związanego z prowadzoną przez Strony działalnością gospodarczą. Roszczenie Powoda nie powstało ze stosunku kontraktowego, który stanowi przesłankę zakwalifikowania sprawy do spraw gospodarczych rozpoznawanych przez sądy gospodarcze, bowiem w rozpoznawanej sprawie dochodzi od Strony pozwanej wydania rzeczy ruchomych, stanowiących jego własność , które to zostały pozostawione na terenie nieruchomości Strony pozwanej

( krata ściekowa, pierścienie żelbetonowe, kręgi żelbetonowe, elementy boni, brama, listwy przypodłogowe, drzwi, ościeżnica, skrzydła drzwiowe, krata okienna).

Wskazując na powyższe domagał się uchylenia postanowienia i zasądzenia od Strony pozwanej na rzecz Powoda kosztów postępowania zażaleniowego w kwocie 911 zł.

Strona pozwana w odpowiedzi na zażalenie wniosła o oddalenie zażalenia i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego w kwocie 600 zł. podnosząc, że roszczenie powoda o wydanie rzeczy pozostawionych wynika z rozliczenia inwestycji pn ”Modernizacja istniejącego budynku na potrzeby biurowe (...) w B., przy ul. (...)”), stąd wszystkie roszczenia wynikające z zawarcia umowy są sprawami gospodarczymi.

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Zarówno w orzecznictwie sądów jak i w piśmiennictwie przyjmuje się, że funkcjonalne kryterium kwalifikacji sprawy jako gospodarczej, należy ujmować elastycznie, wskazując że sprawa pozostaje w zakresie działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorcę, nie tylko wtedy gdy stosunek cywilnoprawny, z którego spór wynika, mieści się w obrębie tej działalności, ale także wtedy gdy sprawa będąca przedmiotem rozpoznania przez sąd wynika z prowadzenia tej działalności, wystarczy zatem aby dla obu przedsiębiorców spór miał swoje źródło w prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.

Niezasadnie zatem podnosi powód, że przedmiotowej sprawy nie można zakwalifikować jako sprawy gospodarczej, gdyż stron w chwili obecnej nie łączy umowa. Strony zawarły umowę o roboty budowlane, której przedmiotem miała być „Modernizacja istniejącego budynku na potrzeby biurowe (...) w B.przy ul (...), od której to umowy strona pozwana odstąpiła. Jednakże fakt ten nie ma zaznaczenia dla oceny czy sprawa ma charakter gospodarczy, jeżeli stosunek prawny z którego wynika niniejszy spór ma swoje źródło w umowie łączącej wcześniej strony.

Wbrew stanowisku powoda, roszczenie powoda o wydanie rzeczy, które pozostawił u strony pozwanej, wiąże się więc z umową zawartą przez strony, jak również - jak trafnie podnosi strona pozwana w odpowiedzi na zażalenie - pozostaje w związku z prowadzoną przez stronę pozwaną działalnością gospodarczą, skoro modernizacja budynku na potrzeby biurowe (...)pozostaje w ścisłym związku z możliwością realizowania przez (...) jego podstawowego zadania, jakim jest prowadzenie gospodarki leśnej. Mieści się więc w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.

Z powyższych względów zażalenie jest nieuzasadnione i na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397§ 2 zd. 1 kpc Sąd Okręgowy je oddalił.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.