Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 196/17
Postanowienie
K., dnia 23 maja 2017 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Jacek Chmura
Sędziowie:SSO Barbara Mokras (spr.)
SSO Janusz Roszewski
po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) W. (...)z siedzibą w przeciwko D. P. o zapłatę w przedmiocie zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt I C 1047/16 postanawia : oddalić zażalenie.
SSO Barbara Mokras SSO Jacek Chmura SSO Janusz Roszewski
Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie II wyroku z dnia 19 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu zasądził od pozwanej D. P. na rzecz powoda (...) W. (...) z siedzibą w W. w kwotę 2.067,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 1.800,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy wskazał, że znajduje ono podstawę w przepisie art. 98 k.p.c. i § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).
Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł powód, zaskarżając postanowienie
w części, tj. w zakresie kosztów zastępstwa procesowego.
Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:
- § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z dnia 05.11.2015r., Póz. 1804) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zaniechanie zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego według zasad ogólnych, w pełnej wysokości, tj. w kwocie 2.400zł
w sytuacji, gdy niniejsze sprawa rozpoznawana była przez Sąd w trybie zwykłym, a zapadłe na rozprawie orzeczenie nie zostało wydane w postępowaniu upominawczym, elektronicznym postępowaniu upominawczym, ani w postępowaniu nakazowym;
- § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z dnia 05.11.2015r., Póz. 1804), poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie w sprawie, która nie została rozpoznana w postępowaniu upominawczym, elektronicznym postępowaniu upominawczym, ani też w postępowaniu nakazowym.
Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części, a to w pkt II poprzez zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 2667,00zł zamiast kwoty 2.067,00zł tytułem zwrotu kosztów postępowania pierwszoinstancyjnego, w tym 2.400,00zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych;
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Pozwem wniesionym w dniu 18 stycznia 2016 r. powód domagał się od strony pozwanej zapłaty kwoty 5.433,67 zł.
Wyrokiem zaocznym z dnia 19 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu uwzględnił w całości powództwo oraz zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2.067,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 1.800,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Mając na uwadze dyspozycję § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
3 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1667) zmieniającego z dniem 27 października 2016 r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015 r., poz. 1804), według którego do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, należy uznać, Zgodnie z przepisem § 2 pkt 4 powołanego rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sporu dochodzonej w niniejszej sprawie wynosi 2.400,00 zł.
Nie oznacza to jednak słuszności zarzutu skarżącego bezzasadnego niezasądzenia od pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w tej właśnie wysokości. Wynika to z faktu, że powód domagał się w pozwie zasądzenia na swoją rzecz z tego tytułu jedynie kwoty 1.800,00 zł i w toku postępowania pierwszoinstancyjnego nie zmienił swojego żądania.
W tym stanie rzeczy zasądzenie z powyższego tytułu kwoty 2.400,00 zł stanowiłoby niedopuszczalne wyjście poza zgłoszone w tym zakresie żądanie wniosku powoda.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.,
Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji.
SSO Barbara Mokras SSO Jacek Chmura SSO Janusz Roszewski