Treść orzeczenia
Sygn. akt IICzl92/14
Postanowienie
Dnia 11 kwietnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Piotr Starosta
Sędziowie: SO Irena Dobosiewicz
Sygn. akt II Cz 192/14
SO Tomasz Adamski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko dłużnikom M. F., K. R. w przedmiocie skarg dłużników z dnia 2 sierpnia 2013 roku na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy M. P. w sprawach Km 326/10 i Km 842/08 na skutek zażalenia dłużników na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 19 listopada 2013 roku sygn. akt XII Co 8938/13 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 roku Sąd Rejonowy w Bydgoszczy odrzucił skargę K. R. z dnia 2 sierpnia 2013 roku i skargę M. F. z dnia 2 sierpnia 2013 roku na wszczęcie egzekucji ze świadczenia z ubezpieczenia społecznego.
Sąd I instancji wskazał, że K. R. i M. F. zostali wezwani do uzupełnienia szeregu braków formalnych skargi, w szczególności wskazania jaką czynność komornika skarżą i czego się domagają w wyniku rozpoznania skargi i to w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie K. R. nie uzupełnił braków formalnych swej skargi.
Z kolei dłużniczka M. F. wskazała, że skarży zajęcie świadczenia z ubezpieczenia społecznego.
Sąd w tym stanie zważył, że zgodnie z art. 767§4 kpc na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, przy czym wnosi się ją w terminie tygodniowym od dnia czynności, gdy strona, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone lub zagrożone, była przy czynności obecna lub była o jej terminie zawiadomiona, a w innych wypadkach - od dnia zawiadomienia o dokonaniu czynności, zaś w braku zawiadomienia - od dnia dowiedzenia się przez skarżącego o dokonanej czynności.
W niniejszej sprawie zajęcie świadczenia dłużniczki z ubezpieczenia społecznego nastąpiło pismem komornika z dnia 9 maja 2011 roku, o czym zawiadomiono dłużniczkę w dniu 19 maja 2011 roku. Termin do złożenia skargi upłynął zatem z dniem 26 maja 2011 roku.
Wobec powyższego skarga M. F. została wniesiona po terminie, a jako taka podległa odrzuceniu, podobnie odrzuceniu podlegała skarga K.
R., której braki nie zostały usunięte w terminie (art. 767 3 kpc).
Jednocześnie sąd stwierdził, ze brak jest podstaw do podjęcia działań z urzędu w trybie przewidzianym w rat. 759 § 2 kpc.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli dłużnicy wskazując, że postanowienie jest błędne, kwestionując w sposób ogólny wszystkie czynności podejmowane przez komornika, podkreślając, że nie są dłużnikami, zaś sama egzekucja i wydane postanowienie są elementem „afery".
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Sąd odwoławczy w pełni podziela ustalenia faktyczne i wywód prawny poczyniony przez sąd I instancji czyniąc go własnym.
W ocenie sądu odwoławczego dłużnicy w istocie nie kwestionują ani ustaleń poczynionych przez sąd I instancji, ani też wywodu prawnego zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, podnosząc jedynie, że czują się pokrzywdzeni prowadzoną przeciwko nim egzekucją.
Sąd odwoławczy podkreśla, że sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargi: K.
R. na skutek nieuzupełnienia jej braków formalnych (skarżący nie sformułował jaką czynności komornika skarży) i M. F., która skargę wniosła z ponad dwuletnim opóźnieniem - art. 767 § 4 kpc w zw. z art. 767 3 kpc, nie doszukując się równocześnie podstaw do podjęcia działań z urzędu (art. 759 § 2 kpc).
Wobec powyższego Sąd Okręgowy zażalenie uznał za oczywiście bezzasadne i na podstawie przepisów art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc je oddalił. i