descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II Cz 1910/14

Postanowienie

Dnia 24 października 2014 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Mariola Wojtkiewicz (spr.)

Sędziowie: SO Wiesława Buczek-Markowska

SSO Zbigniew Ciechanowicz SSO Mariola Wojtkiewicz SSO Wiesława Buczek-Markowska

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie (sygn. akt IX Co 679/14) odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 5 lutego 2014 r. i doręczenia go dłużnikowi.

W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie komornika zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji zażalenie nie przysługuje. Z kolei zgodnie z przepisem art. 357 § 2 k.p.c. uzasadnienie sporządza się od postanowień, na które przysługuje środek zaskarżenia. Z tego względu Sad I instancji nie znalazł podstaw do sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 5 lutego 2014r.

Z orzeczeniem Sądu Rejonowego nie zgodził się dłużnik. W zażaleniu z dnia 3 czerwca 2014 r. zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin- Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 28 kwietnia 2014 r. całości, zarzucając obrazę przepisów postępowania polegającą na błędnym przyjęciu, że nie przysługuje środek zaskarżenia na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie komornika. Dłużnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie zażalenia do rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Argumentował, że przepis art. 394 § 1 k.p.c. dopuszcza możliwość wniesienia zażalenia, a jeżeli jest inaczej, to regulacja ta jest niezgodna z przepisami Konstytucji RP i należy skierować w tym zakresie pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Zażalenie okazało się niezasadne.

Sąd Okręgowy w całości podziela argumentację Sądu I instancji.

Słusznie Sąd Rejonowy wskazał, że zgodne z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, zażalenie na postanowienie o wyłączeniu komornika nie przysługuje. Cytowany wyżej przepis prawa stanowi o tym wprost, a ustawa nie przewiduje od tej regulacji żadnych wyjątków.

W szczególności zastosowania nie znalazł w sprawie przywoływany przez skarżącego przepis art. 394 § 1 k.p.c., ponieważ art. 9 ust 3 zd. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji daje samodzielną podstawę rozstrzygnięcia. Art. 9 ust. 5 cyt. ustawy stanowi wprawdzie, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie o komornikach sądowych i egzekucji do komornika stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o wyłączeniu sędziego. Jednak kwestia zaskarżenia postanowienia w przedmiocie wyłączenia komornika została uregulowana w sposób odmiennie w ustawie o komornikach sądowych i egzekucji. Stosowanie zatem przepisów kodeksu postępowania cywilnego do oceny dopuszczalności zażalenia zostało wyłączone.

Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował również przepis art. 357 § 2 k.p.c. Zgodnie ze zd. 2 tego przepisu postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym należy doręczyć stronie z uzasadnieniem tylko wówczas, gdy od tego postanowienia przysługuje środek zaskarżenia. Na postanowienie z dnia 5 lutego 2014 r. nie przysługuje zażalenie. W takiej sytuacji Sąd I instancji nie miał obowiązku sporządzania uzasadnienia, nawet na wniosek strony.

Problem niezgodności art. 9 ust 3 zd. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji z Konstytucją został omówiony przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu postanowienia oddalającego zażalenie dłużnika na postanowienie z dnia 17 marca 2014r.

W związku z powyższym Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie dłużnika.

(...)

(...)

ZARZĄDZENIE

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)