II Cz 183/14PostanowienieSąd Okręgowy w Kaliszu

Postanowienie Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 15 kwietnia 2014 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygnatura akt II Cz 183/14

Postanowienie

K., dnia 15 kwietnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny Odwoławczy

w składzie:

Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski

Sędziowie: SSO. Barbara Mokras

SSO. Wojciech Vogt – spr.

po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. W. przeciwko M. B. o zapłatę od postanowienia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 20 grudnia 2014 r., sygn. akt (...) postanawia:

1. oddalić zażalenie,

2. zasądzić od pozwanej M. B. na rzecz W. W. kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że strony na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. zawarły ugodę mocą której pozwana zobowiązała się wydać powodowi ciągnik i zapłacić kwotę 4000 zł za korzystanie z ciągnika. Wobec zgodnego oświadczenia stron Sąd uznał, że ugoda jest dopuszczalna i w konsekwencji jej zawarcia umorzył postępowanie w sprawie.

Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła pozwana kwestionując istnienie zobowiązania i wskazując, że była zdenerwowana i w szoku po śmierci męża dlatego zawarła ugodę.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Rejonowy miał podstawy do umorzenia postępowania wobec zawarcia ugody przez strony. Sąd uznał ugodę za dopuszczalną gdyż w świetle okoliczności przedstawionych przez strony zawarcie ugody nie naruszało interesów stron i było dopuszczalne. Gołosłowne stwierdzenie pozwanej M. B., że była zdenerwowana i w szoku i dlatego zawarła ugodę nie może być podstawa uwzględnienia jej zażalenie. Nic nie wskazuje bowiem, że zawierając ugodę znajdowała się ona w stanie wyłączającym świadome i swobodne wyrażenie woli bądź że działała pod wpływem błędu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.