Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 162/15
Postanowienie
Dnia 12 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział II Cywilny – Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Irena Dobosiewicz /spr./
Sędziowie: SO Janusz Kasnowski
SO Wojciech Borodziuk po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. K. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie I C 3004/14 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2014 r. Przewodniczący w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy, w sprawie z powództwa E. K. przeciwko (...) Sp. z o.o. w G. o zapłatę, zwrócił pozew.
W uzasadnieniu Przewodniczący wskazał, że zarządzeniem doręczonym dnia 4 grudnia 2014 r. wezwano powoda do uiszczenia opłaty od pozwu w kwocie 2.153 zł w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu pozwu. Wobec bezskutecznego upływu tego terminu Przewodniczący na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
Zażalenie na zarządzenie wniósł powód zarzucając Przewodniczącemu w Sądzie Rejonowym naruszenie art. 20 i 22 k.p.c. poprzez naliczenie opłaty od pozwu w zawyżonej wysokości, bez uwzględnienia zasad wynikających z powyższych przepisów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W sprawie nie może znaleźć zastosowania art. 22 k.p.c., albowiem powód nie dochodził pozwem należnego mu świadczenia powtarzającego się, które ma swoje oparcie w przepisie prawa, czy też w umowie łączącej go z pozwanym, tylko jednorazowego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z jego nieruchomości. W takiej sytuacji ustalenie wartości przedmiotu sporu następuje na podstawie art. 19 k.p.c., który stanowi, że w sprawach o roszczenia pieniężne, zgłoszone choćby w zamian innego przedmiotu, podana kwota pieniężna stanowi wartość przedmiotu sporu.
Nadto wskazać należy, że oprócz wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z gruntu w kwocie 32.141 zł powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz także kwoty 10.907 zł tytułem zwrotu poniesionych ciężarów za okres od 1979 do 2002 r., czego powód nie uwzględnił w swoim zażaleniu. Zatem zgodnie z art. 21 k.p.c. obie wartości prawidłowo zostały zliczone przez Sąd Rejonowy. I od tak ustalonej wartości przedmiotu sporu obowiązkiem powoda było uiszczenie opłaty stosunkowej od pozwu stanowiącej 5 % z sumy powyższych kwot (43.048 zł), czego powód nie uczynił w przepisanym tygodniowym terminie wyznaczonym na podstawie art. 130 § 1 k.c., co skutkowało odrzuceniem jego pozwu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako niezasadne.