Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 1004/13
Postanowienie
Dnia 20 stycznia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział II Cywilny Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Bogumił Goraj
Sędziowie: SO Wojciech Borodziuk
SO Aurelia Pietrzak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...)S.a(...). z siedzibą w L. przeciwko dłużniczce W. Ś. o egzekucję świadczenia pieniężnego na skutek skargi dłużniczki na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym K. M. S., z dnia 6 maja 2013 r. Km 6603/13 na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Świeciu VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w Tucholi z dnia 14 października 2013 roku, sygn. akt VI Co 910/13 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
W dniu 14 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Świeciu VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w Tucholi postanowieniem odrzucił skargę dłużniczki na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. M. S. w sprawie Km 6603/13 z dnia 6 maja 2013 r. o przekazaniu sprawy Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w B. S. J..
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Rejonowy powołał się na treść art. 767 § 4 k.p.c., zgodnie z którym skargę na czynności komornika wnosi się do sądu w terminie tygodniowym od dnia czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, była przy czynności obecna lub była o jej terminie zawiadomiona, w innych wypadkach - od dnia zawiadomienia o dokonaniu czynności strony lub osoby, której prawo zostało przez czynności komornika naruszone bądź zagrożone, a w braku zawiadomienia - od dnia dowiedzenia się przez skarżącego o dokonanej czynności.
Dłużniczka, mimo pouczenia przez Komornika o sposobie wniesienia skargi, wniosła w terminie (20 maja 2013 r.) skargę do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy, który był jednak niewłaściwy do jej rozpoznania. Sąd ten zarządzeniem z dnia 28 maja 2013 r. przekazał skargę dłużniczki do sądu miejscowo właściwego, czyli do Sądu Rejonowego w Świeciu.
W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarga dłużniczki została wniesiona po upływie przepisanego terminu. Wobec powyższego w oparciu o art. 767 3 k.p.c., skarga została odrzucona.
Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła dłużniczka, podnosząc, że nie otrzymała od właściwego komornika postanowienia, ani zawiadomienia o zajęciu emerytury.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu. W środku zaskarżenia dłużniczka nie podniosła żadnych argumentów przeciwko postanowieniu Sądu Rejonowego w Świeciu VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w Tucholi, oprócz zarzutu, że potraktował jej zażalenie ściśle formalnie, tj. rozważając tylko nieterminowość jego złożenia.
W świetle art. 767 § 4 k.p.c. Sąd Rejonowy był zobowiązany w pierwszej kolejności sprawdzić czy skarga na czynności komornika została złożona w ustawowym tygodniowym terminie. W niniejszej sprawie dłużniczka złożyła skargę do niewłaściwego sądu, zatem datą wniesienia skargi jest data nadania skargi dłużniczki przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Prawidłowo zatem Sąd Rejonowy w Świeciu uznał, iż dłużniczka nie zachowała ustawowego terminu do wniesienia skargi, czego nawet nie kwestionowała w zażaleniu. W związku z powyższym Sąd I instancji zobligowany był treścią art. 767 3 k.p.c. do odrzucenia skargi nie rozpoznając jej merytorycznie.
Podkreślić jednak należy, iż gdyby Sąd zauważył nieprawidłowości w działaniu komornika, to na podstawie art. 759 § 2 k.p.c. winien wydać mu odpowiednie zarządzenie zmierzające do zapewnienia należytego wykonania egzekucji. W niniejszej sprawie, nie było jednak podstaw do zastosowania tego przepisu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy uznał zażalenie dłużniczki za niezasadne i na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. zażalenie oddalił.