Treść orzeczenia
Sygn. akt II Cz 1003/13
Postanowienie
Dnia 25 lutego 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny – Odwoławczy w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Janusz Kasnowski (spr.)
Sędziowie: SO Ireneusz Płowaś
SO Aurelia Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. P. (wierzyciela) z udziałem (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dłużnika) o nakazanie wyjawienia majątku na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Świeciu z dnia 3 października 2013 r. w sprawie o syng. akt: VI Co 1324/13 postanawia: oddalić zażalenie. Na oryginale właściwe podpisy.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Świeciu postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. w sprawie o z wniosku wierzyciela J. P. o wyjawienie majątku dłużnika (...) sp. z o.o. w G., stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu Gdańsk – Północ w Gdańsku.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż dłużnik, którego wniosek dotyczy, ma siedzibę w G.. Zgodnie zaś z art. 914 wniosek o nakazanie wyjawienia majątku składa się w sądzie właściwości ogólnej, którą w tym wypadku określa art. 30 kpc. Oznacza to, że według siedziby dłużnika właściwy miejscowo w sprawie jest Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 914 § 1 kpc i art. 200 § 1 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc i art. 30 kpc orzekł jak w sentencji.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wierzyciel zarzucając mu naruszenie art. 200 § 1 kpc w zw. z art.30 kpc poprzez błędne uznanie, iż właściwy miejscowo w niniejszej sprawie jest Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku. Z powołaniem na powyższe wierzyciel domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świeciu oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że właściwym miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy jest Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku. Za takim stanowiskiem przemawia niebudząca wątpliwości treść art. 914 § 1 kpc, który wskazuje, że wniosek o nakazanie wyjawienia majątku składa się w sądzie właściwości ogólnej dłużnika. Skoro dłużnik jest osobą prawną, to w jego wypadku w myśl art. 30 kpc – stosowanego odpowiednio w niniejszej sprawie poprzez art. 13 § 2 kpc – właściwość tę wyznacza miejsce siedziby. Jak wynika z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego dłużnika załączonego do sprawy, spółka ma siedzibę w G.. Wobec tego Sąd Rejonowy słusznie uznał się niewłaściwym miejscowo i sprawę przekazał do Sądu właściwego według właściwości ogólnej dłużnika.
Zatem twierdzenia skarżącego, że wszystkie jego dotychczasowe działania przeciwko dłużnikowi dotyczyły oddziału spółki znajdującego się w S., gdzie dłużnik faktycznie prowadzi swoją działalność, nie miały znaczenia dla określenia właściwości miejscowej w sprawie, albowiem art. 914 § 1 kpc wyłącza możliwość prowadzenia przedmiotowej sprawy przed innym sądem, aniżeli tym, ustalonym według przepisów o właściwości ogólnej.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc oddalił zażalenie.