Treść orzeczenia
Sygn. akt II Ca 814/12
Postanowienie
Dnia 13 listopada 2012 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: Barbara Nowicka
Sędziowie: SO Alicja Chrzan
SO Jerzy Dydo
Protokolant: Agnieszka Ingram
po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z wniosku S. S. przy udziale W. K. i (...) w G. o uchylenie się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po A. K. na skutek apelacji uczestnika postępowania (...) w G. od postanowienia Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 18 lipca 2012r., sygn. akt I Ns 137/12 postanawia: oddalić apelację.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie postanowił stwierdzić uchylenie się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia przez wnioskodawczynię S. S. oświadczenia o odrzuceniu spadku po A. K., zmarłej dnia 25 czerwca 2009 roku w D., ostatnio stale zamieszkałej w W..
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 03 stycznia 2008 r. pomiędzy (...)z siedzibą w G.a uczestnikiem postępowania W. K.została zawarta umowa pożyczki refinansowej w kwocie 28 000 zł na okres od dnia 03 stycznia 2008 r. do dnia 03 stycznia 2014 r. z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań pożyczkobiorcy w(...)Bank SA i (...)Bank SA. Za zobowiązania wynikające z tytułu powyższej umowy poręczyła żona pożyczkobiorcy A. K.. Uczestnik postępowania nie spłacał jednak swojego zobowiązania, w związku z czym (...)wysłała na adres poręczycielki A. K.zawiadomienia z dnia 20 lipca 2009 r. i 11 sierpnia 2009 r. o wysokości zadłużenia oraz o skutkach jego nieuregulowania. Wobec braku spłaty powstałych zaległości, pismem z dnia 07 września 2009 r. wypowiedziano W. K.przedmiotową umowę pożyczki, przy czym zawiadomienie o wypowiedzeniu umowy wysłano również do A. K..
Następnie (...)skierowała do tutejszego Sądu powództwo o zapłatę kwoty 26 140,99 zł przeciwko A.i W. K. a po uzyskaniu przeciwko nim tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 22 stycznia 2010 r. w sprawie o sygn. akt I Nc 113/10, wszczęła przeciwko solidarnym dłużnikom postępowanie egzekucyjne.
W toku czynności egzekucyjnych Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kłodzku H. S. stwierdził, że A. K. zmarła jeszcze przed wszczęciem postępowania, to jest w dniu 25 czerwca 2009 r. Wobec tego postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r. umorzył postępowanie egzekucyjne przeciwko tej dłużniczce.
W związku z powyższym (...) pismem z dnia 18 marca 2011 r. wezwała do spłaty zadłużenia spadkobierczynię poręczycielki, tj. wnioskodawczynię S. K. (obecnie S.), przy czym wnioskodawczyni pismo to odebrała w dniu 28 marca 2011 r. Wnioskodawczyni była wraz z mężem bardzo zaskoczona tym wezwaniem, albowiem zaraz po śmierci matki A. K. była w punkcie informacji kredytowej z jej dowodem osobistym, w celu ustalenia, czy nie zaciągnęła ona za życia jakiegoś kredytu. Odpowiedziano jej wówczas, że nie było takiej sytuacji. Ponadto sprawdzała, czy matka nie zalegała z jakimikolwiek opłatami i również ustaliła, że jej matka nie posiadała z tego tytułu żadnych zaległości. Za życia A. K. rozmawiała z nią nadto na temat tego, co będzie jak umrze, albowiem długo chorowała i przez dłuższy czas nie wstawała z łóżka ani nie wychodziła z domu. Jednak ani matka, ani ojciec nie poinformowali jej o zaciągnięciu pożyczki czy też o problemach związanych z jej spłatą. W. K. nie zdawał sobie nawet z tego sprawy, że jego żona była poręczycielem pożyczki. Ponadto z uwagi na fakt, że wnioskodawczyni zajmowała mieszkanie obok, odbierała czasami korespondencję przychodzącą do rodziców, ale nigdy nie widziała korespondencji z banków czy innych instytucji finansowych. Z tych wszystkich względów, do dnia odebrania wezwania do zapłaty, nie wiedziała o zadłużeniu jej matki, a w związku z tym nie widziała potrzeby odrzucenia spadku po niej.
Po otrzymaniu przedmiotowego wezwania wnioskodawczyni udała się więc po poradę do prawnika, który oświadczył jej, żeby zwróciła się razem z ojcem W. K. o renegocjację umowy pożyczki. (...) uwzględniła taki wniosek i rozłożyła zaległości na raty, zaś uczestnik postępowania W. K. zaczął te raty spłacać.
Jednak w październiku 2011 r. wnioskodawczyni otrzymała wezwanie do Sądu, albowiem (...) wystąpiła przeciwko niej, jako spadkobierczyni poręczycielki, o zapłatę kwoty 33 713,30 zł. Wówczas na rozprawie wnioskodawczyni przedstawiła wszystkie dowody wpłat dokonanych przez ojca, ale ostatecznie (...) nie wyraziła zgody na renegocjację umowy pożyczki. W związku z tym S. S. udała się ponownie o pomoc do prawnika, który poradził jej, aby wystąpiła z wnioskiem w niniejszej sprawie. W międzyczasie (...) wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku po A. K..
Sąd Rejonowy wydając powyższe postanowienie wskazał na treść art. 1019 § 1 k.c., 1015 § 2 k.c., art. 84 k.c., art. 88 § 2 k.c.
Uczestniczka postepowania – (...) w G. zaskarżając powyższe postanowienie apelacją w całości zarzuciła naruszenie art. 1019 § 1, 2, 3 k.p.c. oraz art. 233 § 2 k.p.c. i wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku oraz zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za II instancję wg norm przepisanych.
Sąd Okręgowy przyjmując ustalenia Sądu Rejonowego za własne, zważył co następuje
Apelacja nie jest zasadna.
Sąd Okręgowy przyjął, że uczestniczka postępowania wskazując art. 1019 k.p.c. w istocie zamierzała wskazać naruszenie przez Sąd Rejonowy art. 1019 k.c.
Uczestniczka postępowania w uzasadnieniu apelacji poza przytoczeniem treści art.1019 k.c., nie wskazała na czym miałoby polegać naruszenie przez Sąd Rejonowy treści tego przepisu.
Sąd Rejonowy w sposób pełny i szczegółowy dokonał właściwej wykładni art. 1019 k.c. oraz art. 84 § 1 i 2 k.c., którą to wykładnię Sąd Okręgowy w całości aprobuje, a także trafnie zakwalifikował błąd wnioskodawczyni co do przedmiotu spadku, to jest długu spadkowego, który spowodował zaniechanie złożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku, jako błąd istotny co do czynności prawnej.
Sąd Rejonowy z zebranego materiału dowodowego wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Sąd Rejonowy nie naruszył reguł swobodnej oceny dowodów, przyjmując, że wnioskodawczyni dochowała wszelkiej należytej staranności polegającej na podjęciu uzasadnionych w danych okolicznościach działań, zmierzających do ustalenia stanu spadku, których podjęcie doprowadziłoby do takiego ustalenia i w konsekwencji do uniknięcia błędu.
Jedynie w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub, gdy wnioskowanie Sądu wykracza poza schematy logiki formalnej, albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo – skutkowych, to tylko wtedy przeprowadzona przez Sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27 września 2002 roku, sygn. akt II CKN 817/00 ).
Zauważyć należy, że w toku postępowania przed Sądem Rejonowym uczestniczka postępowania nie wnioskowała o wskazanie przez wnioskodawczynię „punktu informacji kredytowej”, a w związku z tym wnioskodawczyni nie odmówiła w rozumieniu art. 233 § 2 k.p.c. przedstawienia tego dowodu.
Zatem zarzuty naruszenia przez Sąd Rejonowy art. 1019 k.c. i art. 233 § 2 k.p.c. nie są trafne.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną.