Treść orzeczenia
Sygn. akt II Ca 753/13
Postanowienie
Dnia 15 lipca 2013 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Monika Kośka
Sędziowie: SSO Marek Boniecki (spr.)
SSO Barbara Dziewięcka
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lipca 2013 r. sprawy z wniosku Spółdzielnia Produkcji Rolniczej (...) w C. z siedzibą w T. z udziałem Gminy C. o wpis do księgi wieczystej na skutek apelacji uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 13 marca 2013 r. sygn. akt Dz.Kw 4679/13 postanawia: oddalić apelację.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2012 r. Spółdzielnia Produkcji Rolniczej (...)w C.z siedzibą w T.domagała się wpisu w dziale trzecim księgi wieczystej (...)prawa użytkowania działki nr (...)o powierzchni 38,97 ha, na podstawie załączonej do wniosku decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w C.z dnia 12.04.1990 roku nr (...).
W dniu 13 marca 2013 r. Sąd Rejonowy w Kielcach po rozpoznaniu skargi na postanowienie referendarza, w którym wniosek został oddalony, dokonał wpisu w dziale III księgi wieczystej o numerze (...), zgodnie z żądaniem wnioskodawcy.
Apelację od powyższego wpisu wniósł uczestnik Gmina C., zarzucając dokonanemu wpisowi naruszenie art. 626 8 §2 k.p.c. poprzez dokonanie wpisu prawa, które wygasło. Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o zmianę orzeczenia poprzez wykreślenie z działu III księgi wieczystej o numerze (...) prawa użytkowania na czas nieokreślony na rzecz Spółdzielni Produkcji Rolniczej (...) w C. w T..
W odpowiedzi na apelację wnioskodawca wniósł o jej oddalenie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że przedstawiony przez wnioskodawcę dokument w postaci decyzji Naczelnika Gminy C. z dnia 12 kwietnia 1990 r. o przekazaniu w użytkowanie objętej aktualną księgą wieczystą (...) nieruchomości stanowi wystarczającą podstawę do wpisu tego prawa w dziale III księgi. Decyzja ta, przedłożona w oryginale, spełnia wymogi dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 244 §1 k.p.c., a konsekwencji jest wystarczająca w rozumieniu art. 31 i 32 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 124, poz. 1361 ze zm.) do dokonania wpisu w księdze wieczystej.
Wbrew zarzutowi apelacji, Sąd Rejonowy nie naruszył przepisu art. 626 8 §2 k.p.c. poprzez dokonanie wpisu prawa, które wygasło. Skarżący przywołał na poparcie swoich twierdzeń w tym zakresie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2002 r. w sprawie II SA/Kr 2331/98, który w ocenie apelującego miał świadczyć o wygaśnięciu przedmiotowego ograniczonego prawa rzeczowego. Z poglądem tym zgodzić się nie sposób.
Po pierwsze, żaden przepis prawa nie przewiduje wiążącego charakteru uzasadnienia orzeczenia sądu administracyjnego. Co więcej, powoływanym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji stwierdzającej wygaśnięcie z dniem 31 grudnia 1993 r. decyzji stanowiącej podstawę zaskarżonego wpisu (k. 117 i nast.). W konsekwencji decyzja ta nadal funkcjonuje w obrocie prawnym, a zarówno Sąd wieczystoksięgowy, jak i Sąd odwoławczy nie może zakwestionować wynikających z niej skutków prawnych, o ile spełnia ona wymogi formalne, o których mowa w m.in. w art. 107 k.p.a. i nie jest bezwzględnie nieważna (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 1984 r., III CZP 70/84, OSNC 1985/8/108), czego zarzucić nie sposób, tym bardziej, że była ona przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym.
Po wtóre, nie kwestionując poglądu Naczelnego Sądu Administracyjnego o wygaśnięciu użytkowania na płaszczyźnie cywilnoprawnej z mocy prawa, zważyć należy, iż konstatacja taka nie stanowiła wystarczającej podstawy do odmowy dokonania wpisu. Pomijając w tym miejscu nawet wiążącą moc ww. decyzji administracyjnej, mieć na uwadze trzeba, że przywoływany przez Naczelny Sąd Administracyjny art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1187 ze zm.), do wygaśnięcia ograniczonego prawa rzeczowego wymaga oprócz upływu czasu także spełnienia dodatkowych przesłanek, jak brak zmiany warunków dotychczasowego użytkowania nieruchomości. W ocenie Sądu Okręgowego badanie występowania takich przesłanek wykracza poza kognicję sądu wieczystoksięgowego określoną przepisem art. 626 8 §2 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podst. art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną.
SSO M. Boniecki SSO M. Kośka SSO B. Dziewięcka
Zarządzenie: doręczyć odpis Burmistrzowi Gminy C..