II Ca 72/17PostanowienieSąd Okręgowy we Wrocławiu

Postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 7 września 2017 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygnatura akt II Ca 72/17

Postanowienie

Dnia 7 września 2017 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Piotr Jarmundowicz (spr.)

: SSO Dorota Stawicka-Moryc SSR del. Bartłomiej Koelner

Protokolant:Wojciech Langer

z dnia 11 października 2016 r.

Sygn. akt I Ns 504/16

po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z wniosku Starosty Powiatu (...) przy udziale A. L. i K. S. o orzeczenie przepadku pojazdu na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej postanawia: oddalić apelację.

SSO Piotr Jarmundowicz SSO Dorota Stawicka-Moryc SSR del. Bartłomiej Koelner

Sygn. akt II Ca 72/17

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej oddalił wniosek Starosty Powiatu (...) o przepadek na rzecz Powiatu pojazdu marki F. (...), o numerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własność uczestnika A. L..

Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie o następująco ustalony stan faktyczny:

W dniu 03.05.2012 r. pojazd marki F. (...) o nr rej. (...) został usunięty z drogi na 144 km autostrady (...) na wysokości miejscowości K. z powodu pozostawienia pojazdu w miejscu stwarzającym zagrożenie dla ruchu drogowego. Pozostawienie nastąpiło z powodu awarii (braku paliwa) w pojeździe. Uprzednio, w dniu 13.02.2012 r. pojazd ten został zakupiony przez uczestniczkę A. L. od K. U.. Jednak w dniu 10.04.2012 r., a więc przed pozostawieniem pojazdu na autostradzie (...), ww. pojazd został sprzedany przez uczestniczkę uczestnikowi K. S.. Pismami z dnia 01.08.2012 r. i 24.09.2012 r. wysłano do uczestniczki A. L. powiadomienia o usunięciu ww. pojazdu z drogi i przyczynach jego usunięcia ze wskazaniem, że nieodebranie pojazdu w terminie 3 miesięcy będzie skutkowało wystąpieniem do sądu o orzeczenie jego przepadku na rzecz Powiatu (...). Powiadomienia te odebrała w imieniu uczestniczki jej babcia M. G..

Przy tak poczynionych ustaleniach faktycznych, Sąd I instancji uznał, że wniosek jako nieuzasadniony podlegał oddaleniu, gdyż nie zostały spełnione wszystkie przesłanki niezbędne do orzeczenia przepadku pojazdu. Stan faktyczny wskazuje, iż rzeczywistym właścicielem pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) w chwili jego pozostawienia i usunięcia z drogi był uczestnik K. S., a nie uczestniczka A. L., do której wnioskodawca, opierając się na błędnej wiadomości o osobie właściciela pojazdu, wysyłał powiadomienia o usunięciu pojazdu z drogi i przyczynach jego usunięcia ze wskazaniem skutków nieodebrania pojazdu. Sąd Rejowy wskazał też, iż w aktach sprawy brak jest dowodów wskazujących na to, że powiadomienia o usunięciu ww. pojazdu z drogi i przyczynach jego usunięcia otrzymał uczestnik K. S., a także by upłynął termin, o którym mowa w art. 130a ust. 10a ww. ustawy wobec tego uczestnika.

Apelację od powyższego postanowienia wywiódł wnioskodawca, wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie w całości wniosku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 130a ust. 10, 10a i 10e ustawy - Prawo o ruchu drogowym, poprzez ich niezastosowanie oraz zaniechanie orzeczenia o przepadku pojazdu w ustalonym stanie faktycznym wskazującym, iż zostały spełnione wszystkie niezbędne ustawowe przesłanki uzasadniające pozytywne rozpatrzenie zgłoszonego żądania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd Okręgowy po rozważeniu na nowo całego zebranego w sprawie materiału, ocenił że Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, które Sąd II instancji przyjmuje za własne.

Zgodnie z art. 130a ust. 10e ustawy Prawo o ruchu drogowym w sprawach o przepadek pojazdu sąd stwierdza, czy zostały spełnione wszystkie przesłanki niezbędne do orzeczenia przepadku, w szczególności, czy usunięcie pojazdu było zasadne i czy w poszukiwaniu osoby uprawnionej do jego odbioru, dołożono należytej staranności oraz czy orzeczenie przepadku nie będzie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Sąd Okręgowy nie podzielił zdania strony apelującej, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie powołane wyżej przesłanki orzeczenia przepadku pojazdu. Z akt sprawy wynika, że uczestniczka postępowania A. L. nie była właścicielem samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) w chwili jego pozostawienia i usunięcia z drogi. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w przedłożonych przez uczestniczkę postępowania dokumentach w postaci umowy kupna – sprzedaży samochodu z dnia 10.04.2012 r. oraz oświadczenia o sprzedaży pojazdu z dnia 08.07.2013 r. Z dokumentów tych jednoznacznie wynika, iż w dniu 03.05.2012 r., tj. w dacie usunięcia pojazdu z drogi jego właścicielem był uczestnik postępowania K. S.. Jednocześnie wskazać należy, że jak słusznie zauważył Sąd I instancji wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów, z których wynikałyby odmienne wnioski.

Zgodnie z art. 130a ust. 10 powoływanej ustawy starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi w przypadkach określonych w ust. 1 lub 2, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu, jeżeli prawidłowo powiadomiony właściciel lub osoba uprawniona nie odebrała pojazdu w terminie 3 miesięcy. W okolicznościach niniejszej sprawy warunek prawidłowego powiadomienia właściciela pojazdu nie został spełniony. Wnioskodawca pismami z dnia 01.08.2012 r. i 24.09.2012 r. powiadomił o usunięciu pojazdu z drogi uczestniczkę postępowania, a nie ówczesnego właściciela samochodu, tj. uczestnika K. S.. Wobec powyższego, należy uznać, że Starostwo, błędnie ustalając dane właściciela pojazdu i w konsekwencji wysyłając powiadomienie o fakcie i przyczynie usunięcia pojazdu na adres uczestniczki, a nie uczestnika nie dochowało wymogów wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

SSO Piotr Jarmundowicz SSO Dorota Stawicka – Moryc SSR del. Bartłomiej Koelner

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.