Treść orzeczenia
Sygn. akt II Ca 405/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 26 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym :
Przewodniczący – Sędzia SO Sylwia Kornatowicz
po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 roku w Legnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w L. przeciwko pozwanej B. T. o zapłatę na skutek apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt VII C 1376/13
I. oddala apelację;
II. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
Uzasadnienie
Apelacja strony powodowej nie podlegała uwzględnieniu.
Sąd Rejonowy oddalił powództwo wskutek uznania, że strona ta nie wykazała zasadności roszczenia o zapłatę na jej rzecz należności w kwocie 738 zł brutto po wypowiedzeniu przez pozwaną umowy z dnia 9.07.2012 r. Z umowy tej, zaliczającej się do umów o świadczenie usług w rozumieniu art.750 k.c. wynika, że strona powodowa zobowiązała się do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności, zmierzających do uzyskania dla pozwanej B. T. odszkodowania z tytułu wypadku, za co powodowa spółka miała otrzymać wynagrodzenie w wysokości 20 % wartości świadczeń uzyskanych dla pozwanej. Na wypadek wypowiedzenia umowy przez zleceniodawcę przewidziano w niej zwrot poniesionych przez zleceniobiorcę wydatków oraz uiszczenie na jego rzecz części wynagrodzenia, stosownie do dotychczasowego nakładu czasu i pracy. W ocenie Sądu I instancji brak w sprawie dowodów, pozwalających na podjęcie decyzji, czy i w jakiej wysokości przysługuje stronie powodowej zapłata częściowego wynagrodzenia i zwrot wydatków, zgodnie z umową stron.
Rozpoznając apelację strony powodowej i analizując przebieg postępowania w pierwszej instancji oraz zgromadzone w nim dowody, Sąd odwoławczy doszedł do przekonania, że zaskarżony wyrok odpowiada prawu oraz wynikającym z akt sprawy okolicznościom faktycznym.
Przede wszystkim wskazać należy, że nieprawidłowo dopuszczono w toku postępowania dowód z dokumentów złożonych przez stronę powodową wraz z pismem z 30.01.2014 r. Nastąpiło to na rozprawie w dniu 26.03.2014 r., a ponieważ pełnomocnik pozwanej wniósł do protokołu tej rozprawy zarzut z art.162 k.p.c., to obecnie może on być uwzględniony przez Sąd odwoławczy. Strona powodowa reprezentowana jest w niniejszym procesie przez radcę prawnego, który na rozprawie 24.01.2014 r. oświadczył, że dochodzona pozwem kwota stanowi wynagrodzenie umowne za podjęte na rzecz pozwanej czynności i że nie składa żadnych dalszych wniosków dowodowych. W tej sytuacji nie było prawidłowe postanowienie Sądu Rejonowego, zobowiązujące profesjonalnego pełnomocnika powodowej spółki do przedłożenia szczegółowego wyliczenia kwoty roszczenia i wyjaśnienia sposobu tego wyliczenia, a pełnomocnik pozwanej również w tym zakresie złożył zastrzeżenie do protokołu w trybie art. 162 k.p.c., podlegające uwzględnieniu na obecnym etapie postępowania. Wobec wskazanych uchybień Sądu Rejonowego należy stwierdzić, że podstawę oceny powództwa stanowić winny twierdzenia i dowody, zebrane do rozprawy w dniu 24.01.2014 r., natomiast późniejsze są sprekludowane w rozumieniu art. 217 k.p.c. i nie mają wpływu na wynik sprawy.
Analizując zatem wskazane twierdzenia i dowody strony powodowej należy zgodzić się z ostateczną konkluzją Sądu Rejonowego, że strona ta nie wykazała wysokości dochodzonego roszczenia i nie sposób rzetelnie ocenić, czy żądana kwota 600 zł netto (czyli 738 zł brutto) została wyliczona poprawnie. Przeszkodą jest tu niekonsekwentne stanowisko strony powodowej oraz brak jakiejkolwiek kalkulacji. I tak w skierowanym do pozwanej wezwaniu do zapłaty z 16.01.2013 r. spółka wskazywała, że suma 600 zł netto obejmuje zwrot poniesionych wydatków i wynagrodzenie za pracę osób prowadzących sprawę. Do pisma tego powódka odwołała się w pozwie, natomiast na rozprawie 24.01.2014 r. pełnomocnik strony oświadczył, że dochodzona kwota stanowi wynagrodzenie za podjęte czynności. Jednocześnie w żadnym z pism czy oświadczeń nie wskazano sposobu wyliczenia tej kwoty, w szczególności jej rozdzielenia na wydatki i wynagrodzenie, zgodnie z § 4 ust. 5 umowy stron. Próba stosownej kalkulacji podjęta została dopiero w piśmie z 30.01.2014 r. złożonym na wezwanie Sądu Rejonowego, która jednak z omówionych wyżej przyczyn nie podlega uwzględnieniu jako spóźniona. W stanie sprawy na dzień 24.01.2014 r. nie można określić, jak strona powodowa wyliczyła dochodzoną pozwem kwotę, a zatem nie można ocenić zasadności powództwa – tak, by pozostać w zgodzie z umową stron. Dlatego, pomimo uchybień proceduralnych, Sąd Rejonowy ostatecznie słusznie oddalił powództwo, natomiast apelacja strona powodowej, bazująca zresztą na wyliczeniu roszczenia w piśmie z 30.01.2014 r., nie może zostać uwzględniona.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 k.p.c., a na zasadzie art. 98 k.p.c. obciążył przegrywającą stronę zwrotem kosztów instancji odwoławczej na rzecz pozwanej (§ 12 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych..).