Treść orzeczenia
Sygn. akt II Ca 4/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
K., dnia 26 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
SSO Wojciech Vogt (spr.)
SSO Janusz Roszewski
SSO Barbara Mokras
st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa M. N. przeciwko (...) Zakład owi (...) SA z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 13 listopada 2013r. sygn. akt I C 1435/12
1. zmienia punkty I i II zaskarżonego wyroku i nadaje im następując brzmienie:
„I. zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda M. N. kwotę 4760 zł (cztery tysiące siedemset sześćdziesiąt zł),
II. w pozostałym zakresie powództwo oddala”
2. w pozostałej części apelacje oddala,
3. przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu na rzecz adwokata M. W. kwotę 1200 zł powiększoną o 23 % podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu,
4. nie obciąża powoda kosztami postępowania odwoławczego.
Uzasadnienie
Powód M. N. wniósł o zasądzenie kwoty 25.000 zł od (...) Spółka Akcyjna z siedziba w W..
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.
Sąd Rejonowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 r. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1400 zł . Oddalił powództwo w pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach:
Powód zawarł z pozwanym umowę ubezpieczenia w której pozwany zobowiązał się zapłacić powodowi za każdy 1% uszczerbku na zdrowiu kwotę 2800 zł. Do umowy dołączono tabele norm oceny procentowej trwałego uszczerbku na zdrowiu.
W dniu 11 września 2011 r. powód uległ nieszczęśliwemu wypadkowi. Zdiagnozowano u niego złamanie w obrębie łokcia prawego wymagające zespolenia operacyjnego. Ponadto powód leczył się ambulatoryjnie i korzystał z zabiegów usprawniających. W związku z powikłaniami po raz kolejny trafił do szpitala. Było to w lutym 2012 r. Leczenie zakończono w czerwcu 2012 r.
Pozwany decyzją z dnia 13 czerwca 2011 r. przyznał powodowi świadczenie w wysokości 2.240 zł za 8 % trwałego uszczerbku na zdrowiu.
Sąd ustalił – przy pomocy opinii biegłego – uraz doznany przez powoda spowodował u niego 13% trwałego uszczerbku na zdrowiu. Zasądził więc kwotę 1400 zł (5 x 280 zł)
Apelację od tego wyroku wniósł powód zaskarżając go w części oddalającej powództwo. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że rzeczywisty uszczerbek na zdrowiu, jakiego doznał powód odpowiada wysokości określonej przez biegłego sądowego w wydanej na potrzeby procesu opinii.
W oparciu o ten zarzut wniósł o zmianę orzeczenia i uwzględnienie powództwa co do kwoty 23.600 zł.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja jest częściowo zasadna.
Sąd Rejonowy ustalając wysokość trwałego uszczerbku na zdrowiu oparł się na opinii biegłego specjalisty ortopedy i traumatologa M. G., który określił, że powód doznał 13% trwałego uszczerbku na zdrowiu. Opinii tej nie kwestionował pozwany. Natomiast powód wniósł o wezwanie biegłego na rozprawę celem wyjaśnienia skąd przyjął on taka miarę procentową i z czego ona wynika. Sąd Rejonowy oddalił wniosek powoda o przesłuchanie biegłego, gdyż biegły w dostateczny sposób w pisemnej opinii wyjaśnił jakie względy zadecydowały o przyjętym procencie inwalidztwa.
Sąd Okręgowy rozpoznając niniejszą sprawę - wobec poważnych rozbieżności w odczuciu przez powoda stopnia trwałego inwalidztwa doznanego w wypadku a wynikami ustaleń biegłego specjalisty – podjął wątpliwość, czy mimo wszelkich cech formalnej poprawności wydanej opinii i w związku z tym braku konieczności jej uzupełniania nie tkwi w niej jakiś błąd, który powodowałby brak poprawności w rozstrzygnięciu.
Celem rozwiania tych wątpliwości Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłego dr M. K. celem ponownego ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu doznanego przez powoda w wyniku przedmiotowego zdarzenia. Biegły ten ocenił, że interesujący nas procent trwałego inwalidztwa wynosi 25 i w tym zakresie opinie te szczegółowo uzasadnił. Opinia ta odbiega od opinii biegłego G. o kilka punktów procentowych. Różnica ta wynika z luzu decyzyjnego zawartego w przepisach i możliwości dokonania pewnych ocen przez biegłego. Sąd Okręgowy uznał, że opinia biegłego M. K. jest dokładniejsza i przez to elementy ocenne są bardziej zobiektywizowane i dlatego należy dokonać rozstrzygnięcia w oparciu o jej ustalenia. Różnica miedzy tymi opiniami jest w istocie niewielka.
Po przeprowadzeniu tej opinii Sąd Okręgowy nabrał jednak przekonania, że odczucie powoda o stopniu jego inwalidztwa jest jedynie subiektywne i apelacja w przeważającej części nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało orzec – w oparciu o art.,. 386 k.p.c. jak w sentencji.