Treść orzeczenia
Sygn. akt II Ca 185/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
K., dnia 3 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
SSO Barbara Mokras
po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. M. przeciwko J. S. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Kępnie z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt I Cupr 279/13
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
„1. zasądza od pozwanego J. S. na rzecz powoda P. M. kwotę 1.030,69 (tysiąc trzydzieści 69/100) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 6 kwietnia 2013 r. do dnia zapłaty;
2. zasądza od pozwanego J. S. na rzecz powoda P. M. kwotę 20,00 (dwadzieścia 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.”,
II. oddala apelację w pozostałym zakresie;
III. zasądza od pozwanego J. S. na rzecz powoda P. M. kwotę 20,00 (dwadzieścia 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt I Cupr.279/13, Sąd Rejonowy w Kępnie oddalił powództwo P. M. przeciwko J. S. o zapłatę.
Apelację od powyższego orzeczenia wniósł powód zaskarżając wyrok w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 1.588,46 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 6 marca 2013 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania za obie instancje według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Zgodnie zaś z art. 505 13 § 2 k.p.c. jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Stosownie do przepisu art. 674 k.c. jeżeli po upływie terminu oznaczonego w umowie albo w wypowiedzeniu najemca używa nadal rzeczy za zgodą wynajmującego, poczytuje się w razie wątpliwości, że najem został przedłużony na czas nieoznaczony. Przepis ten nie ma jednak charakteru bezwzględnie obowiązującego – strony mogą w umowie ograniczyć albo – jak należy uznać – wyłączyć zakres jego zastosowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1980 r., II CR 110/80, OSNC 1980/11/222).
W niniejszej sprawie strony w § 8 ust. 1 umowy najmu zastrzegły, że umowa najmu nie przedłuża się automatycznie, w konsekwencji czego wyłączyły zastosowanie do zawartego stosunku prawnego powołanego przepisu art. 674 k.c. Tym samym należy uznać, że po upływie terminu obowiązywania kolejnej umowy najmu zawartej w dniu 1 sierpnia 2012 r. na okres 6 miesięcy, tj. od dnia 1 lutego 2013 r. strony nie łączyła już umowa najmu lokalu. Oznacza to, że od tego dnia do czasu wyprowadzenia się z lokalu z końcem lutego 2013 r. najemcy zajmowali przedmiotowy lokal bezumownie. W tym stanie rzeczy należy uznać, że wynajmującemu w stosunku do najemców przysługiwało roszczenie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z lokalu na podstawie art. 230 k.c. w zw. z art. 225 zd. 1 k.c. i art. 224 § 2 zd. 1 k.c., w wysokości ustalonego przez strony miesięcznego czynszu najmu, tj. w kwocie 1.100 zł, które zostało przez najemców uiszczone.
Wbrew stanowisku pozwanego, wynajmującemu nie przysługiwało od najemców roszczenie o czynsz najmu za miesiąc marzec i kwiecień 2013 r., albowiem w tym okresie czasu strony nie obowiązywała już umowa najmu lokalu, jak również nie obowiązywał ich okres wypowiedzenia tej umowy, a przy tym zaprzestali oni faktycznego korzystania z zajmowania lokalu.
Odnosząc się natomiast do spornego między stronami roszczenia powoda wobec pozwanego o zwrot nadpłaconych należności za energię elektryczną, należy zauważyć, że – jak słusznie ustalił Sąd Rejonowy – na podstawie korekty opłat stałych zastosowanej przy pierwszym rozliczeniu z drugim najemcą wynosiłaby kwotę 159,51 zł. Po odjęciu od tej kwoty wysokości niedopłaty powoda z tytułu energii elektrycznej – ustalonej na podstawie faktur - w kwocie 148,80 zł, pozostała kwota 10,71 zł.
Tym samym, po odjęciu od należnej powodowi kwoty 1.500 zł z tytułu zwrotu kaucji - bezspornej między stronami - kwoty 458,60 zł z tytułu niedopłaty za gaz oraz kwoty 10,71 zł, należało – na podstawie art. 471 k.c. - zasądzić od pozwanego na rzecz powoda różnicę w wysokości 1.030,69 zł.
Z uwagi na okoliczność, że w § 6 umowy najmu strony ustaliły, że kaucja będzie zwrócona do 30 dni po zakończeniu najmu, które nastąpiło z końcem lutego 2013 r., na podstawie art. 481 k.c. należało zasądzić tę kwotę z ustawowymi z odsetkami po upływie 30 dni od dnia wymagalności, oznaczonego przez dzień spisania przez strony protokołu zdawczo – odbiorczego, tj. od dnia 6 kwietnia 2013 r.
Jako niezasadne Sąd Okręgowy uznał roszczenie powoda o zasądzenie na jego rzecz zwrotu wydatków poniesionych na antenę satelitarną, dzwonek bezprzewodowy, szafę garderobianą, a także lodówkę i szafkę. Stosownie do art. 676 k.c. jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że powód część rzeczy zabrał, a co do pozostałych rzeczy pozwany żąda od powoda ich zabrania, co czyni bezpodstawnym roszczenie powoda o zwrot ich wartości.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. i art. 385 k.p.c. orzeczono jak w punktach I i II sentencji wyroku.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c.