Treść orzeczenia
Sygn. akt II Ca 10/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 27 marca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
SSO Robert Figurski
z dnia 18 października 2013 roku
Sygn. akt I C 217/13
SO Elżbieta Piotrowska SO Sabina Ziser (spraw.) st. sekr. sąd. Roksana Babiarczyk po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 roku w Legnicy na rozprawie sprawy z powództwa N. H. przeciwko stronie pozwanej (...) S.A. (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie oddala apelację.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 października 2013r. Sąd Rejonowy w Lubinie zasądził od strony pozwanej (...) S.A. (...) S.A. w W. na rzecz powódki N. H. kwotę 1.480,38 zł z ustawowymi odsetkami, oddalił dalej idące powództwo i zniósł wzajemnie miedzy stronami koszty procesu. Orzekając o obowiązku uiszczenia brakujących kosztów sądowych obciążył powódkę kwotą 177,36 zł a stronę pozwaną kwotą 203,72 zł.
W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że bezsporne w sprawie pozostawało, że na skutek zdarzenia z dnia 16.07.2012r. w pojeździe powódki nastąpiła szkoda całkowita. Z opinii biegłego sądowego wynikało, że wartość pojazdu przed wypadkiem wynosiła 9.300 zł a wartość pozostałości 1.800 zł. W toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana wypłaciła powódce kwotę 6.450 zł tak więc zasądzeniu podlegała brakująca suma 1.050 zł. Za uzasadnione Sąd pierwszej instancji uznał żądanie zwrotu kosztów prywatnej opinii rzeczoznawcy w wysokości 430,38 zł jako pozostających w związku przyczynowym ze szkodą. Sąd oddalił żądanie powódki w zakresie zwrotu kosztów garażowania pojazdu w kwocie 2.520,42 zł uznając, że skoro strony zgodziły się na likwidację szkody na zasadach szkody całkowitej to zbędne było kosztowane przechowywanie samochodu w garażu za stawkę 35 zł za dobę. Wystarczające było złożenie wraku na parkingu strzeżonym skoro zakres uszkodzeń samochodu został udokumentowany przez rzeczoznawców. Skoro powódka dokonała naprawy pojazdu i go sprzedała to okoliczność ta, zdaniem Sądu Rejonowego, świadczy o tym, że garażowanie pojazdu było uzasadnione jej planami remontowo-handlowymi pojazdu. Ponadto powódka nie udokumentowała faktu poniesienia przedmiotowych kosztów albowiem przedstawiła fakturę płatną przelewem a nie przedstawiła potwierdzenia dokonania przelewu. Orzeczenie o kosztach procesu wydane zostało na podstawie art. 100 kpc.
Z rozstrzygnięciem powyższym w części oddalającej powództwo oraz rozstrzygnięcia o kosztach sądowych i kosztach procesu nie zgodziła się powódka wnosząc apelację, w której zarzuciła:
- naruszenie art. 363 par. 1 kc poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że kwota 2.520,42 zł nie pozostaje w związku przyczynowym ze szkodą,
- naruszenie art. 233 kpc polegające na braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego a w konsekwencji dowolne przyjęcie, że powódka nie wykazała konieczności garażowania pojazdu w stanie uszkodzonym podczas gdy konieczność taka wynikała zasad doświadczenia życiowego oraz daty wpływu odszkodowania na rachunek powódki,
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na ustaleniu przez Sąd, że koszt wynajęcia parkingu za sporny okres byłby niższy, podczas gdy w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu na tę okoliczność a nie może ona być znana Sądowi z urzędu.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca domagała się zmiany wyroku poprzez zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powódki dalszej kwoty 2.520,42 zł z ustawowymi odsetkami i zmianę rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu oraz zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja jest nieuzasadniona.
Zdaniem Sądu odwoławczego nie zawiera ona argumentów, które mogłyby prowadzić do podważenia przeprowadzonej przez Sąd I instancji oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, poczynionych przez ten Sąd ustaleń w zakresie okoliczności stanu faktycznego sprawy, czy też dokonanej subsumcji prawnej. Sąd Okręgowy zaakceptował w całości ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, traktując je jak własne. Zgodnie z treścią art. 361 par. 2 kc szkoda obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć gdyby mu szkody nie wyrządzono. Jeżeli chodzi o koszt garażowania uszkodzonego pojazdu to można mówić jedynie o szkodzie postaci poniesionej straty. Zatem aby powódka mogła skutecznie domagać się zapłaty odszkodowania z tego tytułu winna była wykazać, że faktycznie wydatkowała kwotę na ten cel pomniejszając w ten sposób swój majątek. Okoliczności tej, jak słusznie uznał Sąd Rejonowy, powódka nie udowodniła, w sytuacji gdy strona pozwana podniosła ten zarzut w odpowiedzi na pozew. W szczególności takiego dowodu nie stanowi przedłożona faktura, z której wynika jedynie, że kwota ta ma być zapłacona przelewem. Również do apelacji nie został dołączony dowód poniesienia jakichkolwiek kosztów z tego tytułu a z jej treści wynika wprost, że kwota ta nie została do dnia dzisiejszego uiszczona. W tych okolicznościach zbędne są w ocenie Sądu Okręgowego rozważania czy koszty te pozostają w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem z dnia 16.07.2012r. skoro powódka nie poniosła szkody w rozumieniu art. 361 par. 2 kc.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 kpc jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych.