Treść orzeczenia
Sygnatura akt II C 656/16
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 27 kwietnia 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi II Wydział Cywilny w składzie:
Przewodnicząca Sędzia S.R. A. S.
Protokolant st. sekr. sąd. M. O.
po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 roku w Łodzi sprawy w powództwa P. W. przeciwko Gminie M. Ł. Zarządowi Lokali Miejskich w Ł. o ustalenie
1. ustala, iż powód P. W. wstąpił w stosunek najmu lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł., przy ulicy (...) w dniu 30 sierpnia 2015 roku;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sygnatura akt II C 656/16
Uzasadnienie
W pozwie wniesionym w dniu 30 września 2016 roku skierowanym przeciwko Gminie Ł. powód P. W. wniósł o ustalenie, że wstąpił w stosunek najmu lokalu numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...), którego najemcą była zmarła w dniu 30 sierpnia 2015 roku babka powoda oraz wniósł o zasądzenie od pozwanej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że powód stale zamieszkiwał z babką. Nadto dziadkowie byli rodziną zastępczą powoda. Pozwana odmówiła powodowi uznania, że wstąpił w stosunek najmu z uwagi na przekroczenie półrocznego terminu na złożenie wniosku do Urzędu Miasta Ł.. (pozew- k. 2-3)
W odpowiedzi na pozew wniesionej w dniu 10 listopada 2016 roku pozwana reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie na swoją rzecz od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniosła, że powód nie spełnił przesłanek do zawarcia umowy najmu lokalu w trybie § 12 ust. 1 uchwały nr (...) Rady Miejskiej w Ł. z dnia 29 czerwca 2012 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Ł., tj. nie złożył wniosku o zawarcie przedmiotowej umowy w terminie określonym w § 12 ust. 3 uchwały czyli w ciągu 6 miesięcy od śmierci dotychczasowego najemcy. Nadto powód nie należy do kręgu osób, co do których ustawodawca przewidział wejście w stosunek najmu w miejsce zmarłego najemcy.
(odpowiedź na pozew- k. 21-22; pełnomocnictwo- k. 23, zarządzenie k. 24)
Do zamknięcia rozprawy strony pozostały przy dotychczasowych stanowiskach.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
T. K. była najemcą lokalu nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...) na podstawie umowy najmu zawartej z Gminą Ł. – A.N. Ł. (...). Aktualnie lokal znajduje się w zasobie pozwanej Gminy.
(kserokopie: stwierdzenie przedmiotu i warunków najmu k. 6-7v, pismo k. 12, aneks k. 13, bezsporne)
Powód od urodzenia zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu wraz z babką T. K., a wcześniej także z dziadkiem – A. K., który zmarł w 2012 roku. W dacie śmierci babci, powód był uczniem liceum ogólnokształcącego, pozostawał wówczas na utrzymaniu babci. Ojciec powoda nie żyje, zaś matce powoda ograniczono prawa rodzicielskie wobec syna. T. K., a przed nią A. K., byli opiekunami prawnymi powoda. T. K. była też rodziną zastępczą powoda. Z przedmiotowego lokalu powód nigdy się nie wyprowadzał.
(zeznania powoda k. 34, kserokopie: zaświadczenia k. 8, odpisów postanowień k. 9-10, decyzji k. 11, aneksu k. 13)
T. K. zmarła 30 sierpnia 2015 roku.
(kserokopia odpisu skróconego aktu zgonu k. 14)
Powód po śmierci babki zwracał się do pozwanej Gminy Ł. – Zarządu Lokali Miejskich o zawarcie z nim umowy najmu. Pozwana odmówiła wskazując, że powód nie spełnił wymogu prawa miejscowego zawartego w § 12 ust. 3 pkt 1 uchwały (...)Rady Miejskiej w Ł. z dnia 29 czerwca 2012 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Ł., tj. nie złożył wniosku o zawarcie przedmiotowej umowy w terminie określonym w § 12 ust. 3 uchwały czyli w ciągu 6 miesięcy od śmierci dotychczasowego najemcy
(kserokopia pisma k. 15)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów w postaci dokumentów oraz przesłuchania powoda. Sąd pominął dowód z zeznań zgłoszonych przez powoda w piśmie z dnia 13 kwietnia 2017 roku świadków, gdyż ten wniosek dowodowy był spóźniony.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje
Powództwo było zasadne. Stosunek najmu ma charakter cywilnoprawny. Przede wszystkim nawiązywany jest na podstawie umowy najmu uregulowanej w kodeksie cywilnym (art. 659 i nast.). Zatem z punktu widzenia skutków na gruncie prawa cywilnego stosunek najmu jest regulowany przez przepisy prawa cywilnego. Także te przepisy regulują inny reżim nawiązania stosunku najmu, tj. poprzez wstąpienie w stosunek najmu w razie śmierci najemcy (art. 691§1- 5 kc). Zgodnie z art. 691§1 kc, w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. Warunkiem jest stałe zamieszkiwanie z najemcą w tym lokalu do chwili jego śmierci (art. 691 § 2 kc).
Z ustalonego stanu faktycznego wynika przede wszystkim (była to okoliczność niesporna), że T. K. była najemcą lokalu znajdującego się w zasobach gminy.
Przepis art. 691§1 stanowi samodzielną podstawę uprawnienia określonej grupy osób do wstąpienia w stosunek najmu.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest utrwalony pogląd, zgodnie z którym stałe zamieszkiwanie w lokalu mieszkalnym oznacza, że lokal ten stanowi centrum życiowe określonej osoby. Chodzi tu o zamieszkiwanie w takim lokalu, w którym koncentruje się całe życie osoby, tak jak życie dzieci obok rodziców, osoby nieporadnej przy osobie, która się nią opiekuje itp. (wyr. SN z 8.1.1976 r., I CR 926/75, OSPiKA 1977, Nr 11-12, poz. 193; z 13.2.1976 r., I CR 930/75, OSNCPiUS 1977, Nr 1, poz. 5; z 6.5.1980 r.)
Fakt zamieszkiwania powoda w przedmiotowym lokalu nie był kwestionowany przez pozwaną. Nadto okoliczność ta znalazła potwierdzenie w zeznaniach powoda i złożonych przez niego dokumentach.
Powód należy do kręgu osób wymienionych w art. 691 § 1 kc, gdyż w dacie śmierci babki pozostawał na jej utrzymaniu.
Osobą, wobec której najemca był zobowiązany do świadczeń alimentacyjnych" jest osoba, względem której zmarły najemca realizował obowiązek alimentacyjny dobrowolnie (na podstawie ugody, a nawet bez żadnych sformalizowanych porozumień) lub na podstawie orzeczenia sądu; zob. też wyr. TK z 1.7.2003 r. (P 31/02, OTK-A 2003, Nr 6, poz. 58). Należy zatem przyjąć, że chodzi tutaj o konkretny, a nie tylko potencjalny stosunek alimentacyjny wynikający z samego faktu zaliczenia danej osoby do kręgu uprawnionych /tak: red. Osajda 2017, wyd. 16/J. G./G. Matusik, komentarz do art. 691 kc, opubl. Legalis/.
W dacie śmierci babki powód był uczniem liceum ogólnokształcącego, pozostawał na jej utrzymaniu. T. K., będąc wcześniej rodziną zastępczą i opiekunem prawnym swojego wnuka, była zobowiązana do świadczeń alimentacyjnych (obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania) na jego rzecz.
Z tych względów Sąd uwzględnił powództwo.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc, mając na uwadze, iż pozwana w całości uległa w procesie. Na koszty poniesione przez powoda złożyła się opłata od pozwu w kwocie 200 zł.