Treść orzeczenia
Sygn. akt II AKzw 86/13
Postanowienie
Dnia 20 lutego 2013 r.
Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w Rzeszowie
na posiedzeniu w składzie :
SSA Zbigniew Różański
st. sekr. sądowy Halina Rączy przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie – Mariusza Chudzika, po rozpoznaniu sprawy skazanego M. D. z powodu zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt III Kow 2107/12/el o odmowie udzielenia zezwolenia na odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia:
I. utrzymaćw mocy zaskarżone postanowienie,
II. zwolnić skazanego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie odmówił udzielenia skazanemu M. D. zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego.
W treści uzasadnienia Sąd wskazał, iż w przypadku skazanego zezwolenie na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego nie spełni celów wychowawczych kary, a prezentowana przez skazanego postawa nie daje gwarancji stosowania się do rygorów związanych z systemem dozoru elektronicznego.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skazany, w którym wskazał, iż dotychczasowy pobyt w zakładzie karnym uświadomił mu, iż ma problem z nadużywaniem alkoholu, ale po wyjściu na wolność pozostawanie pod nadzorem pozwoli mu kontrolować te zachowania.
Skazany prosi o pozytywne rozpatrzenie jego zażalenia.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Kluczowym warunkiem prawidłowego, zgodnego z oczekiwaniami ustawodawcy funkcjonowania dozoru elektronicznego jako systemu wykonywania kary pozbawienia wolności jest dobór skazanych, którzy mają odbywać karę w tym systemie.
W ocenie Sądu Apelacyjnego decyzja Sądu Okręgowego w Rzeszowie
o odmowie udzielenia zezwolenia skazanemu na odbycie w systemie dozoru elektronicznego reszty kary pozbawienia wolności jest prawidłowa i znajduje oparcie w przepisach ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (tekst jedn.: Dz.U.2010 r., nr 142, poz. 960 ze zm.).
Naprowadzone w zażaleniu okoliczności, dotyczące uczestnictwa skazanego w programie z zakresu profilaktyki uzależnień i uświadomienie sobie, iż ma on problem z uzależnieniem od alkoholu nie stanowi dostatecznej podstawy do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.
Zgodnie z art. 6 ust. 3 wskazanej wyżej ustawy skazanemu, który rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego pozostałej części kary, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawiają dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego.
Słusznie wskazał Sąd Okręgowy, iż dotychczasowe zachowanie skazanego wskazuje na jego niepoprawność, lekceważący stosunek do norm prawnych, a tym samym powoduje, iż brak jest pewności, że nie naruszy on ponownie porządku prawnego w trakcie wykonywania kary w systemie dozoru elektronicznego. Wprawdzie skazany został objęty programem resocjalizacyjnym z zakresu profilaktyki uzależnień oraz krytycznie wypowiada się na temat popełnionych przestępstw to jednak okoliczności te nie są wystarczające do przyjęcia, że dozór będzie przebiegał prawidłowo, a skazany będzie się stosował do rygorów z tym związanych .
W tych warunkach, nie znajdując podstaw do zmiany postanowienia w kierunku pożądanym przez skarżącego, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono mając na względzie sytuację materialną skazanego.