Streszczenie (SAOS)

I. W kontekście realizacji przez M.B. celów kary pozbawienia wolności wynikających z treści art. 67 § 1 k.k.w. w zw. z art. 43la § 1 pkt 2 k.k.w., kluczowe znaczenie ma to, iż M.B. jest osobą kilkukrotnie karaną, a dotychczas stosowane względem niego kary, tak o charakterze wolnościowym (kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania), jak i izolacyjnym nie spełniły celów wychowawczych wobec skazanego, bowiem dopuszczał się on kolejnych czynów zabronionych. Taka postawa M.B. wobec porządku prawnego obrazuje jego nieodpowiedzialność i wskazuje, że jest on odporny na środki oddziaływania możliwe do zastosowania na wolności, a zmierzające do jego resocjalizacji. Jednocześnie okoliczności powyższe prowadzą do wniosku, że kara odbyta w systemie dozoru elektronicznego nie odniesie względem niego oczekiwanych rezultatów. II. W powyższym kontekście także postawa skazanego w czasie odbywania kary, nie pozwala na przyjęcie, że cele kary wobec skazanego mogą być zrealizowane w ramach dozoru elektronicznego. M.B. odbywa karę pozbawienia wolności w systemie zwykłym i nie wyraził zgody na odbywanie kary w systemie programowanego oddziaływania, co wskazywałoby na rzeczywiste dążenia skazanego do przewartościowania swej postawy. Na bierność osadzonego w tym zakresie wskazuje nadto okoliczność, że skazany dotąd nie został nagrodzony i nie wypracował jeszcze należytego krytycyzmu wobec popełnionego czynu. Nie bez znaczenia dla oceny postawy skazanego w zakładzie karnym jest również jego przynależność do podkultury więziennej. Okoliczność ta bez wątpienia świadczy negatywnie o M.B. Związał się on bowiem z grupą zorganizowaną wokół wzorów przestępczych, nieakceptującą systemu organizacji w zakładzie karnym, a zatem trudno zasadnie rokować, iż na wolności żyłby zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym. III. Udzielenie skazanemu zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie jest również wskazane z uwagi na jego uzależnienie o