Treść orzeczenia
Sygn. akt II AKzw 1493/19
Postanowienie
Dnia 27 sierpnia 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach, w II Wydziale Karnym, w składzie:
Przewodniczący: sędzia Sądu Apelacyjnego Gwidon Jaworski
Protokolant: Agnieszka Bargieł
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Katowicach del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach po rozpoznaniu w sprawie skazanej W. M. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanej na zarządzenie Przewodniczącego VIII Wydziału Penitencjarnego i Nadzoru nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 8 lipca 2019 r., sygn. akt VIII Kow 4371/18 w przedmiocie pozostawienia wniosku obrońcy skazanej o udzielenie dalszej przerwy w karze bez rozpoznania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia z dnia 8 lipca 2019 r. Przewodniczący VIII Wydziału Penitencjarnego i Nadzoru nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych Sądu Okręgowego w Katowicach pozostawił wniosek obrońcy skazanej o udzielenie dalszej przerwy w karze bez rozpoznania wobec nie dołączenia przez w/w aktualnej dokumentacji medycznej w zakreślonym terminie.
Zarządzenie to zaskarżył obrońca skazanej i podnosząc zarzut obrazy przepisów prawa procesowego mającą wpływ na jego treść tj. art. 120 § 2 k.p.k., poprzez jego błędne zastosowanie, wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Trafne są uwagi skarżącego, iż zastosowany przez sąd meriti tryb postępowania tj. wezwanie do uzupełnienia braków pisma nie spełniającego wymogów formalnych, na mocy art. 120 § 1 k.p.k., dotyczy wyłącznie tych wymogów pisma, o których mowa w art. 119 § 1 k.p.k., a których brak uniemożliwia nadanie pismu biegu. Tymczasem brak aktualnej dokumentacji medycznej, która miałaby uzasadniać udzielenie skazanej dalszej przerwy w karze, za brak taki nie może być uznany, nawet jeśli obrońca skazanej do dołączenia w/w dokumentacji został zobowiązany. Niewykonanie tegoż zobowiązania skutkować winno rozpoznaniem wniosku w oparciu o posiadany przez sąd meriti materiał dowodowy, a gdyby był on niewystraczający w stopniu uniemożliwiającym prawidłowe orzekanie, podjęciem aktywności dowodowej z urzędu. Stąd też koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego zarządzenia jako merytorycznie błędnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. W toku ponownego rozpoznania sprawy sąd winien dokonać merytorycznej oceny wniosku obrońcy skazanej w kontekście istnienia przesłanek z art. 153 § 1 k.k.w. oraz treści dołączonej do akt sprawy dokumentacji medycznej, a następnie rozstrzygnąć o udzieleniu dalszej przerwy w karze bądź też braku podstaw do jej udzielenia. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
ZARZĄDZENIE
-
o treści postanowienia powiadomić skazaną oraz jej obrońcę;
-
zwrócić akta.