descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II AKa 68/13

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 7 czerwca 2013r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Mirosława Strzelecka

Sędziowie: SA – Anna Prokopiuk (spr.)

SO (del.) – Dorota Tyrała

Protokolant: – sekr. sąd. Kazimiera Zbysińska

z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 9 grudnia 2011r.;

- kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze, obciąża Skarb Państwa.

Uzasadnienie

P. M. został oskarżony o to, że:

I. w okresie co najmniej od 1 czerwca 2008 r. do 31 marca 2009 r. dat bliżej nieustalonych w okolicach C., P., M., O., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom O., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, wspólnie i w porozumieniu z J. B. i innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami brał udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci amfetaminy, w ten sposób, że osobiście nabył od w/w co najmniej 7 kg amfetaminy w kilku partiach, od 1 do 3 kg jednorazowo w cenie 5-4,5 zł za 1 g, celem dalszej jej odsprzedaży oraz w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne;

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k.

II. w okresie co najmniej od 1 czerwca 2008 r. do 31 marca 2009 r., dat bliżej nieustalonych w C., B., ok. O., T., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, wspólnie i w porozumieniu z J. B. oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami brał udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości co najmniej 30 kg, w kilku jednorazowych transakcjach od 1 do 10 kg; w ten sposób, że kontaktował w/w w celu prowadzenia transakcji narkotykowych, otrzymując za to każdorazowo po 800 zł od każdego nabytego w celu dalszej odsprzedaży przez ustaloną osobę kilograma amfetaminy oraz w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne;

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

III. w okresie od 1 marca 2009 r. do 29 września 2009 r. dat bliżej nieustalonych w ok. O., N., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, wspólnie i w porozumieniu z J. B. i innymi osobami brał udział w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci marihuany, w ten sposób, że osobiście nabył od nich co najmniej 6 kg marihuany w kilku partiach, celem dalszej jej odsprzedaży gdzie cena 1 kg marihuany wynosiła 13,5 tys. zł oraz w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne;

tj. o czyn z art. 56 ust 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 91 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy w. W. wyrokiem z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt XII K 206/12 (wydanym na podstawie art. 387 § 2 k.p.k.):

1. oskarżonego P. M. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I, z tym iż przyjął w oparciu o art. 4 § 1 k.k., że wyczerpuje on znamiona przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 grudnia 2011 r. w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 grudnia 2011 r. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 i 3 k.k. na karę grzywny przyjmując liczbę stawek dziennych na 50 (pięćdziesiąt), zaś wysokość jednej stawki dziennej określając na 40 (czterdzieści) zł,

2. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł przepadek korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w pkt. 1 w wysokości 5 600 (pięć tysięcy sześćset) zł,

3. oskarżonego P. M. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt II, z tym że przyjął w oparciu o art. 4 § 1 k.k., że wyczerpuje on znamiona przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 grudnia 2011 r. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 grudnia 2011 r. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 i 3 k.k. na karę grzywny przyjmując liczbę stawek dziennych na 50 (pięćdziesiąt), zaś wysokość jednej stawki dziennej określając na 40 (czterdzieści) zł,

4. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł przepadek korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w pkt. II w wysokości 24 000 (dwadzieścia cztery tysiące) zł,

5. oskarżonego P. M. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. III, z tym że przyjął w oparciu o art. 4 § 1 k.k., że wyczerpuje on znamiona przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 grudnia 2011 r. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 grudnia 2011 r. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 i 3 kk na karę grzywny przyjmując liczbę stawek dziennych na 50 (pięćdziesiąt), zaś wysokość jednej stawki dziennej określając na 40 (czterdzieści) zł,

6. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł przepadek korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w pkt. III w wysokości 6 000 (sześć tysięcy) zł,

7. na podstawie art. 91 § 2 k.k. i art. 85 kk, art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył wymierzone w pkt. 1,3, 5 oskarżonemu P. M. kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny i orzekł wobec oskarżonego P. M. karę łączną 3 (trzech) lat 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny, przyjmując liczbę stawek dziennych na 100 (sto), zaś wysokość jednej stawki dziennej określając na 40 (czterdzieści) zł,

8. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 10 stycznia 2011 r. do dnia 2 października 2012 r.

9. zwolnił oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.

Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego

i prokurator.

Obrońca zaskarżył wyrok w całości, na podstawie art. 438 pkt 2 w zw. z art. 427 § 2 k.p.k. wyrokowi, zarzucając obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na jego treść, tj.:

- art. 7 k.p.k. w związku z art. 366 § 1 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez dowolną i niewszechstronną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonaną z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a polegającą na bezkrytycznym obdarzeniu wiarygodnością zeznań świadka koronnego i zaniechaniu ich prawidłowej weryfikacji w oparciu o pozostałe dowody, co skutkowało niewyjaśnieniem wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz brakiem oparcia wyroku na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej;

- art. 4 k.p.k. w związku z art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez naruszające zasady prawidłowego rozumowania nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, co skutkowało brakiem oparcia wyroku na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej.

Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Prokurator zaskarżył wyrok na korzyść oskarżonego P. M. w części dotyczącej orzeczenia o karze.

Na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k. wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca

2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485) poprzez wymierzenie oskarżonemu za przypisane mu w pkt 1, 3, 5 wyroku przestępstwa kar grzywny na podstawie art. 33 § 2 k.k. w sytuacji, gdy prawidłową podstawą wymiaru kary grzywny winien być przepis art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485).

Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie, że podstawą prawną wymiaru kar grzywny orzeczonych wobec oskarżonego P. M. jest art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485).

Na rozprawie apelacyjnej obrońca oskarżonego P. M., za jego zgodą, cofnął wniesioną apelację.

Wobec cofnięcia apelacji i braku przesłanek z art. 439 i art. 440 k.p.k. Sąd Apelacyjny pozostawił tę apelację bez rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

Apelacja prokuratora, jako zasadna, zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd Okręgowy, orzekając karę grzywny zaskarżonym wyrokiem na podstawie art. 33 § 2 k.k. dopuścił się obrazy przepisu prawa materialnego, tj. art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Przepis ten przewiduje obligatoryjność wymierzenia kary grzywny i kary pozbawienia wolności w przypadku skazania za przestępstwo z art. 56 ust. 3 wymienionej wyżej ustawy. Przepis art. 33 § 2 k.k. natomiast daje jedynie możliwość wymierzenia grzywny obok kary pozbawienia wolności, gdy sprawca dopuścił się czynu w celu osiągniecia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął.

W powyższej sytuacji konieczne było wydanie orzeczenia reformatoryjnego i wskazanie, że podstawą prawną wymiaru kary grzywny za przestępstwa przypisane oskarżonemu w pkt 1, 3, 5 wyroku jest art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.