descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II AKa 383/15

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 13 kwietnia 2016 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny

w składzie:

Przewodniczący: SSA Dariusz Malak

Sędziowie: SSA Danuta Matuszewska (spr.)

SSA Dorota Wróblewska

Protokolant: st. sekr. sądowy Monika Żylińska

Uzasadnienie

(...) A. G. został oskarżony o to, że:

I. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 250 gramów, w ten sposób, że nabył od J. K. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

II. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 750 gramów, w ten sposób, że nabył od J. K. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

III. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 3000 gramów, w ten sposób, że wraz z Ł. G. (1) nabył od J. K. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

IV. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył od nieustalonych osób wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z Ł. G. (1) zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

V. w grudniu 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) i J. D. oraz z R. P. i J. K. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył od J. D., R. P. i J. K. wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z Ł. G. (1) zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

VI. w ostatnich dniach grudnia 2006 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) i J. D. oraz z R. P. i J. K. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył od J. D., R. P. i J. K. wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z Ł. G. (1) zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

VII. w okresie pomiędzy 01 a 14 stycznia 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) i J. D. uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył od J. D., działającego w porozumieniu z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z Ł. G. (1) zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

VIII. w styczniu 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) i J. D. uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył od J. D., działającego w porozumieniu z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z Ł. G. (1) zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

IX. w styczniu 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z J. D. i z R. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że podjął czynności zmierzające do nabycia od J. D. i R. P. wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, jednak zamierzonego celu, to jest nabycia konopi nie osiągnął, z uwagi na zatrzymanie J. D. i R. P. przez policję na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 13 § 1 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

X. w pierwszej połowie 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) oraz z M. S. (1), z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. i z nieustalonym mężczyzną o pseudonimie „P.” /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wespół z Ł. G. (1) i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zaproponował nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie „P.”, wyjazd po konopie do M. S. (1) w Holandii, zorganizował ten wyjazd, nadzorował przewóz, a po przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz z Ł. G. (1) i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie „P.”,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XI. w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z T. J., D. S. i Ł. G. (1) oraz z M. S. (1) i z P. P. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że ustalał z kontrahentami szczegóły transakcji, dostaw i płatności i odbioru towaru, dostarczał konopie do przewiezienia, a także pomagał w ich ukryciu w kole zapasowym samochodu ciężarowego, którym T. J. przewoził je do miejsca przeznaczenia,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk,

XII. latem 2007 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) oraz z M. S. (1) i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że wespół z M. S. (1) i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P., na terenie Holandii ustalił z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegóły transakcji, dostawy i płatności, a następnie, po przewiezieniu przez tego kierowcę wyżej wskazanej ilości środka odurzającego na teren Wielkiej Brytanii, działając z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. i z Ł. G. (1), odebrał od niego te konopie, a następnie razem z Ł. G. (1) i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zbył je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zb. z art. 56 ust. 1 i 3 w/w ustawy, w zw. z art. 109 kk,

XIII. w drugiej połowie 2007 roku, w E., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej i z przebywającymi na terenie Wielkiej Brytanii, Ł. G. (1) i z P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że ustalił z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegóły transakcji, dostawy i płatności, a następnie, wspólnie z kierowcą ukrył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego w samochodzie typu TIR, którym kierowca przewiózł te konopie do Wielkiej Brytanii, gdzie zostały odebrane przez Ł. G. (1) i P. P.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XIV. w drugiej połowie 2007 roku, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z D. S. przewiózł z E., w Holandii, do N., w Niemczech, znaczną ilość środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 2000 gramów oraz haszyszu, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XV. w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) i z D. S. oraz z M. S. (1) i z P. P. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że ustalał z kontrahentami szczegóły transakcji, dostaw i płatności i odbioru towaru, dostarczał konopie do przewiezienia, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, a także pomagał w ich ukryciu w zbiorniku na gaz samochodu osobowego, którym D. S., przewoził je do miejsca przeznaczenia,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk,

XVI. w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Polsce, Holandii, Wielkiej Brytanii, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z D. S. i z P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wielokrotnie przyjmował od D. S. na terenie Holandii środki płatnicze, w łącznej kwocie nie mniejszej niż 50.000,00 funtów brytyjskich, stanowiącej równowartość kwoty nie mniejszej niż 226.500,00 złotych, otrzymane przez niego na terenie Wielkiej Brytanii od P. P., pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także przekazywał te pieniądze D. S., w celu ich wywiezienia do Polski, gdzie w kantorach wymiany walut na terenie T. były wymieniane na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk,

XVII. w pierwszej połowie 2008 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że wespół z M. S. (1), na terenie Holandii, ustalił z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegóły transakcji, dostawy i płatności, a nadto na terenie Wielkiej Brytanii, usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, jednak zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na zatrzymanie transportu tych konopi, przez policję na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zb. z art. 13 § 1 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 w/w ustawy i art. 109 kk,

XVIII. w drugiej połowie 2008 roku, w Z., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonego w niniejszej sprawie T. S. oraz P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przez T. S. i P. P. z Wielkiej Brytanii do Holandii środków płatniczych, w kwocie nie mniejszej niż 8.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 36.240,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także wspólnie z Ł. G. (1) odebrał te pieniądze od T. S. i P. P.,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk,

XIX. w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonego w niniejszej sprawie T. S., polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu tych konopi przez M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ razem z T. S., ukrył je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie polecił T. S. przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanie P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XX. w październiku 2008 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonego w niniejszej sprawie T. S., polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, pomógł T. S. ukryć je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie polecił T. S. przewiezienie ich z Holandii do Polski i przekazanie S. G.,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XXI. w październiku 2008 roku, w Z., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawie T. S. i S. G. oraz przez P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przez T. S. z Wielkiej Brytanii do Polski i przekazaniu w G. S. G., otrzymanych od P. P. środków płatniczych, w łącznej kwocie nie mniejszej niż 40.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 181.200,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk,

XXII. w okresie od jesieni 2008 roku, do lata 2009 roku, w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego, na co najmniej czterokrotnym zbyciu, w G., znacznej ilości środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów, w ten sposób, że polecił T. S. zbycie tych konopi J. M.,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk,

XXIII. w grudniu 2008 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na wewnątrzwspólnotowej dostawie, na własny użytek, środka odurzającego w postaci kokainy, o łącznej masie 10 gramów, w ten sposób, że polecił T. S. przywiezienie tej kokainy z Polski do Holandii,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XXIV. w styczniu 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S. i Ł. G. (1), polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że polecił T. S. przewiezienie tych konopi z Holandii do Polski i wydanie ich w G. Ł. G. (1),

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XXV. na początku 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że spowodował dostarczenie tych konopi T. S., a następnie polecił mu ich przewiezienie z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanie P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XXVI. na początku 2009 roku, w Z., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawie T. S. i Ł. G. (1) oraz przez P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przez T. S. z Wielkiej Brytanii do Polski, otrzymanych od P. P. środków płatniczych, w kwocie nie mniejszej niż 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 135.900,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także kierował wykonaniem czynu zabronionego, polegającego na przekazaniu Ł. G. (1) tych środków płatniczych, w celu wymienienia w kantorach wymiany walut na terenie T., gdyż przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk,

XXVII. na początku 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że spowodował dostarczenie tych konopi T. S., a następnie polecił T. S. przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanie P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XXVIII. na początku 2009 roku, w Z., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawie T. S. i Ł. G. (1) oraz przez P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przez T. S. z Wielkiej Brytanii do Polski, otrzymanych od P. P. środków płatniczych, w kwocie nie mniejszej niż 60.000,00 funtów brytyjskich, stanowiącej równowartość kwoty nie mniejszej niż 271.800,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także kierował wykonaniem czynu zabronionego, polegającego na przekazaniu Ł. G. (1) tych środków płatniczych, w celu wymienienia w kantorach wymiany walut na terenie T., gdyż przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk,

XXIX. w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawie T. S., R. B. i T. J., polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu tych konopi przez M. S. (1), polecił T. S. i R. B. ukrycie ich w kole zapasowym samochodu ciężarowego, typu TIR, a następnie polecił T. J. zawiezienie wyżej wskazanych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XXX. w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z T. S., Ł. G. (1) i D. S. oraz z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez M. S. (1), wespół z T. S., Ł. G. (1) i D. S., w Z., w Holandii, zapakował wyżej wskazaną ilość środka odurzającego do puszek po owocach, a następnie D. S. przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XXXI. w pierwszej połowie 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że polecił T. S. ich ukrycie w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie ich przewiezienie z Holandii do Polski, po czym osobiście odebrał je w G.,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XXXII. w pierwszej połowie 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że polecił T. S. ich ukrycie w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie ich przewiezienie z Holandii do Polski i wydanie w E. R. B.,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XXXIII. w czerwcu 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przez T. S. od K. W., polecił T. S. przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanie P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XXXIV. w drugiej połowie 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przez T. S. od K. W., polecił T. S. przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanie P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XXXV. w dniach 01 i 02 listopada 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie 6295,03 grama, w ten sposób, że polecił T. S. ich ukrycie w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie ich przewiezienie z Holandii do Polski,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XXXVI. w dniach 01 i 02 listopada 2009 roku, w G., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S. i P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przez T. S. z Wielkiej Brytanii do Polski, otrzymanych od P. P. środków płatniczych, w kwocie 69.290,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 313.883,70 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste,

tj. o czyn określony w art. 18 § 1 kk, w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk,

2) Ł. G. (1) został oskarżony o to, że:

XXXVII. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G., uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 250 gramów, w ten sposób, że udzielił A. G. pomocy w nabyciu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego od J. K. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu zbycia tych konopi nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 18 § 3 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XXXVIII. w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G., uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 3000 gramów, w ten sposób, że wraz z A. G. nabył od J. K. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XXXIX.w drugiej połowie 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G., uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz z A. G. nabył od nieustalonych osób wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G. zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XL. w grudniu 2006 roku, w B., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G. i z J. D. oraz z R. P. i J. K. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz z A. G. nabył od J. D., R. P. i J. K. wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G. zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XLI. w ostatnich dniach grudnia 2006 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G. i z J. D. oraz z R. P. i J. K. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz z A. G. nabył od J. D., R. P. i J. K. wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G. zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XLII. w okresie pomiędzy 01 a 14 stycznia 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G. i J. D. uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz z A. G. nabył od J. D., działającego w porozumieniu z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G. zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XLIII. w styczniu 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G. i J. D. uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz z A. G. nabył od J. D., działającego w porozumieniu z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G. zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XLIV. w pierwszej połowie 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G. oraz z M. S. (1) i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. i nieustalonym mężczyzną o pseudonimie „P.” /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wespół z A. G. i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zaproponował nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie „P.”, wyjazd po konopie do M. S. (1) w Holandii, zorganizował ten wyjazd, nadzorował przewóz, a po przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz z A. G. i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie „P.”,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XLV. w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G., T. J. i D. S. oraz z M. S. (1) i z P. P. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi w kole zapasowym samochodu ciężarowego, dostarczał na terenie Holandii zapakowane do przewozu koło, a także na terenie Anglii odbierał to koło z ukrytymi konopiami, po ich przewiezieniu przez T. J. do miejsca przeznaczenia,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk,

XLVI. latem 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G. oraz z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po przewiezieniu przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej, wyżej wskazanej ilości środka odurzającego na teren Anglii, wraz z A. G. i nieustalonym mężczyzną o imieniu P. nabył od mężczyzny narodowości holenderskiej wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz z A. G. zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XLVII.w drugiej połowie 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G. oraz z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej i z P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uzgodnieniu przez A. G. z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej sposobu dostawy i po ukryciu w samochodzie typu TIR, przez A. G. i tego mężczyznę, na terenie Holandii, wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, wespół z P. P. odebrał te konopie na terenie Wielkiej Brytanii, po czym wraz z P. P. zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XLVIII.w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G. i D. S. oraz z M. S. (1) i P. P. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi do zbiornika na gaz samochodu osobowego, pomagał w wypakowaniu ich z tego zbiornika, a także odbierał ten środek odurzający od D. S. po wykonaniu przewozu do miejsca przeznaczenia,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk,

XLIX. w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii, działając wspólnie i w porozumieniu z A. G. i T. S. oraz z P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie z A. G. przyjął od T. S. i P. P. środki płatnicze, w kwocie 8.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 36.240,00 złotych, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych polegających na obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk,

L. w styczniu 2009 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z T. S. i A. G., uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że bezpośrednio po przywiezieniu przez T. S. z Holandii do Polski wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, odebrał te konopie od T. S.,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

LI. na początku 2009 roku, w G., działając na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z przebywającym za granicą P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął od T. S. środki płatnicze, w kwocie nie mniejszej niż 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 135.900,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk,

LII. na początku 2009 roku, w G., działając na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z przebywającym za granicą P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął od T. S. środki płatnicze, w kwocie nie mniejszej niż 60.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 271.800,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk,

LIII. w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G., T. S. i D. S. oraz z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez M. S. (1), wespół z T. S., A. G. i D. S., w Z., w Holandii, zapakował wyżej wskazaną ilość środka odurzającego do puszek po owocach, a następnie D. S. przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LIV. w nieustalonym okresie czasu, nie później niż do dnia 11 stycznia 2010 roku, w G., ukrywał dokument, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, w postaci dowodu osobistego M. K., ser. (...), wyd. 09.11.2004 r., przez Burmistrza Miasta T.,

tj. o czyn określony w art. 276 kk,

LV. w dniu 11 stycznia 2010 roku w G., posiadał susz konopi innych niż włókniste, o masie 1,114 grama,

tj. o czyn określony w art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

3) D. S. został oskarżony o to, że:

LVI. w drugiej połowie 2007 roku, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G. przewiózł z E., w Holandii, do N., w Niemczech, znaczną ilość środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 2000 gramów oraz haszyszu, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LVII. w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G., T. J. i Ł. G. (1) oraz z M. S. (1) i z P. P. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi w kole zapasowym samochodu ciężarowego, dostarczał na terenie Holandii zapakowane do przewozu koło, a także na terenie Anglii odbierał to koło z ukrytymi konopiami, po ich przewiezieniu przez T. J. do miejsca przeznaczenia,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk,

LVIII. w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G. i z Ł. G. (1) oraz z M. S. (1) i z P. P. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, jako kierowca samochodu osobowego, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że przewoził susz konopi innych niż włókniste ukryty w zbiorniku na gaz prowadzonego przez niego samochodu osobowego, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk,

LIX. w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Polsce, Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z A. G. i z P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wielokrotnie przewoził środki płatnicze, w łącznej kwocie nie mniejszej niż 50.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 226.500,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a następnie na terenie Holandii przekazywał te pieniądze A. G., a także przewoził do Polski, gdzie w kantorach wymiany walut na terenie T. wymieniał je na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 12 kk,

LX. w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G., T. S. i Ł. G. (1) oraz z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez M. S. (1), wespół z A. G., T. S. i Ł. G. (1), w Z., w Holandii, zapakował wyżej wskazaną ilość środka odurzającego do puszek po owocach, a następnie przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

4) T. J. został oskarżony o to, że:

LXI. w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G., Ł. G. (1), D. S., T. S. i z R. B. oraz z M. S. (1) i z P. P. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że pomiędzy Holandią, a Wielką Brytanią, jako kierowca samochodu ciężarowego typu TIR, przewoził susz konopi innych niż włókniste, ukryty w kole zapasowym prowadzonego pojazdu,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk,

5) T. S. został oskarżony o to, że:

LXII. w drugiej połowie 2008 roku, w Wielkiej Brytanii, Holandii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając na polecenie A. G., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) i z P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wespół z P. P. przewiózł środki płatnicze, w łącznej kwocie 8.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 36.240,00 złotych, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych polegających na obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a następnie przekazał je A. G. i Ł. G. (1),

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 109 kk,

LXIII. w drugiej połowie 2008 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) i z T. J. uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że wspólnie z A. G. i Ł. G. (1), zapakował wyżej wskazaną ilość środka odurzającego do koła zapasowego samochodu ciężarowego, typu TIR, którym T. J. zawiózł wyżej wskazane konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXIV. w drugiej połowie 2008 roku, w G., działając w bliżej nieustalonych dniach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie A. G., dwukrotnie przekazał S. G. środki płatnicze, każdorazowo w kwocie 5.000,00 funtów brytyjskich, to jest łącznie 10.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 45.300,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 12 kk,

LXV. w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G., uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że w miejscowości Z. w Holandii, po dostarczeniu wyżej wskazanych konopi przez M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wspólnie z A. G. ukrył je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), po czym wraz z nieustalonym mężczyzną, ps. „S.” /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXVI. w październiku 2008 roku, w Holandii, Polsce i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G., uczestniczył w wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wspólnie z A. G. ukrył je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), po czym przewiózł te konopie z Holandii do Polski i w G. przekazał je S. G.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

LXVII.w październiku 2008 roku, w G., działając na polecenie A. G., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przekazał S. G. środki płatnicze, w kwocie nie mniejszej niż 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 135.900,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk,

LXVIII.w okresie od jesieni 2008 roku, do lata 2009 roku w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, co najmniej czterokrotnie uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów, w ten sposób, że zbył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego J. M.,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 12 kk,

LXIX. w grudniu 2008 roku, na trasie pomiędzy Polską, a Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G., dokonał wewnątrzwspólnotowej dostawy do A. G. środka odurzającego w postaci kokainy, o łącznej masie 10 gramów, w ten sposób, że przewiózł tę kokainę z Polski do Holandii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

LXX. w styczniu 2009 roku, w Holandii, Polsce i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G., uczestniczył w wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wspólnie z A. G. ukrył je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), po czym przewiózł te konopie z Holandii do Polski i w G. przekazał je Ł. G. (1),

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

LXXI. na początku 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G. uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że w miejscowości Z. w Holandii, po otrzymaniu od nieustalonej osoby wyżej wskazanych konopi, ukrył je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), po czym przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXII. na początku 2009 roku, w G., działając na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z przebywającym za granicą P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przekazał Ł. G. (1) środki płatnicze, w kwocie nie mniejszej niż 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 135.900,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk,

LXXIII.na początku 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G. uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że w miejscowości Z. w Holandii, po otrzymaniu od nieustalonej osoby wyżej wskazanych konopi, ukrył je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), po czym przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXIV.na początku 2009 roku, w G., działając na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z przebywającym za granicą P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przekazał Ł. G. (1) środki płatnicze, w kwocie nie mniejszej niż 60.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 271.800,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk,

LXXV.w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1) i T. J., uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że wspólnie z M. S. (1) ukrył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego w kole zapasowym samochodu ciężarowego, typu TIR, którym T. J. przewiózł wyżej wskazane konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXVI.w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1), R. B. i T. J., uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że wspólnie z M. S. (1) i R. B., ukrył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego w kole zapasowym samochodu ciężarowego, typu TIR, którym T. J. przewiózł wyżej wskazane konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXVII.w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z A. G., Ł. G. (1), D. S. i M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez M. S. (1), wespół z A. G., Ł. G. (1) i D. S., w Z., w Holandii, zapakował wyżej wskazaną ilość środka odurzającego do puszek po owocach, a następnie D. S. przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXVIII.w pierwszej połowie 2009 roku, w Holandii, Polsce i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G., uczestniczył w wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), przewiózł te konopie z Holandii do Polski, gdzie w G. przekazał je A. G.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

LXXIX.w pierwszej połowie 2009 roku, w Holandii, Polsce i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G., uczestniczył w wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), przewiózł te konopie z Holandii do Polski, gdzie w E. przekazał je R. B.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

LXXX.w czerwcu 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z K. W., na polecenie A. G. uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że w miejscowości E. w Holandii, po otrzymaniu od K. W. wyżej wskazanych konopi, ukrył je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), po czym przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXXI.w drugiej połowie 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z K. W., na polecenie A. G. uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że w miejscowości E. w Holandii, po otrzymaniu od K. W. wyżej wskazanych konopi, ukrył je w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), po czym przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je P. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXXII.w dniach 01 i 02 listopada 2009 roku, w Holandii, Polsce i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na polecenie A. G., uczestniczył w wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie 6295,03 gramów, w ten sposób, że po ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), przewiózł te konopie z Holandii do Polski, po czym został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji w S.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

LXXXIII.w dniach 01 i 02 listopada 2009 roku, w Wielkiej Brytanii, Holandii, Polsce i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając na polecenie A. G., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu P. P., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przewiózł z Wielkiej Brytanii do Polski środki płatnicze, w łącznej kwocie 69.290,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 313.883,70 złotych, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych polegających na obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, po czym został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji w S.,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk,

6) J. D. , został oskarżony o to, że:

LXXXIV.w drugiej połowie 2006 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z R. P. i J. K. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z miejscowości E. w Holandii, do L. w Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wspólnie z R. P. ukrył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał te konopie J. K.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXXV.w grudniu 2006 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z R. P., J. K. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ oraz z A. G., uczestniczył w przewiezieniu z miejscowości E. w Holandii do B. w Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wspólnie z R. P. ukrył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie z R. P. przewiózł do L. w Wielkiej Brytanii, gdzie spotkali się z J. K., wspólnie, z którym przewieźli te konopie do B. w Wielkiej Brytanii, gdzie przekazali je A. G.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXXVI.w ostatnich dniach grudnia 2006 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z R. P., J. K. /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ oraz z A. G., uczestniczył w przewiezieniu z miejscowości E. w Holandii, do P. w Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że na polecenie J. K., wspólnie z R. P. ukrył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł te konopie do P. do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je A. G.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXXVII.w okresie pomiędzy 01 a 14 stycznia 2007 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ i z A. G. uczestniczył w przewiezieniu z miejscowości E. w Holandii do P. w Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu w Holandii od M. S. (1) wyżej wskazanej ilości środka odurzającego ukrył te konopie w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł je do P. w Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je A. G.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXXVIII. w styczniu 2007 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ i z A. G. uczestniczył w przewiezieniu z miejscowości E. w Holandii do P. w Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu w Holandii od M. S. (1) wyżej wskazanej ilości środka odurzającego ukrył te konopie w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł je do P. w Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał je A. G.,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

LXXXIX.w styczniu 2007 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z R. P. /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ i z A. G. uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że na zamówienie A. G., wspólnie z R. P. ukrył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł do Wielkiej Brytanii, gdzie po wjechaniu na terytorium Wielkiej Brytanii został zatrzymany przez Policję brytyjską,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

7) R. B. , został oskarżony o to, że:

XC. w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1) /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, T. S., T. J. i A. G., uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że wspólnie z M. S. (1) i T. S., działającym na polecenie A. G., ukrył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego w kole zapasowym samochodu ciężarowego, typu TIR, którym T. J. przewiózł wyżej wskazane konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po uprzednim odbyciu ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu, z dnia 19.09.2005 r., sygn. III K 245/05, w wymiarze 4 lat i 6 miesięcy, którą odbywał w okresie: od 22.12.2004 r., do 06.04.2007 r., gdy został warunkowo przedterminowo zwolniony,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 64 § 1 kk i art. 109 kk,

XCI. w pierwszej połowie 2009 roku, w E., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z T. S., uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6 kilogramów, w ten sposób, że bezpośrednio po przywiezieniu przez T. S. z Holandii do Polski wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, odebrał te konopie od T. S., w celu dalszej dystrybucji, przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po uprzednim odbyciu ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu, z dnia 19.09.2005 r., sygn. III K 245/05, w wymiarze 4 lat i 6 miesięcy, którą odbywał w okresie: od 22.12.2004 r., do 06.04.2007 r., gdy został warunkowo przedterminowo zwolniony,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 64 § 1 kk,

8) K. W. , został oskarżony o to, że:

XCII. w czerwcu 2009 roku, w E., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z T. S., uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że w miejscowości E. w Holandii przekazał T. S. wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, który T. S. ukrył w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł do Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

XCIII. w drugiej połowie 2009 roku, w E., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z T. S., uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że w miejscowości E. w Holandii przekazał T. S. wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, który T. S. ukrył w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł do Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. z art. 109 kk,

9) S. G. został oskarżony o to, że:

XCIV. w październiku 2008 roku, w G., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z T. S., uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że bezpośrednio po przywiezieniu przez T. S. z Holandii do Polski wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, odebrał te konopie od T. S.,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XCV. w październiku 2008 roku, w G., działając w bliżej nieustalonych dniach, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, trzykrotnie przyjął od T. S. środki płatnicze, w łącznej kwocie nie mniejszej niż 40.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 181.200,00 złotych, to jest odpowiednio:

a. 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 135.900,00 złotych,

b. 5.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 22.650,00 złotych,

c. 5.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 22.650,00 złotych,

które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenie T. na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony w art. 299 § 1 i 5 kk, w zw. z art. 12 kk.

Wyrokiem z dnia 26 maja 2015r. sygn. akt XIV K 293/11 Sąd Okręgowy w Gdańsku:

I. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. I, II, III, IV oskarżenia z tym ustaleniem, iż z ich opisu eliminuje zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, zaś w odniesieniu do czynów z pkt. I, II i III, iż oskarżony nabył środek odurzający w postaci suszu konopi innych niż włókniste od innej ustalonej osoby, czyny te zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

II. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. V i VI oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1), J. D. oraz innymi ustalonymi osobami, z opisu tych czynów eliminuje zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, zaś w odniesieniu do czynu z pkt. VI ustala, iż został on popełniony w drugiej połowie grudnia 2006 r., czyny te zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

III. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. VII i VIII oskarżenia z tym ustaleniem, iż J. D. działał w porozumieniu z inną ustaloną osobą, z opisu tych czynów eliminuje zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, nadto z opisu czynu z pkt. VIII eliminuje zwroty o działaniu wspólnym i w porozumieniu z Ł. G. (1), czyny te zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

IV. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. IX oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z J. D. i inną ustaloną osobą, z opisu tego czynu eliminuje zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, czyn ten zakwalifikował z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

V. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. X oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po uprzednim wraz z Ł. G. (1) i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zaproponowaniu nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie „P.”, wyjazdu po konopie do innej ustalonej osoby w Holandii, następnie przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz z Ł. G. (1) i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie „P.” celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

VI. oskarżonego A. G. w ramach czynów zarzuconych mu w pkt. XI i XXIX oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od połowy 2007 roku do listopada 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z T. J., D. S., Ł. G. (1), T. S., R. B. oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim ustaleniu przez A. G. z kontrahentami szczegółów transakcji, dostaw i płatności oraz odbioru towaru, dostarczeniu konopi do przewiezienia, pomocy w ich ukryciu w kole zapasowym samochodu ciężarowego, a następnie ich przewiezieniu przez T. J. z Holandii do Wielkiej Brytanii, T. J. przekazywał je A. G. oraz innym osobom celem wprowadzenia ich do obrotu, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

VII. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XII oskarżenia uznał za winnego tego, że latem 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim, wespół z dwiema innymi osobami, na terenie Holandii ustaleniu z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegółów transakcji, dostawy i płatności, a następnie po przewiezieniu przez tego kierowcę wyżej wskazanej ilości środka odurzającego na teren Wielkiej Brytanii, działając z nieustalonym mężczyzną o imieniu P. i z Ł. G. (1), odebrał od niego te konopie, po czym razem z Ł. G. (1) i z nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zbył je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

VIII. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XIII oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2007 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej i z przebywającymi na terenie Wielkiej Brytanii - Ł. G. (1) oraz inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim ustaleniu przez A. G. z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegółów transakcji, dostawy i płatności, wspólnym z kierowcą ukryciu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego w samochodzie typu TIR, przewiezieniu tych konopi do Wielkiej Brytanii, Ł. G. (1) oraz inna ustalona osoba odebrali je celem wprowadzenia do obrotu, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

IX. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XIV oskarżenia uznał za winnego tego, że na przełomie września i października 2007 roku, w N., w Niemczech, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z D. S., uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 2000 gramów oraz haszyszu, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów, w ten sposób, iż po przewiezieniu ich z E. w Holandii, do N., w Niemczech, przekazał je nieustalonemu mężczyźnie celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

X. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XV oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od około października 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1), D. S. oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim ustaleniu przez A. G. z kontrahentami szczegółów transakcji, dostaw i płatności oraz odbioru towaru, dostarczeniu konopi do przewiezienia, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, pomocy w ich ukryciu w zbiorniku na gaz samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu ich przez D. S. z Holandii do Wielkiej Brytanii, D. S. przekazywał je innym osobom celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XI. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt XVI oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w okresie od około października 2007 r. do listopada 2009 r. oraz oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z D. S. oraz inną ustaloną osobą, czyn ten zakwalifikował z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 12 kk i art. 109 kk i za to skazuje go, zaś przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 3 kk, na mocy art. 299 § 5 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył oskarżonemu A. G. karę 11 (jedenaście) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XII. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XVII oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2008 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, na terenie Wielkiej Brytanii usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów w ten sposób, że po uprzednim wespół z inną ustaloną osobą, na terenie Holandii, ustaleniu z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegółów transakcji, dostawy i płatności, przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej wskazanych konopi, zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na zatrzymanie transportu tych konopi, przez policję na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten zakwalifikował z art. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XIII. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XVIII oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z T. S. oraz inną ustaloną osobą, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XIV. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XIX oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu na terenie Holandii tych konopi przez inną ustaloną osobę /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wspólnym z T. S. ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), a następnie poleceniu T. S. przewiezienia ich z Holandii do Wielkiej Brytanii, T. S. na polecenie A. G. przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XV. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XX oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii oraz w Polsce oraz ustala, że konopie dostarczyła inna ustalona osoba, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XVI. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXI oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w drugiej połowie 2008 r, oskarżony działał w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, nadto kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawie T. S. i S. G. oraz inną ustaloną osobę, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XVII. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXII oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii oraz w Polsce, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazuje go,

XVIII. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXIII oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii i Polsce, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r. z późn zm.) w zw. z art. 109 kk i za to skazuje go, zaś przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk na mocy art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności oraz 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (dwadzieścia) złotych,

XIX. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego A. G. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyn z pkt. XXXIII nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych,

XX. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXIV oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii i w Polsce, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XXI. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXV oskarżenia uznał za winnego tego, że na początku 2009 roku, w Holandii oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S. polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po uprzednim zorganizowaniu dostawy tych konopi T. S., poleceniu mu ich przewiezienia z Holandii do Wielkiej Brytanii, polecił T. S. przekazanie ich na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r. (w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XXII. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt XXVI z tym ustaleniem, iż oskarżony kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S. i Ł. G. (1) oraz inną ustaloną osobę, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XXIII. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXVII oskarżenia uznał za winnego tego, że na początku 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po uprzednim spowodowaniu dostarczenia tych konopi T. S., poleceniu T. S. przewiezienia ich z Holandii do Wielkiej Brytanii, polecił mu przekazanie ich na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XXIV.oskarżonegoA. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXVIII z tym ustaleniem, iż oskarżony kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S. i Ł. G. (1) oraz inną ustaloną osobę, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XXV. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXX oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z T. S., Ł. G. (1) i D. S. oraz z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim dostarczeniu konopi przez inną ustaloną osobę, wespół z T. S., Ł. G. (1) i D. S., w Z., w Holandii, zapakowaniu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego do puszek po owocach, przewiezieniu przez D. S. tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, D. S. przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XXVI. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. XXXI i XXXII, z tym ustaleniem odnośnie czynu z pkt. XXXII, iż T. S. nie mniej niż 1.000 gramów suszu konopi innych niż włókniste po ich przewiezieniu do Polski przekazał A. G., zaś 5.000 gramów wskazanego suszu, na polecenie A. G. przekazał R. B., czyny te zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) i za to skazał go,

XXVII. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXXIII oskarżenia uznał za winnego tego, że w czerwcu 2009 roku, w G. oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przez T. S. od K. W., przewiezieniu ich przez T. S. z Holandii do Wielkiej Brytanii, polecił mu ich przekazanie na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XXVIII. oskarżonego A. G. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXXIV oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2009 roku, w G. oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S., polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przez T. S. od K. W., przewiezieniu ich przez T. S. z Holandii do Wielkiej Brytanii, polecił mu ich przekazanie na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XXIX. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXXV, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) i za to skazał go,

XXX. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXXVI z tym ustaleniem, iż oskarżony kierował wykonaniem czynu zabronionego przez T. S. oraz inną ustaloną osobę, czyn ten zakwalifikował z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 299 § 1 i 5 kk i za to skazał go,

XXXI. uznając, iż czyny z pkt. I-XV, XVII, XXIX i XXX zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 4 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu A. G. karę 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XXXII. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego A. G. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyny z pkt. I-XV, XVII, XXIX i XXX nawiązkę w kwocie 30.000 (trzydzieści tysięcy) złotych,

XXXIII. uznając, iż czyny z pkt. XIX, XXII, XXV, XXVII, XXXIII i XXXIV zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 4 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu A. G. karę 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XXXIV. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego A. G. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyny z pkt. XIX, XXII, XXV, XXVII, XXXIII i XXXIV nawiązkę w kwocie 4.000 (cztery tysiące) złotych,

XXXV. uznając, iż czyny z pkt. XX, XXIV, XXXI, XXXII i XXXV zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 2 kk, na mocy art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu A. G. karę 2 (dwa) lata i 11 (jedenaście) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XXXVI. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego A. G. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyny z pkt. XX, XXIV, XXXI, XXXII i XXXV nawiązkę w kwocie 4.000 (cztery tysiące) złotych,

XXXVII. uznając, iż czyny z pkt. XVIII, XXI, XXVI, XXVIII i XXXVI zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 3 kk, na mocy art. 299 § 5 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył oskarżonemu A. G. karę 11 (jedenaście) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XXXVIII. na mocy art. 86 § 1 i 2 kk i art. 91 § 2 kk przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk połączył orzeczone wyżej jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu A. G. karę łączną 4 (cztery) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 540 (pięćset czterdzieści) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XXXIX. oskarżonego Ł. G. (1) uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXXVII z tym ustaleniem, że: z jego opisu eliminuje zwrot: „o przeciwdziałaniu narkomanii”, nadto, że oskarżony udzielił pomocy A. G. w nabyciu środka odurzającego od innej ustalonej osoby, czyn ten kwalifikuje z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to na mocy wskazanych przepisów skazuje go, zaś przy zastosowaniu art. 19 § 1 kk i art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności oraz 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XL. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego Ł. G. (1) na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyn z pkt. XXXVII nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych,

XLI. oskarżonego Ł. G. (1) uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII, XLVI z tym ustaleniem, iż z ich opisów eliminuje zwrot: „o przeciwdziałaniu narkomanii”, odnośnie czynu z pkt. XXXVIII ustala, że oskarżony nabył środek odurzający od innej ustalonej osoby, odnośnie czynów z pkt. XL i XLI, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z A. G., J. D. oraz innymi ustalonymi osobami i dodatkowo odnośnie czynu z pkt. XLI, że został on popełniony w drugiej połowie grudnia 2006 r., odnośnie czynu z pkt. XLII, że oskarżony nabył środki odurzające od J. D. działającego w porozumieniu z inną ustaloną osobą, czyny te zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XLII. oskarżonego Ł. G. (1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XLIII,

XLIII. oskarżonego Ł. G. (1) w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLIV oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2007 roku, w P., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. G. oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po uprzednim wespół z A. G. i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., zaproponowaniu nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie „P.”, wyjazdu po konopie do ustalonej osoby w Holandii, zorganizowaniu tego wyjazdu, nadzorowaniu przewozu, po przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz z A. G. i nieustalonym mężczyzną o imieniu P., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie „P.” celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazuje go,

XLIV. oskarżonego Ł. G. (1) w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLV oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G., T. J. i D. S. oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi w kole zapasowym samochodu ciężarowego oraz dostarczał na terenie Holandii zapakowane do przewozu koło, po czym po przewiezieniu przez T. J. do miejsca przeznaczenia konopi, na terenie Anglii, Ł. G. (1) a także inne osoby odbierali od T. J. to koło z ukrytymi w nim konopiami, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XLV. oskarżonego Ł. G. (1) w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLVII oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. G. oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uzgodnieniu przez A. G. z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej sposobu dostawy i po ukryciu w samochodzie typu TIR, przez A. G. i tego mężczyznę na terenie Holandii, wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, wespół z inną ustaloną osobą odebrał te konopie na terenie Wielkiej Brytanii, po czym wraz z tą osobą zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XLVI. oskarżonego Ł. G. (1) w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLVIII uznał za winnego tego, że w okresie od około października 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G. i D. S. oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi do zbiornika na gaz samochodu osobowego na terenie Holandii, pomagał w wypakowaniu ich z tego zbiornika po ich przewiezieniu do Anglii a także w celu dalszej sprzedaży odbierał ten środek odurzający od D. S. po wykonaniu przewozu do miejsca przeznaczenia, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XLVII.oskarżonego Ł. G. (1) uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XLIX z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z A. G., T. S. oraz inną ustaloną osobą, czyn ten zakwalifikował z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XLVIII. oskarżonego Ł. G. (1) uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. L, który zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) i za to skazał go,

XLIX. oskarżonego Ł. G. (1) uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. LI i LII z tym ustaleniem, iż oskarżony działał na polecenie A. G. wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, czyny te zakwalifikował z art. 299 § 1 i 5 kk i za to skazał go,

L. oskarżonego Ł. G. (1) w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LIII uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. G., T. S. i D. S. oraz z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez ustaloną osobę, wespół z T. S., A. G. i D. S., w Z., w Holandii, zapakowaniu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego do puszek po owocach, przewiezieniu przez D. S. tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, D. S. przekazał je innej ustalonej osobie celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LI. oskarżonego Ł. G. (1) uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. LIV i za to na mocy art. 276 kk skazał go na karę 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności,

LII. oskarżonego Ł. G. (1) uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. LV z tym ustaleniem, iż stanowi on wypadek mniejszej wagi, czyn ten zakwalifikował z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) i za to na mocy art. 62 ust. 3 cyt. ustawy skazał go na karę 1 (jeden) miesiąca pozbawienia wolności,

LIII. uznając, iż czyny z pkt. XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII, XLIV, XLV, XLVI, XLVII, XLVIII, L i LIII zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu Ł. G. (1) karę 5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności pozbawienia wolności oraz 340 (trzysta czterdzieści) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LIV. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzeka od oskarżonego Ł. G. (1) na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyny z pkt. XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII, XLIV, XLV, XLVI, XLVII, XLVIII, L i LIII nawiązkę w kwocie 20.000 (dwadzieścia tysięcy) złotych,

LV. uznając, iż czyny z pkt. XLIX, LI i LII zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk, na mocy art. 299 § 5 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazał oskarżonego Ł. G. (1) na karę 2 (dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LVI. na mocy art. 86 § 1 i 2 kk i art. 91 § 2 kk przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk łączy orzeczone wyżej jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu Ł. G. (1) karę łączną 7 (siedem) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 540 (pięćset czterdzieści) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LVII. oskarżonego D. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LVI uznał za winnego tego, że na przełomie września i października 2007 r. w N., w Niemczech, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. G. uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 2000 gramów oraz haszyszu, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów w ten sposób, iż po przewiezieniu ich z E., w Holandii, do N., w Niemczech, wraz z A. G. przekazał je nieustalonemu mężczyźnie celem sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LVIII. oskarżonego D. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LVII uznałza winnego tego, że w okresie od około października 2007 r. do listopada 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G., T. J., Ł. G. (1) oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 18 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 360 kilogramów, w ten sposób, że w celu wprowadzenia tych konopi do obrotu na terenie Wielkiej Brytanii przez ustaloną osobę, pomagał w ich ukryciu w kole zapasowym samochodu ciężarowego, dostarczał na terenie Holandii zapakowane do przewozu koło, a także po przewiezieniu ich z Holandii do Wielkiej Brytanii przez T. J., odbierał to koło z ukrytymi konopiami, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LIX. oskarżonego D. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LVIII uznał za winnego tego, że w okresie od około października 2007 roku do listopada 2009 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G. i z Ł. G. (1) oraz innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że po przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii suszu konopi innych niż włókniste ukrytych w zbiorniku na gaz prowadzonego przez niego samochodu osobowego, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, przekazywał je innym osobom celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LX. oskarżonego D. S. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. LIX oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w okresie od około października 2007 r do listopada 2009 r. a oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z A. G. oraz inną ustaloną osobą, czyn ten zakwalifikował z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 12 kk i za to na mocy tych przepisów skazuje go, zaś przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, na mocy art. 299 § 5 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył mu karę 2 (dwa) lat pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LXI. oskarżonego D. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LX uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. G., T. S. i Ł. G. (1) oraz inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez ustaloną osobę, wespół z A. G., T. S. i Ł. G. (1), w Z., w Holandii, zapakowaniu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego do puszek po owocach, przewiezieniu tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, przekazał je ustalonej osobie celem sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXII. uznając, iż czyny z pkt. LVI, LVII, LVIII i LX zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk i art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu D. S. karę 5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 340 (trzysta czterdzieści) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LXIII. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego D. S. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyny z pkt. LVI, LVII, LVIII, LX nawiązkę w kwocie 20.000 (dwadzieścia tysięcy) złotych,

LXIV. na mocy art. 86 § 1 i 2 kk i art. 91 § 2 kk przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk łączy orzeczone wyżej jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu D. S. karę łączną 6 (sześć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 450 (czterysta pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LXV. oskarżonego T. J. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXI uznał za winnego tego, że w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G., Ł. G. (1), D. S., T. S., R. B. oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że po przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii przez niego jako kierowcy samochodu ciężarowego typu TIR, suszu konopi innych niż włókniste, ukrytych w kole zapasowym pojazdu, przekazywał je innym osobom celem wprowadzenia do obrotu, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go, zaś przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę 5 (pięć) lat pozbawienia wolości oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LXVI. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego T. J. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyn z pkt. LXI nawiązkę w kwocie 20.000 (dwadzieścia tysięcy) złotych,

LXVII. oskarżonego T. S. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. LXII oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony działał na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) oraz inną ustaloną osobą, czyn ten zakwalifikował z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXVIII. oskarżonego T. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXIII uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z Ł. G. (1) i z T. J. uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że po wspólnym z A. G. i Ł. G. (1) zapakowaniu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego do koła zapasowego samochodu ciężarowego typu TIR i przewiezieniu przez T. J. wyżej wskazanych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, T. J. przekazał je innej osobie celem wprowadzenia ich do obrotu, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXIX. oskarżonego T. S. uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. LXIV, LXVII, LXXII, LXXIV i LXXXIII oskarżenia, z tym ustaleniem odnośnie czynów z pkt. LXXII, LXXIV i LXXXIII, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu m.in. z przebywającą za granicą inną ustaloną osobą, czyn z pkt. LXIV zakwalifikował z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 12 kk, zaś czyny z pkt. LXVII, LXXII, LXXIV i LXXXIII kwalifikuje z art. 299 § 1 i 5 kk i za to skazał go,

LXX. oskarżonego T. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXV uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, na polecenie A. G., uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu na terenie Holandii wyżej wskazanych konopi przez inną ustaloną osobę /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wspólnym z A. G. ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu osobowego i wspólnym z nieustalonym mężczyzną, ps. „S.” /wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, przewiezieniu tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXXI. oskarżonego T. S. uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. LXVI, LXX, LXXVIII, LXXIX i LXXXII z tym ustaleniem odnośnie czynu z pkt. LXVI, iż susz konopi został oskarżonemu dostarczony przez inną ustaloną osobę, zaś odnośnie czynu z pkt. LXXIX, iż T. S. po przewiezieniu do Polski przekazał R. B. 5.000 gramów suszu konopi innych niż włókniste, zaś 1.000 gramów w/w konopi przekazał A. G., czyny te zakwalifikował z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn.zm.) i za to skazał go,

LXXII. oskarżonego T. S. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. LXVIII oskarżenia, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 12 kk i za to skazał go,

LXXIII. oskarżonego T. S. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. LXIX oskarżenia, czyn ten zakwalifikował z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) i za to przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, na mocy art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności oraz 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LXXIV.na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego T. S. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyn z pkt. LXIX nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych,

LXXV. oskarżonego T. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXI uznał za winnego tego, że na początku 2009 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, na polecenie A. G. uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po otrzymaniu od nieustalonej osoby wyżej wskazanych konopi na terenie Holandii, ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...), przewiezieniu tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXXVI. oskarżonego T. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXIII uznał za winnego tego, że na początku 2009 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, na polecenie A. G. uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po otrzymaniu na terenie Holandii od nieustalonej osoby wyżej wskazanych konopi, ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...) i przewiezieniu tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXXVII. oskarżonego T. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXV uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z T. J. oraz inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że po wspólnym z inną ustaloną osobą ukryciu na terenie Holandii wyżej wskazanej ilości środka odurzającego w kole zapasowym samochodu ciężarowego typu TIR, przewiezieniu tych konopi przez T. J. z Holandii do Wielkiej Brytanii, T. J. przekazał je innej osobie celem wprowadzenia ich do obrotu, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXXVIII. oskarżonego T. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXVI uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, na polecenie A. G., wspólnie i w porozumieniu z R. B., T. J. oraz inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że po wspólnym z R. B. oraz inną ustaloną osobą ukryciu na terenie Holandii wyżej wskazanej ilości środka odurzającego w kole zapasowym samochodu ciężarowego typu TIR, przewiezieniu tych konopi przez T. J. z Holandii do Wielkiej Brytanii, T. J. przekazał je innej osobie celem wprowadzenia ich do obrotu, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXXIX. oskarżonego T. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXVII uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Z., w Holandii oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z A. G., Ł. G. (1), D. S. oraz inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez ustaloną osobę na terenie Holandii, wspólnym z A. G., Ł. G. (1) i D. S. zapakowaniu ich do puszek po owocach i przewiezieniu przez D. S. tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, D. S. przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXXX. oskarżonego T. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXX uznał za winnego tego, że w czerwcu 2009 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z K. W., na polecenie A. G. uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że po otrzymaniu od K. W. wyżej wskazanych konopi w miejscowości E. w Holandii, ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...) i przewiezieniu tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXXXI. oskarżonego T. S. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXXI uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2009 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z K. W., na polecenie A. G. uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po otrzymaniu od K. W. wyżej wskazanych konopi w miejscowości E. w Holandii, ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochodu V. (...) i przewiezieniu tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXXXII. uznając, iż czyny z pkt. LXIII, LXV, LXVIII, LXXI, LXXIII, LXXV, LXXVI, LXXVII, LXXX, LXXXI zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk, art. 60 § 3 kk zw. z art. 60 § 6 pkt. 4 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu T. S. karę 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LXXXIII. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego T. S. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyny z pkt. LXIII, LXV, LXVIII, LXXI, LXXIII, LXV, LXXVI, LXXVII, LXXX, LXXXI nawiązkę w kwocie 12.000 (dwanaście tysięcy) złotych,

LXXXIV. uznając, iż czyny z pkt. LXVI, LXX, LXXVIII, LXXIX, LXXXII zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk, art. 60 § 3 kk zw. z art. 60 § 6 pkt. 2 kk, na mocy art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu T. S. karę 2 (dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LXXXV. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego T. S. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyny z pkt. LXVI, LXX, LXXVIII, LXXIX, LXXXII nawiązkę w kwocie 3.000 (trzy tysiące) złotych,

LXXXVI.uznając, iż czyny z pkt. LXII, LXIV, LXVII, LXXII, LXXIV, LXXXIII zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, art. 4 § 1 kk, art. 60 § 3 kk zw. z art. 60 § 6 pkt. 3 kk, na mocy art. 299 § 5 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył oskarżonemu T. S. karę 11 (jedenaście) miesięcy pozbawienia wolności oraz 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LXXXVII. na mocy art. 86 § 1 i 2 kk i art. 91 § 2 kk przy zastawaniu art. 4 § 1 kk połączył orzeczone wyżej jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu T. S. karę łączną 3 (trzy) lat pozbawienia wolności oraz 450 (czterysta pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LXXXVIII. oskarżonego J. D. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXXIV uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2006 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z dwiema innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po wspólnym z inną osobą ukryciu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego w zbiorniku na gaz samochodu osobowego, przewiezieniu z miejscowości E. w Holandii, do L. w Wielkiej Brytanii, przekazał te konopie innej osobie celem wprowadzenia ich do obrotu, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

LXXXIX. oskarżonego J. D. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXXV uznał za winnego tego, że w grudniu 2006 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z innymi dwiema ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ oraz z A. G. i Ł. G. (1), uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po wspólnym z inną osobą ukryciu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego w zbiorniku gazowym samochodu osobowego, wspólnym z tą osobą przewiezieniu tych konopi z miejscowości E. w Holandii do L. w Wielkiej Brytanii, a następnie także z drugą ustaloną osobą przewiezieniu ich do B. w Wielkiej Brytanii, przekazał je A. G. i Ł. G. (1), którzy zbyli je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XC. oskarżonego J. D. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXXVI uznał za winnego tego, że w drugiej połowie grudnia 2006 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z dwiema innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ oraz z A. G. i Ł. G. (1), uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po uprzednim wspólnie z inną osobą ukryciu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego w zbiorniku gazowym samochodu osobowego, przewiezieniu przez J. D. tych konopi z miejscowości E. w Holandii, do P. w Wielkiej Brytanii, przekazał je A. G. i Ł. G. (1), którzy zbyli je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XCI. oskarżonego J. D. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXXVII uznał za winnego tego, że w okresie pomiędzy 01 a 14 stycznia 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ oraz z A. G. i Ł. G. (1) uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu w Holandii od innej osoby wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, ukryciu tych konopi w zbiorniku gazowym samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu ich z miejscowości E. w Holandii do P. w Wielkiej Brytanii, przekazał je A. G. i Ł. G. (1), którzy zbyli je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XCII. oskarżonego J. D. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LXXXVIII uznał za winnego tego, że w styczniu 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ i z A. G. uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu w Holandii od ustalonej osoby wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, ukryciu konopi w zbiorniku gazowym samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu ich z miejscowości E. w Holandii do P. w Wielkiej Brytanii, przekazał je A. G., który zbył je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XCIII. na mocy art. 114 § 3 pkt. 3 kk – przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, w zw. z art. 54 Konwencji Wykonawczej z dnia 19.06.1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14.06.1985 r. (Dz.Urz. UE L z 2000 r., poz.19) w zw. z art. 17 § 1 pkt. 7 kpk i w zw. z art. 414 § 1 kpk umarzył wobec oskarżonego J. D. postępowanie o czyn zarzucony mu w pkt. LXXXIX,

XCIV. uznając, iż czyny z pkt. LXXXIV-LXXXVIII zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk i art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu J. D. karę 3 (trzy) lat pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XCV. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego J. D. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyny z pkt. LXXXIV-LXXXVIII nawiązkę w kwocie 3.000 (trzy tysiące) złotych,

XCVI. oskarżonego R. B. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XC uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, T. S., T. J. i A. G., uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim wspólnym z inną ustaloną osobą i T. S. ukryciu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego w kole zapasowym samochodu ciężarowego typu TIR, przewiezieniu przez T. J. wyżej wskazanych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, T. J. przekazał je innej osobie celem wprowadzenia ich do obrotu, przy czym R. B. zarzuconego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po uprzednim odbyciu ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu, z dnia 19.09.2005 r., sygn. III K 245/05, w wymiarze 4 lat i 6 miesięcy, którą odbywał w okresie: od 22.12.2004 r., do 06.04.2007 r., gdy został warunkowo przedterminowo zwolniony, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 64 § 1 kk i w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

XCVII. oskarżonego R. B. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XCI oskarżenia, z tym ustaleniem, iż oskarżony uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste o łącznej masie nie mniejszej niż 5 kg, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 64 § 1 kk i za to skazał go,

XCVIII. uznając, iż czyny z pkt. XC i XCI zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk i art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył R. B. karę 3 (trzy) lat pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XCIX. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego R. B. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyny z pkt. XC i XCI nawiązkę w kwocie 2.000 (dwa tysiące) złotych,

C. oskarżonego K. W. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XCII uznał za winnego tego, że w czerwcu 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z T. S., uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że po przekazaniu przez K. W. w miejscowości E. w Holandii T. S. wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, ukryciu go przez T. S. w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu do Wielkiej Brytanii, T. S. w miejscowości Y. w Wielkiej Brytanii przekazał go celem sprzedaży innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

CI. oskarżonego K. W. w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XCIII uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z T. S., uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po przekazaniu przez K. W. w miejscowości E. w Holandii T. S. wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, ukryciu go przez T. S. w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu do Wielkiej Brytanii, T. S. przekazał go celem sprzedaży innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, czyn ten zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. z art. 109 kk i za to skazał go,

CII. uznając, iż czynów z pkt. XCII i XCIII oskarżony K. W. dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk i art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę 2 (dwa) lat pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

CIII. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego K. W. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyny z pkt. XCII i XCIII nawiązkę w kwocie 2.000 (dwa tysiące) złotych,

CIV. oskarżonego S. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XCIV oskarżenia, który zakwalifikował z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) i za to przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, na mocy art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę 1 (jeden) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych,

CV. na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonego S. G. na rzecz Poradni Profilaktyki i Uzależnień M. w G. za czyn z pkt. XCIV nawiązkę w kwocie 2.000 (dwa tysiące) złotych,

CVI. oskarżonego S. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XCV oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w drugiej połowie 2008 r., a oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyn ten zakwalifikował z art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 12 kk i za to przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, na mocy art. 299 § 5 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył mu karę 1 (jeden) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych,

CVII. na mocy na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk połączył orzeczone wyżej kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu S. G. karę łączną 1 (jeden) roku i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych,

CVIII. na mocy art. 69 § 1 i 2 kk, art. 70 § 1 pkt. 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego S. G. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając okres próby 4 (cztery) lat,

CIX. na mocy art. 70 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci: ziela konopi innych niż włókniste wskazanych w poz. 1-10, pustych, rozciętych pakunków po narkotykach, wskazanych w poz. 11-44 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k. 833-835 akt, zbiornika na gaz z samochodowej instalacji gazowej wskazanego w poz. 51 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k. 922 akt,

CX. na mocy art. 70 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci: ziela konopi innych niż włókniste wskazanego w poz. 77 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k. 1662 akt,

CXI. na mocy art. 44 § 2 kk orzekł przepadek: kartek z zapiskami słowno-cyfrowymi wskazanymi w poz. 45-50 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k. 915-916 akt, dwóch wizytówek wskazanych w poz. 52-53 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k. 979 akt, kartek z zapiskami słowno-cyfrowymi wskazanymi w poz. 54-55 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k. 999 akt, jednostronnie zadrukowanej kartki – rachunku, wskazanego w poz. 56, oryginału rezerwacji na nazwisko T. S. wraz z paragonem fiskalnym, wskazanego w poz. 62, wizytówek wskazanych w poz. 63, jednostronnie zapisanego fragmentu kartki, wskazanego w poz. 64 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k. 1369-1370 akt, druku „WZ – wydania materiałów na zewnątrz” oraz czterech komputerowych wydruków pokwitowania wypłaty gotówkowej, wskazanych w poz. 65-69 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k. 1385 akt, dokumentu podróży - potwierdzenia rezerwacji na rejs promem, komputerowego wydruku pokwitowania wypłaty gotówkowej, ośmiu kartek zawierających odręczne zapiski słowno-cyfrowe, wydruku z sieci Internet rezerwacji na przejazd, dokumentu w języku angielskim o nazwie (...), wydruku z M. Bank potwierdzenia wykonania operacji przelewu bankowego, komputerowego wydruku z M. Bank pokwitowania wypłaty gotówkowej, wskazanych w poz.70-76 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k.1409-1410 akt,

CXII. na mocy art. 230 § 2 kpk orzekł zwrot: D. S. - oryginału karty pojazdu seria (...) samochodu osobowego marki V. (...), wskazanego w poz. 57 oraz oryginału oceny technicznej samochodu marki A. (...) nr rej. (...) wskazanego w poz. 58, Urzędowi Miasta w T. - dowodu osobistego wystawionego na nazwisko M. K., wskazanego w poz. 59 a także Urzędowi Miasta w G. - dwóch dowodów osobistych wystawionych na nazwisko Ł. G. (1), wskazanych w poz. 60-61 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k. 1369-1370 akt,

CXIII. na mocy art. 44 § 1 kk orzekł przepadek środków pieniężnych w walucie obcej w ilości 69.290 (sześćdziesiąt dziewięć tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt) funtów brytyjskich, wskazanych w poz. 78 wykazu dowodów rzeczowych nr (...), k. 1620 akt,

CXIV. na mocy art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:

- A. G. od dnia 23.02.2010 r. do dnia 29.11.2010 r.,

- Ł. G. (1) od dnia 11.02.2011 r. do dnia 23.09.2011 r.,

- D. S. od dnia 21.02.2011 r. do dnia 18.07.2011 r.,

- T. S. od dnia 02.11.2009 r. do dnia 29.10.2010 r.,

- J. D. od dnia 02.11.2010 r. do dnia 18.02.2011 r.,

- R. B. od dnia 05.01.2010 r. do dnia 09.11.2010 r.,

- K. W. od dnia 19.01.2010 r. do dnia 13.12.2010 r.,

- T. J. od dnia 08.12.2011 r. do dnia 20.12.2011 r.,

zaś na poczet orzeczonej grzywny, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny, zalicza oskarżonemu S. G. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 11.01.2010 r. do dnia 07.05.2010 r.,

Wyrok zawiera także rozstrzygnięcia co do kosztów postępowania

Powyższe orzeczenie zaskarżył Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w G. wobec: A. G., Ł. G. (1), D. S., T. J., T. S., J. D., R. B., K. W. i S. G. zarzucając:

obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 45 § 1 kk oraz art. 299 § 7 kk, poprzez: 1/ niezastosowanie przepisu art. 45 § 1 kk, pomimo, że w sytuacji przypisania oskarżonym popełnienia przestępstw z art. 55 i 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, obligowało Sąd do jego bezwzględnego zastosowania, jak również 2/ niezastosowanie przepisu art. 299 § 7 kk, pomimo, że w sytuacji przypisania oskarżonym popełnienia przestępstw z art. 299 § 1 i 5 kk, obligowało Sąd do jego bezwzględnego zastosowania.

na podstawie art. 427 § 1 kpk i art. 437 § 1 kpk, wniósł o utrzymanie w mocy tego wyroku, w części niezaskarżonej oraz o zmianę zaskarżonego wyroku w pozostałym zakresie, poprzez:

1) orzeczenie środka karnego przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstw określonych w art. 55 i 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wobec wszystkich oskarżonych objętych niniejszą apelacją, w oparciu o przepis art. 45 § 1 kk, to jest wobec:

a. A. G. - kwoty 12.682.500,00 zł,

b. Ł. G. (1) - kwoty 10.383.750,00 zł,

c. D. S. - kwoty 8.145.000,00 zł,

d. T. J. - kwoty 6.000.000,00 zł,

e. T. S. - kwoty 2.632.500,00 zł,

f. J. D. - kwoty 630.000,00 zł,

g. R. B. - kwoty 465.000,00 zł,

h. K. W. - kwoty - 210.000,00 zł,

i. S. G. - kwoty - 90.000,00 zł,

2) orzeczenie środka karnego przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z popełnienia przestępstw określonych w art. 299 § 1 i 5 kk, w odniesieniu do niżej wskazanych oskarżonych, w oparciu o przepis art. 299 § 7 kk, to jest wobec:

a. A. G. - kwoty 1.165.523,00 zł,

b. Ł. G. (1) - kwoty 443.940,00 zł,

c. D. S. - kwoty 226.500,00 zł,

d. T. S. - kwoty 959.023,00 zł,

e. S. G. - kwoty 181.200,00 zł.

Powyższe orzeczenie w całości zaskarżył obrońca oskarżonego D. S. zarzucając:

1. obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 111 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 r. z późń. zm.), zwana dalej u.o.p.n., przez zaniechanie uzyskania przez Sąd I instancji tekstu prawa obcego w postaci zarządzenia wykonawczego do ustawy holenderskiej - o opium, w związku z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 10 ust. 5 tej ustawy, a dotyczącej wykładni pojęcia dużej ilości środka odurzającego oraz nie uwzględnienie różnic pomiędzy stosowanymi regulacjami w zakresie pojęć: znacznej i odpowiednio w ustawie holenderskiej - dużej, ilości środka odurzającego,

2. obrazę przepisów postępowania, mającą wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 2 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k. oraz polegającą na naruszeniu zasad ujętych w wyżej wymienionych przepisach, w następstwie czego Sąd I instancji dokonał błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - w szczególności przez dokonanie oceny wyjaśnień oskarżonych A. G., T. S. oraz Ł. G. (1) z przekroczeniem - zasady swobodnej oceny dowodów, zasady obowiązkowego uwzględniania okoliczności przemawiających również na korzyść oskarżonego, zasady obiektywizmu oraz zasady rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego - skutkujące uznaniem ich relacji za wiarygodną, spójną i konsekwentną odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu aktem oskarżenia pomimo, iż ich zeznania pozostają ogólnikowe, niezborne oraz zewnętrznie i wewnętrznie sprzeczne w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego, a nadto treść ich wyjaśnień pozostaje w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym,

3. obrazę przepisów postępowania, mającą wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 74 § 2 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 202 § 1 k.p.k. przez zaniechanie przeprowadzenia badań psychiatrycznych oraz psychologicznych A. G. oraz Ł. G. (1), pomimo istnienia wątpliwości co do ich stanu psychicznego, zdolności postrzegania oraz odtwarzania przez nich spostrzeżeń,

4. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 k.p.k. przez niewyjaśnienie w trakcie postępowania w I instancji wątku zaproponowania T. J. (będącego szwagrem oskarżonego) przez A. G. za pośrednictwem jego kuzyna Ł. G. (2) „ograbienia” M. S. (1) z pieniędzy oraz możliwych konsekwencjach dla nich ze strony A. G. w razie odmowy,

5. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 167 przez niedopuszczenie z urzędu dowodu z opinii biegłego z zakresu ekonomii i rachunkowości na okoliczność średniego kursu kupna walut według Narodowego Banku Polskiego tj.funta szterlinga do polskiego złotego dla lat 2007, 2008 i 2009 oraz za okres od października 2007 r. do listopada 2009 r., a nadto wyliczenia jaką równowartość pieniężną w złotych stanowi kwota przewiezionych przez oskarżonego funtów szterlingów wskazana w pkt. LIX aktu oskarżenia oraz LX zaskarżonego wyroku,

6. błędne ustalenia faktyczne przyjęte za jego podstawę, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na niesłusznym uznaniu - wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu, iż :

• D. S. miał świadomość, iż na przełomie września/ października 2007 r. wraz z A. G. uczestniczył w obrocie 2000 gramów w postaci suszu konopi innych niż włókniste o łącznej masie nie więcej niż 2000 gram oraz haszyszu o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gram,

• oskarżony w okresie od ok. października 2007 r. do listopada 2009 r., w Holandii i Wlk. Brytanii, wielokrotnie, nie mniej niż 18 razy, w ilości nie mniej niż 20 kg, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 360 kg,

• oskarżony w okresie od października do listopada 2009 r., w Wlk. Brytanii, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kg,

• brak jest okoliczności świadczących o stronniczości wyjaśnień T. S. oraz A. G., nie posiadają oni interesu procesowego oraz osobistego w pomówieniu D. S., a nadto, iż A. G. nie pozostawał w konflikcie z żadnym z oskarżonych, podjęcie współpracy oskarżonego z A. G. w zakresie określonym w jego wyjaśnieniach motywowane było chęcią zysku a nie obawą ze strony A. G.,

Na podstawie art. 427 §1-2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił co do pkt. LIX i LXI, alternatywnie co do czynów określonych w pkt. LVII, LVIII (w wypadku nie uwzględnienia zarzutów określonych powyżej):

7. obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 56 ust. 1 i 3 u.p.p.n., oraz art. 109 k.k. przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegającą na uznaniu, iż zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona określone dyspozycją powyższego przepisu, w szczególności, iż ustawodawca dokonał penalizacji uczestnictwa w obrocie środkami odurzającymi mającym miejsce poza granicami terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od czynu zarzuconego mu w pkt LVII, LVI11 (alternatywnie o uchylenie wyroku w tej części i umorzenie postępowania). Względnie o uchylenie w tej części zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

W pozostałym zakresie tj. co do pkt. LIX i LXI zaskarżonego wyroku wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, względnie o modyfikację opisu czynu - z pkt. LIX zaskarżonego wyroku przez przyjęcie, że oskarżony działał od kwietnia/maja 2008 j. oraz uczestniczył nie więcej niż pięciokrotnie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, zględnie o uchylenie w tej części zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Z ostrożności procesowej, na podstawie art. 427 §1-2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 2 i 4 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

8. rażącą niewspółmierność kar jednostkowych, będącej wynikiem niewłaściwej oceny elementów podmiotowych oraz przedmiotowych występujących w sprawie przez:

• faktyczne pominięcie okoliczności korzystnych dla oskarżonego z nadmiernym wyeksponowaniem okoliczności niekorzystnych,

• dowolną ocenę, iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia na korzyść oskarżonego różnic pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia czynu tj ustawą holenderską i brytyjską,

9. rażącą niewspółmierność kary łącznej orzeczonej w pkt. LXIV zaskarżonego orzeczenia podczas, gdy analiza ujawnionych okoliczności w sprawie - tj. występowanie bliskiego związku podmiotowo-przedmiotowego czynów, przemawia za zastosowaniem kary łącznej na zasadzie pełnej absorpcji.

10. obrazę przepisów postępowania, mającą wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 14 § 1 k.p.k. przez wyjście poza granice skargi oskarżyciela publicznego w treści motywacyjnej uzasadnienia zaskarżonego wyroku przez ustalenie z urzędu, iż zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona działania w ramach zorganizowanej grupie przestępczej, w następstwie czego Sąd orzekający obostrzył wymiar kary względem D. S. oraz zrezygnował z możliwości uwzględTTienia różnic “pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia przestępstwa na korzyść oskarżonego, przewidzianą w art. 111 § 2 k.k.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez orzeczenie kary pozbawienia wolności względem D. S. w łagodniejszym wymiarze oraz warunkowe zawieszenie jej wykonania na stosowny okres próby. Alternatywnie wnoszę o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

W piśmie procesowym z 24.03.2016 r. obrońca D. S. podniósł zarzut zaistnienia bezwzględnej podstawy odwoławczej określonej w art.439§1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17§1 pkt 10 k.p.k. w zw. z art. 607 e §1 k.p.k.

Powyższe orzeczenie w całości zaskarżył obrońca oskarżonego T. S., zarzucając:

I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na bezpodstawnym i błędnym uznaniu, że prognoza społeczno - kryminologiczna wobec oskarżonego T. S. jest negatywna i że wymaga on resocjalizacji w warunkach zakładu karnego, co spowodowało orzeczenie wobec niego kary rażąco niewspółmiernie surowej w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności, bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, podczas gdy należyte uwzględnienie występujących w sprawie okoliczności dotyczących właściwości osobistych oskarżonego, zachowaniu oskarżonego przed i po popełnieniu zarzucanych czynów, jego podrzędnej roli w ich popełnianiu, a wreszcie przyznaniu się do zarzucanych czynów i niezmienność tej postawy, winny skutkować ustaleniem pozytywnej prognozy kryminologiczno - społecznej wobec oskarżonego, a tym samym orzeczeniem kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

II. orzeczenie wobec oskarżonego kary rażąco niewspółmiernie surowej, co było następstwem pominięcia przez Sąd I Instancji występujących w niniejszej sprawie okoliczności łagodzących mających wpływ na wymiar tej kary.

III. orzeczenie wobec oskarżonego kary rażąco niewspółmiernie surowej,

w sytuacji gdy Sąd I instancji formalnie zastosował przy jej wymiarze instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary, co jednakże nie znalazło należytego odzwierciedlenia w rozstrzygnięciu o karze.

Na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. oraz art. 437 § 1 i 2 k.p.k. wniósł o:

zmianę zaskarżonego wyroku ewentualnie:

uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I Instancji.

Powyższe orzeczenie w całości zaskarżył obrońca R. B. zarzucając:

1. obrazę prawa materialnego tj. art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 r. z późń. zm.), zwanej dalej u.o.p.n., oraz art. 109k.k. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż zachowanie oskarżonego określone w pkt. XC aktu oskarżenia wyczerpuje znamiona określone dyspozycją powyższego przepisu, w szczególności, iż ustawodawca dokonał penalizacji uczestnictwa w obrocie środkami odurzającymi mającym miejsce poza granicami terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podnosząc powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez umorzenie postępowania względem R. B. od zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu w pkt XC, względnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Ponadto na podstawie art. 427 §1-2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1-4 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi w pkt. XCVI1 oraz alternatywnie w pkt. XCVI zarzucił:

2. obrazę prawa materialnego tj. art. 111 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 z dnia 29 lipca 2005 r. u.o.p.n. przez zaniechanie uzyskania przez Sąd tekstu prawa obcego :

w postaci zarządzenia wykonawczego do holenderskiej ustawy o opium, w związku z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 10 ust. 5 tej ustawy, a dotyczącej wykładni pojęcia dużej ilości środka odurzającego oraz nie uwzględnienie różnic pomiędzy stosowanymi regulacjami w zakresie pojęć: znacznej i odpowiednio w ustawie holenderskiej - dużej, ilości środka odurzającego,

3. obrazy prawa materialnego tj. art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 u.o.p.n. przez dokonanie błędnej kwalifikacji zachowania oskarżonego jako sprawstwo podczas, gdy z materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż jego działanie stanowi formę zjawiskową przestępstwa w postaci pomocnictwa - tylko alternatywnie w zakresie pkt XCVI zaskarżonego wyroku,

4. obrazę przepisów postępowania, mającej wypływ na treść rozstrzygnięcia tj art. 2 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k , art. 7 k.p k i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k. polegającą na naruszeniu zasad ujętych w wyżej wymienionych przepisach, w następstwie czego Sąd I instancji dokonał błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - w szczególności przez:

- dokonanie oceny zeznań świadka T. S., A. G. i T. J. złożonych przez nich w postępowaniu przygotowawczym oraz postępowaniu sądowym z przekroczeniem - zasady swobodnej oceny dowodów, zasady obowiązkowego uwzględniania okoliczności przemawiających również na korzyść oskarżonego, zasady obiektywizmu oraz zasady rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego - skutkujące błędnym uznaniem, iż R. B.:

- miał świadomość, że pakowane przez niego do koła samochodu ciężarowego typu TIR środki odurzające będą przedmiotem obrotu poza granicami terytorium Holandii oraz, że pośredniczy on w dostarczaniu na terenie Holandii marihuany przemycanej do Anglii oraz Polski na dużą skalę

- zdawał sobie sprawę z charakteru działalności M. S. (1),

- wraz z M. S. (1) przywiózł narkotyki do domu w Z. a następnie - po wypełnieniu nimi koła zapasowego do TIR-a - również wspólnie zawiózł do T. J. w celu zamontowania w samochodzie ciężarowym typu TIR i dostarczeniu jej na teren Wlk. Brytanii

odmowę przyznania, z naruszeniem zasady wymienionych w wyżej powołanych przepisach, waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego R. B. co do okoliczności wskazanych w powyższym zarzucie, a nadto jego szczerości w zakresie przyznania się, ilości otrzymanego od T. S. narkotyku, incydentalnego charakteru czynu oraz autentyczności wyrażonej skruchy,

5. obrazy przepisów postępowania, mającej wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 14 § 1 k.p.k. przez wyjście poza granice skargi oskarżyciela publicznego w treści motywacyjnej uzasadnienia zaskarżonego wyroku przez ustalenie z urzędu, iż zachowanie oskarżonych wyczerpuje znamiona działania w ramach zorganizowanej grupie przestępczej, w następstwie czego Sąd orzekający obostrzył wymiar kary R. B. oraz zrezygnował z możliwości uwzględnienia różnic na korzyść oskarżonego pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia przestępstwa, przewidzianą w art. 111 § 2 k.k.,

6. błędne ustalenia faktyczne przyjęte za jego podstawę, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na niesłusznym uznaniu - wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu, iż:

- ilość środka odurzającego zawartego w obu zarzutach stanowi znaczną ilość w rozumieniu art. 56 ust. 3 uopn, w szczególności, iż niemożliwym jest ustalenie obecności lub stężenia charakterystycznych związków chemicznych występujących w produktach otrzymywanych z konopi tj. tetrahydrokannabinolu, kannabinolu i kanabidiolu oraz określenie ile dawek czy działek z pakowanej przez R. B. do koła zapasowego marihuany a także otrzymanej od T. S. można było uzyskać z tej substancji oraz ile osób mogłoby zostać odurzonych po ich zażyciu,

- oskarżony uczestniczył w obrocie marihuany w ilości 25 kg w zakresie czynu z pkt XCVI zaskarżonego wyroku oraz 6 kg w zakresie czynu z pkt XCVII w/w wyroku,

7. rażącą niewspółmierność kary będącej wynikiem niewłaściwej oceny elementów podmiotowych oraz przedmiotowych występujących w sprawie przez:

- faktyczne pominięcie okoliczności korzystnych dla oskarżonego z nadmiernym wyeksponowaniem okoliczności niekorzystnych,

- uznanie, iż po stronie oskarżonego nie istnieją okoliczności łagodzące,

- dowolną ocenę, iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia na korzyść oskarżonego różnic pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia czynu,

Podnosząc zarzuty określone wyżej w punktach 2-4 oraz 5-6 wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Podnosząc zarzuty określone wyżej w punkcie 7 wnoszę o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności przez zawieszenie jej wykonania lub istotne zmniejszenie jej wymiary.

Powyższe orzeczenie zaskarżył obrońca oskarżonego J. D. zarzucając:

1. obrazę prawa materialnego tj. art. 111 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 r. z późń. zm.), zwana dalej u.o.p.n., przez zaniechanie uzyskania przez Sąd I instancji tekstu prawa obcego w postaci zarządzenia wykonawczego do ustawy holenderskiej - o opium, w związku z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 10 ust. 5 tej ustawy, a dotyczącej wykładni pojęcia dużej ilości środka odurzającego oraz nie uwzględnienie różnic pomiędzy stosowanymi regulacjami w zakresie pojęć: znacznej i odpowiednio w ustawie holenderskiej - dużej, ilości środka odurzającego,

2. obrazę przepisów postępowania, mającą wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 2 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 5§ 2 k.p.k,, art. 7 k.p.k i art. 410 k.p.k. wzw. z art. 424 § 1 k.p.k. oraz art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w dniu 4 listopada 1950 r. polegającą na naruszeniu zasad ujętych w wyżej wymienionych przepisach, w następstwie czego Sąd I instancji dokonał błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - w szczególności przez:

- dokonanie oceny wyjaśnień oskarżonych A. G. oraz J. D., jak również zeznań świadka R. P. złożonych przez nich w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym z przekroczeniem - zasady swobodnej oceny dowodów, zasady obowiązkowego uwzględniania okoliczności przemawiających również na korzyść oskarżonego, zasady obiektywizmu oraz zasady rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego, skutkujące dokonaniem błędnych ustaleń faktycznych, iż J. D.:

- w okresie pomiędzy 01 a 14 stycznia 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą oraz z A. G. i Ł. G. (1) uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu w Holandii od innej osoby wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, ukryciu tych konopi w zbiorniku gazowym samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu ich z miejscowości E. w Holandii do P. w Wielkiej Brytanii, przekazał je A. G. i Ł. G. (1), którzy zbyli je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii (czyn określony w pkt. LXXXVII aktu oskarżenia),

- w styczniu 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i z A. G. uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu w Holandii od ustalonej osoby wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, ukryciu konopi w zbiorniku gazowym samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu ich z miejscowości E. w Holandii do P. w Wielkiej Brytanii, przekazał je A. G., który zbył je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii (czyn określony w pkt, LXXXVIII),

- odmowę przyznania, z naruszeniem zasady wymienionych w wyżej powołanych przepisach, waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego J. D. odnośnie sprostowania własnych wyjaśnień złożonych przez niego w postępowaniu przygotowawczym bez udziału ustanowionego obrońcy - w zakresie przyznania się do czynów określonych w powyższym zarzucie, a nadto, iż zarzucone aktem oskarżenia czyny zostały popełnione przez oskarżonego z niskich, zasługujących na szczególne potępienie, pobudek, gdyż z chęci zysku,

3. błędne ustalenia faktyczne przyjęte za jego podstawę, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na niesłusznym uznaniu - wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu, iż:

- ilość przewożonego środka odurzającego przez oskarżonego stanowi znaczną ilość w rozumieniu art. 56 ust. 3 u.o.p.n., w szczególności, iż niemożliwym jest ustalenie obecności lub stężenia charakterystycznych związków chemicznych występujących w produktach otrzymywanych z konopi tj. tetrahydrokannabinolu, kannabinolu i kanabidiolu oraz określenie ile dawek czy działek z przewiezionej przez J. D. można było uzyskać z tej substancji oraz ile osób mogłoby zostać odurzonych po ich zażyciu,

- rola J. D. w procederze obrotu środkami odurzającymi z udziałem osób J. K., A. G. i Ł. G. (1) była kluczowa,

Ponadto na podstawie art 427 §1-2 k p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi w pkt. LXXXVIII - XC oraz alternatywnie w pkt XCI - XCII zarzucił:

4. obrazę prawa materialnego tj. art 56 ust. 1 i 3 u.p.p.n., oraz art. 109 k.k. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona określone dyspozycją powyższego przepisu, w szczególności, iż ustawodawca dokonał penalizacji uczestnictwa w obrocie środkami odurzającymi mającym miejsce poza granicami terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie J. D. od zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów opisanych w pkt. LXXXVII - LXXXVIII oraz umorzenie postępowania w zakresie pkt LXXXIV- LXXXVI, natomiast z ostrożności procesowej w przypadku braku uniewinnienia od czynów opisanych w pkt. LXXXV!I - LXXXVIII wnoszę o umorzenie postępowania Alternatywnie wnoszę o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Z ostrożności procesowej, na podstawie art. 427 §1-2 k.p.k w zw. z art. 438 pkt. 2 i 4 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

5. rażącą niewspółmierność kary będącej wynikiem niewłaściwej oceny elementów podmiotowych oraz przedmiotowych występujących w sprawie przez:

- faktyczne pominięcie okoliczności korzystnych dla oskarżonego z nadmiernym wyeksponowaniem okoliczności niekorzystnych,

- uznanie, iż oskarżony był wielokrotnie karany,

- dowolną ocenę, iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia na korzyść oskarżonego różnic pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia czynu tj ustawa holenderską i brytyjską,

6. obrazę przepisów postępowania, mającej wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 14 § 1 k.p.k przez wyjście poza granice skargi oskarżyciela publicznego w treści motywacyjnej uzasadnienia zaskarżonego wyroku przez ustalenie z urzędu, iż zachowanie oskarżonych wyczerpuje znamiona działania w ramach zorganizowanej grupie przestępczej, w następstwie czego Sąd orzekający obostrzył wymiar kary J. D. oraz zrezygnował z możliwości uwzględnienia różnic pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia przestępstwa na korzyść oskarżonego, przewidzianą w art. 111 § 2 k.k.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez orzeczenie kary pozbawienia wolności względem J. D. w łagodniejszym wymiarze oraz warunkowe zawieszenie jej wykonania na stosowny okres próby. Alternatywnie wnoszę o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Powyższe orzeczenie zaskarżył obrońca oskarżonego Ł. G. (1) zarzucając:

I. na podstawie przepisu art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.. zaskarżonemu orzeczeniu, w zakresie przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstw z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i z art. 299 § 1 i 5 k.k. (pkt XXVII-XLII oraz XLIV-LIII części wstępnej wyroku), zarzucam naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, w szczególności art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k. oraz art. 7 k.p.k., wyrażające się w wybiórczej, a w konsekwencji dowolnej, nie zaś swobodnej, ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, nierespektującej zasady in dubio pro reo i zasady obiektywizmu procesowego, które to uchybienia doprowadziły do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, a to poprzez:

1) bezpodstawne i bezkrytyczne uznanie za podstawę ustaleń w zakresie sprawstwa oskarżonego Ł. G. (1) wyjaśnień (mających charakter pomówień) współoskarżonych A. G. oraz T. S., korzystających z dobrodziejstwa wynikającego z art. 60 § 3 i 4 k.k., które nie są poparte innymi dowodami i stoją w sprzeczności, odnośnie udziału oskarżonego Ł. G. (1) w popełnieniu zarzucanych mu czynów, z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, w tym w szczególności wyjaśnieniami pozostałych współoskarżonych oraz świadków, a także z których nie wynika istotny wkład oskarżonego Ł. G. (1) w popełnianiu zarzucanych mu przestępstw, a także niemożliwe jest określenie roli, jaką w tym zakresie miał on pełnić, co uniemożliwia przyjęcie konstrukcji współsprawstwa w zakresie przypisanych mu czynów;

2) bezpodstawne zaniechanie przesłuchania w charakterze świadka J. K., a także zaniechanie wskazania w treści uzasadnienia wyroku przyczyn, z powodu których zaniechano przeprowadzenia tego dowodu, podczas gdy jego przeprowadzenie mogło mieć wpływ na treść wyroku, poprzez weryfikację wiarygodności oświadczeń procesowych A. G., w tym w szczególności w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu Ł. G. (1) wspólnie i w porozumieniu z tym świadkiem;

II. z ostrożności procesowej, w wypadku nieuwzględnienia zarzutu wskazanego w pkt 11 petitum apelacji, na podstawie przepisu art. 438 pkt 1 k.p.k., zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. przepisu art. 91 § 1 k.k., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, wyrażające się w bezzasadnym przypisaniu, iż oskarżony Ł. G. (1) działał w ramach ciągu przestępstw, określonego w art. 91 § 1 k.k., co mogło mieć wpływ na treść wyroku w zakresie wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego, poprzez przyjęcie zaostrzonych granic jej wymiaru (górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, tj. do 15 lat pozbawienia wolności), podczas gdy czyny przypisane oskarżonemu powinny zostać objęte instytucją czynu ciągłego z art. 12 k.k., co powinno z kolei mieć wpływ na przyjęcie podstawowych granic wymiaru kary (do 12 lat pozbawienia wolności) oraz orzeczenie kary pozbawienia wolności w łagodniejszym wymiarze, aniżeli uczynił to Sąd pierwszej instancji.

III. z ostrożności procesowej, w wypadku nie podzielenia zarzutów wskazanych w pkt II i III petitum niniejszej apelacji, w trzeciej kolejności, na podstawie przepisu art. 438 pkt 4 k.p.k., zaskarżonemu wyrokowi zarzucił, rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonego: poszczególnych kar jednostkowych, jak i kary łącznej (orzeczonej w pkt LVI sentencji wyroku), będących nieadekwatnymi w odniesieniu do stopnia zawinienia sprawcy oraz stopnia społecznej szkodliwości czynów, poprzez nazbyt surową analizę okoliczności obciążających zachodzących w stosunku do oskarżonego oraz zbagatelizowanie okoliczności łagodzących, w tym w szczególności marginalnego wkładu i udziału (przy ustaleniu współsprawstwa), jaki w popełnienie przypisanych przestępstw miał oskarżony Ł. G. (1).

IV. na podstawie przepisu art. 437 § 1 k.p.k.:

1) w następstwie uwzględnienia zarzutów podniesionych w pkt II petitum apelacji, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku co do istoty sprawy, poprzez uniewinnienie oskarżonego Ł. G. (1) od popełnienia czynów określonych w pkt XXVII-XLII oraz XLIV-LIII części wstępnej wyroku, i wymierzenie kary za czyny określone w pkt LIV i LV części wstępnej wyroku kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania;

2) alternatywnie, z ostrożności procesowej, w wypadku nieuwzględnienia wniosku zawartego w pkt V.l powyżej, wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Gdańsku, jako Sądowi pierwszej instancji, do ponownego rozpoznania.

Powyższe orzeczenie w całości zaskarżył obrońca oskarżonego K. W. zarzucając:

1. obrazę prawa materialnego tj. art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 r. z późń. zm.), zwana dalej uopn, oraz art. 109 k.k. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona określone dyspozycją powyższego przepisu, w szczególności, iż ustawodawca dokonał penalizacji uczestnictwa w obrocie środkami odurzającymi mającym miejsce poza granicami terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podnosząc powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez umorzenie postępowania względem K. W. odnośnie czynów zarzuconych mu aktem oskarżenia w pkt. XCII i XCIII, względnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Z ostrożności procesowej, alternatywnie na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt. 1 - 4 k.p.k. podniósł zarzut:

2. obrazy prawa materialnego tj. art. 111 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 uopn przez zaniechanie uzyskania przez Sąd tekstu prawa obcego w postaci zarządzenia wykonawczego do ustawy holenderskiej - o opium, w związku z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 10 ust. 5 tej ustawy, a dotyczącej wykładni pojęcia dużej ilości środka odurzającego oraz nie uwzględnienie różnic pomiędzy stosowanymi regulacjami w zakresie pojęć: znacznej i odpowiednio w ustawie holenderskiej - dużej, ilości środka odurzającego,

3. obrazy prawa materialnego tj. art. 18 § 3 w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 uopn przez dokonanie błędnej kwalifikacji zachowania oskarżonego jako sprawstwo podczas, gdy z materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż jego działanie stanowi formę zjawiskową przestępstwa w postaci pomocnictwa,

4. obrazy przepisów postępowania, mającej wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 2 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k. polegającej na naruszeniu zasad ujętych w wyżej wymienionych przepisach, w następstwie czego Sąd I instancji dokonał błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - w szczególności przez:

a. dokonanie oceny wyjaśnień oskarżonych T. S. i A. G. złożonych przez nich w postępowaniu przygotowawczym oraz postępowaniu sądowym z przekroczeniem - zasady swobodnej oceny dowodów, zasady obowiązkowego uwzględniania okoliczności przemawiających również na korzyść oskarżonego, zasady obiektywizmu oraz zasady rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego - skutkujące błędnym uznaniem, iż K. W.:

- miał świadomość, że przywiezione przez niego T. S. środki odurzające będą przedmiotem obrotu poza granicami terytorium Holandii,

- oskarżony ten był obecny podczas pakowania przez T. S. przewiezionych środków odurzających do zbiornika na gaz pojazdu V. (...),

b. odmowę przyznania, z naruszeniem zasady wymienionych w wyżej powołanych przepisach, waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego K. W. co do okoliczności wskazanych w powyższym zarzucie, a nadto jego szczerości w zakresie przyznania się do czynności dwukrotnego przewiezienia marihuany T. S., ich incydentalnego charakteru oraz autentyczności wyrażonej skruchy,

5. obrazy przepisów postępowania, mającej wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 14 § 1 k.p.k. przez wyjście poza granice skargi oskarżyciela publicznego w treści motywacyjnej uzasadnienia zaskarżonego wyroku przez ustalenie z urzędu, iż zachowanie oskarżonych wyczerpuje znamiona działania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w następstwie czego Sąd orzekający obostrzył wymiar kary K. W. oraz zrezygnował z możliwości uwzględnienia różnic na korzyść oskarżonego pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia przestępstwa, przewidzianą w art. 111 § 2 k.k.,

6. błędne ustalenia faktyczne przyjęte za jego podstawę, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na niesłusznym uznaniu - wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu, iż:

ilość przewożonego środka odurzającego przez oskarżonego stanowi znaczną ilość w rozumieniu art. 56 ust. 3 uopn, w szczególności, iż niemożliwym jest ustalenie obecności lub stężenia charakterystycznych związków chemicznych występujących w produktach otrzymywanych z konopi tj. tetrahydrokannabinolu, kannabinolu i kanabidiolu oraz określenie ile dawek czy działek z przewiezionej przez K. W. można było uzyskać z tej substancji oraz ile osób mogłoby zostać odurzonych po ich zażyciu,

7. rażącą niewspółmierność kary będącej wynikiem niewłaściwej oceny elementów podmiotowych oraz przedmiotowych występujących w sprawie przez:

- faktyczne pominięcie okoliczności korzystnych dla oskarżonego z nadmiernym wyeksponowaniem okoliczności niekorzystnych, uznanie, iż po stronie oskarżonego nie istnieją okoliczności łagodzące, dowolną ocenę, iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia na korzyść oskarżonego różnic pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia czynu.

Podnosząc zarzuty określone wyżej w punktach 2-4 oraz 5-6 wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Podnosząc zarzuty określone wyżej w punkcie 7 wnoszę o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności przez zawieszenie jej wykonania lub istotne zmniejszenie jej wymiary.

Powyższe orzeczenie zaskarżył obrońca oskarżonego R. B. zarzucając:

1. obrazę prawa materialnego tj. art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 r. z późń. zm.), zwanej dalej u.o.p.n., oraz art. 109 k.k. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż zachowanie oskarżonego określone w pkt. XC aktu oskarżenia wyczerpuje znamiona określone dyspozycją powyższego przepisu, w szczególności, iż ustawodawca dokonał penalizacji uczestnictwa w obrocie środkami odurzającymi mającym miejsce poza granicami terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podnosząc powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez umorzenie postępowania względem R. B. od zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu w pkt. XC, względnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Ponadto na podstawie art. 427 §1-2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1-4 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi w pkt. XCVII oraz alternatywnie w pkt. XCVI zarzucił:

2. obrazę prawa materialnego tj. art. 111 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 z dnia 29 lipca 2005 r. u.o.p.n. przez zaniechanie uzyskania przez Sąd tekstu prawa obcego :

- w postaci zarządzenia wykonawczego do holenderskiej ustawy o opium, w związku z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 10 ust. 5 tej ustawy, a dotyczącej wykładni pojęcia dużej ilości środka odurzającego oraz nie uwzględnienie różnic pomiędzy stosowanymi regulacjami w zakresie pojęć: znacznej i odpowiednio w ustawie holenderskiej - dużej, ilości środka odurzającego,

3. obrazy prawa materialnego tj. art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 u.o.p.n. przez dokonanie błędnej kwalifikacji zachowania oskarżonego jako sprawstwo podczas, gdy z materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż jego działanie stanowi formę zjawiskową przestępstwa w postaci pomocnictwa - tylko alternatywnie w zakresie pkt XCVI zaskarżonego wyroku,

4. obrazę przepisów postępowania, mającej wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 2 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k. polegającą na naruszeniu zasad ujętych w wyżej wymienionych przepisach, w następstwie czego Sąd I instancji dokonał błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - w szczególności przez:

- dokonanie oceny zeznań świadka T. S., A. G. i T. J. złożonych przez nich w postępowaniu przygotowawczym oraz postępowaniu sądowym z przekroczeniem - zasady swobodnej oceny dowodów, zasady obowiązkowego uwzględniania okoliczności przemawiających również na korzyść oskarżonego, zasady obiektywizmu oraz zasady rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego - skutkujące błędnym uznaniem, iż R. B.:

- miał świadomość, że pakowane przez niego do koła samochodu ciężarowego typu TIR środki odurzające będą przedmiotem obrotu poza granicami terytorium Holandii oraz, że pośredniczy on w dostarczaniu na terenie Holandii marihuany przemycanej do Anglii oraz Polski na dużą skalę

- zdawał sobie sprawę z charakteru działalności M. S. (1), wraz z M. S. (1) przywiózł narkotyki do domu w Z. a następnie - po wypełnieniu nimi koła zapasowego do TIR-a

- również wspólnie zawiózł do T. J. w celu zamontowania w samochodzie ciężarowym typu TIR i dostarczeniu jej na teren Wlk. Brytanii

- odmowę przyznania, z naruszeniem zasady wymienionych w wyżej powołanych przepisach, waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego R. B. co do okoliczności wskazanych w powyższym zarzucie, a nadto jego szczerości w zakresie przyznania się, ilości otrzymanego od T. S. narkotyku, incydentalnego charakteru czynu oraz autentyczności wyrażonej skruchy,

5. obrazy przepisów postępowania, mającej wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 14 § 1 k.p.k. przez wyjście poza granice skargi oskarżyciela publicznego w treści motywacyjnej uzasadnienia zaskarżonego wyroku przez ustalenie z urzędu, iż zachowanie oskarżonych wyczerpuje znamiona działania w ramach zorganizowanej grupie przestępczej, w następstwie czego Sąd orzekający obostrzył wymiar kary R. B. oraz zrezygnował z możliwości uwzględnienia różnic na korzyść oskarżonego pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia przestępstwa, przewidzianą w art. 111 § 2 k.k.,

6. błędne ustalenia faktyczne przyjęte za jego podstawę, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na niesłusznym uznaniu - wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu, iż:

- ilość środka odurzającego zawartego w obu zarzutach stanowi znaczną ilość w rozumieniu art. 56 ust. 3 uopn, w szczególności, iż niemożliwym jest ustalenie obecności lub stężenia charakterystycznych związków chemicznych występujących w produktach otrzymywanych z konopi tj. tetrahydrokannabinolu, kannabinolu i kanabidiolu oraz określenie ile dawek czy działek z pakowanej przez R. B. do koła zapasowego marihuany a także otrzymanej od T. S. można było uzyskać z tej substancji oraz ile osób mogłoby zostać odurzonych po ich zażyciu,

- oskarżony uczestniczył w obrocie marihuany w ilości 25 kg w zakresie czynu z pkt. XCVI zaskarżonego wyroku oraz 6 kg w zakresie czynu z pkt XCVII w/w wyroku,

7. rażącą niewspółmierność kary będącej wynikiem niewłaściwej oceny elementów podmiotowych oraz przedmiotowych występujących w sprawie przez:

- faktyczne pominięcie okoliczności korzystnych dla oskarżonego z nadmiernym wyeksponowaniem okoliczności niekorzystnych,

- uznanie, iż po stronie oskarżonego nie istnieją okoliczności łagodzące,

- dowolną ocenę, iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia na korzyść oskarżonego różnic pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia czynu.

Podnosząc zarzuty określone wyżej w punktach 2-4 oraz 5-6 wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Podnosząc zarzuty określone wyżej w punkcie 7 wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności przez zawieszenie jej wykonania lub istotne zmniejszenie jej wymiary.

Powyższe orzeczenie zaskarżył obrońca oskarżonego T. J. zarzucając:

Na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. oraz art. 439 § 1 pkt. 10 k.p.k w zw. art. 6 k.p.k. w zw. z art. 85 k.p.k wskazuję na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej polegającej na wykonywaniu obrony obligatoryjnej w niniejszym postępowaniu względem oskarżonych T. J. oraz D. S. przez jednego obrońcę w wypadku, gdy już na etapie postępowania przygotowawczego ujawniła się sprzeczność ich interesów.

Podnosząc powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Ponadto na podstawie art. 427 § 1-2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1. obrazę prawa materialnego tj. art. 56 ust. 1 i 3 u.p.p.n. oraz art. 109 k.k. przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona określone dyspozycją powyższego przepisu, w szczególności, iż ustawodawca dokonał penalizacji uczestnictwa w obrocie środkami odurzającymi mającym miejsce poza granicami terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.

Na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt. 1-3 k.p.k zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

2. obrazę prawa materialnego tj. art. 111 § 1 i§2 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 r. z późń. zm.), zwana dalej u.o.p.n., przez zaniechanie uzyskania przez Sąd I instancji tekstu prawa obcego w postaci zarządzenia wykonawczego do ustawy holenderskiej - o opium, w związku z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 10 ust. 5 tej ustaw)', a dotyczącej wykładni pojęcia dużej ilości środka odurzającego oraz nie uwzględnienie różnic pomiędzy stosowanymi regulacjami w zakresie pojęć: znacznej i odpowiednio w ustawie holenderskiej - dużej, ilości środka odurzającego,

3. obrazę przepisów postępowania, mającą wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k polegającą na naruszeniu zasad ujętych w wyżej wymienionych przepisach, w następstwie czego Sąd I instancji dokonał błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego — w szczególności przez dokonanie oceny wyjaśnień oskarżonych A. G., T. S., D. S., R. B. oraz Ł. G. (1) z przekroczeniem - zasady swobodnej oceny dowodów, zasady obowiązkowego uwzględniania okoliczności przemawiających również na korzyść oskarżonego, zasady obiektywizmu oraz zasady rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego - skutkujące uznaniem ich relacji za wiarygodną, spójną i konsekwentną odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu aktem oskarżenia pomimo, iż ich zeznania pozostają ogólnikowe, niezborne oraz zewnętrznie i wewnętrznie sprzeczne zakresie sprawstwa i winy oskarżonego, a nadto treść ich zeznań pozostaje w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym,

4. obrazę przepisów postępowania, mającą wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 74 § 2 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 202 § 1 k.p.k. przez zaniechanie przeprowadzenia badań psychiatrycznych oraz psychologicznych A. G., pomimo istnienia wątpliwości co do jego stanu psychicznego, zdolności postrzegania oraz odtwarzania przez mego spostrzeżeń,

5. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 167 k.p.k. przez nieustalenie danych adresowych P. W. oraz nie dopuszczeniu dowodu z jego zeznań na okoliczność stwierdzenia czy T. J. był jedynym kierowcą narodowości polskiej przewożącym środki odurzające w okresie objętym zarzutem, co miało wpływ na przyjęcie, iż T. J. uczestniczył w obrocie środków odurzających większą ilość razy aniżeli wynika to z jego wyjaśnień,

6. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 167 w zw. z art. 366 k.p.k. przez niewyjaśnienie w trakcie postępowania w I instancji wątku:

- wywierania presji na oskarżonym poprzez zaproponowanie mu przez A. G. za pośrednictwem jego kuzyna Ł. G. (2) „ograbienia” M. S. (1) z pieniędzy oraz możliwych konsekwencjach dla oskarżonego ze strony A. G. w razie odmowy, co miało wpływ na złożenie przez A. G. obciążających wyjaśnień co do osoby T. J.,

- współpracy przez A. G. z innymi kierowcami pojazdów ciężarowych narodowości polskiej m. in. mężczyzny o ps. P., wykonującego czynności dla firmy „E.” z P., co miało wpływ na ustalenie, iż T. J. uczestniczył w obrocie środków odurzających większą ilość razy aniżeli wynika to z jego wyjaśnień,

7. błędne ustalenia faktyczne przyjęte za jego podstawę, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na niesłusznym uznaniu - wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu, iż:

• T. J. w okresie od połowy 2007 r. do listopada 2009 r., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z A. G., Ł. G. (1), D. S., T. S., R. B. oraz innymi osobami, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kg., uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kg, w ten sposób, że po przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii przez niego jako kierowcy samochodu ciężarowego typu TIR, suszu konopi innych niż włókniste, ukrytych w kole zapasowym pojazdu przekazywał je innym osobom celem wprowadzenia do obrotu podczas, gdy jedynie dwukrotnie uczestniczył on w obrocie środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste w okresie od sierpnia 2007 r. do II połowy 2008 r.,

• T. J. miał przewozić z Wielkiej Brytanii funty pochodzące ze sprzedaży przez P. P. marihuany w różnej wysokości tj. od 5.000 do

60.000,

• przewozem konopi, ukrytych w kole zapasowym, zawsze zajmował się T. J.,

• brak jest okoliczności świadczących o stronniczości świadków T. S. oraz A. G., nie posiadają oni interesu procesowego oraz osobistego w pomówieniu T. J., a nadto, iż A. G. nie pozostawał w konflikcie z oskarżonym.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez modyfikację opisu czynu, za który oskarżony został skazany i przyjęcie, iż oskarżony w okresie od sierpnia 2007 do II połowy 2008 r. dwukrotnie dokonywał przewozu środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste a nadto o znaczące złagodzenie orzeczonej kary pozbawienia wolności względem oskarżonego i warunkowe zawieszenie jej wykonania na stosowny okres próby.

Z ostrożności procesowej, na podstawie art. 427 §1-2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 2 i 4 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

8. rażącą niewspółmierność kary będącej wynikiem niewłaściwej oceny elementów podmiotowych oraz przedmiotowych występujących w sprawie przez:

• faktyczne pominięcie okoliczności korzystnych dla oskarżonego z nadmiernym wyeksponowaniem okoliczności niekorzystnych,

• dowolną ocenę, iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia na korzyść oskarżonego różnic pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia czynu tj. ustawą holenderską i brytyjską,

9. obrazę przepisów postępowania, mającej wypływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 14 § 1 k.p.k. przez wyjście poza granice skargi oskarżyciela publicznego w treści motywacyjnej uzasadnienia zaskarżonego wyroku przez ustalenie z urzędu, iż zachowanie oskarżonych wyczerpuje znamiona działania w ramach zorganizowanej grupie przestępczej, w następstwie czego Sąd orzekający obostrzył wymiar kary T. J. oraz zrezygnował z możliwości uwzględnienia różnic pomiędzy ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia przestępstwa na korzyść oskarżonego, przewidzianą w art. 111 § 2 k.k.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez orzeczenie kary pozbawienia wolności względem T. J. w łagodniejszym wymiarze oraz warunkowe zawieszenie jej wykonania na stosowny okres próby.

Alternatywnie wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Powyższe orzeczenie zaskarżył obrońca oskarżonego A. G. zarzucając:

na podstawie przepisu art. 427 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 4 k.p.k. wyrokowi temu zarzucam rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności poprzez:

- danie przez Sąd I instancji prymatu okolicznościom dla oskarżonego niekorzystnym z punktu widzenia wymiaru kary, przede wszystkim faktowi uprzedniej karalności i rzekomemu brakowi pozytywnej prognozy kryminologicznej, ponad okoliczności dla niego korzystne tj. nienależyte docenienie faktu przyznania się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów, złożenia przez oskarżonego obszernych wyjaśnień w sprawie stanowiących jedną z głównych podstaw dokonanych przez Sąd ustaleń faktycznych,

- pominięcie że w/w okoliczności wskazują na istnienie pozytywnej prognozy kryminologicznej na przyszłość w stosunku do oskarżonego,

Na podstawie przepisu art. 427 § 1 k.p.k. w zw. z art. 437 § 2 k.p.k. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w łagodniejszym wymiarze z rozważeniem możliwości zastosowania wobec oskarżonego A. G. warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.

Wniósł także o zasądzenie kosztów udzielonej oskarżonej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym według norm przepisanych, oświadczając że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części oraz że jestem podatnikiem podatku VAT.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

Jako po części zasadne Sąd Apelacyjny uznał apelacje oskarżyciela publicznego oraz obrońcy oskarżonego D. S.. Skargi wniesione przez obrońców T. S. i T. J. o tyle okazały się zasadne, że skutkowały zmiany zaskarżonego wyroku w odniesieniu do wymierzonych oskarżonym nawiązek.

Stwierdzić na wstępie trzeba, że postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie generalnie przeprowadzone zostało w sposób wszechstronny i wyczerpujący. W oparciu o wyniki tego postępowania Sąd I instancji w przeważającej mierze dokonał zasadnych ustaleń faktycznych. Przeprowadzona szczegółowo przez Sąd I instancji ocena całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie jest co do zasady swobodna, ale nie zawiera cech dowolności i jako taka pozostaje pod ochroną prawa procesowego (art. 7 k.p.k.). Poza określonymi wyjątkami, argumenty zawarte w skargach są w istocie jedynie polemiką z prawidłowymi ustaleniami Sądu orzekającego. W oparciu o całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie, trafnie Sąd I instancji odtworzył przestępny proceder jakiego dotyczy niniejsza sprawa.

Odnośnie poszczególnych skarg i podnoszonych w nich zarzutów, Sąd Apelacyjny stwierdza co następuje:

odnośnie zarzutu wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej:

W przekonaniu Sądu odwoławczego, nie ma racji obrońca T. J. zarzucając zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439§1 pkt 10 k.p.k. w zw. z z art. 85 k.p.k.

Stosownie do treści ar