1. Działanie w ramach obrony koniecznej nie jest argumentem przemawiającym przeciwko zamiarowi popełnienia określonego czynu zabronionego. W takim wszak wypadku sprawca ma zamiar (bezpośredni lub ewentualny) popełnić określone przestępstwo aby odeprzeć bezprawny i bezpośredni atak na dobro chronione prawem, a nieponiesienie za nie odpowiedzialności karnej wynika z wypełnienia przesłanek o jakich mowa w art.25 § 1 kk. 2. Przyznanie jedynie okoliczności faktycznych stanowiących znamię przypisanego czynu przy jednoczesnym zaprzeczaniu okolicznościom przemawiającym za winą w jego popełnieniu nie stanowi przyznania się do winy w popełnieniu przypisanego przestępstwa, a zatem nie może stanowić istotnej okoliczności łagodzącej przy wymiarze kary.
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.