Zgodnie zatem z treścią art. 7 k.p.k. organ prowadzący postępowanie /tutaj sąd I instancji/ dokonuje swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i w oparciu o tę ocenę kształtuje swoje przekonanie, co następnie znajduje odzwierciedlenie w ustalonym stanie faktycznym. Ocena swobodna pozostaje pod ochroną instytucji z art. 7 k.p.k. jedynie wtedy, kiedy każdy ze zgromadzonych w sprawie dowodów oceniony został z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczeniem życiowym. W opozycji do swobodnej oceny materiału dowodowego pozostaje dowolna ocena tego materiału. W tym przypadku mówimy o uchybieniu normie art. 7 k.p.k. Jednakże wykazanie, iż doszło do uchybienia normie z art. 7 k.p.k. ciąży na tym, kto poprzez fakt ten chce skutecznie zakwestionować ustalony w sprawie stan faktyczny.
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.