descriptionTreść orzeczenia

Uzasadnienie

Na wstępie niniejszego uzasadnienia należy podnieść, iż przepis art. 99a § 1 k.p.k. wskazuje na konieczność sporządzenia uzasadnienia m.in. wyroku sądu odwoławczego na formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten zaś jest ustalony rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia (...) (...) (...) r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania (Dz.U.(...).2349). Jednak, w ocenie Sądu Apelacyjnego, w realiach niniejszego postępowania odwoławczego sporządzenie uzasadnienia na takim formularzu jest znacznie utrudnione. Wynika to bowiem z rodzaju rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego (częściowe uniewinnienie trzech z oskarżonych, w tym jednego, co do którego nie wniesiono apelacji, na etapie postępowania apelacyjnego, częściowa zmiana zaskarżonego wyroku w zakresie winy i kary, częściowe uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i częściowe utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku), konieczności w związku z tym ustosunkowania się nie tylko do zarzutów apelacyjnych kwestionujących skazanie 9 oskarżonych, ale i przedstawienia własnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, co musiałby mieć miejsce w różnych częściach formularza uzasadnienia, co też byłoby związane z koniecznością dokonania w tych częściach szeregu powtórzeń, jak i ilości oraz rodzajów zarzutów apelacyjnych, do których wzór formularza nie przewiduje właściwego do zakreślenia ustosunkowania się (wzór ten przewiduje tylko takie sformułowania jak: zasadny, częściowo zasadny, niezasadny, ale już nie widzi sformułowań zakreślonych przepisem art. 436 k.p.k.). Ta zaś różnorodność rozstrzygnięć w stosunku do poszczególnych oskarżonych, także co do nieapelującego oskarżonego na podstawie art. 435 k.p.k., jak i stawianych poszczególnym rozstrzygnięciom zarzutów apelacyjnych a także wynikających z nich problemów natury procesowej, jak i merytorycznej, niezbędnych do uwzględnienia przez Sąd odwoławczy, jak i ostateczny wyrok Sądu odwoławczego (częściowo zmieniający co do istoty, częściowo uchylający, jak i częściowo utrzymujący w mocy wyrok Sądu I instancji), skłaniają do wniosku, iż sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego na formularzu UK2 nie zagwarantuje stronom, domagającym się także uzasadnienia tego wyroku, prawa do rzetelnego procesu odwoławczego, a więc rzetelnego i konkretnego ustosunkowania się w toku postępowania do istotnych kwestii, które legły u podstaw wydania niniejszego wyroku a które winny znaleźć należyte i zrozumiałe odbicie w treści uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Należy przy tym nadmienić, iż formularz wymusza niejako powierzchowne dokonanie oceny zarówno dowodów, jak i zarzutów apelacyjnych, o czym świadczą zawarte w nim sformułowania sugerujące do zawarcia stanowiska sądu odwoławczego poprzez sięganie do równoważników zdań. Oczywiście takie uproszczone uzasadnianie wyroków jest pożądane w sprawach prostych, o niezłożonych konfiguracjach podmiotowych i przedmiotowych. W sytuacji jednak, gdy wyrok dotyczy znacznej złożoności sprawy pod wskazanymi aspektami, jak i temu rozstrzygnięciu stawiane są liczne zarzuty wymienione w katalogu określonym w art. 438 k.p.k. a także zachodzą podstawy do orzekania z różnych powodów z urzędu, sporządzenie takiego uzasadnienia na wskazanym wyżej formularzu jest z jednej strony znacznie utrudnione, zaś z drugiej strony dla zapoznającego się z jego treścią może być niezrozumiałe, mając przy tym na uwadze szereg zawartych we wzorze formularza odnośników czy też powtórzeń. Poza tym, jak wspomniano, formularz uzasadnienia nie przewiduje sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszym postępowaniu, tj. sytuacji, o której mowa w art. 436 k.p.k., a także i w art. 435 k.p.k. To zaś oznacza, iż w niniejszej sprawie sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w formie formularzowej nie jest wskazane, gdyż naruszałoby to prawo strony do rzetelnego procesu w kontekście art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności w zw. z art. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Należy bowiem zgodzić się z poglądem, iż „ na gruncie prawa do rzetelnego procesu (w tym procesu odwoławczego), tak w ujęciu konwencyjnym (art. 6 ust. 1 EKPC), jak i w ujęciu standardu konstytucyjnego (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), jakość uzasadnienia wyroku jest istotnym elementem tego prawa. Wprowadzenie do systemu procesowego formularzy uzasadnień (art. 99a § 1 k.p.k.) i nakazanie obligatoryjnego z niego korzystania, jest bezspornie krokiem, który nie daje właściwego instrumentarium procesowego dla zrealizowania wskazanego powyżej standardu” (por. wyrok SN z dnia (...) (...) (...) r., I KA 1/20, OSNKW (...)/9-10/41; wyrok SN z dnia (...) stycznia 2022 r., I KA (...)/(...), LEX nr 3370653; wyrok SN z dnia (...) (...) 2022 r., I KK 51/(...), LEX nr 3391516). Również dla samej przejrzystości, zdecydowanie korzystniejsze jest sporządzenie uzasadnienia w wersji tradycyjnej, dzięki czemu uniknie się także zbędnych powtórzeń, wynikających z konieczności wypełniania poszczególnych rubryk formularza, mając na uwadze odnoszenie się do poszczególnych kwestii, do których w wersji tradycyjnej Sąd odwoławczy będzie mógł się odnieść łącznie. Wreszcie, dla zrozumienia istoty uchybień, które doprowadziły do wydania przez Sąd odwoławczy częściowo orzeczenia reformatoryjnego, częściowo kasatoryjnego a częściowo utrzymującego w mocy, niezbędne jest dosłowne przytoczenie całości zaskarżonego wyroku, do czego zdecydowanie bardziej nadaje się uzasadnienie tradycyjne, niż formularzowe.

Przed przystąpieniem do ustosunkowania się do zarzutów apelacyjnych, należy wskazać, co następuje:

Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia (...) r. w sprawie (...) :

w pkt 1 (dot. pkt I części wstępnej) uznał oskarżonego M. B. (1) za winnego tego, że około (...) (...) roku w P. działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), D. M. (1) oraz M. W. (1) utworzył zorganizowana grupę przestępczą, która działała do dnia (...) roku w P., na terenie całego kraju oraz na terenie państw U. m.in. H., F., I., a której celem był przewóz, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znacznych ilości środków odurzających do I. oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa substancji psychotropowej, w skład której to grupy ponadto wchodzili: M. W. (2), D. G. (1) oraz inne ustalone osoby, tj. popełnienia przestępstwa z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;

w pkt 2 (dot. pkt II części wstępnej) uznał oskarżonego M. B. (1) za winnego tego, że w okresie od (...) roku, w P. oraz na terenie państw U. – z H. przez F. do I., w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1), M. M. (1), D. M. (1), T. Ł. (obecnie B.) i innymi osobami uczestniczył w przewozie i wewnątrzwspólnotowym obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci co najmniej 39,5 kg ziela marihuany o wartości co najmniej 537.000 zł i substancji psychotropowej w postaci 1,3 kg amfetaminy o wartości 7.150 zł i tak:

- w okresie od (...) roku uczestniczył w przewozie co najmniej 4,5 kg marihuany o wartości 61.200 zł;

- w (...) roku uczestniczył w przewozie co najmniej 5 kg marihuany wartości 68.000 zł.;

- w okresie od (...) roku, nadto z D. G. (1) uczestniczył w przewozie co najmniej 5 kg marihuany wartości co najmniej 68.000 zł;

- drugiej połowie (...) roku, nadto wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą uczestniczył w przewozie co najmniej (...) kg marihuany wartości co najmniej 136.000 zł;

- w okresie od dnia (...) roku, nadto wspólnie i w porozumieniu z T. F. i inną ustaloną osobą, usiłował przewieźć co najmniej (...) kg marihuany o wartości 204.000 zł oraz 1,3 kg amfetaminy o wartości 7.150 zł, którego to celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie kurierów,

tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia (...) lipca (...) r. o przeciwdziałaniu narkomanii (dalej: u.p.n.) w zw. z art. (...) § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt 3 (dot. pkt III części wstępnej) uznał oskarżonego M. B. (1) za winnego tego, że w okresie od (...) roku, nie później niż do dnia (...) (...) roku, na terenie państw U. i w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) i T. Ł., wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z H. do P. przywiózł znaczne ilości środków odurzających w postaci 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości 68.000 zł, tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda z nich;

w pkt 4 (dot. pkt IV części wstępnej) uznał oskarżonego M. B. (1) za winnego tego, że w okresie od (...) (...) roku na terenie państw U. i w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) i inną ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z H. do P. przywiózł znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci 5 kg (...) wartości 45.600 zł, tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda z nich;

w pkt 5 (dot. pkt V części wstępnej) uniewinnił oskarżonego M. B. (1) od popełnienia zarzucanego mu czynu, polegającego na tym, że w okresie od (...)roku, w P. i na terenie całego kraju, kierował grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości różnego rodzaju narkotyków, w skład której wchodzili: mężczyzna o pseudonimie (...), A. P. ps. (...), W. S. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. K. (1) ps. (...) oraz inne osoby, tj. przestępstwa z art. 258 § 3 k.k.;

w pkt 6 (dot. pkt VI części wstępnej) uniewinnił oskarżonego M. B. (1) od popełnienia czynu, polegającego na tym, że w okresie od końca (...)roku, w P. i na terenie całego kraju, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez A. G. mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu do obrotu różnego rodzaju narkotyków, w skład której wchodzili M. M. (1) ps. (...), S. E. ps. (...), M. G. (1) ps. (...), (...) oraz inne osoby, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k.;

w pkt 7 (dot. pkt VII części wstępnej) uznał oskarżonego M. B. (1) za winnego tego, że okresie od (...) roku, w P. i na terenie całego kraju oraz na terenie państw U., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym obrocie i przewozie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych jak i na ich obrocie na terenie P., w skład której wchodzili M. M. (1) ps. (...), M. W. (2) ps. (...), R. I., R. M. (1) ps. (...), L. W., A. L. ps. (...), M. K. (2) ps. (...) M.”, D. M. (2) oraz inne osoby, tj. popełnienia przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;

w pkt (...) (dot. pkt VIII części wstępnej) uznał oskarżonego M. B. (1) za winnego tego, że w okresie od lata (...)roku, w P., W., a także na terenie N. i S., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło utrzymania, wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) ps. (...), W. M. ps. (...), M. W. (2) ps. (...), R. I., A. L. ps. (...), B. S. ps. (...), (...) i L. W. uczestniczył w przemycie z P. do S. znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej (...).453 kg amfetaminy o wartości 137.265 dolarów amerykańskich tj. 411.795 złotych, tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda z nich;

w pkt 9 (dot. pkt IX części wstępnej) uznał oskarżonego M. B. (1) za winnego tego, że w okresie od (...) roku, w P. i na terenie kraju, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, sam i w różnych konfiguracjach osobowych, częściowo działając w warunkach grupy przestępczej opisanej w punkcie VII, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych oraz środków odurzających w ten sposób, że pośredniczył oraz nabył je celem dalszej odsprzedaży H. W., G. O., D. W. (1), W. S. (1), A. C., J. K. (1), M. S. (1), M. K. (2), F. K., M. T. (1), D. M. (1), J. S., S. Z. (1), P. Ł., J. W., nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...), A. G., M. G. (1), S. E., W. M., G. H., D. M. (2), P. K. (1), mężczyźnie o ps. (...), R. S. (1), B. P., M. D. (1), nieustalonemu mężczyźnie o imieniu R. ze S., P. J., S. G., Ł. G., D. J., J. Ł., W. J., R. M. (2), M. W. (1), P. K. (2) oraz innym osobom i tak:

a) w okresie od (...) roku, jednak nie później niż do (...) roku w P., zbył H. W. co najmniej (...).000 tabletek ekstazy o łącznej wartości (...).500 zł, co najmniej 1 kilogram amfetaminy o łącznej wartości 5.500 zł oraz 1 kilogram ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wartości (...).500 zł;

b) w okresie od (...) roku, jednak nie później niż do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z H. W. pośredniczył w transakcji między P. K. (2), który D. W. (1) i G. O. sprzedał 5.000 tabletek ekstazy o łącznej wartości 7.500 zł;

c) w okresie od (...) roku, jednak nie później niż do (...) roku w P., w wyniku trzech transakcji po 5.000 tabletek każda, zbył G. O. i D. W. (1) co najmniej (...).000 tabletek ekstazy wartości łącznej co najmniej (...).500 zł;

d) w okresie od (...) roku do wiosny (...) roku, przy czym od (...) roku wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) ps. (...), w P., nabył od A. C. w transzach co najmniej 50 kg amfetaminy wartości co najmniej 225.000 zł;

e) w okresie od (...) roku do wiosny (...) roku, przy czym od (...) roku, w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) ps. (...), zbył w transzach A. C. co najmniej 200.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 290.000 zł oraz co najmniej 3,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 47.950 zł;

f) okresie od (...) roku do (...) roku w P., zbył w transzach ustalonej osobie co najmniej 580 g marihuany o wartości co najmniej (...).400 zł, zaś od (...) (...) roku do końca (...) roku wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył tej samej ustalonej osobie w transzach co najmniej 360 g marihuany o wartości co najmniej 6.480 zł;

g) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., nabył od M. S. (1) co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 85.000 zł, co najmniej (...).000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 20.000 zł oraz co najmniej (...),5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 143.750 zł oraz zbywał je wymienionemu w transzach za pośrednictwem M. K. (1) ps. (...), a nadto bezpośrednio zbył M. S. (1) 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 40.000 zł oraz nabył 3,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 43.750 zł;

h) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., nabył od A. W. (1) co najmniej 20 kg ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wartości co najmniej 250.000 zł, co najmniej (...) kg amfetaminy o łącznej wartości co najmniej 45.000 zł oraz co najmniej 20.000 tabletek ekstazy o łącznej wartości co najmniej (...).000 zł;

i) w (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył P. K. (2) co najmniej 60.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 72.000 zł;

j) w okresie od (...) roku do (...) (...) roku, w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) ps. (...), zbył M. K. (2) co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 64.000 zł, 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł oraz co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 72.500 zł, przy czym (...).000 tabletek ekstazy zbył mu za pośrednictwem J. K. (2);

k) w okresie od (...) roku, w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył w transzach F. K. co najmniej 80.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 80.000 zł oraz co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 65.000 zł;

l) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), zbył w kilku transzach M. T. (1) i mężczyźnie o ps. (...) co najmniej 80.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 112.000 zł;

m) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), nabył od K. W. co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 55.000 zł;

n) w okresie od (...) roku do (...) roku, w P. i na terenie województwa (...), wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) nabył od P. M. (1) ps. (...) co najmniej 60 kg amfetaminy o wartości co najmniej 330.000 zł oraz co najmniej 1,7 kg kokainy o wartości co najmniej 158.100 zł;

o) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył D. M. (1) co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy wartości co najmniej (...).000zł;

p) w okresie od (...) roku do (...) roku, w P. najpierw sam, od (...) roku wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył w transzach W. S. (1) co najmniej 4 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 50.000 zł, co najmniej 4 kg amfetaminy o wartości (...).000 zł oraz co najmniej 2.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 3.100 zł;

q) w okresie od połowy (...) roku do początku (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) nabył w trzech transzach od R. G. (1) ps. (...) co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 71.500 zł;

r) w okresie od połowy (...) roku do połowy (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył w transzach J. S. ps. (...) co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wartości co najmniej (...).000 zł, 0,5 kg amfetaminy o łącznej wartości co najmniej 4.000 zł, a nadto w wyniku jednej transakcji mającej miejsce w połowie (...) roku zbył co najmniej 2.000 tabletek ekstazy o łącznej wartości co najmniej 3.100zł;

s) w okresie od połowy (...) roku do (...) (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) nabył od P. J. co najmniej 3 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 34.500 zł oraz 20.000 tabletek ekstazy o wartości 40.000 zł;

t) w okresie od drugiej połowy (...) roku do (...) roku, w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) nabył od T. F. i P. J. 3 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 34.500zł;

u) latem (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył T. F. co najmniej 5.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 6.000 zł;

v) w okresie od (...) (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył w transzach S. Z. (1) ps. (...) co najmniej 6 kg amfetaminy o wartości co najmniej 48.000 zł, tabletek ekstazy w liczbie co najmniej (...).000 sztuk wartości (...).500 zł oraz co najmniej 200 gramów kokainy o wartości co najmniej (...).000 zł;

w) w okresie od (...) roku, w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył w transzach P. Ł. co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł, co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 70.000 zł oraz co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł;

x) w okresie od (...) roku do (...) (...) roku, w P. i K., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) nabył w transzach od M. T. (2) ps. (...) co najmniej 800.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 1.040.000 zł, 5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 35.000 zł oraz co najmniej (...) kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości 135.000 zł, przy czym co najmniej 550.000 tabletek ekstazy nabył za pośrednictwem T. S.;

y) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), za pośrednictwem W. M., zbył J. W. co najmniej 1.000 sztuk tabletek ekstazy wartości 1.500 zł oraz 300 gramów ziela konopi innych niż włókniste o wartości 4.500zł;

z) w okresie od końca (...) (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), w transzach zbył nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...) z grupy przestępczej W. M. co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł;

aa) w okresie od (...) (...) (...) roku do (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył ustalonym osobom co najmniej 180 kg amfetaminy wartości co najmniej 1.080.000 zł. oraz co najmniej (...).000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 36.000 zł;

bb) w okresie od (...) (...) (...) roku do (...) (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), co najmniej w dwóch transzach zbył ustalonym osobom co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy zakupionych wcześniej od M. T. (2);

cc) w okresie od końca (...) (...) roku do (...) roku, w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył ustalonej osobie co najmniej 100 kg amfetaminy wartości co najmniej 690.000 zł., 70.000 tabletek ekstazy wartości co najmniej 91.000 zł. oraz co najmniej (...) kg marihuany o wartości co najmniej 303.000 zł;

dd) w okresie od (...) roku do (...) roku, w P. i na terenie całego kraju, wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), w transzach, zbył bezpośrednio W. M. co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500 zł. oraz 2 kg kokainy o wartości 260.000zł;

ee) w okresie od (...) (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), zbył G. H. co najmniej 5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 32.500 zł oraz co najmniej (...).000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).400 zł;

ff) w okresie od początku (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył D. M. (2) (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500 zł., co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł., a nadto D. M. (2) i mężczyźnie o ps. (...) co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł. oraz 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 70.000 zł;

gg) w drugiej połowie (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) ps. (...), nabył od Z. T. w dwóch transzach po 5 kg, co najmniej (...) kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 145.000 zł;

hh) w (...) (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) nabył od ustalonych osób co najmniej 3 kg amfetaminy wartości co najmniej 20.700 zł;

ii) w (...) (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył R. S. (1) co najmniej 1 kg amfetaminy wartości co najmniej 6.900 zł;

jj) w pierwszej połowie (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), w dwóch transzach po 5 kg nabył od D. J. i P. K. (3) co najmniej (...) kg marihuany o wartości co najmniej 135.000 zł;

kk) w okresie od (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył w dwóch transzach B. P. i innej ustalonej osobie 3 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł;

ll) w okresie od (...) roku do połowy (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył M. D. (1) za pośrednictwem D. M. (1) ps. (...) co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł;

mm) latem (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) nabył od ustalonych osób 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł;

nn) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) nabył od T. F. co najmniej 1 kg marihuany o wartości co najmniej (...).700 zł;

oo) latem (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył nieustalonemu mężczyźnie o imieniu R. ze S. co najmniej 4 kg ziela konopi innych niż włókniste wartości 58.000 zł;

pp) w okresie od (...) (...) roku do dnia (...) (...) roku, w P. i W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) ps. (...) i M. W. (2) nabył w transzach od A. L. za pośrednictwem W. M. co najmniej 20 kg amfetaminy o wartości co najmniej 108.000 zł;

qq) w drugiej połowie (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), w dwóch transzach, nabył od M. Z. co najmniej 1,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł;

rr) w drugiej połowie (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył P. J. co najmniej 2 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł. oraz nabył od P. J. i S. T. co najmniej (...).000 tabletek ekstazy wartości co najmniej 36.000 zł;

ss) w drugiej połowie (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył S. G. 6.000 tabletek ekstazy o wartości 7.800 zł. oraz amfetaminy w ilości co najmniej 20 kg o wartości 130.000 zł oraz nabył od S. G. i Ł. G. 3 kg amfetaminy wartości (...).500 zł;

tt) w okresie od połowy (...) roku do (...) roku, w P. i na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył w transzach D. J. co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 60.000 zł., co najmniej 200.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 220.000 zł. oraz co najmniej 300 gramów kokainy wartości co najmniej 40.500 zł;

uu) w okresie od połowy (...) roku do (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), zbył w kilku transzach J. Ł. co najmniej 200 gramów kokainy o wartości co najmniej (...).000 zł;

vv) w (...) (...) roku, w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), zbył W. J. ps. (...) za pośrednictwem ustalonej osoby co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł;

ww) w nieustalonym czasie (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył R. M. (2) co najmniej 5.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 7.250 zł;

xx) w (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył M. W. (1) najmniej 7.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).400 zł;

yy) w okresie od (...) roku do (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zbył D. M. (1) w kilku transzach 50.000 sztuk tabletek ekstazy wartości co najmniej 72.500 zł;

zz) w dniu (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) nabył od ustalonej osoby 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000zł;

tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt (...) na podstawie art. 45 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. tytułem środka karnego orzekł wobec oskarżonego M. B. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego wyżej w pkt 9, tj. kwoty 138.750 zł (pkt 9 ppkt a, c, g, h) oraz kwoty 5.043.280 zł w ½ części;

w pkt (...) (dot. pkt X części wstępnej) uznał oskarżonego M. B. (1) za winnego tego, że w (...) (...) roku w P. i S., wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) zlecił R. S. (2) przetworzenie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 0,5 kg (...) wartości co najmniej (...).100 zł. na tabletki ekstazy, tj. popełnienia przestępstwa z art. 53 ust. 2 u.p.n. i za przestępstwo to na podstawie art. 53 ust. 2 u.p.n. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;

w pkt (...) na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 60 § 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego M. B. (1) w punktach 1, 2, 3, 4, 7, (...), 9 i (...) kary pozbawienia wolności oraz orzeczone w punktach 2, 3, 4, (...) i 9 kary grzywny i wymierzył mu kary łączne 5 lat pozbawienia wolności i grzywny w liczbie 250 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt (...) na podstawie art. 60 § 3 k.k. w zw. z art. 60 § 5 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego M. B. (1) kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres (...) lat próby;

w pkt (...) na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego M. B. (1) kary łącznej grzywny zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia (...)

w pkt (...) na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego M. B. (1) nawiązkę na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 2.500 zł;

w pkt 16 (dot. pkt XI części wstępnej) uznał oskarżonego M. M. (1) za winnego tego, że około (...) (...) roku w P. działając wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1), D. M. (1) oraz M. W. (1) utworzył zorganizowaną grupę przestępczą, która działała do dnia (...) (...) (...) roku w P., na terenie całego kraju oraz na terenie państw U. m.in. H., F., I., a której celem był przewóz, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znacznych ilości środków odurzających do I. oraz wewnątrz wspólnotowa dostawa substancji psychotropowych, w skład której to grupy ponadto wchodzili: M. W. (2), D. G. (1) oraz inne ustalone osoby, tj. popełnienia przestępstwa z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 258 § 3 k.k. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;

w pkt (...) (dot. pkt XII części wstępnej) uznał oskarżonego M. M. (1) za winnego tego, że w okresie od (...) (...) roku do dnia (...) roku, w P. oraz na terenie państw U. – z H. przez F. do I., w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1), M. B. (1), D. M. (1), T. Ł. (obecnie B.) i innymi osobami uczestniczył w przewozie i wewnątrzwspólnotowym obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci co najmniej 39,5 kg ziela marihuany o wartości co najmniej 537.000 zł i substancji psychotropowej w postaci 1,3 kg amfetaminy o wartości 7.150 zł i tak:

- w okresie od (...) roku uczestniczył w przewozie co najmniej 4,5 kg marihuany o wartości 61.200 zł;

- w (...) (...) roku uczestniczył w przewozie co najmniej 5 kg marihuany wartości 68.000 zł;

- w okresie od (...) do (...) (...) roku, nadto z D. G. (1) uczestniczył w przewozie co najmniej 5 kg marihuany wartości co najmniej 68.000 zł;

- drugiej połowie (...) roku, nadto wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą uczestniczył w przewozie co najmniej (...) kg marihuany wartości co najmniej 136.000 zł;

- w okresie od dnia (...) roku, nadto wspólnie i w porozumieniu z T. F. i inną ustaloną osobą, usiłował przewieźć co najmniej (...) kg marihuany o wartości 204.000 zł oraz 1,3 kg amfetaminy o wartości 7.150 zł, którego to celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie kurierów,

tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 u.p.n. i art. (...) § 1 k.k. w zw. z art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) § 2 k.k. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności i grzywny w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt (...) (dot. pkt XIII części wstępnej) uznał oskarżonego M. K. (3) za winnego tego, że w okresie od (...) roku, nie później niż do dnia (...) (...) roku, na terenie państw U. i w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) i T. Ł., wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z H. do P. przywiózł znaczne ilości środków odurzających w postaci 5 kg ziela konopi innych niż włókniste wartości 68.000 zł, tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt (...) (dot. pkt XIV części wstępnej) uznał oskarżonego M. M. (1) za winnego tego, że w okresie od 16 do (...) (...) roku, na terenie państw U. i w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) i inną ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z H. do P. przywiózł znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci 5 kg (...) wartości 45.600 zł, tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt 20 (dot. pkt XV części wstępnej) uniewinnił oskarżonego M. M. (1) od popełnienia przestępstwa polegającego na tym, że w okresie od końca (...) (...) roku do (...) (...) (...) roku, w P. i na terenie całego kraju, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez A. G. mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu do obrotu różnego rodzaju narkotyków, w skład której wchodzili M. B. (1) ps. (...), który brał w niej udział do dnia (...) roku oraz S. E. ps. (...), M. G. (2) ps. (...), (...) oraz inne osoby, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k.;

w pkt (...) (dot. pkt XVI części wstępnej) uznał oskarżonego M. M. (1) za winnego tego, że okresie od (...) roku do (...) roku, w P. i na terenie całego kraju oraz na terenie państw U., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym obrocie i przewozie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych jak i na ich obrocie na terenie P., w skład której wchodzili M. B. (1) ps. (...), M. W. (2) ps. (...), R. I., R. M. (1) ps. (...), L. W., A. L. ps. (...), M. K. (2) ps. (...) M.”, D. M. (2) oraz inne osoby, tj. popełnienia przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;

w pkt (...) (dot. pkt XVII części wstępnej) uznał oskarżonego M. M. (1) za winnego tego, że w okresie od lata (...) roku do (...) (...) roku, w P., W., a także na terenie N. i S., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło utrzymania, wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) ps. (...), W. M. ps. (...), M. W. (2) ps. (...), R. I., A. L. ps. (...), B. S. ps. (...), (...) i L. W. uczestniczył w przemycie z P. do S. znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej (...).453 kg amfetaminy o wartości 137, 265 dolarów amerykańskich, tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt (...) (dot. pkt XVIII części wstępnej) uznał oskarżonego M. M. (1) za winnego tego, że od (...) roku do (...) (...) (...) roku, w P. i na terenie kraju, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, sam i w różnych konfiguracjach osobowych, częściowo działając w warunkach grupy przestępczej opisanej w punkcie XVI, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w obrocie oraz wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowych oraz środków odurzających, w ten sposób że pośredniczył, nabył je i czynił przygotowania celem ich dalszej odsprzedaży A. C., M. K. (2), F. K., M. T. (1), D. M. (1), W. S. (1), J. S., S. Z. (1), P. Ł., J. W., nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...), M. G. (1), S. E., W. M., G. H., D. M. (2), P. K. (1), mężczyźnie o ps. (...), R. S. (1), J. K. (1), D. P. (1), B. P., M. D. (1), nieustalonemu mężczyźnie o imieniu R., S. G., Ł. G., D. J., J. Ł., W. J., M. W. (1), P. K. (2), T. F., M. W. (2), S. P., nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...), (...), nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...), S. Z. (2), nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...) oraz innym ustalonym i nieustalonym osobom, a także czynił przygotowania do obrotu znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających, i tak:

a) w okresie od (...) roku do wiosny (...) roku, w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), od A. C. nabył w transzach co najmniej (...) kg amfetaminy wartości co najmniej 225.000 zł;

b) w okresie od (...) roku do wiosny (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), zbył A. C. w transzach co najmniej 200.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 290.000 zł;

c) w okresie od (...) roku do (...) (...) roku, w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), zbył M. K. (2) co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 64.000 zł., 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł oraz co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 72.500 zł, przy czym (...).000 tabletek ekstazy zbył mu za pośrednictwem J. K. (2);

d) w okresie od (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), zbył F. K. w transzach co najmniej 80.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 80.000 zł oraz co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 65.000 zł;

e) w okresie od (...) roku do (...) roku oraz od (...) (...) roku do (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), w kilku transzach zbył M. T. (1) i mężczyźnie o ps. (...) co najmniej 80.000 tabletek ekstazy wartości co najmniej 112.000 zł;

f) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), nabył od K. W. co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 55.000 zł;

g) w okresie od (...) roku do (...) roku, w P. i na terenie województwa (...), wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) nabył od P. M. (1) ps. (...) co najmniej 60 kg amfetaminy o wartości co najmniej 330.000 zł oraz co najmniej 1,7 kg kokainy o wartości co najmniej 158.100 zł;

h) w okresie od (...) do (...) roku roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył D. M. (1) co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy wartości co najmniej (...).000 zł;

i) w okresie od połowy (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), w transzach zbył W. S. (1) co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości (...).000 zł., 2,5 kg amfetaminy o wartości (...).450 zł oraz co najmniej 2.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 3.100 zł;

j) w okresie od połowy (...) roku do początku (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), od R. G. (1) ps. (...), w trzech transzach nabył co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 71.500 zł;

k) w okresie od połowy (...) roku do połowy (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), zbył w transzach J. S. ps. (...) co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wartości co najmniej (...).000 zł, 0,5 kg amfetaminy o łącznej wartości co najmniej 4.000 zł, a nadto w wyniku jednej transakcji mającej miejsce w połowie (...) roku zbył co najmniej 2.000 tabletek ekstazy o łącznej wartości co najmniej 3.100zł;

l) w okresie od połowy (...) roku do (...) (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) nabył od P. J. co najmniej 3 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 34.500 zł oraz 20.000 tabletek ekstazy o wartości 40.000 zł;

m) w okresie od drugiej połowy (...) roku do (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), od T. F. i P. J. nabył 3 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 34.500 zł;

n) w okresie od (...) (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył w transzach S. Z. (1) ps. (...) co najmniej 6 kg amfetaminy o wartości co najmniej 48.000 zł, tabletek ekstazy w liczbie co najmniej (...).000 sztuk wartości (...).500 zł oraz co najmniej 200 gramów kokainy o wartości co najmniej (...).000 zł;

o) w okresie od (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), zbył w transzach P. Ł. co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł, co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 70.000 zł oraz co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł;

p) w okresie od (...) roku do (...) (...) roku, w P. i K., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), od M. T. (2) ps. (...), w transzach nabył co najmniej 800.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 1.040.000 zł, 5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 35.000 zł oraz co najmniej (...) kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości 135.000 zł, przy czym co najmniej 550.000 tabletek ekstazy nabył za pośrednictwem T. S.;

q) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), za pośrednictwem W. M., zbył J. W. co najmniej 1.000 sztuk tabletek ekstazy wartości 1.500 zł oraz od 300 gramów ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 4.500 zł;

r) w okresie od końca (...) (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył w transzach nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...) z grupy przestępczej W. M. co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł;

s) w okresie od (...) (...) (...) roku do (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył ustalonym osobom co najmniej 180 kg amfetaminy wartości co najmniej 1.080.000 zł oraz co najmniej (...).000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 36.000 zł;

t) w okresie od (...) (...) (...) roku do (...) (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), co najmniej w dwóch transzach zbył ustalonym osobom co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy zakupionych wcześniej od M. T. (2);

u) w okresie od końca (...) (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył ustalonej osobie co najmniej 100 kg amfetaminy wartości co najmniej 690.000 zł., 70.000 tabletek ekstazy wartości co najmniej 91.000 zł oraz co najmniej (...) kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 303.000 zł;

v) w okresie od (...) roku do (...) roku w P. i na terenie całego kraju, wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), zbył bezpośrednio w transzach W. M., co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500 zł oraz 2 kg kokainy o wartości 260.000 zł;

w) w okresie od (...) (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył G. H. co najmniej 5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 32.500 zł oraz co najmniej (...).000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).400 zł;

x) w okresie od początku (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył D. M. (2) (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500 zł, co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł, D. M. (2) i mężczyźnie o ps. (...) co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł. oraz 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 70.000 zł;

y) w drugiej połowie (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), od Z. T. nabył w dwóch transzach po 5 kg co najmniej (...) kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 145.000 zł,

z) w (...) (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), nabył od ustalonych osób co najmniej 3 kg amfetaminy wartości co najmniej 20.700 zł;

aa) w (...) (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), zbył R. S. (1) co najmniej 1 kg amfetaminy wartości co najmniej 6.900 zł;

bb) w okresie od (...) (...) roku do końca (...) roku wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył ustalonej osobie w transzach co najmniej 360 g marihuany o wartości co najmniej 6.480 zł;

cc) w pierwszej połowie (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), w dwóch transzach po 5 kg, nabył od D. J. i P. K. (3) co najmniej (...) kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 135.000 zł;

dd) w okresie od (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył w dwóch transzach B. P. i innej ustalonej osobie 3 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł;

ee) w okresie od (...) roku do połowy (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył M. D. (1) za pośrednictwem D. M. (1) ps. (...) co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł;

ff) latem (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) nabył od A. G. i M. G. (1) 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł;

gg) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) nabył od T. F. co najmniej 1 kg marihuany o wartości co najmniej (...).700 zł;

hh) latem (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył nieustalonemu mężczyźnie o imieniu R. ze S. co najmniej 4 kg ziela konopi innych niż włókniste wartości 58.000 zł;

ii) w okresie od (...) (...) roku do dnia (...) (...) roku, w P. i W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) i M. W. (2), za pośrednictwem W. M., nabył w transzach od A. L. co najmniej 20 kg amfetaminy o wartości co najmniej 108.000 zł;

jj) w drugiej połowie (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) nabył od M. Z. co najmniej 1,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł;

kk) w drugiej połowie (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył P. J. co najmniej 2 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł oraz nabył od P. J. i S. T. co najmniej (...).000 tabletek ekstazy wartości co najmniej 36.000 zł;

ll) w drugiej połowie (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył S. G. 6.000 tabletek ekstazy o wartości 7.800 zł oraz amfetaminy w ilości co najmniej 20 kg wartości 130.000 złotych oraz nabył od S. G. i Ł. G. 3 kg amfetaminy wartości (...).500 zł;

mm) w okresie od połowy (...) roku do (...) roku, w P. i na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył w transzach D. J. co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 60.000 zł co najmniej 200.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 220.000 zł oraz co najmniej 300 gramów kokainy wartości co najmniej 40.500 zł;

nn) w okresie od połowy (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), w kilku transzach zbył J. Ł. co najmniej 200 gramów kokainy o wartości co najmniej (...).000 zł;

oo) w (...) bądź w (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), za pośrednictwem ustalonej osoby, zbył W. J. ps. (...) co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł;

pp) w nieustalonym czasie w (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył R. M. (2) co najmniej 5.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 7.250 zł;

qq) w (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył M. W. (1) najmniej 7.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).400 zł;

rr) w (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył P. K. (2) co najmniej 60.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 72.000 zł;

ss) w (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył D. M. (1) w kilku transzach 50.000 sztuk tabletek ekstazy wartości co najmniej 72.500 zł;

tt) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zbył T. F. co najmniej 5.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 6.000 zł;

uu) w dniu (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) nabył od ustalonej osoby, a następnie zbył S. G. ps. (...) i Ł. G. 1 kg marihuany o wartości co najmniej (...).000 zł;

vv) w dniu (...) (...) roku w P., zbył ustalonej osobie 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej 6.000 zł;

ww) w dniu (...) (...) roku w P. zbył ustalonej osobie co najmniej 1.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 1.500 zł;

xx) w dniu (...) (...) roku w P. nabył od ustalonej osoby co najmniej 1 kg marihuany o wartości co najmniej (...).000 zł;

yy) w dniu (...) (...) roku w P. zbył ustalonej osobie co najmniej 2 kg marihuany o wartości co najmniej (...).000 zł;

zz) w dniu (...) (...) roku w T. zbył ustalonej osobie co najmniej 0,5 kg marihuany o wartości co najmniej (...).000 zł;

aaa) w dniu (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości 1 kg marihuany oraz 450 tabletek ekstazy w ten sposób, że chciał je zbyć ustalonej osobie;

bbb) w dniu (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł w ten sposób, że chciał ją zbyć ustalonej osobie;

ccc) w dniu (...) (...) roku w P., posiadał i oferował do sprzedaży co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł;

ddd) w dniu (...) (...) roku, w P., czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 3.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 3.000 zł oraz nieustalonej ilości amfetaminy w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te narkotyki;

eee) w dniu (...) (...) roku, w P., zbył nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...), (...) 100 gramów kokainy o wartości co najmniej (...).000 zł;

fff) w dniu (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do udziału w obrocie co najmniej 2 kg marihuany o wartości co najmniej (...).000 zł w ten sposób, że przyjął zamówienie na nią od ustalonej osoby, celem dalszej odsprzedaży nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...) w ilości 1 kg i ustalonej osobie w ilości 1 kg;

ggg) w dniu (...) (...) roku w P., nabył od ustalonej osoby 5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 35.000 zł;

hhh) w dniu (...) (...) roku w P., zbył ustalonej osobie co najmniej 4 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł;

(...)) w dniu (...) (...) roku w P., nabył od ustalonej osoby 3 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł;

jjj) w dniu (...) (...) roku w P., zbył ustalonej osobie co najmniej 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej 6.000 zł;

kkk) w dniu (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do zbycia znacznej ilości co najmniej 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej 6.000 zł w ten sposób, że przyjął zamówienie na nią od nieustalonego mężczyzny o ps. (...);

lll) w dniu (...) (...) roku w P., zbył ustalonej osobie co najmniej 0,5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 3.000 zł;

mmm) w dniu (...) (...) roku w P., zbył ustalonej osobie co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł;

nnn) w dniu (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do zbycia co najmniej 5.500 tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).250 zł w ten sposób, że oferował je do sprzedaży ustalonej osobie;

ooo) w okresie od (...) (...) roku w P., nabył od nieustalonego mężczyzny 2 kg ziela konopi innych niż włókniste wartości co najmniej (...).200 zł;

ppp) w dniu (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 2 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda im te narkotyki celem ich dalszej odsprzedaży;

qqq) w dniu (...) (...) roku w P., zbył ustalonym osobom co najmniej 3,6 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 54.000 zł;

rrr) w dniu (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do zbycia co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 16.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te narkotyki;

sss) w dniach (...) (...) roku w P., zbył ustalonej osobie co najmniej 6 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 90.000 zł;

ttt) w dniu (...) (...) roku w P., zbył ustalonej osobie co najmniej 0,65 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 9.750 zł;

uuu) w dniu (...) (...) roku w P., wprowadził do obrotu co najmniej 200 gramów kokainy o wartości co najmniej (...).000 zł w ten sposób, że zbył ją nieustalonemu mężczyźnie za pośrednictwem ustalonej osoby;

vvv) w okresie od (...) (...) roku w P., wprowadził do obrotu co najmniej 1,5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 9.000 zł w ten sposób, że zbył ją ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;

www) w dniach (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do udziału w obrocie co najmniej 1 kg amfetaminy i przekazał próbkę 5 gramów amfetaminy ustalonej osobie;

xxx) w okresie od dnia (...) (...) do dnia (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł, co najmniej 2 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł oraz nieustalonej ilości tabletek ekstazy w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te narkotyki, celem ich dalszej odsprzedaży;

yyy) w dniu (...) (...) (...) roku w P., uczestniczył w obrocie co najmniej (...) gramami kokainy w ten sposób, że zbył ją ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;

zzz) w dniu (...) (...) (...) roku w P., wprowadził do obrotu co najmniej 220 gramów amfetaminy o wartości co najmniej 1.320 zł w ten sposób, że zbył ją w ilości co najmniej 200 gram nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...) oraz co najmniej 20 gram ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;

aaaa) w dniu (...) (...) (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, wprowadził do obrotu co najmniej 5.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 6.000 zł w ten sposób, że zbył je innej ustalonej osobie, a nadto zbył pierwszej z nich 7 gramów kokainy o wartości co najmniej 1.015 zł celem dalszej odsprzedaży;

bbbb) w okresie od dnia (...) (...) do dnia (...) (...) (...) roku w P., wprowadził do obrotu co najmniej 6 gramów kokainy o wartości co najmniej 870 zł w ten sposób, że zbył ją ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży

cccc) w okresie od dnia (...) (...) do dnia (...) (...) (...) roku w P., zbył nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...), (...) 40 gramów kokainy o wartości co najmniej 5.600 zł;

dddd) w dniu (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej 6.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustalonymi osobami że sprzeda im te narkotyki celem ich dalszej odsprzedaży;

eeee) w dniu (...) (...) (...) roku w P., uczestniczył w obrocie znaczną ilością ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 3 kg i wartości co najmniej 45.600 zł w ten sposób, że nabył je od ustalonej osoby;

ffff) w dniu (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do obrotu co najmniej 500 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 600 zł oraz nieustalonej ilości amfetaminy w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą że kupi od niego te narkotyki celem dalszej odsprzedaży;

gggg) w dniu (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do obrotu co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 16.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że zakupi je od niego celem dalszej odsprzedaży;

hhhh) w dniu (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości, co najmniej 100 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu ją celem dalszej odsprzedaży;

(...)) w okresie od dnia (...) (...) do dnia (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością, co najmniej 6 kg marihuany o wartości co najmniej 96.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że zakupi ją od niego celem dalszej odsprzedaży;

jjjj) w dniu (...) (...) (...) roku w P., za pośrednictwem ustalonej osoby, wprowadził do obrotu 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 33.000 zł oraz co najmniej 2.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 3.000 zł w ten sposób, że zbył je nieustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;

kkkk) w dniu (...) (...) (...) roku w P., wprowadził do obrotu 5 sztuk tabletek ekstazy wartości co najmniej 6 zł w ten sposób, że zbył je ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;

llll) w dniach od (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do zbycia znacznej ilości, co najmniej 4 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł i 1.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 1.500 zł w ten sposób, że przyjął zamówienie na nie od nieustalonego mężczyzny o ps. (...);

mmmm) w dniu (...) (...) (...) roku w P., wprowadził do obrotu co najmniej 150 gramów ziela konopi innych niż włókniste o wartości 2.400 zł w ten sposób, że sprzedał je ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;

nnnn) w dniu (...) (...) (...) roku w P., wprowadził do obrotu co najmniej 300 gramów ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 4.950 zł w ten sposób, że zbył je ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;

oooo) w okresie od (...) (...) do dnia (...) (...) (...) roku w G., czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 5.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 5.000 zł, nieustalonej ilości amfetaminy oraz ziela konopi innych niż włókniste w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te narkotyki celem ich dalszej odsprzedaży;

pppp) w dniu (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do obrotu nieustalonej ilości tabletek ekstazy w cenie po 1,7 zł za sztukę w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że kupi je od niego celem dalszej sprzedaży;

qqqq) w dniu (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te tabletki, celem dalszej odsprzedaży;

rrrr) w dniu (...) (...) (...) roku w P., wprowadził do obrotu co najmniej 2 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł oraz nieustaloną ilość ziela konopi innych niż włókniste w ten sposób, że zbył je ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;

ssss) w okresie od (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do nabycia co najmniej 6 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 93.600 zł w ten sposób, że zamówił ją u nieustalonego mężczyzny o ps. (...);

tttt) w dniu (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do udziału w obrocie co najmniej 2 kg marihuany o wartości co najmniej (...).400 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że kupi od niego te narkotyki celem ich dalszej odsprzedaży;

uuuu) w dniu (...) (...) (...) roku w P., czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu 20 gramów kokainy o wartości co najmniej 2.800 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te tabletki celem dalszej odsprzedaży;

vvvv) w dniu (...) (...) (...) roku w P., zbył nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie (...), (...) (...) gramów kokainy o wartości co najmniej 2.100 zł;

wwww) w dniu (...) (...) (...) roku w P., wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, od innych ustalonych osób nabył amfetaminę o łącznej wadze netto 9932,45 grama i wartości około 70.000 zł;

xxxx) w dniu (...) (...) (...) roku P., w wynajmowanej piwnicy nr 64 przy ul. (...) przechowywał znaczne ilości tabletek ekstazy w postaci: 7.870 całych tabletek i 114 fragmentów tabletek łącznej wartości co najmniej 20.000 zł, a nadto amfetaminę o łącznej wadze netto 1665,40 grama o łącznej wartości co najmniej (...).000 zł., ziele konopi innych niż włókniste o łącznej wadze netto 258,71 grama o łącznej wartości co najmniej 3.000 zł., mieszaninę amfetaminy z kokainą w ilości netto 1,(...) grama, amfetaminy z (...) w ilości 0,53 grama oraz amfetaminę i marihuanę w ilości 0,(...) grama,

tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. i art. 57 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. (...) k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 150 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt (...) na podstawie art. 45 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. tytułem środka karnego orzekł wobec oskarżonego M. M. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego wyżej w pkt (...), tj. kwoty 391.511 zł (pkt (...) wyroku ppkt vv, eee, hhh, jjj, mmm, qqq, sss, ttt, uuu, vvv, zzz, aaaa, bbbb, cccc, jjjj, kkkk, mmmm, nnnn, oooo, rrrr, vvvv) oraz kwoty 5.043.280 zł w ½ części;

w pkt (...) (dot. pkt XIX części wstępnej) uznał oskarżonego M. M. (1) za winnego tego, że w (...) (...) roku w P. i S., wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1) zlecił R. S. (2) przetworzenie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 0,5 kg (...) wartości co najmniej (...).100 zł na tabletki ekstazy, tj. popełnienia przestępstwa z art. 53 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 53 ust. 2 u.p.n. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;

w pkt (...) na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego M. M. (1) w punktach 16, (...), (...), (...), (...), (...), (...) i (...) kary pozbawienia wolności i w punktach (...), (...), (...), (...) i (...) kary grzywny i wymierzył mu kary łączne 6 lat pozbawienia wolności i grzywny w liczbie 250 stawek dziennych w wysokości po 100 stawek dziennych;

w pkt (...) na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego M. M. (1) kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia (...).(...).(...) r. do dnia (...).(...).(...) r. i od dnia (...) (...).(...) r. do dnia (...).(...).(...) r.;

w pkt (...) na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego M. M. (1) nawiązkę na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 5.000 zł;

w pkt (...) (dot. pkt XX części wstępnej) uniewinnił oskarżonego R. B. od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, polegającego na tym, że w (...) bądź (...) (...) roku w P., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu ze Z. T. oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 5 kg marihuany o wartości co najmniej 72.500 zł w ten sposób, że sprzedał ją M. B. (1) ps. (...) i M. M. (1) ps. (...) celem dalszej odsprzedaży, tj. przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n.;

w pkt (...) (dot. pkt XXI części wstępnej) uznał oskarżonego M. D. (1) za winnego tego, że na początku (...) roku w P., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł w ten sposób, że nabył je od M. M. (1) ps. (...) i M. B. (1) ps. (...) za pośrednictwem D. M. (1) ps. (...) celem ich dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 100 zł każda;

w pkt (...) na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego M. D. (1) kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby;

w pkt 32 na podstawie art. 73 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. oddał oskarżonego M. D. (1) w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

w pkt 33 na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego M. D. (1) kary łącznej grzywny zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia (...) r. do (...).(...) (...) r., uznając tę grzywnę za wykonaną w całości;

w pkt 34 na podstawie na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego M. D. (1) nawiązkę na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 1.000 zł;

w pkt 35 (dot. pkt XXII części wstępnej) uznał oskarżonego R. G. (1) za winnego tego, że w okresie od (...) roku do (...) roku w P., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 71.500 zł w ten sposób, że zbył je w 3 transzach M. M. (1) ps. (...) i M. B. (1) ps. (...) celem ich dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 150 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt 36 na podstawie art. 45 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. tytułem środka karnego orzekł wobec oskarżonego R. G. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa, tj. kwoty 71.500 zł;

w pkt 37 na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego R. G. (1) nawiązkę na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 1.000 zł;

w pkt 38 (dot. pkt XXIII części wstępnej) uznał oskarżonego J. K. (2) za winnego tego, że w okresie od (...) roku do (...) (...) roku w P., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z M. K. (2), uczestniczył w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej (...).000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).500 zł w ten sposób, że na polecenie M. K. (2) odbierał je w transzach od M. M. (1) ps. (...) i M. B. (1) ps. (...) celem ich dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 100 zł każda;

w pkt 39 na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego J. K. (2) kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby;

w pkt 40 na podstawie art. 73 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. w okresie próby oddał oskarżonego J. K. (2) pod dozór kuratora sądowego;

w pkt 41 na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. zaliczył na poczet orzeczonej wobec oskarżonego J. K. (2) kary grzywny okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia (...)

w pkt 42 na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego J. K. (2) nawiązkę na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 1.500 zł;

w pkt 43 (dot. pkt XXIV części wstępnej) uznał oskarżonego M. K. (2) za winnego tego, że w okresie od (...) roku do (...) (...) roku w P., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili M. B. (1) ps. (...), M. M. (1) ps. (...), W. M. ps. (...) oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na obrocie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych na terenie P. i kraju, tj. popełnienia przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności;

w pkt 44 (dot. pkt XXV części wstępnej) uznał oskarżonego M. K. (2) za winnego tego, że okresie od (...) roku do (...) (...) roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło utrzymania, wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) ps. (...), M. B. (1) ps. (...) uczestniczył w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 64.000 zł, 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł oraz znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 72.500 zł i tak:

a) w okresie od (...) roku do (...) (...) roku w P., uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 64.000 zł, 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł, z czego (...).000 tabletek wspólnie i w porozumieniu z J. K. (2) oraz znacznej ilości środka odurzającego w postaci 4 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości 58.000 zł w ten sposób, że nabył je w transzach od M. M. (1) ps. (...) i M. B. (1) ps. (...) celem ich dalszej odsprzedaży;

b) na przełomie (...)/(...) roku w P., uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej (...).000 zł w ten sposób, że zbył je M. B. (1) ps. (...) i M. M. (1) ps. (...) celem ich dalszej odsprzedaży

tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 150 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt 45 na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego M. K. (2) kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

w pkt 46 na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego M. K. (2) kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia (...).(...).(...) r. do dnia (...).(...).(...) r.;

w pkt 47 na podstawie art. 45 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. tytułem środka karnego orzekł wobec oskarżonego M. K. (2) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa, tj. kwoty (...).000 zł;

w pkt 48 na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego M. K. (2) na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 2.000 zł;

w pkt 49 (dot. pkt XXVI części wstępnej) uznał oskarżonego D. M. (2) za winnego tego, że w okresie od (...) roku do (...) (...) (...) roku, w P. i na terenie całego kraju, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili ponadto W. M. ps. (...), M. B. (1) ps. (...), M. M. (1) ps. (...), D. J. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na obrocie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych na terenie miasta P. i kraju w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, tj. popełnienia przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności;

w pkt 50 (dot. pkt XXVII części wstępnej) uznał oskarżonego D. M. (2) za winnego tego, że w okresie od początku (...) roku do (...) roku, w P. i na terenie całego kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło utrzymania, uczestniczył w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci tabletek ekstazy w ilości co najmniej 20.000 sztuk i wartości co najmniej (...).000 zł, co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500 zł oraz znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł i 5 kg marihuany o wartości co najmniej 70.000 zł i tak:

a) w okresie od (...) roku do (...) roku w P., uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500zł oraz środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł, z czego co najmniej 250 g kokainy wspólnie i w porozumieniu z P. K. (1) w ten sposób, że nabył je od M. M. (1) ps. (...) i M. B. (1) ps. (...) celem ich dalszej odsprzedaży;

b) w okresie (...) roku w P., działając wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną o ps. (...) uczestniczył w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej (...).000 zł oraz środków odurzających w postaci 5 kg marihuany o wartości co najmniej 70.000zł w ten sposób, że nabył je od M. B. (1) ps. (...), M. M. (1) ps. (...) celem ich dalszej odsprzedaży,

tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 200 stawek dziennych w wysokości po 100 zł każda;

w pkt 51 na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k . połączył orzeczone wobec oskarżonego D. M. (2) kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności;

w pkt 52 na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego D. M. (2) na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 3.000 zł;

w pkt 53 (dot. pkt XXVIII części wstępnej) uznał oskarżonego B. P. za winnego tego, że w okresie od (...) (...) roku w P., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 3 kg amfetaminy o wartości co najmniej (...).000 zł w ten sposób, że zakupił ją w 2 transzach od M. B. (1) ps. (...) i M. M. (1) ps. (...) celem jej dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 80 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt 54 na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec B. P. na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 1.000 zł;

w pkt 55 (dot. pkt XXIX części wstępnej) uznał oskarżonego M. Z. za winnego tego, że w drugiej połowie (...) r. roku w P., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 8000 zł w ten sposób, że zbył je M. M. (1) ps. (...) i M. B. (1) ps. (...) celem ich dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt 56 na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego M. Z. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby;

w pkt 57 na podstawie art. 73 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. oddał oskarżonego M. Z. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

w pkt 58 na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego M. Z. kary grzywny zaliczył okres jego zatrzymania w dniu (...).(...).(...) r.;

w pkt 59 na podstawie art. 45 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. tytułem środka karnego orzekł wobec oskarżonego M. Z. przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa, tj. kwoty (...).000 zł;

w pkt 60 na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego M. Z. na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 500 zł;

w pkt 61 (dot. pkt XXX części wstępnej) uznał oskarżonego W. J. za winnego tego, że w (...) bądź (...) (...) roku w P., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste i wartości co najmniej (...).000 zł w ten sposób, że zakupił je od M. B. (1) ps. (...) i M. M. (1) ps. M. za pośrednictwem ustalonej osoby, celem ich dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 100 zł każda;

w pkt 62 na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego W. J. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby;

w pkt 63 na podstawie art. 73 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. oddał oskarżonego W. J. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

w pkt 64 na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego W. J. na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 1.500 zł;

w pkt 65 (dot. pkt XXXI części wstępnej) uniewinnił oskarżonego F. K. od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, polegającego na tym, że w okresie od (...) (...) roku od (...) (...) (...) roku w P., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili M. B. (1) ps. (...), M. M. (1) ps. M., M. T. (2) ps. (...) oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na obrocie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w P. z dnia (...) (...) (...) sygn. akt (...) którą odbył w okresie od (...) (...) (...) (...) roku, od (...) (...)roku do (...) (...) roku oraz od (...) (...) roku, korzystając z warunkowego przedterminowego zwolnienia, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;

w pkt 66 (dot. pkt XXXII części wstępnej) uznał oskarżonego F. K. za winnego tego, że w okresie od (...) (...) roku do (...) roku w P., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło utrzymania, wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) ps. M., M. B. (1) ps. (...), wziął udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 80.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 80.000 zł oraz co najmniej (...) kg amfetaminy o wartości co najmniej 65.000 zł w ten sposób, że nabył je w transzach od M. B. (1) ps. (...) i M. M. (1) ps. M., celem dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. (...) k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 250 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;

w pkt 67 na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego F. K. na rzecz Poradni (...) i (...) w P. w kwocie 4.000 zł;

w pkt 68 na podstawie art. 78 ust. 1 u.p.n. orzekł przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci:

- zwitek folii (po usunięciu substancji koloru białego zawierającą amfetaminę i kokainę o wadze netto po badaniach 0,06g, Drz nr (...))

- zwitek papieru po usunięciu suszu roślinnego o wadze netto po badaniach 0,04g, (Drz nr (...))

- kartka koloru zielonego z zapiskiem o treści „W. AS O. W.. ul. (...) (...)-(...) O. W.. Ż. W. syn H.”

- karta SIM T. nr (...)

- opakowanie po pakiecie startowym (...) nr tel. (...)

- opakowanie po pakiecie startowym (...) nr tel. (...)

- karta SIM (...) nr (...)

- karta zdrowia pacjenta nr (...)

- karta formatu A-4 z wydrukowanymi nazwiskami i adresami osób zabezpieczona podczas przeszukania mieszkania w P. na ul. (...) w dniu (...)

- lufka szklana zabrudzona

- worek foliowy koloru niebieskiego oklejony przeźroczystą taśmą samoprzylepną

- 2 woreczki foliowe

- worek z zapięciem strunowym

- woreczek foliowy oklejony beżową taśmą samoprzylepną

- 3 woreczki foliowe

- 4 woreczki foliowe

- woreczek foliowy z zapięciem strunowym

- woreczek z zapięciem strunowym

- papierowy woreczek z proszkiem koloru białego o masie netto po badaniach 20,07g

- woreczek foliowy

- (...) woreczków foliowych owiniętych taśmą samoprzylepną koloru jasnobrązowego

- zwitek papieru koloru białego

- karton z napisem L. z zawartością: 2 worki foliowe koloru niebieskiego, 9 szt. foli z tworzywa sztucznego oklejonych beżową taśmą samoprzylepną, (...) szt. woreczków foliowych, (...) szt. woreczków strunowych, torby różowej z tworzywa sztucznego, torby żółtej z tworzywa sztucznego, 2 szt. rolek tekturowych od taśmy samoprzylepnej, kolorowe zwitki papieru, metkę, paragon fiskalny, niebieską torbę z tworzywa sztucznego

- waga elektroniczna z napisem na obudowie CJ-600 C. 600x0,1g

- waga elektroniczna koloru czarnego z napisem na obudowie R. – M. model US-100

- waga elektroniczna koloru srebrnego z napisem na obudowie E.

- (...) szt. rolek taśmy samoprzylepnej różnego koloru

- (...) pustych puszek po kreatynie

- biały proszek o masie netto po badaniach 0,97g

- (...) puszek po kreatynie, jedna z zawartością: 2 woreczków foliowych, 1 szt. folii z tworzywa sztucznego obklejonej beżową taśmą samoprzylepną, 1 szt. folii aluminiowej, 1 szt. folii z tworzywa sztucznego z kawałkiem papieru biało-czerwonego obklejona bezową taśmą samoprzylepną, torebka z tworzywa sztucznego powlekana folią aluminiową

- biały proszek (kreatyna) o masie netto po badaniach 4918,23g

- 2 noże i 1 łyżeczka

- (...) sztuki używanych rękawiczek jednorazowych

- 250 woreczków strunowych o różnych rozmiarach

- 3 plastikowe miski

- worek z tworzywa sztucznego koloru białego z naklejką „..stearynian magi….”

- spryskiwacz koloru niebieskiego z zawartością bezbarwnej cieczy

- pudełko z rękawiczkami jednorazowymi

- 5 rolek z pozostałościami taśmy samoprzylepnej

- opakowanie z workami śniadaniowymi J. N.

- karton z napisem (...)

- karton z napisem M. C. E.

- karton z napisem S. (...)

- karton w języku holenderskim z doładowaniem w sieci (...)

- telefon komórkowy N. nr (...) z kartą SIM o nr abonenta (...)

- (...) zdjęcia z wizerunkami mężczyzn i kobiet oraz płyty CD T. (...) z napisem „Holandia (...).20.(...).(...), zdjęcia”

- telefon komórkowy m-ki N. (...) nr (...) z kartą SIM (...) nr (...)

- telefon komórkowy m-ki S. (...), koloru czarnego nr (...), wraz z kartą SIM O. nr (...)

- metalowa puszka z napisem G. G.

- plastikowy pojemnik z woreczkiem strunowym

- torba papierowa

- paczuszka z papieru w kratkę owinięta taśmą izolacyjną

- 9 paczuszek (9 woreczków foliowych oklejonych taśmą koloru czerwonego)

- waga elektroniczna kieszonkowa (...) ze śladowymi ilościami substancji koloru białego

- waga elektroniczna kieszonkowa (...) ze śladowymi ilościami substancji koloru białego

- karton oklejony na krawędziach taśmą samoprzylepną z napisem (...), na którego górnej powierzchni znajduje się karta adresowa z personaliami M. D. (2) wraz z (...) opakowaniami (po paczkach) w postaci taśmy samoprzylepnej kol. Jasno brązowego umownie oznaczonymi nr od 2a do 2J wraz ze ścinkami papieru

- substancja w postaci proszku kol. Białego – siarczanu amfetaminy o wadze netto po badaniach 9823,40g (z opakowań oznaczonych nr 2A-2J)

- substancja koloru białego zawierająca amfetaminę i kokainę o wadze netto po badaniach 0,06g

- susz roślinny o wadze netto po badaniach 0,04g

- tabletki koloru żółtego z logo „krzyż” w ilości (...) całych i 2 szt. fragmentów o masie netto po badaniach 1582,29g z zawartością siarczanu amfetaminy

- tabletki koloru żółtego z logo „krzyż” w ilości 1973 całych i 59 fragmentów o masie netto po badaniach 613,84g z zawartością siarczanu amfetaminy

- proszek koloru żółtego z zawartością siarczanu amfetaminy o masie netto po badaniach 1448,53g

- sprasowany susz roślinny koloru zielono brunatnego o masie netto po badaniach 123,24g

- substancja proszkowa koloru białego o masie netto po badaniach (...),70g

- substancja proszkowa koloru białego o masie netto po badaniu (...),08g z zawartością siarczanu amfetaminy

- susz roślinny koloru zielono-brunatnego o masie netto po badaniach 111,83g

- tabletki koloru białego z logo „wisienki” w ilości 596 szt. i 218 fragmentów o masie netto po badaniach 470,07g z zawartością (...)

- substancja proszkowa koloru kremowego o masie netto po badaniach 173,07g z zawartością siarczanu amfetaminy

- 6 tabletek w tym 2 koloru niebieskiego z logo „śmigło” i 4 koloru beżowego z logo „armani” o masie netto po badaniach 0,86g z zawartością (...)

- tabletki koloru białego z logo „wiśnia” w ilości 257szt. o masie netto po badaniach 35,16g z zawartością (...)

- substancja sproszkowana koloru białego, kremowego i jasno żółtego o masie netto po badaniach (...),50g z zawartością siarczanu amfetaminy

- susz roślinny koloru zielono-brunatnego o masie netto po badaniach (...),72g

- substancja zbrylona koloru kremowego o masie netto po badaniach 0,15g zawierająca kokainę

- pozostałości białego proszku zawierające amfetaminę oraz ziele konopi o masie netto po badaniach 4,86g

- fragment niebieskiej tabletki zawierającej (...) o wadze netto po badaniach poniżej 0,07g

- 2 żółte tabletki z zawartością amfetaminy o masie netto po badaniach 0,26g

- biały proszek zawierający w swoim składzie amfetaminą o masie netto po badaniach 0,72g

- pozostałości białego żółtego proszku zawierającego amfetaminę o masie netto po badaniach 0,06g

- pozostałości białych grudek zawierające kokainę, pozostałości białego proszku zawierającego amfetaminę i ziele konopi o łącznej masie netto po badaniach 1,03g

- pozostałości białego proszku zawierającego amfetaminę i ziele konopi o łącznej masie netto po badaniach 0,08g

- pozostałości fragmentów tabletek zawierających (...), pozostałości białego proszku zawierającego amfetaminę i ziele konopi o masie netto po badaniach 0,38g

- substancja koloru białego częściowo sypka, częściowo zgrupiona

- (...) szt. tabletek koloru zielonkawego oraz 1 tabletka koloru białego z napisem „B29”

- suszu roślinnego koloru zielonego;

w pkt 69 orzekł o kosztach obrony świadczonej przez adwokatów z urzędu oskarżonym M. B. (1) i B. P.;

w pkt 70 na podstawie art. 624 k.p.k. i art. (...) ust. 1 ustawy z dnia (...).(...).1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił wszystkich oskarżonych od obowiązku ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierzył im opłat, zaś na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. w części uniewinniającej kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Apelacje od tego wyroku wywiedli obrońcy oskarżonych M. M. (1), M. D. (1), R. G. (1), J. K. (2), M. K. (2), D. M. (2), B. P., W. J. i F. K..

Obrońca oskarżonych M. M. (1), F. K. i M. D. (1) (adw. A. T. (1)) zaskarżył ten wyrok w całości (dot. skazania oskarżonych) na korzyść w/w trzech oskarżonych, zarzucając mu:

1. rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, jakie miały wpływ na treść zaskarżonego wyroku, to jest:

a) art. 404 § 2 k.p.k. poprzez:

- nie zachowanie zasady bezpośredniości, ciągłości oraz koncentracji materiału dowodowego w ten sposób, że mimo upływu 1 roku i 4 miesięcy pomiędzy merytorycznymi rozprawami, na których wykonywane były czynności dowodowe istotne z punktu widzenia prawa do obrony ((...) (...) roku) Sąd zaniechał przeprowadzenia postępowania od początku, powołując się na frazę, iż „ odroczenie nie było znaczne”, co jest oczywistą nieprawdą,

- nie zachowanie zasady bezpośredniości, ciągłości oraz koncentracji materiału dowodowego w ten sposób, iż w dniach (...) roku (protokół wskazany jako rozprawy odroczonej z dnia (...) (...) roku), (...) roku (protokół wskazany jako rozprawy odroczonej z dnia (...) roku) oraz (...) (...) (...) roku (protokół wskazany jako rozprawy odroczonej z dnia (...) roku) – mimo iż Sąd Okręgowy w P. kontynuował postępowanie, nie wydano w tych dniach ani razu postanowienia w trybie art. 404 § 2 k.p.k.,

b) art. 7 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k. poprzez jednostronną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci wyjaśnień pomawiającego oskarżonych M., K. i D., czyli M. B. (1), którego depozycje z jednej strony zostały wieloma dowodami podważone a z drugiej niejednokrotnie nie nanosiły żadnych szczegółów, które w jakikolwiek sposób mogłyby być zweryfikowane, a co w konsekwencji czyniło fikcyjnym merytorycznie prawo do obrony, zwłaszcza M. D. (1), jak i F. K.,

c) art. 7 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k. poprzez uznanie za wiarygodne wyjaśnień pomawiającego M. B. (1) i sprowadzenie jego zmiennych depozycji jedynie do zmiennych relacji na temat ilości i czasokresu popełnionych przestępstw, co nie jest prawdziwe, albowiem nie tylko, że jego relacje różniły się w kwestii narkotyków mających być przedmiotem obrotu i to diametralnie (vide: domniemane transakcje M. M. z P. M., gdzie różnice wyniosły rzędu 400-500 kilogramów, co trudno potraktować jako pomyłkę), czy czasokresu rzekomego popełnienia przestępstw, ale przede wszystkim jego relacje nie mogły polegać na prawdzie, gdyż przeczyły temu fakty ustalone w innych postępowaniach, jak choćby (...) (...) (...) Sądu Okręgowego w P. czy (...) Sądu Okręgowego w K.,

d) art. 410 k.p.k. poprzez całkowite pominięcie dowodów, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie a warunkujące ocenę wiarygodności depozycji M. B. (1), to jest:

- dowodu z aktu oskarżenia przeciwko S. Ł. złożonego na rozprawie w dniu (...) (...) roku, z którego wynika, że M. B. (1) popełniał z nim przestępstwa jeszcze w (...) roku, co podważa jego oczywiście kłamliwe depozycje, iż po (...) (...) roku nie popełniał już żadnych przestępstw,

- dowodu z wyroku w sprawie (...) Sądu Okręgowego w K., który to dowód Sąd przyjął na rozprawie w dniu (...) (...) roku, a z którego wynikało, jednoznacznie, że M. T. (2), R. S. (2) i W. S. (2) mieli sprzedawać znaczne ilości narkotyków oskarżonemu B. a nie M., co potwierdza zeznania świadka T. (protokół z dnia (...) (...) (...) roku) oraz S. (protokół z dnia (...) (...) roku oraz (...) (...) (...) roku), że tylko M. B. (1), czyli (...) vel (...) był ich odbiorcą,

- dowodu z zeznań w charakterze świadka R. S. (2), odpowiadającego w swoim postępowaniu (...) na zasadach art. 60 § 3 k.k., iż narkotyki wspólnie z T. sprzedawali (...), a nie komukolwiek innemu, czyli również M. M. (1),

- dowodu z zeznań w charakterze świadka M. T. (2), odpowiadającego w swoim postępowaniu (...) na zasadach art. 60 § 3 k.k., iż narkotyki wspólnie ze S. sprzedawali (...) a nie komukolwiek innemu, czyli również M. M. (1), a także, że M. T. (2) obciążył wielu swoich kolegów a tym samym, gdyby rzeczywiście popełniał jakiekolwiek przestępstwa z M. M. (1), to na pewno by go nie „oszczędził”,

- dowodu z zeznań w charakterze świadka G. O., który wyraźnie zeznał, że spośród oskarżonych narkotyki nabywał jedynie od M. B. (1) a pozostałych oskarżonych w ogóle nie zna, przy czym również ta osoba była współpracującą w Organami Ścigania i obciążyła m.in. M. T. (1), H. W., a tym samym nie było podstaw, by miał świadek ten chronić osoby trzecie,

- dowodu z zeznań w charakterze świadka R. I., który w równoległym procesie obciążał m.in. swojego domniemanego szefa, czyli W. M., a będąc przesłuchanym na rozprawie w dniu 3 października (...) roku wyraźnie zeznał, że spośród oskarżonych narkotyki przemycał jedynie z M. B. (1) a nie z M. M. (5),

- dowodu z zeznań w charakterze świadka R. M. (1), który również zeznał, że robił interesy narkotykowe jedynie z M. B. (1), natomiast po okazaniu na rozprawie m.in. oskarżonego M. stwierdził, że osoby tej nie zna,

e) art. 167 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez pominięcie przy wyrokowaniu następujących źródeł dowodowych:

- zeznań w charakterze świadka D. M. (1), czyli osoby, która według twierdzeń M. B. (2) miała brać czynny udział w jedynej transakcji z udziałem oskarżonego M. D. (1),

- zeznań w charakterze świadka M. W. (2), który według twierdzeń B. w początkowym okresie miał zawozić tabletki ekstazy oskarżonemu F. K.,

a dowody, które były kluczowe dla oceny wiarygodności pomówień zawartych w depozycjach M. B. (1),

f) art. 167 k.p.k. poprzez nie przeprowadzenie na rozprawie dowodu:

- z zeznań w charakterze świadków W. S. (2), na okoliczność sprzedaży do P. ponad 800.000 tabletek ekstazy wspólnie i w porozumieniu ze świadkiem T. i świadkiem S., co jest o tyle zdumiewające, że świadek ten złożył zeznania w sprawie (...) (...), z akt których dowód przeprowadził na rozprawie Sąd meriti, a z których wynika, że tabletki ekstazy miały być sprzedawane (...) a nie nikomu innemu,

- z zeznań w charakterze świadka S. Ł., który, jak wynika z twierdzeń R. S. (2), jak i z załączonego do akt sprawy aktu oskarżenia, popełniał z M. B. (1) przestępstwa na szeroką skalę jeszcze po (...) (...) roku, kiedy to rzekomo ten ostatni miał porzucić przestępczy proceder,

g) art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. poprzez nie wyjaśnienie w ramach dążenia do wykrycia prawdy materialnej:

- w oparciu o jakie elementy natury merytorycznej, a nie formalno-prawnej, Sąd Okręgowy w P. uznał, iż zarejestrowane w ramach kontroli operacyjnej rozmowy telefoniczne (s. 84-91 uzasadnienia) wskazują na popełnienie przypisanych oskarżonemu M. w punkcie (...) vv – (...) wwww zachowań, albowiem żaden z zapisów uzasadnienia tego nie wyjaśnia, a tym samym dokonanie kontroli instancyjnej jest tu niemożliwe, ponieważ brak jest wskazanego procesu myślowego Sądu w dojściu do takiego przekonania,

- jak to możliwym, aby czynów z punktu (...) oskarżony M. miał się dopuścić w ramach zorganizowanej grupy przestępczej W. M., a także by miał brać w niej jakikolwiek udział w sytuacji, gdy:

- przez kilkanaście lat postępowania tak przygotowawczego, jak i sądowego M. B. (1) zawsze utrzymywał, że nigdy od nikogo nie byli z M. zależni, mogli handlować w kim chcieli, a tym samym nie mogli komukolwiek podlegać,

- w punkcie 23q wyroku narkotyki miały być zbywane za pieniądze dziewczynie szefa, czy w punkcie 23v samemu W. M., co logicznie przeczy istocie przestępczości zorganizowanej, z której zawsze wynika, że to domniemany szef wydaje rozkazy i czerpie wszelkie korzyści, a nie że płaci za coś swoim podległym „żołnierzom”;

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku a sprowadzający się do mylnego uznania, iż:

- oskarżony M. M. (1) uczestniczył w inkryminowanych i przypisanych mu przestępstwach w sytuacji, gdy w sprawie pojawiły się istotne wątpliwości natury dowodowej, które należało rozstrzygnąć na korzyść tegoż oskarżonego, a które wynikały nie z własnego przekonania skarżącego obrońcy, ale z racjonalnych przesłanek natury dowodowej, które zostały pominięte przez Sąd a quo,

- oskarżeni F. K. i M. D. (1) uczestniczyli w zdarzeniach im przypisanych w sytuacji, gdy podane – wręcz lakoniczne – informacje na temat zdarzeń przez pomawiającego M. B. (1) nie naprowadziły w choćby minimalnym zakresie szczegółów, które można by w ramach prawa do obrony zweryfikować a tym samym dowód ten był niewystarczający do przypisania w/w sprawstwa i winy i to niezależnie od uznania M. B. (1) za wiarygodne czy niewiarygodne źródło dowodowe.

W oparciu o w/w zarzuty obrońca tych oskarżonych wniósł:

1. co do oskarżonego M. M. (1) o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie go od wszystkich stawianych mu i następnie przypisanych przestępstw;

2. co do oskarżonych F. K. i M. D. (1) o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez ich uniewinnienie od przypisanych im przestępstw,

3. ewentualnie co do wszystkich w/w trzech oskarżonych o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonych M. M. (1), D. M. (2) i R. G. (1) (adw. M. S. (2)) zaskarżył ten wyrok w całości w odniesieniu do D. M. (2) i R. G. (1) oraz w części w odniesieniu do M. M. (1) w zakresie, w jakim został uznany winnym popełnienia zarzucanych mu przestępstw, zarzucając temu wyrokowi:

1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na:

a) bezwzględnej przesłance odwoławczej, tj. naruszenie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. (...) § 1 pkt 9 k.p.k., tj. wyjście poza granice aktu oskarżenia i uznanie w punkcie (...) zaskarżonego wyroku, iż M. M. (1) działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wraz z D. M. (2), pomimo braku oskarżenia o takie działanie w punkcie XVI wyroku,

b) naruszeniu art. 173 § 4 k.p.k. w zw. z § 5 i § (...) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 (...) (...) r. w sprawie warunków technicznych przeprowadzenia okazania, tj. niesłuszne uznanie, iż dokonanie tej czynności nastąpiło zgodnie z tymi przepisami, co powoduje, iż protokół z dnia (...) (...) r. i zawarte w nim informacje nie mogą stanowić podstawy ustaleń faktycznych w sprawie,

c) naruszeniu art. 5 § 2 k.p.k. poprzez jego niesłuszne niezastosowanie i nierozstrzygnięcie na korzyść oskarżonych wątpliwości co do ilości środków będących przedmiotem obrotu, a wynikających z faktu, iż jak zeznawał oskarżony M. B. (1), amfetamina, będąca przedmiotem obrotu – sprzedaży, była „rozrabiana” z kreatyną nawet w stosunku 1 do 1, czy odnośnie faktu „… np. do 600 gram czystej amfetaminy dodawaliśmy 400 gram kreatyny…”,

d) naruszeniu art. 4 k.p.k. w zw. z art. 169 k.p.k. i art. 170 § 1 k.p.k. a także art. 2 k.p.k. w zw. z art. 167 in fine k.p.k. – polegające na ich niestosowaniu i uwzględnieniu okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonych, przy jednoczesnym nie uwzględnieniu dowodów przemawiających na korzyść oskarżonych, a także nieprzeprowadzeniu z urzędu dowodów świadczących o braku winy i sprawstwa oskarżonych, a to w celu realizacji zasady obiektywizmu, poprzez:

- pominięcie i nieprzeanalizowanie różnic w wyjaśnieniach M. B. (1) w zakresie istnienia zorganizowanej grupy przestępczej W. M. ps. (...), do której mieli należeć m.in. oskarżeni M. B. (1), M. M. (1) i D. M. (2), rodzaju i ilości środków, jakie miały być przedmiotem obrotu z poszczególnymi osobami, objętymi aktem oskarżenia, tj. odpowiednio:

I – protokół z dnia (...) r., karta (...) akt sprawy – pojawia się zdanie „ Z., tj. K., D., Stary M. i S. brali od nas tablety parę tysięcy, nie wiem ile”,

II – protokół z dnia (...) (...) (...) r., karta 327 akt sprawy „ My nigdy nie podlegaliśmy pod Z.. Współpracowaliśmy z nim w takim samym zakresie, jak z G.. W tych interesach nie mieli udziału Stary M. i E. ”,

III – protokół z dnia (...) r., karta 478 i następne „ W grupie Z. byli D., m., S., później doszedł D. (1) i inne osoby”,

IV – protokół z dnia (...) r., karta 479, 480 – opis działania osób powiązanych zdaniem M. B. (1) z W. M. ps. (...) – brak jakiejkolwiek wzmianki o D. M. (2),

V – protokół z rozprawy z dnia (...) r. – odnośnie zarzuty VII „ Rola M. w tej Grupie była taka sama jak G. w poprzedniej grupie, mieli ludzi, z którymi chcieli zarabiać. W tym samym czasie zarówno ja, jak i M. M. (1) działaliśmy w obu grupach…”,

- pominięcie i nieprzeanalizowanie okoliczności, iż istnieją zasadnicze rozbieżności w zakresie ilości środków odurzających, jakimi obracał M. B. (1), zwłaszcza w kontekście faktu, iż, jak wynika z aktu oskarżenia w tejże sprawie oraz dotychczasowych wyjaśnień M. B. (1) istnieją zasadnicze rozbieżności pomiędzy ilością nabytych rzekomo przez tego ostatniego środków odurzających, a środków sprzedanych przez niego, m.in. osobom objętym aktem oskarżenia w niniejszej sprawie – rozbieżności kilkusetkilogramowe (a nadto z uwzględnieniem okoliczności „rozrabiania” amfetaminy z kreatyną kupowaną rzekomo u świadka M. J.), co wywołuje uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności oskarżonego M. B. (1) – tym bardziej w kontekście oceny jego wyjaśnień jako tzw. dowodu z pomówienia,

- nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego z dziedziny chemii na okoliczność wpływu „rozrabiania” amfetaminy z kreatyną, we wskazanych przez M. B. (1) proporcjach, właściwości amfetaminy po rozrobieniu, zmiany w zakresie faktycznej możliwości odurzenia jednej osoby amfetaminą rozrobioną z kreatyną itd., co jest niezbędne dla ustalenia faktycznej ilości środków odurzających, jakie były przedmiotem obrotu,

- pobieżną analizę wyjaśnień M. B. (1), jako pomówienia pod kątem ich wiarygodności, spójności, konsekwencji i logiki, zwłaszcza w kontekście chociażby rozbieżności w odniesieniu do nabywanych i sprzedawanych środków odurzających wielusetkilogramowe ilości (zdecydowanie więcej oskarżony miał kupić niż sprzedać, a nadto kupowaną amfetaminę rozdrabniał z kreatyną), okoliczności dotyczącej zarzutu wyjazdu do W. świadka A. G. i innych po kokainę, które to zdarzenie nie mogło mieć miejsca we wskazywanych przez oskarżonego okolicznościach (akta XVI (...) (...) Sądu Okręgowego w P.), czy w końcu w zakresie ilości amfetaminy, jaka miała być przedmiotem obrotu pomiędzy M. B. (1), M. M. (1) oraz M. F. (1) i A. W. (1) – zamiast około 400 kg sąd przypisał oskarżonym obrót 150 kg,

- pominięcie i nieprzeanalizowanie okoliczności, iż zarówno świadek M. T. (2), jak i świadek T. S., którym Sąd w niniejszej sprawie dał wiarę w części, jak wskazuje w treści uzasadnienia wyroku, korzystali w postępowaniach toczących się przeciwko nim z instytucji tzw. „małego świadka koronnego”, tj. art. 60 k.k. i nadzwyczajnego złagodzenia kary, zatem musieli wyjawić organom ścigania prawdziwe okoliczności, których następnie w niniejszej sprawie nie potwierdzili – ewidentne sprzeczności pomiędzy zeznaniami świadka T. S. w niniejszej sprawie, a protokołami przesłuchania świadka ze sprawy Prokuratury Okręgowej we W. w sprawie V Ds. 88/(...) oraz Sądu Okręgowego w K. II K (...)/(...),

- pominięcie i nieprzeanalizowanie okoliczności, iż w sprawie (...) (...), z której to protokoły zostały odczytane w toku niniejszego postępowania, świadek M. T. (2) z naruszeniem przepisu art. 183 § 1 k.p.k. i art. 182 § 3 k.pk. odmówił zeznań w zakresie dotyczącym M. M. (1), zasłaniając się okolicznością bliskiej znajomości z tą osobą, pomimo faktu, iż w pozostałym zakresie składał zeznania, zatem podstawą odmowy składania zeznań przez świadka była okoliczność nieznana kodeksowi postępowania karnego a jednocześnie w protokole z dnia (...) (...) (...) r. w niniejszej sprawie świadek zeznawał – strona 7, 9, (...) – „ … M. M. (1) znam, ale z nim nie prowadziłem żadnych transakcji narkotykowych…”, „…mówiąc o Maluchu mówię o M. M. (1). Gdybym robił interesy z M. to bym o tym powiedział. Ja byłem pytany o M. i powiedziałem, że nic nie powiem”, „ Podtrzymuję odczytane mi zeznania. Moim błędem było to, że w kolejnych protokołach mówiłem, że nie będę składał wyjaśnień o M. M. (1), gdyż to mój kolega, a przecież pomawiałem innych kolegów. Powinienem był mówić tak jak dziś, czyli że M. nie miał żadnych kontaktów z narkotykami”;

2. obrazę przepisów prawa karnego, tj. art. 258 k.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w konsekwencji błędnego uznania, iż współpraca pomiędzy M. B. (1) i M. M. (1) a W. M., D. M. (2) i M. K. (2) niosła znamiona przestępstwa działania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w sytuacji, gdy sam M. B. (1) (korzystający z instytucji art. 60 k.k.) w protokole z dnia (...) (...) (...) r., karta 327 akt sprawy stwierdza „ My nigdy nie podlegaliśmy pod Z., współpracowaliśmy z nim w takim samym okresie, jak z G.. W tych interesach nie mieli udziału Stary M. i E. ”;

3. obrazę przepisów prawa karnego, tj. art. 258 k.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie D. M. (2) za winnego działania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej razem z M. M. (1) i M. B. (1) (punkt 49 zaskarżonego wyroku), pomimo braku oskarżenia zarówno M. M. (1) (punkt XVI zaskarżonego wyroku), jak i M. B. (1) (punkt VII zaskarżonego wyroku) o działanie w ramach grupy razem z D. M. (2);

4. błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na niesłusznym uznaniu, iż oskarżeni w okresie od (...) r. do (...) (...) r. uczestniczyli w obrocie znaczną ilością amfetaminy i innych środków odurzających, w kontekście wyjaśnień M. B. (1), iż „…granica błędu w podawanych przez niego wielkościach oscyluje od 20 do (...) procent w górę lub w dół…”, co podkreślono w wyroku Sądu Apelacyjnego w P. w sprawie (...) (A. G. i inni);

5. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, iż w okresie od (...) r. do (...) (...) r. oskarżony M. M. (1), a oskarżony D. M. (2) co najmniej od (...) (...) r. brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili M. B. (1) ps. (...), M. M. (1) ps. (...), W. M. ps. (...) – bez wskazania D. M. (2) objętego tym samym aktem oskarżenia, oraz innych prawomocnie skazanych osób w sytuacji, gdy M. B. (1) przypisano w punkcie 7 zaskarżonego wyroku to, iż w okresie od (...) r. do (...) r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili M. M. (1) ps. (...), M. W. (2) ps. (...), R. I., R. M. (1) ps. (...), L. W., A. L. ps. (...), M. K. (2) ps. (...) M., D. M. (2) oraz inne osoby i jednoczesnym prawomocnym skazaniu W. M. w sprawie (...) (...) Sądu Okręgowego w P. za udział w 2 odrębnych grupach przestępczych, tj., w okresie od (...) (...) r. do (...) (...) (...) r. w P., W., na terenie kraju oraz terenie państw U., w tym N., Danii i S. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: R. I., L. W., B. S., A. L., R. M. (1) do (...) (...) r. a od (...) (...) r.: M. W. (2) i dwie ustalone osoby o pseudonimach (...) i (...) oraz od (...) r. do (...) r. w P. i na terenie kraju kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby o pseudonimach (...), (...), (...), (...), (...), (...), przy jednoczesnym uznaniu, iż J. K. (2) do grupy nie należał z uwagi na nie postawienie mu takiego zarzutu, a także pomimo faktu braku oskarżenia M. M. (1) o działanie w ramach tej samej grupy razem z D. M. (2) objętym tym samym aktem oskarżenia.

W oparciu o te zarzuty obrońca w/w oskarżonych wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę tego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów.

Obrońca oskarżonych J. K. (2) i M. K. (2) (adw. A. W. (2)) zaskarżył ten wyrok w całości w odniesieniu do obu oskarżonych, zarzucając mu:

1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, polegająca na:

a) naruszeniu art. 173 § 4 k.p.k. w zw. z § 5 i § (...) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 (...) (...) r. w sprawie warunków technicznych przeprowadzenia okazania, tj. niesłuszne uznanie, iż dokonanie tej czynności nastąpiło zgodnie z tymi przepisami, co powoduje, iż protokół z dnia (...) (...) r. i zawarte w nim informacje nie mogą stanowić podstawy ustaleń faktycznych w sprawie,

b) naruszeniu art. 5 § 2 k.p.k. poprzez jego niesłuszne niezastosowanie i nierozstrzygnięcie na korzyść oskarżonych wątpliwości co do ilości środków będących przedmiotem obrotu, a wynikających z faktu, iż jak zeznawał oskarżony M. B. (1), amfetamina, będąca przedmiotem obrotu – sprzedaży, była „rozrabiana” z kreatyną nawet w stosunku 1 do 1, czy odnośnie faktu „… np. do 600 gram czystej amfetaminy dodawaliśmy 400 gram kreatyny…”,

c) naruszenie przepisu art. 183 § 1 k.p.k. i art. 182 § 3 k.p.k. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i dopuszczenie do sytuacji, w której świadek M. T. (2) odmówił zeznań w zakresie dotyczącym M. M. (1), zasłaniając się okolicznością bliskiej znajomości z tą osobą pomimo faktu, iż w pozostałym zakresie składał zeznania, podstawą zatem odmowy składania zeznań przez świadka była okoliczność nieznana kodeksowi postępowania karnego i w tym zakresie niedopuszczalna oraz dyskwalifikująca przydatność tak uzyskanego materiału dowodowego,

d) naruszeniu art. 4 k.p.k. w zw. z art. 169 k.p.k. i art. 170 § 1 k.p.k. a także art. 2 k.p.k. w zw. z art. 167 in fine k.p.k. – polegające na ich niestosowaniu i uwzględnieniu okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonych, przy jednoczesnym nie uwzględnieniu dowodów przemawiających na korzyść oskarżonych, a także nieprzeprowadzeniu z urzędu dowodów świadczących o braku winy i sprawstwa oskarżonych, a to w celu realizacji zasady obiektywizmu, poprzez:

- pominięcie i nieprzeanalizowanie różnic w wyjaśnieniach M. B. (1) w zakresie nazwiska oskarżonych K. a przede wszystkim istnienia zorganizowanej grupy przestępczej W. M. ps. (...), do której mieli należeć m.in. oskarżeni M. B. (1), M. M. (1) i M. K. (2), rodzaju i ilości środków jakie miały być przedmiotem obrotu z oskarżonym M. K. (2) oraz J. K. (2), tj. odpowiednio:

aa) protokół z dnia (...) r., karta (...) akt sprawy – pojawia się zdanie „ Z., tj. K., D., Stary M. i S. brali od nas tablety parę tysięcy, nie wiem ile”,

bb) protokół z dnia (...) (...) (...) r., karta 327 akt sprawy „ My nigdy nie podlegaliśmy pod Z.. Współpracowaliśmy z nim w takim samym zakresie, jak z G.. W tych interesach nie mieli udziału Stary M. i E. ”,

cc) protokół z dnia (...) r., karta 478 i następne „ W grupie Z. byli D., m., S., później doszedł D. (1) i inne osoby”,

dd) z dnia (...) r., karta 479, 480 – opis działania osób powiązanych zdaniem M. B. (1) z W. M. ps. (...) – brak jakiejkolwiek wzmianki o M. K. (2),

ee) protokół eksperymentu procesowego z dnia (...) stycznia (...) r., karta 88 akt sprawy w punkcie 32 wskazano – „ Następnie zgodnie ze wskazaniem podejrzanego udano się na Os. (...) w P., gdzie wskazał on klatkę w wieżowcu – desce 100 lub 101, gdzie mają zamieszkiwać mężczyźni o ps. (...), tj. J. i M. M. (7) ”,

- pominięcie i nieprzeanalizowanie okoliczności, iż istnieją zasadnicze rozbieżności w zakresie ilości środków odurzających, jakimi obracał M. B. (1), zwłaszcza w kontekście faktu, iż, jak wynika z aktu oskarżenia w tejże sprawie oraz dotychczasowych wyjaśnień M. B. (1) istnieją zasadnicze rozbieżności pomiędzy ilością nabytych rzekomo przez tego ostatniego środków odurzających, a środków sprzedanych przez niego, m.in. osobom objętym aktem oskarżenia w niniejszej sprawie – rozbieżności kilkusetkilogramowe, co wywołuje uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności oskarżonego M. B. (1) – tym bardziej w kontekście oceny jego wyjaśnień jako tzw. dowodu z pomówienia,

- nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego z dziedziny chemii na okoliczność wpływu „rozrabiania” amfetaminy z kreatyną, we wskazanych przez M. B. (1) proporcjach, właściwości amfetaminy po rozrobieniu, zmiany w zakresie faktycznej możliwości odurzenia jednej osoby amfetaminą rozrobioną z kreatyną itd., co jest niezbędne dla ustalenia faktycznej ilości środków odurzających, jakie były przedmiotem obrotu,

- pobieżną analizę wyjaśnień M. B. (1), jako pomówienia pod kątem ich wiarygodności, spójności, konsekwencji i logiki, zwłaszcza w kontekście chociażby rozbieżności w odniesieniu do nabywanych i sprzedawanych środków odurzających wielusetkilogramowe ilości (zdecydowanie więcej oskarżony miał kupić niż sprzedać, a nadto kupowaną amfetaminę rozdrabniał z kreatyną), okoliczności dotyczącej zarzutu wyjazdu do W. świadka A. G. i innych po kokainę, które to zdarzenie nie mogło mieć miejsca we wskazywanych przez oskarżonego okolicznościach (akta (...) (...) (...) Sądu Okręgowego w P.), czy w końcu w zakresie ilości amfetaminy, jaka miała być przedmiotem obrotu pomiędzy M. B. (1), M. M. (1) oraz M. F. (1) i A. W. (1) – zamiast około 400 kg sąd przypisał oskarżonym obrót 150 kg,

- pominięcie i nieprzeanalizowanie okoliczności, iż zarówno świadek M. T. (2), jak i świadek T. S., którym Sąd w niniejszej sprawie dał wiarę w części, jak wskazuje w treści uzasadnienia wyroku, korzystali w postępowaniach toczących się przeciwko nim z instytucji tzw. „małego świadka koronnego”, tj. art. 60 k.k. i nadzwyczajnego złagodzenia kary, zatem musieli wyjawić organom ścigania prawdziwe okoliczności, których następnie w niniejszej sprawie nie potwierdzili – ewidentne sprzeczności pomiędzy zeznaniami świadka w niniejszej sprawie a protokołami przesłuchania świadka ze sprawy Prokuratury Okręgowej we W. w sprawie V Ds. 88/(...) oraz Sądu Okręgowego w K. II K (...)/(...), czy też nieuzasadniona odmowa składania zeznań w sprawie przez M. T. (2) w powołaniu na relacje towarzyskie łączące go z M. M. (1);

2. błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na niesłusznym uznaniu, iż oskarżeni w okresie od (...) r. do (...) (...) r. uczestniczyli w obrocie znaczną ilością amfetaminy i innych środków odurzających, w kontekście wyjaśnień M. B. (1), iż „ …granica błędu w podawanych przez niego wielkościach oscyluje od 20 do (...) procent w górę lub w dół…”, co podkreślono w wyroku Sądu Apelacyjnego w P. w sprawie (...) (A. G. i inni);

3. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, iż w okresie od (...) r. do (...) (...) r. oskarżony M. K. (2) brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili M. B. (1) ps. (...), M. M. (1) ps. (...), W. M. ps. (...) – bez wskazania D. M. (2) objętego tym samym aktem oskarżenia, oraz innych prawomocnie skazanych osób w sytuacji, gdy M. B. (1) przypisano w punkcie 7 zaskarżonego wyroku to, iż w okresie od (...) r. do (...) r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili M. M. (1) ps. (...), M. W. (2) ps. (...), R. I., R. M. (1) ps. (...), L. W., A. L. ps. (...), M. K. (2) ps. (...) M., D. M. (2) oraz inne osoby – bez wskazania, iż w skład tej grupy wchodzi W. M. ps. (...) i jednoczesnym prawomocnym skazaniu W. M. w sprawie (...) (...) Sądu Okręgowego w P. za udział w 2 odrębnych grupach przestępczych, tj., w okresie od (...) (...) r. do (...) (...) (...) r. w P., W., na terenie kraju oraz terenie państw U., w tym N., Danii i S. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: R. I., L. W., B. S., A. L., R. M. (1) do (...) (...) r. a od (...) (...) r.: M. W. (2) i dwie ustalone osoby o pseudonimach (...) i (...) oraz (...) r. do (...) r. w P. i na terenie kraju kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby o pseudonimach (...), (...), (...), (...), (...), (...), przy jednoczesnym uznaniu, iż J. K. (2) do grupy nie należał z uwagi na postawienie mu takiego zarzutu.

Obrońca w/w oskarżonych w oparciu o te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę tego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów.

Obrońca oskarżonego B. P. (adw. S. H.) zaskarżył ten wyrok w części dotyczącej oskarżonego P. , tj. co do pkt 53 i 54 części rozstrzygającej wyroku, zarzucając mu:

1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegającą na całkowicie dowolnej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego oraz wskazaniami wiedzy, ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności dowodu z wyjaśnień oskarżonego M. B. (1) i przyjęciu tych wyjaśnień (pomówień) za wiarygodne w sytuacji, gdy oskarżony M. B. (1) miał interes osobisty w tym, aby pomówić B. P. o zakup 3 kilogramów amfetaminy, gdyż w ten sposób mógł ochronić przed zarzutami handlu narkotykami swoją partnerkę – D. W., która, jak wynika z wyjaśnień oskarżonego B. P. była odbiorcą przedmiotowej amfetaminy a nie zostały one potwierdzone jakimkolwiek innym dowodem;

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, mający istotny wpływ na treść wyroku, polegający na przyjęciu, że oskarżony B. P. brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 3 kg amfetaminy w sytuacji, gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy nie pozwala na poczynienie ustaleń, iż B. P. zakupił 3 kg amfetaminy od oskarżonego M. B. (1);

3. („z najdalej idącej ostrożności procesowej”) rażącą niewspółmierność kary orzeczonej, polegającą na orzeczeniu bezwzględnej kary pozbawienia wolności w sytuacji, biorąc pod uwagę stopień winy oskarżonego, sposób życia po popełnieniu czynu zabronionego, upływ czasu od chwili popełnienia czynu, zasadnym było orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania

i w oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego B. P. o zarzucanego mu czynu, ewentualnie o zmianę tego wyroku w zakresie orzeczonej oskarżonemu kary i wymierzenie mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres dwóch lat próby.

Obrońca oskarżonego W. J. (adw. Z. K.) zaskarżył ten wyrok z części dotyczącej tego oskarżonego – punkt 61, 62, 63, 64 części rozstrzygającej, zarzucając mu:

I. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku – art. 7 k.p.k. w zw. z art. 2 § (...) k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. poprzez nieprawidłową, sprzeczną z zasadami doświadczenia życiowego ocenę dowodu z wyjaśnień M. B. (1), polegającą na daniu wiary wyjaśnieniom oskarżonego i braku weryfikacji tego dowodu za pomocą innych środków dowodowych, prowadzących do weryfikacji wiarygodności wyjaśnień M. B. (1);

II. będący konsekwencją wskazanego powyżej uchybienia procesowego błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że W. J. dopuścił się zarzuconego czynu

i w oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego W. J., ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

Apelacja obrońcy oskarżonego W. J. okazała się uzasadniona w całości.

Niezasadne okazały się apelacje obrońców oskarżonych B. P., J. K. (2) i F. K..

Natomiast częściowo uzasadnione okazały się apelacje obrońców oskarżonych M. M. (1), M. K. (2) i R. G. (1).

Jednocześnie zasadność zarzutów odnoszących się do ustaleń dotyczących grupy przestępczej, od której to grupy został uniewinniony M. M. (1) odnosiła się bezpośrednio do sytuacji oskarżonego M. B. (1), co do którego Sąd Apelacyjny zastosował przepis art. 435 k.p.k.

Sąd Apelacyjny przed ustosunkowaniem się do poszczególnych zarzutów apelacyjnych w pierwszej kolejności poczyni uwagi ogólne, w tym dotyczące rozumienia dowodu z „pomówienia”, ustosunkowując się w tym miejscu do zarzutów apelacyjnych natury ogólnej. Następnie Sąd Apelacyjny zwróci uwagę na ustalenia dotyczące zorganizowanej grupy przestępczej a w dalszej kolejności odniesie się do poszczególnych przestępstw narkotykowych, przypisanych oskarżonym, ustosunkowując się przy tym do stawianych zarzutów apelacyjnych tym rozstrzygnięciom, zaś następnie zwróci uwagę na konieczność częściowego uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Na koniec Sąd Apelacyjny zwróci uwagę na pozostałe rozstrzygnięcia, jakie zostały wydane w wyroku tego Sądu.

I. UWAGI OGÓLNE

W niniejszej sprawie apelujący postawili szereg zarzutów błędów w ustaleniach faktycznych czy obrazy prawa procesowego, poprzez które to zarzuty próbowali wykazać dokonanie przez Sąd I instancji błędnych, bo „dowolnych” ustaleń faktycznych odnośnie sprawstwa i winy oskarżonych w popełnieniu poszczególnych przypisanych im przestępstw, przy czym w głównej mierze zarzuty te sprowadzały się do zakwestionowania poczynienia tych ustaleń na podstawie dowodu z pomawiających oskarżonych wyjaśnień M. B. (1).

Sąd I instancji, rozpoznając zarzuty stawiane w akcie oskarżenia powinien wszechstronnie w oparciu o konkretne dowody wyjaśnić sprawę poprzez ustalenie czy dany czyn przestępczy został popełniony przez oskarżonego a jeżeli tak to jaka powinna być jego kwalifikacja prawna, jakie były pobudki i motywy działania sprawcy, by w ten sposób przy ustaleniu sprawstwa oskarżonego dokonać odpowiedniego doboru kar i środków karnych, które pozostawałyby w pełnej zgodzie z zasadami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k.

Jednakże, aby takie ustalenia zostały poczynione prawidłowo, niezbędne jest dokładne przeprowadzenie postępowania, zwłaszcza w zakresie dowodów, i oczywiście w zgodzie ze wszelkimi regułami zawartymi w kodeksie postępowania karnego. Przy takim ustalaniu, jeżeli w sprawie pojawiają się sprzeczne wersje tego samego zdarzenia i zgłasza się wnioski o przeprowadzenie dowodów na poparcie każdej z tych wersji, należy tak przeprowadzić postępowanie dowodowe, by w sposób jednoznaczny rozstrzygnąć, która z prezentowanych wersji jest prawdziwa a którą należy odrzucić.

Dopiero poprawnie przeprowadzone postępowanie pozwoli sądowi orzekającemu na właściwe rozpoznanie stawianych w akcie oskarżenia zarzutów przeciwko konkretnemu oskarżonemu, by nie narazić się na zarzuty obrazy prawa procesowego, jak i błędu w ustaleniach faktycznych o charakterze dowolności i braku.

Motywy, jakimi kierował się sąd orzekający, powinny znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu wyroku, z tym że powinno ono zostać sporządzone ze wszelkimi wymogami art. 424 k.p.k.

Uzasadnienie to ma stanowić dokument o charakterze sprawozdawczym i powinno polegać na przedstawieniu w sposób uporządkowany wyników narady z dokładnym wskazaniem – gdy chodzi o podstawę faktyczną wyroku – co sąd uznał za udowodnione, jak ocenił poszczególne dowody i dlaczego oparł się na jednych, odrzucając inne.

Uzasadnienie więc powinno wskazywać logiczny proces myślowy, który doprowadził sąd do wniosku o winie lub niewinności oskarżonego.

Wprawdzie w aktualnym stanie prawnym ustawodawca niejako narzuca sporządzenie uzasadnienia formularzowego, domagając się wręcz dokonania powierzchownej oceny dowodów, jak i innych rozważań, także w zakresie omówienia strony podmiotowej i przedmiotowej czynu, jego kwalifikacji, jak i orzeczonej kary, co na wstępie niniejszego uzasadnienia zostało poddane krytyce, jednak forma ta nie zwalnia orzekającego Sądu od takiego sporządzenia uzasadnienia, zwłaszcza w sprawie wielowątkowej, wielopodmiotowej i zawierającej szereg problemów natury dowodowej, jak i procesowej, które spełniałoby wymogi, o których wyżej wspomniano.

Dowodem w postępowaniu karnym może być wszystko, co umożliwia wyrobienie sobie przekonania sądu o winie lub niewinności oskarżonego, jeśli zostanie przeprowadzone w trybie przewidzianym przez prawo procesowe. Dowodem takim może być zatem także pomówienie. Co do zasady dowód taki powinien być badany szczególnie wnikliwie, z jednoczesnym rozważeniem, czy istnieją dowody potwierdzające choćby pośrednio wyjaśnienia pomawiającego, a nadto - czy wyjaśnienia te są logiczne i nie wykazują chwiejności albo czy nie są wręcz nieprawdopodobne (wyrok SN z 6 (...) 1970 r., IV KR 249/69, OSNKW 4-5/1970, poz. 46). Jednakże pomówienie, czyli obciążanie w złożonych wyjaśnieniach innej osoby odpowiedzialnością za przestępstwo jest w ujęciu prawa karnego procesowego dowodem podlegającym swobodnej ocenie na równi z innymi dowodami. Nie może być więc z góry traktowane z nieufnością, uznawane za dowód niepełnowartościowy i ograniczane do pojęcia fałszywego oskarżenia. Oznacza to, że o ile przy wartościowaniu takiego dowodu sąd orzekający nie popełni błędu logicznego albo też nie poczyni ustaleń sprzecznych z doświadczeniem życiowym - nie można zasadnie twierdzić, że doszło do naruszenia prawa (por. wyrok SN z dnia (...) stycznia (...) r., II KK (...)/(...), OSNKW (...)/4/41; postanowienie SN z dnia 20 (...) 2022 r., II KK 578/(...), LEX nr 3440185).

Sam fakt oparcia orzeczenia skazującego na zeznaniach tylko jednego świadka (wyjaśnieniach jednego z oskarżonych), nawet w sytuacji nieprzyznania się oskarżonego do winy, samo przez się nie może stanowić podstawy do zarzutu dokonania błędnych czy dowolnych ustaleń faktycznych w sprawie. Nie istnieje żadna reguła dowodowa, która uzasadniałaby pogląd, że zeznania jedynego świadka (wyjaśnienia jednego z oskarżonych) są niewystarczającą podstawą skazania i to bez względu na to jaką świadek (oskarżony) zajmuje funkcję, pozycję w życiu społecznym bądź czy korzysta z jakichś szczególnych uprawnień procesowych (jak świadek koronny, tzw. „mały świadek koronny” czy świadek incognito). Orzecznictwo przyjmuje jednak, że tego rodzaju "jedyny" dowód nie może stać w sprzeczności z innymi dowodami, które nie mają wprawdzie decydującego znaczenia dla kwestii odpowiedzialności karnej, stanowią jednak podstawę do dokonania lub weryfikacji ustaleń faktycznych odnoszących się do określonych fragmentów zdarzenia (patrz wyrok SN z dnia (...) stycznia 1996 r., II KRN 178/95, Mon. Prawn. 1996/(...)/376).

Rzecz jednak w tym, że ocena poszczególnych dowodów dokonywana jest w konkretnej sprawie, w której występują przeróżne, trudne do uogólnienia okoliczności a tym samym nie można do każdego przypadku sprawy dopasowywać bardziej ogólnych zasad oceny dowodów wyrażanych w orzecznictwie sądowym lub w doktrynie. Zasady te zresztą również były artykułowane na tle konkretnych stanów faktycznych ustalonych w indywidualnych sprawach.

W związku z powyższym należy pamiętać, że w ocenie dowodów organy procesowe kierują się swoim przekonaniem ukształtowanym wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego i zasadami prawidłowego rozumowania. P. system procesowy nie zna reguł dowodowych dotyczących legalnej oceny dowodów. Zasada swobodnej oceny dowodów oznacza wolność wewnętrznego przekonania organu procesowego w kwestii oceny dowodów i wyciągania z nich racjonalnych wniosków, a tym samym wolność od schematycznych skrępowań w tym zakresie (por. Jan Grajewski – red., Lech K. Paprzycki, Sławomir Steinborn: „Komentarz aktualizowany do art. 1-424 ustawy z dnia 6 (...) (...) r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. 97.89.555)”, LEX/el., (...), teza 1 do art. 7). Oczywistym jest przy tym, że zasada swobodnej oceny dowodów, leżąca u podstaw prawidłowego wyrokowania a wyrażona w art. 7 k.p.k., nie może prowadzić do dowolności ocen i takiego wyboru dowodów, którego prawidłowości nie dałoby się skontrolować w trybie odwoławczym. Ustalenia faktyczne wyroku tylko wtedy nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów, gdy poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz prowadzi do sędziowskiego przekonania, odzwierciedleniem którego powinno być uzasadnienie orzeczenia (por. wyrok SN z dnia 5 września 1974 r., II KR 114/74, OSNKW 1975/2/(...)).

Mając na uwadze powyższe uwagi nie ulega najmniejszej wątpliwości, iż co do poszczególnych przestępstw zarzucanych oskarżonym Sąd Okręgowy miał pełne prawo dokonania ustaleń faktycznych i to niekorzystnych dla tych oskarżonych, opierając się na wyjaśnieniach oskarżonego M. B. (1), który z racji swojej postawy procesowej występował w niniejszym postępowaniu w roli tzw. „małego świadka koronnego” (art. 60 § 3 k.k.). Sąd I instancji zasadnie dostrzegł, iż to właśnie obszerne wyjaśnienia M. B. (1) były głównym źródłem dowodowym w niniejszej sprawie i to właśnie jego depozycje procesowe pozwoliły na dokonanie szczegółowych ustaleń odnoszących się do poszczególnych zdarzeń, pozwalających na przypisanie konkretnym oskarżonym określonych czynów przestępczych, zarówno dotyczących działalności zorganizowanej w ramach grupy przestępczej, jak i dotyczących poszczególnych przestępstw narkotykowych, co wynika z obszernej analizy tego dowodu przeprowadzonej przez ten Sąd w sekcji 2 formularzowego uzasadnienia na str. 105-152. Sąd I instancji trafnie przy tym zwrócił uwagę na fakt, iż M. B. (1), który po (...) r. zakończył przestępczą działalność i zerwał kontakty z M. M. (1), bezpośrednio po zatrzymaniu, które nastąpiło (...) (...) r., rozpoczął składanie bardzo obszernych wyjaśnień a do tego konsekwentnych i logicznych, w których opisał swoją działalność narkotykową, jak i szeregu innych osób, w tym oskarżonych w niniejszym postępowaniu, co pozwalało na ich właściwą ocenę pod kątem wiarygodności a tym samym na dokonanie na ich podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych. Rację ma przy tym Sąd I instancji co do zasady, iż, cyt. „ M. B. (1) w sposób bardzo precyzyjny, z detalami opisał sposób dokonania poszczególnych czynów ujętych w akcie oskarżenia oraz rolę poszczególnych osób – w tym oskarżonych w niniejszej sprawie – w ich dokonaniu” (str. 146-147 uzasadnienia). Sąd Apelacyjny zwraca jednak uwagę, iż tak, jak to postrzega Sąd I instancji, nie było w każdym przypadku, skoro jednak nie za każdym razem można było na podstawie tych wyjaśnień obciążyć poszczególnych oskarżonych popełnieniem danego przestępstwa, co będzie wynikało już z ustosunkowania się przez Sąd Apelacyjny do rozstrzygnięć zapadłych na etapie postępowania apelacyjnego, którymi uniewinniono poszczególnych oskarżonych.

Należy wspomnieć za Sądem I instancji, iż wyjątkowo rozległe depozycje procesowe M. B. (1) były podstawą skierowania wobec szeregu osób, parających się przestępczością narkotykową szeregu aktów oskarżenia do różnych sądów. Sąd I instancji na str. 91-92 uzasadnienia wskazał wyraźnie, iż m.in. dzięki tym wyjaśnieniom M. B. (1), które przez orzekające sądy zostały uznane za pełnowartościowy i wiarygodny dowód, zostali prawomocnie skazani w sprawach Sądu Okręgowego w P.: W. M., A. W. (1), M. F. (2), M. W. (1), D. M. (1), M. W. (2), J. W., L. W., R. I., A. L., R. M. (1) ((...) (...)), R. M. (2), S. P., S. Z. (3), D. J., P. K. (1), S. Z. (2), P. Ł., P. K. (3), J. S., T. S. ((...) (...)), Z. L., P. J., S. T., D. G. (1), T. P. ((...)), Z. T., J. Ł., M. T. (1) ((...) (...)), G. H., T. F., Ł. G., P. M. (1), S. G., W. S. (1), R. S. (1) ((...) (...) (...)). Oczywiście nie w każdym przypadku tych spraw wyjaśnienia M. B. (1) zostały uznane za wiarygodne a to z uwagi na występujące w nich m.in. sprzeczności, choćby w zakresie ilości środków odurzających czy substancji psychotropowych, będących przedmiotem poszczególnych przestępstw, co wynika z treści uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w P. w sprawie o sygn. akt (...) (k. 7084-7102) a co dotyczy takich osób oskarżonych w sprawie (...) (...) (...) (obecnie (...) (...)) jak A. G., M. C., S. E., M. B. (3), S. K., A. R. i J. K. (1), jednak ta okoliczność nie oznacza, iż z powodu tych sprzeczności, niedomówień czy niejasności, jakie pojawiały się w treści wyjaśnień M. B. (4) należy je w całości odrzucić jako niewiarygodne i nie nadające się do poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych na gruncie niniejszego postępowania, dotyczącego oskarżonych M. M. (1), M. D. (1), R. G. (1), J. K. (2), M. K. (2), D. M. (2), B. P. czy F. K., jak i już prawomocnie skazanego M. Z..

Nie można przecież zapominać, iż M. B. (1) składał wyjaśnienia dotyczące bardzo obszernej podmiotowo i przedmiotowo oraz rozciągniętej w znacznym czasie przestępczości narkotykowej, mającej miejsce przede wszystkim na terenie P., ale i w innych miejscowościach, jak m.in. K., W., S., nie mówiąc już o działalności międzynarodowej, związanej z przemytami narkotyków z H. do P., z H. do I. czy z P. do S.. W takich zaś okolicznościach, nawet przy najlepszych chęciach, przy braku prowadzenia na bieżąco notatek, nie sposób co do każdego przypadku pamiętać precyzyjnie daty zdarzeń, ilości i rodzaju konkretnych narkotyków, będących przedmiotem obrotu, udzielenia, przemytu, osób w tym uczestniczących, zwłaszcza jeżeli osoby te nie były kolegami czy znajomymi a jedynie sporadycznie w tym okresie się pojawiły. Z tego też powodu dopiero skrupulatna ocena wyjaśnień oskarżonego B., w konfrontacji z innymi dowodami pozwalała na wyciągnięcie odpowiednich wniosków co do wiarygodności pomówienia, tj. wiarygodności pozwalającej na wyciągnięcie jednoznacznego wniosku co do zawinienia konkretnego oskarżonego bądź braku możliwości przypisania temu oskarżonemu sprawstwa a tym samym i winy.

Trzeba wreszcie pamiętać, iż we wskazanych wyżej postępowaniach orzekające w nich sądy dokonywały własnych ocen zebranych dowodów, jak i wynikających z nich okoliczności, przez pryzmat zasad określonych w art. 7 k.p.k., kierując się przy tym zasadą samodzielności jurysdykcyjnej, określonej w art. (...) § 1 k.p.k. Dokładnie tą zasadą kierował się również Sąd Okręgowy w niniejszym postępowaniu, jak i tą zasadą także kieruje się Sąd Apelacyjny, dokonując własnej oceny zebranych w sprawie dowodów, w tym wyjaśnień M. B. (1).

W świetle zaś tych ogólnych rozważań należy odnieść się do bardziej ogólnych zarzutów apelacyjnych.

A. APELACJA OBROŃCY OSKARŻONYCH M. M. (8), F. K. I M. D. (1) – adw. A. T. (1)

Mając na uwadze powyższe uwagi dotyczące zarówno samej oceny dowodów, w tym dowodu z pomówienia, jak i stosowania zasady z art. (...) § 1 k.p.k. za polemiczny uznać należy zarzut podniesiony w tej apelacji obrońcy zawarty w pkt 1c , gdyż Sądu orzekającego w niniejszej sprawie nie wiążą dokonane przez Sąd Okręgowy w P. w sprawie (...) (...) (...) czy Sądu Okręgowego w K. w sprawie (...) ustalenia faktyczne na podstawie własnej oceny tych Sądów zgromadzonego w tych sprawach materiału dowodowego. Wykazywane więc przez skarżącego rozbieżności w wyjaśnieniach oskarżonego M. B. (1) w zakresie ilości nabytych i sprzedawanych narkotyków, jak również odwoływanie się przez skarżącego do ustaleń poczynionych w w/w sprawach na str. (...) uzasadnienia apelacji nie może świadczyć o zasadności zarzutu, iż w ogóle wyjaśnienia M. B. (1) uznać należy za niewiarygodne a tym samym nieprzydatne dla ustalenia faktów na niekorzyść oskarżonych, w tym M. M. (1), F. K. i M. D. (1). Dodać przy tym należy, iż Sąd Apelacyjny nie znajduje podstawy, by szerzej analizować ustalenia dotyczące obrotu narkotykami, jaki przypisany został oskarżonemu M. M. (1) (tu: mającego dotyczyć udziału w tym obrocie wymienionych przez skarżącego A. W. (1) i M. F. (2)), skoro Sąd Apelacyjny, choć z innych powodów, uchylił zaskarżony wyrok w tej części i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Tak samo należy odnieść do zarzutu tej apelacji z pkt 1d tiret pierwsze i tiret drugie. Wskazany przez skarżącego akt oskarżenia przeciwko S. Ł. (k. 5498) nie jest dowodem jakichkolwiek faktów, w tym działalności przestępczej M. B. (1) a jedynie dowodem oskarżenia konkretnej osoby o popełnienie przestępstwa w danym procesie. Ten akt oskarżenia nie podważa więc wynikającego z wyjaśnień oskarżonego M. B. (1) faktu, iż po (...) (...) r. nie popełniał już żadnych przestępstw. Również wskazany przez skarżącego wyrok Sądu Okręgowego w K. w sprawie (...) (k. 7344-7356) jest dowodem tylko i wyłącznie skazania W. S. (2) za przypisane mu tym wyrokiem przestępstwa narkotykowe a nie dowodem, pozwalającym na ustalenie, iż oskarżony M. M. (1) z tymi przestępstwami (produkcją tabletek ekstazy czy też nabywaniem tak wyprodukowanych tabletek) nie miał nic wspólnego. Właśnie powiązanie oskarżonego M. M. (1) z tymi przestępstwami wynika już wprost z wyjaśnień M. B. (1). Trzeba tylko dodać, iż skoro z akt tych ma wynikać, iż M. T. (2), R. S. (2) i W. S. (2) sprzedawali znaczne ilości narkotyków oskarżonemu B., to należy przyjąć już za wyjaśnieniami B., że i również były one sprzedawane M. M. (1), z którym przecież oskarżony B. wspólnie prowadził ten interes narkotykowy na terenie P.. To, że nazwisko M. M. (1) nie pojawiało się w depozycjach procesowych M. T. (2), R. S. (2) i W. S. (2) a także w depozycjach procesowych G. O., R. I., R. M. (1) nie oznacza, iż w tych przestępstwach nie uczestniczył M. M. (1), skoro w tych przestępstwach jawnie uczestniczył właśnie M. B. (1), zaś współpracujący z nim w popełnieniu tych przestępstw M. M. (1) nie afiszował się swoją osobą. Tym samym pominięcie przez Sąd Okręgowy dowodów z zeznań w charakterze świadka R. S. (2), złożonych w sprawie (...) – dot. zarzutu z pkt 1d tiret trzecie (patrz k. 140-144, 146-147, 149-151, 531-535, 1470-1471, 1761v-1764 tych akt) nie mogło mieć w tej sprawie żadnego znaczenia. Notabene tylko wspomnieć należy, iż również z tych zeznań wynika znajdujący potwierdzenie w ustaleniach faktycznych Sądu I instancji fakt, iż R. S. (2) załatwił od (...) (czyli M. B. (1)) od 500 gram do 1 kg (...), za co w rozliczeniu B. otrzymał wyprodukowane tabletki (dot. czynu z punktów (...) i (...)).

Tak samo należy odnieść się do zarzutu z pkt 1d tiret czwarte. W sprawie (...) Sądu Okręgowego w K. M. T. (2) złożył wyjaśnienia na k. 31-34, 93-98, 488-492v, 1399v-1406. W wyjaśnieniach tych bowiem M. T. (2) w ogóle nie odnosił się do przedmiotu niniejszej sprawy, nie wspominając przy tym ani o M. B. (1) (S.), ani tym bardziej o M. M. (1), natomiast z wyjaśnień tych wynika fakt funkcjonowania tabletkarki w S. i produkowania za jej pomocą tabletek ekstazy razem z W. S. (2) ( (...)), co znów znajduje odbicie w w/w wyjaśnieniach R. S. (2) a tym samym i pośrednio w wyjaśnieniach M. B. (1). Tym samym więc zbędne było dodatkowe sięganie przez Sąd Okręgowy do tych wyjaśnień, jak i dokonywanie ich oceny.

To samo należy odnieść do zarzutów dotyczących „pominięcia” a raczej nie oparcia korzystnych dla M. M. (1) ustaleń na podstawie zeznań G. O. (k. 1310-1313, 1314-1318, 1319-1321, 4992-4995), R. I. (k. 2332-2334, 2335-2336, 2337-2339, 2340-2342, 5321-5323) i R. M. (1) (k. 2352-2356, 2357-2358, 2359-2362, 5389-5391), co dotyczy zarzutów z pkt 1d tiret piąte, szóste i siódme. Dodać przy tym trzeba, iż Sąd Okręgowy dowody z tych zeznań przeprowadził bezpośrednio na rozprawie i miał możliwość dzięki temu dokonania ich pełniejszej oceny pod kątem wiarygodności. Jednocześnie wspomnieć należy, iż szczegółowsze ustosunkowanie się do tych zeznań przez Sąd Apelacyjny jest bezprzedmiotowe, gdyż zeznania te dotyczą działalności narkotykowej, przypisanej oskarżonemu M. M. (1) w pkt (...) (dot. zeznań G. O.), które to rozstrzygnięcie zostało w całości uchylone i sprawę w tym zakresie przekazano Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Natomiast co do zeznań R. I. i R. M. (1) Sąd Apelacyjny jeszcze ustosunkuje się niżej, przy ocenie przypisanego oskarżonemu M. przestępstwa w pkt (...).

Zarzut z pkt 1f tiret pierwsze, polegający na nieprzeprowadzeniu na rozprawie dowodu z zeznań W. S. (2) nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zaznaczyć, iż Sąd I instancji podjął próbę przesłuchania W. S. (2) w charakterze świadka, jednak stało się to niemożliwe, gdyż jego miejsce pobytu nie było znane (k. 7159). Natomiast W. S. (2) faktycznie złożył zeznania w sprawie Sądu Okręgowego w P. o sygn. akt (...) (...) na rozprawie w dnu (...).(...) r. (k. 6910-6912 tych akt), gdzie przyznał, iż wobec niego toczy się postępowanie w Sądzie Okręgowym w K. o produkcję narkotyków, w której pomawiają go S. i T. (dot. sprawy (...) – przyp. SA), w których to zeznaniach zaprzeczył tym pomówieniom. Skoro zaś świadek S. zaprzeczał tym pomówieniom, to również nie dziwi fakt, iż w zeznaniach tych nie wymieniał innych osób, które miały zajmować się procederem narkotykowym. Sam więc fakt, iż W. S. (2) nie znał (...), czyli M. B. (1), jak i w ogóle nie wspominał w tych zeznaniach o M. M. (1) oznacza, iż nieprzesłuchanie tego świadka bezpośrednio na rozprawie w toku niniejszego postępowania nie mogło mieć żadnego wpływu na treść wydanego wyroku, w tym na ocenę w tym względzie (co do przypisanego oskarżonym w punktach (...) i (...) przestępstwa) depozycji procesowych oskarżonego M. B. (1). Natomiast bliższe ustosunkowywanie się do tych okoliczności jest przedwczesne, gdyż tenże zarzut wprost odnosi się do przypisanego oskarżonemu M. przestępstwa, opisanego w pkt 23p, co do którego Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, tyle, że z innych powodów, o czym będzie mowa w dalszej części niniejszego uzasadnienia.

Co do zarzutu z pkt 1f tiret drugie, tj. odnośnie zaniechania przesłuchania w charakterze świadka S. Ł., to należy zauważyć, jak już wspomniano wyżej, iż akt oskarżenia złożony przeciwko S. Ł. nie może być dowodem jakichkolwiek faktów, w tym działalności przestępczej M. B. (1) po (...) (...) r. Poza tym z tego aktu oskarżenia wynika, iż S. Ł. w ogóle do tego czynu, mającego być rzekomo popełnionego z M. B. (1) nie przyznał się i odmówił złożenia wyjaśnień, co zresztą także wynika z postawy S. Ł. podczas przesłuchania w dniu (...) (...) (...) r. w sprawie (...) Sądu Okręgowego w K. (k. 940). S. Ł. natomiast w sprawie II K (...)/(...) Sądu Okręgowego w K., wprost już wyjaśniając jako oskarżony w przedmiocie, do którego odwołuje się skarżący, na rozprawie w dniu (...).(...).(...) r. nie przyznał się do żadnego z zarzucanych mu czynów (k. 4912-4912v), natomiast wyjaśniając na etapie śledztwa (...) Prokuratury Okręgowej w O. na temat swoich kontaktów narkotykowych z P. M. (1) pod koniec (...) r. nie wyjaśnił niczego na temat handlu narkotykami z kimkolwiek z P. (k. 6024-6028 tych akt II K (...)/(...)), zaś wyjaśniając w dniu (...).(...). (k. 6029-6032 akt (...) (...)/(...)) wprost stwierdził, iż stawiany jest mu zarzut o udział w obrocie kokainą z P. M. (1), R. S. (2) i mężczyzną o pseudonimie (...), ale co do udziału w tym handlu z (...), czyli z M. B. (1) nie przyznał się, twierdząc nawet, iż nie wiedział, kto jest tą osobą, którego pseudonim poznał podczas prowadzonego postępowania przez Prokuraturę Okręgową we W.. Natomiast jedynie słyszał, iż R. S. (2), który znów od niego odbierał kokainę, m.in. wywoził tę kokainę do P., gdzie przekazywał ją osobie o ksywie (...). S. Ł. potwierdził te pomawiające różne osoby, zwłaszcza P. M. (1), wyjaśnienia na rozprawie przed Sądem Okręgowym w K. w dniu (...).(...) r. (k. 6393v-6394 akt II K (...)/(...)). Sam fakt nabywania przez M. B. (1) kokainy od dostawców z K. nie jest w tej sprawie kwestionowany, gdyż wynika to z jego własnych wyjaśnień. Przy czym, wbrew depozycjom skarżącego, S. Ł. wcale nie wskazał, by R. S. (2) popełniał z M. B. (1) przestępstwa na szeroką skalę jeszcze po (...) (...) r., gdyż tenże S. Ł., składając depozycje procesowe w Sądzie Okręgowym w K. w sprawie (...) w dniu (...) r. wprost wskazał o przekazywaniu tej kokainy M. T. i S., co miało miejsce w (...) r. i „ przez jakiś moment” w (...) r. (k. 1760v-1761v) a więc nie po (...) (...) r. Tym samym nie zachodzi tu potrzeba bezpośredniego przesłuchania na rozprawie S. Ł., jak to podnosi skarżący, bowiem zeznania te, jakimi dysponuje się w niniejszym postępowaniu w żaden sposób nie osłabiają wiarygodności wyjaśnień M. B. (1) jako pomawiającego inne osoby w niniejszym postępowaniu.

Co do zarzutu apelacyjnego z pkt 1e tiret drugie, to należy zauważyć, iż M. W. (2) w toku całego postępowania, wyjaśniając jako podejrzany (oskarżony) czy zeznając jako świadek nie tylko nie przyznawał się do winy, jak i odmawiał złożenia wyjaśnień czy zeznań, to nadto twierdził, że nic w sprawie nie wiedział (k. 2265-2267, 2268-2268a, (...)-2270, (...)- (...), (...)-2280, (...)- (...) i (...)- (...)). Przy takiej postawie świadka, który poza werbalnym negowaniem swojego udziału w przestępczym procederze nie chciał niczego szczegółowego przekazać, w tym na temat M. B. (1) i F. K., nie da się na podstawie jego wyjaśnień i zeznań dokonać jakichkolwiek ustaleń faktycznych, w tym takimi depozycjami nie da się skutecznie podważyć wiarygodności wyjaśnień M. B. (1), w których pomówił o udział w procederze narkotykowym F. K.. Zarzut ten więc nie zasługuje na uwzględnienie.

Również na uwzględnienie nie zasługuje zarzut z pkt 1e tiret pierwsze. Zdaje się bowiem, iż apelujący nie zauważył, iż D. M. (1), jako brat M. M. (1) na rozprawie odmówił złożenia zeznań w tej sprawie, do czego miał w świetle art. 182 § 1 k.p.k. pełne prawo (k. 5388, 7946). Tym samym pominięcie jakichkolwiek depozycji procesowych tej osoby, złożonych do tej pory było w pełni uzasadnione treścią art. 186 § 1 k.p.k.

Przy omawianiu zarzutów tej apelacji należy w tym miejscu jeszcze zwrócić uwagę na postawiony w pkt 1 tiret pierwsze i drugie zarzut obrazy przepisu prawa procesowego, tj. art. 404 § 2 k.p.k. Skarżący naruszenie tego przepisu wiąże z dwiema kwestiami: odległością czasową między rozprawą z dnia (...) (...) r. a (...) r. i zaniechaniem w związku z tym przeprowadzenia postępowania od początku oraz nie wydania na rozprawie w dniach (...).(...).(...) r., (...) (...) r. i (...).(...).(...) r. postanowienia w trybie art. 404 § 2 k.p.k. a mimo to dalszego procedowania na tych terminach rozprawy.

W związku z tymi zarzutami należy prześledzić tok prowadzonego postepowania.

Na rozprawie w dniu (...).(...).(...) r. otwarto przewód sądowy, przesłuchano oskarżonych i zarządzono przerwę w rozprawie do (...) (...) r. (k. 4067-4092). Tu wyłączono do odrębnego rozpoznania sprawę oskarżonego M. K. (1) i odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 4133-4136). Tu oskarżeni dalej składali wyjaśnienia i przerwano rozprawę do (...) (...) r. (k. 4231-4251). Na tym terminie rozprawy przesłuchiwano oskarżonego M. B. (1) i celem kontynuowania jego przesłuchania odroczono rozprawę do (...) r. (k. 4261-4277). Na tym terminie, po zdecydowaniu o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, kontynuowano przesłuchanie M. B. (1) i odroczono rozprawę do (...) r. (k. 4302-4313). Na tym terminie, po zdecydowaniu o prowadzeniu rozprawy w dalszym ciągu dalej kontynuowano przesłuchanie M. B. (1) i rozprawę odroczono do (...).(...).(...) r. (k. 4341-4353). Na tym terminie, po zdecydowaniu o prowadzeniu rozprawy w dalszym ciągu, dokończono przesłuchanie M. B. (1) i celem przesłuchania świadków rozprawę przerwano do (...).(...).(...) r. (k. 4385-4398). Na tym terminie rozprawy przesłuchano świadków i celem kontynuowania postępowania rozprawę odroczono do (...).(...).(...) r. (k. 4589-4591). Na tym terminie okazało się, że nie ma prawidłowego wezwania na rozprawę odroczoną oskarżonego B. i odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 4589-4591). Termin ten odwołano z przyczyn losowych i nowy termin wyznaczono na (...) (...) r. (k. 4673, 4692). Termin ten zniesiono na wniosek obrońcy (adw. A. T. (1) z przyczyn podanych na k. 4720) i kolejny termin wyznaczono na (...) (...) r. (k. 4746). Na rozprawie w dniu (...) (...) r. strony zgodnie oświadczyły, iż nie wnoszą o prowadzenie rozprawy od początku i po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu przesłuchano świadków i przerwano rozprawę do (...) (...) r. (k. 4802-4811). Ten termin zniesiono z powodu choroby jednego z oskarżonych (k. 4903-4904) i nowy termin na (...) (...) r. Tu, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i przerwano rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 4990-4999). Na rozprawie (...).(...).(...) r. przesłuchano świadków i przerwano rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 5025-5031). Termin ten zniesiono z przyczyn losowych (k. 5048) i nowy termin wyznaczono na (...).(...).(...) r. W tym dniu, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 5142-5152). Termin ten odwołano z uwagi na urlop sędziego (k. 5173) i kolejny termin ma miejsce (...) (...) r. Tu, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i odroczono rozprawę do 20.(...).(...) r. (k. 5318-5323). Tu, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i rozprawę przerwano do (...).(...).(...) r. (k. 5386-5393). Na rozprawie nieobecny jeden z oskarżonych z powodu stanu zdrowia i odroczono rozprawę do (...) r. (k. 5421-5423). Na rozprawie tej, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu przesłuchano świadków i przerwano rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 5465-5471). Na tym terminie przesłuchano świadków i przerwa do (...).(...).(...) r. (k. 5504-5507). Tu przesłuchano świadków i przerwa do (...).(...).(...) r. (k. 5555-5559). Na ten termin nie stawił się wezwany świadek i z tego powodu odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 5572-5574). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i odroczono do (...).(...).(...) r. (k. 5640-5646). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu nie przeprowadzono żadnego dowodu, natomiast poczyniono uzgodnienia co do przesłuchania ostatniego świadka – incognito – i przerwano rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 5723-5726). Na tym terminie przesłuchano świadków i przerwa do (...).(...).(...) r. (k. 5767-5775). Tu także przesłuchano świadków i przerwa do (...) (...) r. (k. 5872-5886). Ten termin zniesiono z uwagi na stan zdrowia jednego z oskarżonych (k. 5913-5915) i nowy termin na (...).(...) (...) r. Termin ten też zniesiono, bo inny oskarżony przedłożył zaświadczenie od lekarza sądowego (k. 6098-6100). Termin rozprawy wyznaczono na (...) (...) (...) r. i na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i przerwano rozprawę do (...).(...) (...) r. (k. 6190-6200). Rozprawę przerwano do (...).(...) (...) r. z uwagi na problemy techniczne związane z przesłuchaniem świadka incognito (k. 6248-6249) i na tym terminie przesłuchano tego świadka i odroczono rozprawę do (...).(...) (...) r. Rozprawę z tego dnia zniesiono z powodu usprawiedliwionej nieobecności jednego z oskarżonych (k. 6345) i nowy termin na (...).(...) (...) r. Tu, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i odroczono rozprawę do (...).(...) r. (k. 6375-6383). Na tym terminie sytuacja taka jak poprzednio i odroczono rozprawę do (...) r. (k. 6423-6429). Ten termin odwołano z przyczyn losowych (k. 6567), jak i z tych samych przyczyn odwołano kolejny termin z dnia (...) r. (k. 6632) i kolejny termin wyznaczono na (...).(...).(...) r. Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy od początku, przesłuchano świadków i odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 6720-6732). Rozprawę z tego dnia, bez przeprowadzenia czynności dowodowych, odroczono do (...).(...).(...) r., gdyż drugi z oskarżonych nie stawił się, przedkładając zaświadczenie od lekarza sądowego (k. 6810-6813). Jednak i ta rozprawa została odroczona, gdyż okazało się, że brak jest dowodu prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy oskarżonego B. i odroczenie nastąpiło do (...).(...).(...) r. (k. 6871-6873). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu, przesłuchano kolejnych świadków i odroczono rozprawę do (...).(...) r. (k. 6919-6924). Na tym terminie nie podjęto czynności dowodowej, gdyż na wniosek obrońcy jednego z oskarżonych, motywowany jego stanem zdrowia (zaświadczenie od lekarza sądowego) odroczono rozprawę do (...).(...) r. (k. 6951-6966). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu, przesłuchano kolejnych świadków i przerwano rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 7028-7032). Z uwagi na niestawiennictwo dwóch wezwanych świadków rozprawę przerwano do (...).(...).(...) r. (k. 7048-7050). Na tym terminie przesłuchano kolejnych świadków i odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 7110-7114). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu przeprowadzono dowód z akt sprawy (...) (...) i odroczono termin rozprawy do (...).(...).(...) r. (k. 7155-7157). Na tym terminie ustalono, iż Sąd Okręgowy nie dysponuje żądanymi aktami z Sądu Okręgowego w K. o sygn. (...), gdyż znajdowały się w Sądzie Najwyższym i celem przeprowadzenia z nich dowodu, czego domagał się obrońca oskarżonych (adw. A. T. (1)) odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 7301-7304). Z uwagi na chorobę sędziego odwołano ten termin i nowy termin rozprawy wyznaczono na (...).(...).(...) r. (k. 7424). Na rozprawie w dniu (...).(...).(...) r. nie przeprowadzono żadnych czynności, gdyż nie stawił się jeden z oskarżonych, który usprawiedliwił się zaświadczeniem od lekarza sądowego (k. 7455-7458) i rozprawę odroczono do (...).(...).(...) r. (k. 7460-7462). Termin tej rozprawy odwołano, gdyż zaszła konieczność uzupełniającego przesłuchania oskarżonego B. i nowy termin wyznaczono na (...) (...) r. (k. 7527). Na rozprawie w dniu (...) (...) r. nie przeprowadzono żadnych czynności dowodowych, gdyż jeden z oskarżonych wniósł o jej odroczenie, przedkładając zaświadczenie od lekarza sądowego i odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r., wyjaśniając tak odległe odroczenie tym, iż oskarżony B. jest osobą chronioną i wcześniejsze jego przesłuchanie nie było możliwe i dopiero w tym wyznaczonym terminie mogło dojść do jego przesłuchania (k. 7573-7575). Na rozprawie w dniu (...).(...).(...) r. nie podjęto żadnych czynności dowodowych, gdyż oskarżony B., mieszkający z rodziną w H., pismem z dnia (...).(...).(...) r. usprawiedliwił swoją nieobecność (k. 7750) i rozprawę odroczono do (...).(...).(...) r. (k. 7752-7753). Na rozprawie w dniu (...).(...).(...) r., po wydaniu postanowienia na podstawie art. 404 § 2 k.p.k. o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu „ albowiem skład sądu nie uległ zmianie, postępowanie dowodowe jest zaawansowane a odroczenie nie było znaczne”, przesłuchano uzupełniająco oskarżonego M. B. (1) i odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. w celu przemówienia stron (k. 7805-7809). Na tym terminie jeden z obrońców nieobecny z przyczyn usprawiedliwionych i odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 7822-7824). Na rozprawie (...).(...).(...) r., po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i jeszcze celem przesłuchania 2 świadków przerwano rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 7883-7887). Na tym terminie nie przeprowadzono czynności dowodowych, gdyż jeden z oskarżonych usprawiedliwił nieobecność zaświadczeniem od lekarza sądowego i z uwagi na brak wcześniejszych terminów odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 7909-7911). Ten termin, na wniosek jednego z obrońców, motywowany pobytem jednego z oskarżonych w Centrum (...) w P., odwołano i nowy termin rozprawy wyznaczono na (...).(...).(...) r. (k. 7947). Termin ten odwołano ze względów losowych (k. 7989) i nowy termin rozprawy wyznaczono na (...).(...).(...) r. (k. 7990). Termin ten znów odwołano na wnioski dwóch obrońców (k. 8002-8003) i nowy termin wyznaczono na (...).(...).(...) r. (k. 8004). Z uwagi na fakt, iż nastał czas pandemii C.-19, zarządzeniem Prezesa Sądu Okręgowego odwołano ten termin rozprawy (k. 8021) i nowy termin wyznaczono na (...).(...).(...) r. (k. 8036). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przeprowadzono postępowanie dowodowe, uzupełniająco przesłuchano oskarżonego B. P. i zarządzono przerwę w rozprawie do (...).(...).(...) r. (k. 8075-8078). Na tym terminie zamknięto przewód sądowy, wysłuchano mów końcowych stron i odroczono wydanie wyroku do (...).(...).(...) r. (k. 8114-8120), ale jeszcze w dniu (...).(...).(...) r. wznowiono przewód sądowy celem pouczenia o możliwości zmiany kwalifikacji prawnych czynów zarzucanych dwóm oskarżonym i odroczono rozprawę do (...).(...).(...) r. (k. 8114-8120) i na tym terminie wydano wyrok.

Powyższa historia toku rozprawy, choć rozciągnięta w znacznym czasie nie pozwala w sposób skuteczny na zakwestionowanie prawidłowości procedowania, jak tego chce apelujący obrońca. Należy zauważyć, iż na rozprawach w dniach (...).(...).(...) r., (...) (...) r. i (...).(...).(...) r. nie prowadzono w ogóle rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, bowiem z przyczyn podawanych wyżej na tych terminach nie wykonano żadnych czynności dowodowych i bez przeprowadzenia tych czynności terminy rozprawy zostały odroczone. Skoro zaś na tych terminach Sąd Okręgowy nie podejmował decyzji w trybie art. 404 § 2 k.p.k., to wydawanie jakichkolwiek postanowień na podstawie tego przepisu było zbędne. To więc świadczy o niezasadności zarzutu apelacyjnego z pkt 1a tiret trzecie.

Sąd Okręgowy kontynuował dopiero postępowanie na rozprawie w dniu (...).(...).(...) r., przy czym, jak wskazano wyżej, na tej rozprawie wydał stosowne postanowienie w trybie art. 404 § 2 k.p.k. o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu. Należy zgodzić się z apelującym, iż merytoryczne czynności na rozprawie przed rozprawą z dnia (...).(...).(...) r. były przeprowadzone na rozprawie w dniu (...).(...).(...) r. a więc dzielący te terminy okres wynosi 1 rok i 4 miesiące. Przepis art. 404 § 2 k.p.k. wprawdzie jako zasadę przyjmuje prowadzenie rozprawy odroczonej w nowym terminie od początku, ale też daje sądowi kompetencję do prowadzenia wyjątkowo rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, o ile skład sądu nie uległ zmianie. Przepis ten jednak nie podaje nawet przykładowo przyczyn uzasadniających prowadzenie odroczonej rozprawy w dalszym ciągu. Nie wnikając w różne poglądy orzecznictwa na ten temat, do których odwołuje się apelujący na str. 10-11 apelacji, należy podnieść, iż niniejsza sprawa jest wyjątkowo obszerna pod względem dowodowym, toczyła się na rozprawie ponad 9 lat, poczynając od otwarcia przewodu sądowego w dniu (...).(...).(...) r. a kończąc na dniu (...).(...).(...) r., kiedy wydano wyrok. Wprawdzie na dzień (...).(...).(...) r. przeprowadzono zdecydowaną większość postępowania dowodowego na rozprawie, zaś od dnia (...).(...).(...) r. następowało jego praktycznie uzupełnianie o niewielką już ilość materiału dowodowego, wymagającego bezpośredniego przeprowdzenia na rozprawie, ale nie można też zapominać o dwóch kwestiach. W realiach tej sprawy o celowości kontynuowania rozprawy odroczonej decydowała obszerność materiału dowodowego, gdy obiektywne przeszkody uniemożliwiały w w/w okresie stosowanie instytucji przerwy w rozprawie. Te obiektywne powody to choroba sędziego, uzasadnione wnioski oskarżonych o odroczenie wyznaczonych terminów rozpraw, w tym oskarżonego M. B. (1), brak żądanych akt innego postępowania w związku z ich przesłaniem do Sądu Najwyższego. W takiej sytuacji każdorazowa konieczność powtarzania czynności dowodowych od początku może bowiem spowodować nieuzasadnioną przewlekłość postępowania, wykluczającą ukończenie sprawy w rozsądnym terminie, co wynika z art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k., art. 6 ust. 1 EKPC (patrz: Świecki Dariusz (red.), Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, LEX/el.2025, teza (...) do art. 404 i przytoczona tam literatura). Z drugiej strony nie można zapominać, iż w niniejszej sprawie nie jest tak, że w tak zwanym „międzyczasie” od (...).(...).(...) r. do (...).(...).(...) r. nic się w sprawie nie działo a więc, że ten okres odroczenia wynosił aż 1 rok i 4 miesiące. Sąd I instancji przecież w tym „międzyczasie” zaplanował i wyznaczył aż 5 terminów rozprawowych, tj. na (...).(...).(...) r., (...).(...).(...) r., (...).(...).(...) r., (...) (...) r., (...).(...).(...) r., do których ten Sąd musiał się przygotowywać i to kilkukrotnie, pamiętając stale o dowodach już do tej pory przeprowadzonych, by móc w sposób należyty kontynuować dalsze postępowanie dowodowe, prowadzące ostatecznie do wydania wyroku. Takie samo przygotowanie do odroczonej rozprawy dotyczyło stron, które tak samo jak Sąd winny pamiętać wszelkie depozycje płynące z dotychczas przeprowadzonych dowodów, by móc w sposób należyty wypełniać na odroczonej rozprawie swoje role procesowe. Ta okoliczność dowodzi zaś, iż Sąd I instancji nie był w tym okresie bezczynny i choć formalnie nie przeprowadzono w tym czasie dowodów, to Sąd I instancji nie złamał zasady ciągłości i koncentracji rozprawy. Okoliczności powyższe przekonują, iż w tym przypadku zachodziły podstawy do uznania, iż „wyjątkowo” Sąd Okręgowy miał uprawnienie do prowadzenia odroczonej rozprawy w dalszym ciągu na podstawie art. 404 § 2 k.p.k. Wprawdzie apelujący zarzucił, iż Sąd I instancji w treści postanowienia wydanego w trybie tego przepisu podał nieprawdę, iż „odroczenie nie było znaczne”, jednak skarżącemu umyka tu fakt, iż to odroczenie do dnia (...).(...).(...) r. miało w rzeczywistości miejsce od rozprawy z dnia (...).(...).(...) r., a nie od (...).(...).(...) r., a więc rzeczywiście nie było znaczne. Tym samym nie przekonują rozważania apelującego w tym względzie na stronach 10-12 apelacji dotyczące konieczności prowadzenia przez Sąd Okręgowy rozprawy odroczonej od początku od dnia (...).(...).(...) r. Wprawdzie skarżący próbował przekonać, iż takie procedowanie Sądu I instancji mogło mieć wpływ na ostateczny wynik sprawy, jednak, wbrew depozycjom skarżącego, Sąd Okręgowy dokonał wszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, o czym przekonuje treść uzasadnienia wyroku. Inną natomiast kwestią jest, czy ta ocena była zgodna z zasadami art. 7 k.p.k., co już przecież jest niezależne od ilości materiału dowodowego, jak i czasu jego gromadzenia na rozprawie.

B. APELACJA OBROŃCY OSKARŻONYCH M. M. (8), D. M. (2) I R. G. (1) – adw. M. S. (2)

C. APELACJA OBROŃCY OSKARŻONYCH J. K. (2) I M. K. (4) – adw. A. W. (2)

Na pierwszym miejscu apelacji wniesionej przez adw. M. S. (2) – w pkt 1a - został postawiony zarzut bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. (...) § 1 pkt 9 k.p.k.

Apelujący dopatruje się tej przesłanki w fakcie, iż Sąd I instancji uznał w pkt (...) zaskarżonego wyroku, że M. M. (1) działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej razem z D. M. (2), pomimo braku oskarżenia o takie działanie w pkt XVI wyroku, co miałoby oznaczać, iż Sąd I instancji dokonując w wyroku takich ustaleń wyszedł poza granice aktu oskarżenia.

Przepis art. 399 § 1 k.p.k. zakazuje sądowi wyjścia poza granice aktu oskarżenia. Przedmiotem procesu jest kwestia odpowiedzialności oskarżonego za określony, zarzucony mu przez oskarżyciela czyn zabroniony jako przestępstwo. Przedmiotowe granice procesu zakreśla zatem zdarzenie faktyczne, które oskarżyciel opisuje w akcie oskarżenia w formie zarzutu, podając także naruszony, jego zdaniem, przepis ustawy karnej. Sąd nie jest zatem związany ani samym opisem, ani też kwalifikacją prawną tego czynu podaną przez oskarżyciela, wiąże go natomiast czyn jako zdarzenie faktyczne, i tych granic sąd przekroczyć nie może. Zmiana kwalifikacji prawnej to zatem jedynie zmiana prawnego obrazu tego samego zdarzenia faktycznego (zob. wyrok SN z (...) lipca 1977 r., III KR 170/77, OSNPG (...)/1977, poz. 117).

O zakresie oskarżenia nie decyduje ani opis czynu, ani jego ujęcie czasowe, ani też zaproponowana aktem oskarżenia kwalifikacja prawna, którą sąd orzekający nie tylko może, ale obowiązany jest zmienić, o ile na to wskazują ustalenia faktyczne, jakich należy dokonać na podstawie wyników przewodu sądowego (patrz: wyrok SN z (...) kwietnia 1986 r., IV KR 129/86, OSNPG (...)/1986, poz. 167; wyrok SN z dnia (...) października (...) r., II KK 9/(...), LEX nr 1226693; wyrok SN z dnia (...) września (...) r., II KK 234/(...), OSNKW (...)/2/(...)).

Ramy tożsamości "zdarzenia historycznego" wyznaczają takie elementy jak identyczność przedmiotu zamachu, identyczność kręgu podmiotów oskarżonych o udział w zdarzeniu, a z reguły także tożsamość określenia jego czasu i miejsca (wyrok SN z (...) września 1994 r., OSNKW 1995, nr 1, poz. 9).

Mówiąc więc inaczej, zgodnie z zasadą skargowości (art. (...) § 1 k.p.k.), ramy postępowania jurysdykcyjnego są określone przez zdarzenie historyczne opisane w akcie oskarżenia, a nie przez poszczególne elementy tego opisu. Zatem, zasada skargowości nie ogranicza sądu w ustaleniach wszystkich cech faktycznych tego zdarzenia oraz w zakresie oceny prawnej rozpoznawanego czynu. W konsekwencji, sąd nie jest związany ani szczegółowym opisem czynu zawartym w zarzucie aktu oskarżenia, ani kwalifikacją prawną nadaną temu czynowi przez oskarżyciela (patrz: wyrok Sądu Najwyższego z dnia (...) października (...) r., II KK 9/(...), LEX nr 1226693).

Tymczasem przedmiotem oskarżenia w tej sprawie m.in. M. K. (3) był udział w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od (...) r. do (...) r. w P. i na terenie całego kraju oraz na terenie państw U. kierowanej przez W. M. ps. (...), mającej na celu popełnianie przestępstw, polegających na wewnątrzwspólnotowym obrocie i przewozie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, jak i na ich obrocie na terenie P., w skład której wchodziły różne osoby. W opisie czynu zarzucanego te osoby zostały wymienione z imienia i nazwiska, jak i również poprzez określenie „ oraz inne osoby”, przy czym nie wymieniono tu z imienia i nazwiska D. M. (2) (pkt XVI części wstępnej zaskarżonego wyroku). Tymczasem Sąd I instancji, zgodnie ze swoimi ustaleniami, w pkt (...) przypisał oskarżonemu M. M. (1) udział dokładnie w tej samej grupie przestępczej, uściślając, iż w jej skład m.in. wchodził D. M. (2). Co jednak istotne, w niniejszym postępowaniu, tym samym aktem oskarżenia D. M. (2) został oskarżony o udział w dokładnie tej samej zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez W. M., co wynika z zarzutu zawartego w opisie czynu w pkt XXVI. Tu wprawdzie nie zawarto znów danych z imienia i nazwiska M. M. (1), ale po wymienieniu danych innych osób posłużono się określeniem „ oraz inne osoby”. Sąd I instancji w pkt 49 skazał D. M. (2) za udział w dokładnie tej samej grupie, do której miał według oskarżenia i Sądu Okręgowego należeć M. M. (1). Sąd I instancji w sposób oczywisty więc orzekł w obu tych przypadkach w granicach zarzucanego obu oskarżonym przestępstwa przynależności do zorganizowanej tej samej grupy przestępczej. Tym samym nie może być tu mowy o jakimkolwiek wyjściu Sądu I instancji przy orzekaniu w punktach (...) i 49 poza granice aktu oskarżenia. Skarżący jedynie polemicznie na str. 6-7 apelacji próbuje przekonać, iż „dopisanie” przez Sąd Okręgowy D. M. (2) do grupy W. M. jest wyjściem poza granice aktu oskarżenia, nie starając się ocenić w/w faktu, iż wedle dokładnie tego samego aktu oskarżenia do tejże grupy miał należeć D. M. (2), o czym już wyżej wspomniano, jak i M. B. (1), co jasno wynika z opisu zarzucanego mu czynu w pkt VII części wstępnej zaskarżonego wyroku, uzupełnionego również przez Sąd Okręgowy w pkt 7 o dane D. M. (2). To, że prokurator nie zamieścił danych D. M. (2) w opisach zarzucanych oskarżonym B. i M. czynów, posługując się określeniem „ i inne osoby” nie oznacza, iż oskarżenia te dotyczą zupełnie różnych, niezwiązanych ze sobą zorganizowanych grup przestępczych, jak to stara się wykazać skarżący obrońca.

W tym miejscu obie wskazane wyżej apelacje w zakresie niżej przytoczonych zarzutów zostaną omówione łącznie, gdyż zarzuty te w obu apelacjach zostały w tożsamy sposób przytoczone, wręcz stanowiąc wzajemne ich kopie.

Mając na uwadze powyższe wstępne uwagi dotyczące zarówno samej oceny dowodów, w tym dowodu z pomówienia, jak i stosowania zasady z art. (...) § 1 k.p.k. za polemiczny uznać należy zarzut podniesiony w apelacji obrońcy (adw. M. S. (2)) zawarty w pkt 1d tiret pierwsze i tożsamy z nim zarzut podniesiony w apelacji obrońcy (adw. A. W. (2)) zawarty w pkt 1d tiret drugie. To, że obaj skarżący wyłapali w wyjaśnieniach M. B. (1) rozbieżności w zakresie podawanych ilości nabywanych i sprzedawanych środków odurzających, idących w kilkusetkilogramowe ilości nie oznacza z automatu, iż te pomawiające wiele osób, w tym oskarżonych w niniejszej sprawie wyjaśnienia M. B. (1) są co do zasady niewiarygodne. Powyżej, przed przystąpieniem do omawiania apelacji, zwrócono wyraźnie uwagę na istotę dowodu z pomówienia, jak i na same wyjaśnienia złożone w niniejszym postępowaniu przez M. B. (1), wskazując tam wyraźnie na zrozumiałe przyczyny, powodujące występowanie szeregu rozbieżności czy też niedomówień przy składaniu w długim okresie czasu jakże licznych wyjaśnień na temat jakże rozległej działalności narkotykowej, w którą, poza nim, było zaangażowanych wiele osób. Te występujące rozbieżności pomiędzy ilością nabytych przez M. B. (1) środków odurzających a środków sprzedanych przez niego nie mogą więc dziwić. Natomiast dopiero skrupulatna ocena wyjaśnień oskarżonego B. na tle konkretnego zarzutu dotyczącego konkretnego czynu, w którym wedle zarzutu aktu oskarżenia brał udział konkretny oskarżony, w kontekście innych dowodów zebranych w tym zakresie pozwoli na dokładną ocenę, czy to pomówienie ze strony M. B. (1) jest wiarygodne i czy pozwala ono na pewne przypisanie konkretnej oskarżonej osobie sprawstwa i winy w popełnieniu zarzucanego tej osobie czynu przestępczego. Poniżej więc, przy analizie konkretnych czynów Sąd Apelacyjny odniesie się do zarzutów dotyczących ustaleń Sądu I instancji.

Należy zauważyć, iż w zarzucie z pkt 1d tiret drugie adw. M. S. (2) odniósł się również do okoliczności „rozrabiania” z kreatyną czystej amfetaminy, co w tej sprawie nie jest kwestionowane a co wynika z wyjaśnień M. B. (1). Ta okoliczność jednak, mająca ostatecznie decydować o zwiększeniu ilości sprzedawanych przez M. B. (1) narkotyków (tu: amfetaminy) w żaden sposób nie przekłada się na zdyskredytowanie dowodu z pomówienia, jakim są wyjaśnienia M. B. (1). Należy raz jeszcze wyraźnie podkreślić, iż M. B. (1), mimo najszczerszych chęci, przy braku czynienia sobie na bieżąco notatek nie był w stanie (jak zresztą każdy przy prowadzeniu tak rozległej w czasie i przy udziale tak wielu osób działalności) zapamiętać, kiedy i w którym momencie rozrabiał amfetaminę i jakie ilości i komu sprzedawał tak „rozrobionego” narkotyku a jakie ilości i komu sprzedawał taki narkotyk w czystej postaci czy też „rozrobiony” z kreatyną w innych proporcjach. Z tych też powodów w tożsamy sposób należy odnieść się do zarzutów z punktów 1d tiret czwarte postawionych w obu apelacjach a odnoszących się do rozbieżności w zakresie nabywanych i sprzedawanych środków odurzających, jak i „rozrabiania” amfetaminy z kreatyną. Należy tylko dodać, iż nieuprawnione było odwoływanie się przez obu obrońców do ustaleń w tym zakresie, tj. co do zarzucanej i przyjętej ilości amfetaminy czy innych narkotyków w sprawie Sądu Okręgowego w P. o sygn. (...) (...), jak i poczynionych w tym zakresie uwag przez Sąd Apelacyjny w P. w sprawie o sygn. akt (...), gdyż ustalenia poczynione przez Sądy, zgodnie z art. (...) § 1 k.p.k. nie wiążą w niniejszej sprawie ani Sądu Okręgowego, ani Sądu Apelacyjnego. Notabene, również i w tej sprawie w pewnej części wyjaśnienia oskarżonego M. B. (1) okazały się przydatne i wiarygodne, by poczynić ustalenia faktyczne, stanowiące podstawę skazania innych oskarżonych, co też dotyczy innych postępowań, o czym już wyżej przed przystąpieniem do ustosunkowania się do poszczególnych apelacji powiedziano. Tym samym niezasadne jest twierdzenie skarżących, iż wyjaśnienia oskarżonego M. B. (1) należy w całości odrzucić, jako niewiarygodne. W tym kontekście nie ma znaczenia na dokonanie tej oceny, przez pryzmat poszczególnych czynów, notabene choćby nie związanych z obrotem kokainą, podnoszony przez obu skarżących fakt dotyczący zarzutu wyjazdu do W. świadka A. G. i innych po kokainę, który w świetle ustaleń w sprawie (...) (...) (...) Sądu Okręgowego w P. nie mógł mieć miejsca. Marginalnie należy wspomnieć, iż obaj apelujący nawet nie starali się wyjaśnić, co mieli na myśli, odwołując się do tej okoliczności, w tym apelujący adwokat A. W. (2) nie starał się wyjaśnić, jak ta okoliczność ma się do czynów przypisanych oskarżonym J. K. (2) i M. K. (2), zaś adwokat M. S. (2) nie wyjaśnił, jak ta okoliczność ma się do czynów, i których konkretnie, przypisanych oskarżonym M. M. (1), D. M. (2) i R. G. (1).

Również krytycznie w tożsamy sposób należy odnieść się do zarzucania w obu apelacjach dowolności w ocenie zeznań M. T. (2) i T. S., którzy w innych postępowaniach korzystali z instytucji tzw. „małego świadka koronnego”, co dotyczy zarzutów obu apelacji z punktów 1d tiret piąte a także tiret szóste (ten ostatni zarzut postawiony wprost w apelacji sporządzonej przez adwokata M. S. (2)) i z punktu 1c (ten zaś zarzut jest postawiony w apelacji sporządzonej przez adwokata A. W. (2)). Notabene, do tych zarzutów nawet trudno się ustosunkować, zwłaszcza pod kątem przypisanych oskarżonym J. K. (2) i M. K. (2) czynów, skoro obrońca tych oskarżonych na str. 7-8 apelacji, poza ogólnikowym wskazaniem na rozbieżności w relacjach tych świadków w niniejszej sprawie oraz w sprawach Prokuratury Okręgowej we W. o sygn. akt (...)/(...) oraz Sądu Okręgowego w K. o sygn. akt (...) (...)/(...) nie wskazał konkretnie na te rozbieżności, które w jego ocenie powinny zdyskredytować te dowody z pomówienia, poprzez ich uznanie za niewiarygodne. To samo zresztą dotyczy twierdzeń apelującego adwokata M. S. (2) na str. 8-9 apelacji, gdzie także apelujący nie wskazał na te konkretne rozbieżności w tych zeznaniach (wyjaśnieniach) czy taką ich treść, która nie pozwalała na oparcie na ich podstawie ustaleń faktycznych, niekorzystnych dla oskarżonych D. M. (2) i R. G. (1). Obaj obrońcy przy tym zwracają uwagę na sposób przesłuchania M. T. (2), który niezgodnie z prawem odmówił złożenia wyjaśnień (zeznań) w stosunku do M. M. (1).

Należy jednak zauważyć, iż apelujący nie mogą wysuwać pretensji pod adresem orzekającego w niniejszej sprawie Sądu Okręgowego, iż dopuścił do sytuacji, gdzie M. T. (2), jako osoba odpowiadająca w innym procesie w warunkach art. 60 § 3 k.k. co do M. M. (1) odmówił złożenia wyjaśnień. M. T. (2) taką postawę przyjął podczas przesłuchania przed prokuratorem w dniu (...).(...).(...) r., kiedy to wyjaśniając na temat wielu osób zaangażowanych w proceder narkotykowy podał, iż na temat (...) (czyli M. M. (1) – przyp. SA) nic nie powie, bo łączą ich bliskie kontakty towarzyskie (k. 1945-1948).

M. T. (2), będąc słuchanym w dniu (...).(...).(...) r. przez funkcjonariusza CBŚ podtrzymał powyższe wyjaśnienia (k. 1949-1957), rozpoznał ze zdjęć M. M. (1), jak i jego brata D. M. (1), których poznał przez M. W. (1), ale i podczas tego przesłuchania zadeklarował, iż, cyt.: „ na ich temat nie chcę składać wyjaśnień ze względów osobistych” (k. 1951). Taką samą postawę przyjął podczas przesłuchania w charakterze świadka przez funkcjonariusza CBŚ w dniu (...).(...).(...) r., gdyż odmówił złożenia zeznań na temat braci M. (k. 1975). Natomiast składając zeznania na rozprawie w dniu (...).(...).(...) r., a więc, gdy nie występował w roli „małego świadka koronnego” przyznał, iż znał m.in. M. M. (1), przecząc jednak, by z nim prowadził transakcje narkotykowe oraz by bracia M. byli związani z obrotem narkotykami, przyznając jednocześnie, iż jego błędem było mówienie, iż nie będzie składał wyjaśnień o M. M. (1), gdyż to jego kolega, skoro powinien o nim mówić tak jak na rozprawie, tj. że M. nie miał żadnych kontaktów z narkotykami (k. 5147-5152). Taka postawa świadka M. T. (2) jednak, wbrew intencjom skarżących nie pozwala na zdyskredytowanie w całości składanych przez niego depozycji procesowych poprzez ich uznanie jako niewiarygodnych. Natomiast taka postawa względem osoby M. M. (1) powinna dać Sądowi orzekającemu w tej sprawie asumpt do oceny, czy zeznania te odnoszące się do osoby oskarżonego M. M. (1) są wiarygodne, czy też nie, która to okoliczność winna być wyjaśniona przy ustosunkowaniu się do konkretnych zarzutów stawianych aktem oskarżenia.

Dodać przy tym trzeba, iż w realiach niniejszego postępowania szczegółowsze odnoszenie się do tych zarzutów, a zwłaszcza zeznań (wyjaśnień) składanych przez M. T. (2) i T. S. jest zbędne, gdyż, jak to trafnie ujął skarżący obrońca oskarżonego M. – adw. M. S. (2) te zeznania mają znaczenie przy ocenie zarzuconych M. M. (1) czynów w zakresie obrotu środkami odurzającymi, co dotyczy przestępstwa ciągłego zarzucanego mu w pkt XVIII a przypisanego w pkt (...), co do którego Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Te więc okoliczności, wynikające z omawianych tu zarzutów będzie musiał wziąć pod uwagę Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy. To samo zresztą należy odnieść do twierdzeń podnoszonych przez obrońcę oskarżonego M. M. (1) – adwokata A. T. (1) na str. (...) uzasadnienia apelacji, gdzie odwoływał się do postaw świadków, zwłaszcza M. T. (2), którzy w innych postępowaniach korzystali z instytucji określonej w art. 60 § 3 k.k.

Wyżej wspomniano o „rozrabianiu” przez M. B. (1) amfetaminy z kreatyną. Okoliczność tego mieszania nie jest w tej sprawie kwestionowana. Zresztą w tym zakresie Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, przyjmując, iż w „magazynach” (mieszkaniach, piwnicy) położonych na terenie P. przechowywano i przygotowywano narkotyki, m.in., cyt.: „ amfetaminę mieszając ją z kreatyną kupowaną m.in. w P. przy ul. (...), w sklepie z suplementami diety dla kulturystów i sportowców. Amfetamina była mieszana w różnych proporcjach – zależnie od jej jakości i potrzeb odbiorcy” (sekcja 1 formularza uzasadnienia na str. 55). Te okoliczności wynikają przy tym z wyjaśnień oskarżonego M. B. (1), do których odwołuje się Sąd I instancji przy ich ocenie w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 124-125 a które znajdują się na k. 59-62 teczki personalnej nr (...). O tym mieszaniu amfetaminy z kreatyną, z uwagi na dobrą jakość narkotyku, oskarżony B. wyjaśnia również na k. 65 t.p. nr (...).

Nie ulega przy tym wątpliwości, iż nie da się dokładnie ustalić kto i kiedy nabył określoną amfetaminę zmieszaną z kreatyną i w jakiej proporcji. Powyższe nie oznacza jednak, że przedmiotem tych transakcji, mimo miksu amfetaminy i kreatyny nie była nadal amfetamina a więc substancja psychotropowa. Należy za Sądem Apelacyjnym w G. podnieść wyraźnie, iż faktem powszechnie znanym jest, że narkotyki mogą przedstawiać różną jakość i to z różnych powodów, co nie oznacza, iż przedmiotem obrotu jest tylko czysta substancja narkotykowa. W orzecznictwie trafnie przyjmuje się, że dla przypisania odpowiedzialności za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie jest konieczne dokładne ustalenie, ile substancji aktywnej (zabronionej) znajduje się w tabletkach i proszku. Chociaż substancje psychotropowe będące przedmiotem nielegalnego obrotu lub posiadania z reguły nie są czystym narkotykiem z uwagi na mogące się pojawić w procesie produkcji zanieczyszczenia albo celowe dodawanie zwiększających masę tzw. wypełniaczy, to w toku postępowania w celu wydania prawidłowego orzeczenia nie zachodzi konieczność oddzielenia (w zależności od procentowej jakości narkotyku) innych substancji. W konsekwencji w sytuacji, gdy substancje narkotyczne nie zostały zatrzymane, nie jest też konieczne ustalenie w opisie czynu ich wagi netto (patrz: wyrok SA Gdańsk z dnia (...).(...).(...) r., II AKa 364/16, (...)-197 a także postanowienie SN z dnia 16 lipca (...) r., III KK 208/(...), LEX nr 1495843). Tym samym należy pamiętać, iż środki odurzające czy substancje psychotropowe, będące przedmiotem czarnorynkowego obrotu, z różnych powodów, czy to z uwagi na uwarunkowania technologiczne związane z ich produkcją, co sprawia, że występują w niej różnego rodzaju zanieczyszczenia, czy też poprzez praktykę dodawania tzw. wypełniaczy w celu zwiększenia ich masy i zwielokrotnienia zysków, przedstawiają zróżnicowaną jakość, co nie oznacza, że przedmiotem nielegalnego obrotu nie jest całość tej substancji, jako substancji narkotykowej (tak przekonywująco SN w postanowieniu z dnia 5 (...) (...) r., III KK 261/(...), LEX nr 2408302).

Taka sytuacja zachodzi w niniejszym postępowaniu, gdyż brak jest możliwości dysponowania narkotykami (zarówno w czystej postaci, jak i po ich zmieszaniu), będącymi przedmiotem przypisanych oskarżonym przestępstw. Jednak w świetle tego, co wyżej powiedziano, środki te (substancje) nie tracą poprzez to zmieszanie z kreatyną swoich właściwości narkotycznych, tym bardziej przecież, iż były one przedmiotem obrotu jako przedmiot nadający się do odurzenia innych osób (ostatecznie konsumentów). W innej zresztą sytuacji, mając na uwadze pozycję na rynku narkotykowym taka sprzedaż narkotyków po ich zmieszaniu nie miałaby żadnego sensu, jeżeli nie miałaby przynosić dla zażywającego je żadnego efektu odurzającego. W tych zaś okolicznościach sprawy, z uwagi na to „rozrabianie” amfetaminy i jej sprzedaż nadal handlujący nią, jak i jej zażywający, mieli do czynienia z dokładnie taką, jak sprzedana ilością narkotyku w postaci amfetaminy a tym samym nie można tu zasadnie podnosić, iż z tego powodu doszło do naruszenia przepisu art. 5 § 2 k.p.k. Tym samym nieuzasadnione są zarzuty podnoszone w apelacji adw. M. S. (2) w pkt 1c i apelacji adw. A. W. (2) w pkt 1b.

Skoro zaś nie można tu podnosić zasadnie, by to „rozrabianie” narkotyków celem ich dalszej sprzedaży miało wpływ na ustalenia faktyczne w zakresie rozumienia tego, co w rzeczywistości było przedmiotem obrotu a inaczej mówiąc, czy była to amfetamina, będąca substancją psychotropową i czy każda porcja takiego proszku stanowiła porcję amfetaminy, to Sąd I instancji nie miał żadnych podstaw, by z urzędu zasięgać opinii (i to czysto teoretycznej, bez możliwości fizycznego zbadania „rozrobionego” narkotyku) biegłego z dziedziny chemii na okoliczność wpływu „rozrabiania” amfetaminy z kreatyną, właściwości amfetaminy po „rozrobieniu”, zmiany w zakresie faktycznej możliwości odurzenia jednej osoby amfetaminą rozrobioną z kreatyną itd., co miałoby być niezbędne dla ustalenia faktycznej ilości środków odurzających będących przedmiotem obrotu. To zaś oznacza bezpodstawność zarzutów podniesionych w obu apelacjach w punktach 1d tiret trzecie. Dodać przy tym należy, iż w obrocie narkotykami (tak samo przecież jak i lekami, które zawierają różne wypełniacze) nie chodzi o sprzedaż czystej substancji czynnej a więc nie chodzi o sprzedaż porcji w postaci czystego narkotyku, ale chodzi o sprzedaż porcji handlowej, zawierającej w swoim składzie taki narkotyk.

III. ZORGANIZOWANA GRUPA PRZESTĘPCZA

Niniejsze rozważania dotyczą przestępstw przypisanych oskarżonemu M. M. (1) w punktach 16 i (...), M. K. (2) w pkt 43, D. M. (2) w pkt 49 a także M. B. (1) w pkt 1 i 7.

Przed przystąpieniem do omówienia poszczególnych czynów należy zawrzeć kilka uwag na temat pojęcia „zorganizowana grupa przestępcza” w rozumieniu art. 258 § 1 k.k.

Należy zwrócić uwagę na to, że nie każda grupa ludzi ze sobą w jakiś sposób powiązanych, choćby z uwagi na więzi towarzyskie czy rodzinne, a nawet nie każdy zespół współsprawców popełniających przestępstwo, choćby mieli precyzyjnie podzielone role, skoordynowane działania itd., są "zorganizowaną grupą" z art. 258 § 1 k.k., ale te tylko co najmniej trzyosobowe zespoły ludzkie, w których istnieje jakaś struktura wewnętrzna o pewnym stopniu trwałości oraz widoczne przywództwo (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 5 (...) (...) r., II AKa 181/(...), KZS (...)/3/34). Nie trzeba przy tym nikogo przekonywać, że skazanie za udział w zorganizowanej grupie przestępczej wymaga ustalenia, że taka grupa w ogóle istniała, co jest warunkiem koniecznym do przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. Przy czym nie można wyciągać jednoznacznego wniosku o istnieniu takiej grupy tylko na tej podstawie, iż kilka osób w sposób zorganizowany popełniło przestępstwo bądź przestępstwa. Dla skutecznego dokonania bowiem przestępstwa w ramach tzw. współsprawstwa, zwłaszcza przez wiele osób niezbędne jest ustalenie konkretnego planu działania, przypisanie poszczególnym osobom konkretnych ról w trakcie dokonywania przestępstwa a także koordynowanie popełnienia takiego czynu przez jedną bądź kilka osób. Należy bowiem pamiętać, że to nie sposób popełnienia określonego przestępstwa pozwala na przyjęcie, że zostało ono popełnione w grupie przestępczej, bowiem taka zorganizowana grupa przestępcza, by być grupą w rozumieniu art. 258 § 1 k.k. musi się cechować „zorganizowaniem”, czyli istnieniem między członkami grupy nawet niewysokiego, ale jednak wyraźnego stopnia powiązań organizacyjnych (por. wyrok Sądu Apel. w W. z dnia (...) lipca (...) r., II AKa 167/(...), LEX nr 1381567).

Trzeba też zaznaczyć, iż samo współdziałanie oskarżonych z osobami, których działania się skoordynowane i którzy przynależą do zorganizowanej grupy przestępczej nie jest jeszcze wystarczające do przyjęcia, że oskarżeni ci mieli świadomość, że uczestniczą w takiej grupie przestępczej, jak nie jest również wystarczające do logicznego wnioskowania, iż oskarżeni ci akceptowali również cele tej grupy i co najmniej godzili się na udział w niej (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 3 (...) (...) r., II AKa 192/(...), LEX nr 1602929).

Jakkolwiek dla odpowiedzialności z art. 258 § 1 k.k., nie jest konieczna wiedza sprawcy o szczegółach organizacji grupy, zaś znamiona przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej wypełnia samo przystąpienie do niej i pozostawanie w jej strukturach z gotowością do popełniania przestępstw (lub przestępstwa), dla których ta grupa została stworzona, to przecież należy pamiętać, że przestępstwo to, jak wyżej wskazano, może być popełnione tylko umyślnie i przy świadomości sprawcy, że do takiej grupy należy, chociażby ta przynależność była krótkotrwała. Nie ulega też wątpliwości, że nawet współdziałanie kilku osób w popełnieniu przestępstwa nie decyduje samo w sobie o istnieniu przesłanek uzasadniających przypisanie im udziału w grupie przestępczej. N. jest wykazanie, że w realiach procesowych konkretnej sprawy i przy uwzględnieniu wszystkich dowodów, rzeczywiście występują wystarczające przesłanki pozwalające na przypisanie sprawcy tego rodzaju przestępstwa. Należy więc wykazać w sposób nie budzący wątpliwości, że dana osoba miała świadomość istnienia zorganizowanej grupy przestępczej oraz zamiar działania w jej ramach (por. wyrok SN z dnia (...) (...) (...) r., III KK 443/(...), LEX nr 1458680; wyroki Sądów Apelacyjnych: w K. z dnia (...) (...) r., II AKa 72/(...), KZS (...), Nr 7-8, poz. 84 i w B. z dnia (...) (...) (...) r., II AKa 263/(...), Lex nr 1293575).

Trzeba wreszcie nadmienić, iż jakikolwiek kontakt o charakterze przestępczym (krótko- czy długotrwały) osoby czy osób spoza struktur grupy przestępczej z jej członkami, nie może automatycznie przesądzać o jej przynależności do tej grupy, lecz musi być oceniany wnikliwie na gruncie realiów procesowych danej sprawy (por. wyrok SN z dnia (...) (...) r., V KK 405/(...), Lex nr 1314496).

Przypisanie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej wymaga ustalenia czy sprawca był członkiem grupy, akceptował przestępcze cele takiej grupy, czy też jedynie z taką grupą współdziałał (por. wyrok Sądu Apel. w K. z dnia (...) (...) (...) r., II AKa 220/(...), KZS (...), nr (...), poz. 39).

Sąd I instancji zwraca uwagę na powyższe rozumienie zorganizowanej grupy przestępczej, co wprost wynika z treści uzasadnienia na stronach 727-730, gdzie znajduje się wiele odwołań do jednolitego w tej mierze orzecznictwa sądów apelacyjnych i Sądu Najwyższego (sekcja 3 uzasadnienia formularzowego na str. 209-212).

A. Przestępstwo przypisane w pkt 16 – oskarżony M. M. (1)

Przestępstwo przypisane w pkt 1 – oskarżony M. B. (1)

Sąd Okręgowy we wskazanych wyżej punktach przypisał oskarżonym M. M. (1) i M. B. (1) utworzenie około (...) (...) r. w P. zorganizowanej grupy przestępczej, działając przy tym także wspólnie i w porozumieniu z D. M. (1) i M. W. (1), która to grupa działała do (...) (...) (...) r. w P., na terenie kraju, jak i państw U. a której celem był przewóz znacznych ilości środków odurzających do I. i wewnątrzwspólnotowa dostawa substancji psychotropowych a w skład tej grupy ponadto mieli wchodzić: M. W. (2), D. G. (1) i inne ustalone osoby, tj. popełnienie przestępstwa z art. 258 § 3 k.k.

Sąd I instancji w sekcji 3 formularza uzasadnienia na str. 212-214 wskazał na ustalenia, mające przemawiać za utworzeniem tej grupy w czerwcu (...) r. na tzw. spotkaniu założycielskim przez M. B. (1) i M. M. (1) z jednej strony i przez M. W. (1) i D. M. (1) z drugiej strony, której celem miał być przewóz narkotyków z H. do I. i wewnątrzwspólnotowy nimi obrót, jak i wspólne działanie przy realizacji tych przemytów, wskazując też na inne działania oskarżonych, jak i współpracujących z nimi T. Ł. i M. B. (3) a także M. W. (2) i D. G. (1) a także T. F., którzy także znali źródła nabycia narkotyków w H., jak i ich zbycia w I..

Jednak, aby uznać, czy te ustalenia co do istnienia zorganizowanej grupy w rozumieniu wyżej wskazanym są prawidłowe, należy zwrócić uwagę na dowody, które na istnienie tej grupy a tym samym i na udział w niej w/w oskarżonych jednoznacznie przesądzają.

Sąd I instancji, ustalając w ogóle istnienie tej grupy, jak i jej skład osobowy i sposób funkcjonowania w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 37-39 wskazał na takie dowody, jak wyjaśnienia M. B. (1), zeznania T. Ł. (obecnie B.), D. W. (2), R. S. (2), S. G., przy czym dowody te także miały dotyczyć również samych przemytów tych narkotyków do I. czy P. a więc także czynów przypisanych oskarżonemu M. M. (1) w punktach (...), (...) i (...).

Te okoliczności dotyczące istnienia grupy mają więc wynikać z wyjaśnień M. B. (1) (sekcja 2 uzasadnienia na str. 105-111) i zeznań M. W. (1) (sekcja 2 uzasadnienia na str. 158), ale już z zeznań D. G. (1) (sekcja 2 uzasadnienia na str. 155-156), zeznań D. W. (2) (sekcja 2 uzasadnienia na str. 156-157), zeznań S. G. (sekcja 2 uzasadnienia na str. 157), zeznań T. Ł. (sekcja 2 uzasadnienia na str. 157-158) mają, zgodnie ze wskazaniem Sądu I instancji wynikać okoliczności dotyczące samych przemytów narkotyków przypisanych oskarżonemu M. M. (1) w pkt (...) (XII).

Sąd I instancji także do jednego mianownika sprowadził zeznania W. M., M. W. (2), A. L., L. W., R. M. (1) i R. I., zbiorczo wskazując, iż dowody te dotyczą w przypadku M. K. (3) czynów przypisanych w punktach 16 (XI), (...) (XII) a także (...) (XVI) i (...) (XVII), które to czyny już nie dotyczą omawianej tu grupy przestępczej, jak i przemytów narkotyków do I. czy z H. do P. (sekcja 2 uzasadnienia na str. 159-167), co, wbrew twierdzeniom Sądu Okręgowego wcale nie zwiększa przejrzystości tej części uzasadnienia. Tymczasem depozycje procesowe tych osób w żadnym stopniu nie dotyczą istnienia i funkcjonowania omawianej tu zorganizowanej grupy przestępczej.

Jak to podnosił Sąd I instancji, kluczowym dowodem dla dokonania wszelkich ustaleń faktycznych w tej sprawie są wyjaśnienia M. B. (1). Koncentrując się wyłącznie na założeniu przez obu oskarżonych i funkcjonowaniu omawianej tu zorganizowanej grupy przestępczej (a nie na samych przemytach narkotyków z udziałem różnych osób) należy wskazać, wbrew sugestiom Sądu I instancji, iż dowody te już wcale na przynależność do takiej grupy zarówno M. M. (1), jak i M. B. (1) nie wskazują.

M. B. (1) na rozprawie w dniu (...).(...).(...) r., przyznając się do wszystkich stawianych mu zarzutów (k. 4234) przyznał się również wprost do brania udziału w grupie przestępczej w skład której wchodził on, M. M. (1) ps. (...), M. W. (1), D. M. (1), celem tej grupy był przemyt narkotyków z H. do I. i to w tym celu ta grupa została założona. Było też dwóch kurierów, czyli Ł. i B., przemytów było 4 albo 5, zaś ta grupa została założona po rozmowie M. M. (1) i M. W. (1), który też jemu zaproponował udział w grupie, gdyż już wtedy działał z M. M. (1) (k. 4235). Z wyjaśnień tych wynika, iż podział „grupy” polegał na tym, że on i M. M. (1) działali razem i mieli wyłożyć pieniądze na zakup samochodów i załatwić kurierów, zaś z drugiej strony M. W. (1) i D. M. (1) mieli zbyt na te narkotyki. Gdy we czwórkę spotkali się w P. przy ul. (...), to wtedy ustalili szczegóły dot. organizacji przemytu. Wówczas więc ustalili, że on z M. M. (1) załatwią kuriera, którym był Ł., mieli też zorganizować samochody oraz skrytki na potrzeby przemytu, w związku z czym kupili samochód S. (...), który nabyli po rozmowie ze Z. T., zaś wiedząc, że przeróbkami pojazdów dla świata przestępczego zajmuje się D. W. (2) zaprowadził samochód do niego, by zrobił taką skrytkę. Potem zarejestrowali samochód na T. Ł. i M. W. (2) a później jeszcze jako kurier dołączył do nich M. B. (3) (k. 4235).

Mając już na uwadze te wyjaśnienia trudno uznać, by faktycznie ta struktura osobowa, o której powiedział M. B. (1) faktycznie stanowiła zorganizowaną grupę przestępczą, rozumianą w świetle znamion czynu z art. 258 § 1 k.k. Z wyjaśnień tych wynika bowiem nawiązanie współpracy czterech osób: dwóch, tj. M. B. (1) i M. K. (3), stanowiących swoistą „spółkę” dwóch osób, zajmujących się przestępczością narkotykową, mających szerokie kontakty w świecie ludzi, uprawiających biznes narkotykowy (o tej swoistej „spółce” będzie mowa niżej) oraz dwóch osób, tj. M. W. (1) i D. M. (1), którzy znając wyżej wymienionych (D. M. (1) to brat M. M. (1)) i wiedząc, w jakim świecie się obracają, w tym dysponują szerokimi możliwościami w załatwieniu ludzi, pojazdów i dysponowali gotówką zaproponowali im współpracę we wspólnym przedsięwzięciu, gdyż sami dla odmiany posiadali możliwości zbytu narkotyków w I.. Przy czym od razu należy zaznaczyć, iż te osoby działały tu na równych prawach, były względem siebie równorzędne, nikt nikomu nie przewodził, nie wydawał poleceń, osoby te nie były sobie w żaden sposób podporządkowane w sposób hierarchiczny. Jak bowiem wynika z dalszych wyjaśnień M. B. (1), pieniędzmi zarobionymi na przemycie podzielili się równo. Oskarżony B., wyjaśniając na temat tych przemytów do I. i udziału w każdym z tych przemytów w charakterze kurierów różnych osób (T. Ł. sam, T. Ł. ze swoją dziewczyną D. G. (1), M. B. (3)), czy też udziału w jednym z nich T. F., jako tego, który organizował zakup marihuany na miejscu w H., też podniósł, iż w ramach tej działalności, ale już przecież poza uzgodnieniami z W. i D. M. (1) dotyczącymi organizacji przemytów do I., na ich (M. B. (5) i M. M. (1)) zlecenie M. B. (3), nabywając w H. u tego samego źródła kryształy (...) przewiózł je dla nich do P., które później przekazali we dwóch R. S. (2) z grupy (...) celem wyprodukowania z nich tabletek ekstazy. Nadto w wyjaśnieniach tych M. B. (1) także podał, iż sprzedali za pośrednictwem M. B. (3) marihuanę w H. (k. 4236-4237). Te wyjaśnienia więc przekonują, iż prowadząc w tym samym czasie współpracę z M. W. (1) i D. M. (1) oskarżeni B. i M. M. (1), jako wspólnicy, działając już wyłącznie na własny użytek, ale przy wykorzystaniu tych samych osób i samochodów także przemycali narkotyki z P. do H. czy też z H. do P. i to nie tylko marihuanę. Bez wątpienia te okoliczności świadczą o samodzielności podejmowanych przez obu oskarżonych działań, co tylko utwierdza w przekonaniu, iż w ich relacjach z W. i D. M. (1) nie było żadnego podporządkowania i ta współpraca była w pełni dobrowolna z możliwością w każdej chwili zrezygnowania z niej. Ta ostatnia zresztą okoliczność wynika z faktu, iż o drugim przemycie do I. postanowili dopiero po wykonaniu pierwszego przemytu.

Jak już wspomniano wyżej, M. B. (1) zawiązał z M. M. (1) swoistą „spółkę” dwóch osób, w ramach której zarabiał stałą „pensję”, zaś reszta zarobionych środków pieniężnych z ich wspólnej działalności była przeznaczana w inwestycje służące temu wspólnemu interesowi bądź w dalsze przemyty narkotyków (k. 4240), o której to „spółce” zeznawał od początku, w tym na k. (...) t.p. nr (...) i potwierdzając takie działanie w ramach „spółki” na rozprawie, w tym na k. 4391. Przy czym, jak to zaznaczył M. B. (1) jego „spółka” z M. M. (1) polegała na obrocie narkotykami a więc współpracowali oni z większymi czy mniejszymi odbiorcami i dostawcami narkotyków, posiadając zresztą własne „magazyny”, w których te narkotyki przechowywali, o czym też wyjaśnił na k. 4264, k. 51 t.p. nr (...), w tym współpracowali z różnymi osobami w P. czy K. należącymi do zorganizowanych grup przestępczych (k. 4240-4242), co również znajduje potwierdzenie w składanych przez oskarżonego B. wyjaśnieniach od samego początku, poczynając od wyjaśnień złożonych na k. 21-26 t.p. nr (...).

Mając na uwadze te wyjaśnienia należy jednoznacznie stwierdzić, iż w tym biznesie narkotykowym M. B. (1) i M. M. (1), jako „spółka” dwóch osób (a więc nie grupa przestępcza – przypis SA) współpracowali z innymi osobami czy też grupami przestępczymi, która to współpraca była na zasadzie wzajemności i dobrowolności, bez żadnego przymusu i jakichkolwiek sankcji, co wynika z wyjaśnień M. B. (1) na k. 4243. Te wyjaśnienia więc w rzeczywistości przeczą jego własnemu wcześniejszemu twierdzeniu o braniu udziału w grupie przestępczej, przy czym „grupa przestępcza” nie oznacza jeszcze pojęcia „zorganizowana grupa przestępcza”. Zresztą oskarżony w pierwszych wyjaśnieniach z dnia (...) (...) r. na istnienie takiej grupy w ogóle nie wskazuje, mówiąc, w jakim składzie osobowym wykonywane były te przemyty, co świadczy o działaniu tych osób w ramach współsprawstwa (k. (...)).

Jak już wspomniano wyżej, obaj oskarżeni w ramach własnej „spółki” obracali różnymi narkotykami, zaopatrując w nie wiele osób, w tym działające w ramach różnych zorganizowanych grup przestępczych. Z wyjaśnień oskarżonego złożonych w dniu (...).(...).(...) r., gdzie podawał okoliczności nawiązania „współpracy” z M. W. (1) i D. M. (1) dotyczącej przemytów do I. wynika, iż W. z D. M. (1), podczas spotkania w lokalu T. w P. zaproponowali im (jemu i M. M. (1)) zbyt na marihuanę w L. w I., gdzie wspólnie postanowili wejść w ten interes, gdzie ustalili warunki tej współpracy w sposób, jak wyżej w toku rozprawy (k. 47-51 t.p. nr (...)). Jak wynika z tych wyjaśnień, większość działań zmierzających do przewiezienia narkotyków podejmowali oni, czyli on w uzgodnieniu z M. M. (1), wykorzystując do pomocy w nabyciu samochodów, zrobieniu w nich skrytek czy w fizycznym przewiezieniu narkotyków swoje kontakty w świecie przestępczym, przy czym w przypadku jednego z przemytów to D. G. (1) wyraziła chęć pojechania do I. razem z ówczesnym jej partnerem, czyli T. Ł.. Te wyjaśnienia zaś przekonują, iż całość tego przedsięwzięcia związanego z przemytami narkotyków do I. polegała na bardzo dobrze zorganizowanym współsprawstwie. Nie może być tu żadnej mowy o jakimś członkostwie w grupie przestępczej, czy o stałym funkcjonowaniu takiego tworu. Trzeba bowiem też zauważyć, iż te przemyty marihuany były organizowane w dość znacznych okresach czasu: w (...) (...) r., w (...) (...) r., w (...) (...) r. i w (...) (...) r. Nie jest więc tak, że od (...) (...) r. do (...) (...) r. ta grupa miała przez cały czas funkcjonować, gdyż przecież przez cały ten czas oskarżeni B. i M. M. (1), jako „spółka”, nabywali narkotyki i zaopatrywali w nie szereg podmiotów a przy okazji tej ich wspólnej, w ramach „spółki” działalności, współpracowali z M. W. (1), D. M. (1) i innymi osobami przy przemycie marihuany z H. do I., przy okazji też wyłącznie już dla własnej korzyści i osób im pomagających przemycając narkotyki do H. czy wreszcie z H. do P., o czym już wyżej wspominano. To zaś właśnie dowodzi, iż oskarżeni ci nie tworzyli z M. W. (1) i D. M. (1) i innymi osobami jakiegoś odrębnego tworu, będącego zorganizowaną grupą przestępczą w rozumieniu art. 258 § 1 k.k.

O zasadności powyższego rozumowania świadczą kolejne wyjaśnienia oskarżonego M. B. (1) złożone w dniu (...).(...).(...) r. (k. 325-326 t.p. nr (...)), potwierdzone na rozprawie w dniu (...) r. (k. 4349). Oskarżony bowiem jasno i przekonywująco podał, iż w żaden z nich przy tym interesie nie miał kierowniczej roli i wszystkie decyzje podejmowali wspólnie a przy okazji tych wspólnie zorganizowanych przemytów do I. oni, tj. M. B. (1) i M. M. (1) załatwiali interesy dla siebie, jak choćby ten przemyt (...) z H. do P..

Na zasadność takiego rozumowania wskazują też zeznania niżej wymienionych świadków.

M. W. (1) , jako podejrzany, jedynie w wyjaśnieniach na k. 2220-2223 przyznał się do udziału w tych przemytach, tyle że pośrednio, poprzez skontaktowanie osób, tj. jego kolegi z I. z M. B. (1), podnosząc, iż przemyt był organizowany przez B. a także poprzez wykonywanie innych czynności, jak zakup biletu na prom dla osoby o nazwisku Ł. czy też swoją obecność w I. przy dostarczeniu marihuany. Jednak w tych wyjaśnieniach M. W. (1) zaprzeczył, by brał udział w grupie przestępczej. Tymi wyjaśnieniami M. W. (1) więc potwierdził częściowo wyjaśnienia M. B. (1), w tym dotyczące funkcjonowania ich wszystkich przy organizowaniu przemytów na zasadzie współsprawstwa.

S. G. przyznał, iż znał M. B. (1) i to dla niego załatwił blacharza do wykonania skrytek w samochodach, jak i samochód marki F. (...) na jego prośbę. Abstrahując od wiedzy tego świadka co do przeznaczenia tych skrytek: czy do przewożenia papierosów, jak twierdzi, czy do przewożenia narkotyków, o czym, jak twierdzi nie wiedział (k. 1641), S. G. zaprzeczył, by należał do grupy przestępczej zajmującej się przemytami narkotyków do I.. Wyjaśnienia te, jak i pozostałe świadka na k. 1626-1627, 1628-1641, 1648-1649, 1650-1652 i 4996-4999 w ogóle nie potwierdzają, by istniała taka zorganizowana grupa przestępcza.

T. Ł. (obecnie B.) w swoich wyjaśnieniach, jako podejrzany, podczas przesłuchania w dniu (...).(...).(...) r. poza przyznaniem się do udziału w przemytach, przyznał się również do zarzucanego mu czynu udziału w tej zorganizowanej grupie przestępczej (k. 1764-1768 teczki – materiały F. tłumaczenie).

Jednak z wyjaśnień tych wynika, że z uwagi na duże kłopoty finansowe po namowie ze strony M. W. (2), który handlował narkotykami, nabywanymi od (...) (M. B. (1) – przyp. SA) i (...) (M. M. (1) – przyp. SA) i zaproponowaniu mu zarobienia większych pieniędzy na przemycie marihuany do I., zgodził się na tę propozycję, spotkał się ze (...), który mu zaproponował za kurs około 3-3,5 tys. zł i po umówieniu się z nim miał czekać, aż się on odezwie. M. W. (2) wyjaśnił, jak przebiegały te wyjazdy do I. po dostarczeniu mu przez (...) samochodu i telefonu na kartę, na który (...) miał się z nim kontaktować. Świadek podał, iż na dwa przewozy narkotyków z H. do I. pojechał razem z D. G. (1) a potem jeszcze jeździł M. B. (3), którego mu przedstawił (...). Co istotne, T. Ł. również podał, iż po czwartym przemycie, jak wrócił do C., gdzie był M. B. (3), to dostali telefon od (...), że, cyt.: „ trzeba jechać do M. i odebrać (...). Jednak Ł. na to się nie zgodził i wrócił do kraju a na ten kurs pojechał M. B. (3). Powyższe znajduje też odbicie w wyjaśnieniach złożonych na k. 1771-1772 teczki – materiały F. tłumaczenie.

Te wyjaśnienia świadka pokazują z jednej strony, że współpracował z M. B. (1) w związku z dokonywanymi przemytami marihuany, otrzymując od niego niezbędne ku temu „przedmioty” (samochód, telefon) i zapłatę za kurs, ale jednocześnie pokazują, iż T. Ł., jak mu nie pasowało, to odmówił wykonania innego przemytu, co dodatkowo umocnić powinno w przekonaniu, iż w tej współpracy panowała pełna dobrowolność i nie było żadnego przymuszania do wykonywania poleceń, co charakteryzuje działalność w strukturach zorganizowanej grupy przestępczej.

D. G. (1) (obecnie M.) znów w wyjaśnieniach składanych w charakterze podejrzanej w dniu (...).(...).(...) r. podała, iż wiedziała, że jej partner T. Ł. przemycał marihuanę i po prostu chciała latem (...) r. z nim pojechać i pojechali do H., gdzie spotkali się ze (...) (błędnie zapisano (...) – przypis SA). T. Ł. mówił, że to dla niego „pracuje” i dalej świadek wyjaśniła na temat swojego wyjazdu z T. Ł. do I.. Świadek też podała, iż w związku z tymi wyjazdami widziała też (...) (M. M. (1) – przyp. SA), który w komisie załatwił samochód dla T. Ł.. Nadto świadek przyznała, iż w jednym przypadku, wracając do P. dostali telefon od (...) lub (...), że jest jeszcze jeden kurs, ale ona się na ten kurs już nie zgodziła, zaś T. Ł. tak i załatwił jej transport do P. a sam ponownie pojechał prawdopodobnie do I. (k. 736-740 ). Świadek potwierdziła te depozycje procesowe podczas przesłuchań na k. 748-750 i 5029, przy czym nie przyznała się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej.

Zeznania (wyjaśnienia) te należy ocenić w tożsamy sposób, jak wyjaśnienia T. Ł.. Należy nadmienić, iż również D. G. (1) nie została zobligowana do wyjazdu celem przewiezienia narkotyków do I., zrobiła to z własnej woli, praktycznie towarzysząc swojemu ówczesnemu partnerowi i mogła sama z siebie zrezygnować z dalszych wyjazdów, mimo prośby M. B. (1) lub M. M. (1), by wraz z Ł. wykonali jeszcze jeden kurs.

D. W. (2) przyznał, iż na zlecenie M. B. (1) dokonał wymiany zderzaka w samochodzie a nadto na jego prośbę wykonał skrytkę w tym samochodzie, domyślając się, że ma ona służyć do przewozu narkotyków (k. 829-832, 833-836, 852-854, 4471-4472). Zeznania (wyjaśnienia) te potwierdzają fakt wykonania skrytki w samochodzie na prośbę B., ale już nie potwierdzają, by istniała omawiana tu zorganizowana grupa przestępcza a tym bardziej, by ktokolwiek, w tym sam świadek działał w strukturach takiej grupy.

Należy też zauważyć, iż Sąd Okręgowy w swoich ustaleniach faktycznych dokonanych na podstawie przede wszystkim w/w wiarygodnych wyjaśnień oskarżonego M. B. (1) – wiarygodnych, gdyż nie tylko są one konsekwentne, ale i nie są odosobnione, bo co do omawianych tu okoliczności znajdują one w pełni odzwierciedlenie w zeznaniach (wyjaśnieniach) omówionych wyżej świadków, także przyjmuje, iż M. B. (1) i M. M. (1) tworzyli, cyt.: „ swego rodzaju spółkę, razem uczestnicząc w obrocie narkotykami na terenie kraju, jak i w przemycie narkotyków do I. czy (...) (sekcja 1 formularza uzasadnienia na str. 36). To więc, że obaj oskarżeni, jako ta dwuosobowa „spółka” przystali na propozycję M. W. (1) i D. M. (1), by razem współpracować przy przemytach marihuany z H. do I. nie oznacza jeszcze, mimo dobrego zorganizowania tego procederu, iż założyli zorganizowaną grupę przestępczą w rozumieniu art. 258 § 1 k.k. a następnie w niej brali udział. Wskazane bowiem wyżej okoliczności nie przemawiają za takim ustaleniem a jedynie pozwalają na ustalenie, iż przemyty te były organizowane wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1) i innymi wymienianymi tu osobami, w ramach dobrze zorganizowanego poprzez podział ról i nabycie niezbędnych przedmiotów do dokonania takich przemytów współsprawstwa w rozumieniu art. (...) § 1 k.k.

W tym przypadku rację ma więc apelujący obrońca oskarżonego M. M. (1) (adw. A. T. (1)), iż Sąd I instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie przypisania oskarżonemu M. uczestnictwa w tejże zorganizowanej grupie przestępczej, co czyni uzasadnionym zarzut z pkt 2 tiret pierwsze tej apelacji w zakresie tego przestępstwa.

Dodatkowo też Sąd Apelacyjny wskazuje poniżej w pkt B na ustalenia Sądu I instancji odnośnie istnienia zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez W. M., gdzie Sąd I instancji wyraźnie wskazał na taki sposób działania członków tej grupy i jej struktury, które ewidentnie przemawiają za prawidłowością przyjęcia jej jako grupy w rozumieniu art. 258 § 1 k.k. To zaś porównanie tylko dodatkowo pokazuje, iż w omawianym tu przypadku nie może być mowy o działaniu oskarżonych M. B. (1) i M. M. (1) w strukturach zorganizowanej grupy przestępczej w rozumieniu art. 258 § 1 k.k.

Sąd Apelacyjny więc uznając słuszność apelacji obrońcy oskarżonego M. M. (1) w tym względzie i nie znajdując podstaw do uznania, by oskarżony M. M. (1) założył zorganizowaną grupę przestępczą w rozumieniu art. 258 § 1 k.k. i by w tej grupie brał udział, wyrokiem w pkt II lit. a na podstawie art. 438 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 437 k.p.k. zmienił zaskarżony wyrok w tej części skazującej M. M. (1) w pkt 16 za przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. i uniewinnił go od popełnienia tego zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa (opisanego w części wstępnej zaskarżonego wyroku w pkt XI). Konsekwencją tego uniewinnienia było też wyeliminowanie z opisów czynów przypisanych temu oskarżonemu w punktach (...), (...) i (...) sformułowań dotyczących działania oskarżonego „w zorganizowanej grupie przestępczej” i wyeliminowanie z podstaw prawnych skazania i wymiaru kary za te czynu przepisu art. 65 § 1 k.k. O tym Sąd Apelacyjny orzekł w wyroku w pkt II lit. c, d, e.

Jednocześnie, kierując się przepisem art. 435 k.p.k., mając na uwadze fakt, iż dokładnie te same względy przemawiają za uniewinnieniem oskarżonego M. B. (1) od popełnienia tożsamego przestępstwa kwalifikowanego z art. 258 § 3 k.k., przypisanego mu w pkt 1 zaskarżonego wyroku, Sąd Apelacyjny, wyrokiem w pkt II lit. h na podstawie art. 438 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 437 k.p.k. i art. 435 k.p.k. zmienił zaskarżony wyrok w tej części skazującej M. B. (1) w pkt 1 za przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. i uniewinnił go od popełnienia tego zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa (opisanego w części wstępnej zaskarżonego wyroku w pkt I). Konsekwencją tego uniewinnienia było też wyeliminowanie z opisów czynów przypisanych temu oskarżonemu w punktach 2, 3 i 4 sformułowań dotyczących działania oskarżonego „w zorganizowanej grupie przestępczej” i wyeliminowanie z podstaw prawnych skazania i wymiaru kary za te czyny przepisu art. 65 § 1 k.k. O tym Sąd Apelacyjny orzekł w wyroku w pkt II lit. j, k, l.

B. Przestępstwo przypisane oskarżonemu M. M. (1) – pkt (...)

Przestępstwo przypisane oskarżonemu M. B. (1) – pkt 7

Przestępstwo przypisane oskarżonemu M. K. (2) – pkt 43

Przestępstwo przypisane oskarżonemu D. M. (2) – pkt 49.

Sąd Okręgowy we wskazanych wyżej punktach skazał M. M. (1), M. B. (1), M. K. (2) i D. M. (2) za udział w różnych okresach czasu w P., na terenie całego kraju oraz na terenie państw U. w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym obrocie i przewozie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, jak i na obrocie na terenie P., w skład której wchodzili M. W. (2) ps. (...), R. I., R. M. (1) ”R.”, L. W., A. L. ps. (...) oraz inne osoby, tj. za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., przy czym według ustaleń Sądu I instancji, co szczególnie jest widoczne przy opisach przypisanych czynów oskarżonym M. K. (2) i D. M. (2) w skład tej grupy wchodził także W. M. ps. (...) a także inne nieustalone osoby, przy czym grupa ta na kanwie niniejszej sprawy nazywana jest „grupą M.”.

Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne dotyczące funkcjonowania tej grupy, jak i udziału w niej poszczególnych osób, w tym w/w oskarżonych a także popełniania w warunkach tej grupy poszczególnych przestępstw narkotykowych zawarł w sekcji 1 formularzowego uzasadnienia na str. 47-62. Natomiast w sekcji 3 uzasadnienia na str. 214 Sąd I instancji przytoczył okoliczności, które wedle jego oceny miały świadczyć nie tylko o istnieniu tej grupy przestępczej, ale i o świadomym udziale w niej wymienionych osób, w tym M. B. (1) i M. M. (1). Wprawdzie w sekcji 3 wśród członków tej grupy nie wymienił M. K. (2) i D. M. (2), skupiając się bardziej na funkcjonowaniu tej grupy w związku z przemytami amfetaminy do S., ale już w ustaleniach faktycznych w sekcji 1 uzasadnienia na str. 48-49 wprost wskazał, iż istniała zorganizowana grupa przestępcza kierowana przez W. M., zaś w strukturach tej grupy podlegali mu: D. M. (2) ps. (...), P. K. (1) ps. (...), P. K. (1) ps. (...), M. K. (2) ps. (...) M.”, mężczyźni o pseudonimach (...) i (...) i inne nieustalone osoby. W tym miejscu należy wskazać, iż w odróżnieniu od grupy współpracujących ze sobą osób, uczestniczących w przemytach marihuany do I., o czym wyżej pod pkt A dokładnie była mowa, w tym przypadku Sąd I instancji w sposób klarowny wykazuje, iż mamy do czynienia ze zorganizowaną grupą przestępczą kierowaną przez W. M.. Jak bowiem to Sąd I instancji przyjmuje, wskazane wyżej osoby w każdym przypadku miały obowiązek rozliczać się z W. M., przy czym niektórym z nich nie można było kupować narkotyków bezpośrednio od M. B. (1) i M. M. (1) i musieli robić to zawsze za pośrednictwem W. M.. Do takich osób należał (...), który mógł kupować narkotyki ewentualnie za pośrednictwem (...) (czyli D. M. (2) – przyp. SA). Inni zaś, jak wspomniany D. M. (2), który wedle oceny Sądu I instancji był „ zaufanym człowiekiem W. M. ” mogli brać od nich narkotyki bezpośrednio, ale po ich sprzedaży musieli rozliczać się z W. M. (str. 48-49 uzasadnienia). Natomiast, opierając się przede wszystkim na wyjaśnieniach W. B., Sąd I instancji ustalił, iż, cyt.: „ osoby należące do ww. grupy miały z kolei w terenie siatkę swoich dealerów, którzy rozprowadzali przedmiotowe narkotyki i również oni musieli płacić działkę W. M. ”, wskazując przykładowo, iż taką osobą był (...) (str. 49).

Nawiązując jeszcze do grupy, o której mowa była wyżej w pkt A, należy zauważyć diametralną różnicę między jej funkcjonowaniem a funkcjonowaniem „grupy M.”. Te różnice pokazują, iż to właśnie „grupa M.” spełniała wszelkie cechy zorganizowanej grupy przestępczej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880