descriptionTreść orzeczenia

Sygnatura akt II AKa 154/21

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 24 maja 2022 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSA Artur Tomaszewski (spr.)

Sędziowie: SA Jerzy Skorupka

SA Wiesław Pędziwiatr

Protokolant: Katarzyna Szypuła

1 lipca 2008 r. do 31 sierpnia 2009 r.,

13. w opisie czynu przypisanego oskarżonemu W. F. (1) w pkt XXIV, dotyczącego zarzutu z pkt XVII części wstępnej, przyjmuje, iż czynu tego dopuścił się on w okresie od 1 stycznia 2008r. do 28 lutego 2010 r.,

14. w opisie czynu przypisanego oskarżonemu W. F. (1) w pkt XXV dotyczącego zarzutu z pkt XVIII części wstępnej, przyjmuje, iż czynu tego dopuścił się on w okresie od 1 stycznia 2009r. do 28 lutego 2010 r.,

15. w opisie czynu przypisanego oskarżonemu S. G. (1) w pkt XXXVI dotyczącego zarzutu z pkt XXXI części wstępnej, przyjmuje, iż czynu tego dopuścił się on w okresie od 2008r. do 22 kwietnia 2010 r.,

16. uchyla w stosunku do oskarżonych P. S. (1), P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1), K. S. (1), P. N. (1), T. D. (1), W. F. (1), L. G. (1), G. J. (1), S. G. (1) rozstrzygnięcie z pkt XXXVIII dotyczące nawiązek orzeczonych na podstawie art. 46 § 2 k.k.,

17. uchyla w stosunku do oskarżonych M. T. (1) i W. W. (1) rozstrzygnięcie z pkt XL dotyczące nawiązek orzeczonych na podstawie art. 46 § 2 k.k.,

18. uchyla w stosunku do oskarżonych T. S. (1), J. B. (1), P. N. (1), W. F. (1) rozstrzygnięcie z pkt XLII dotyczące nawiązek orzeczonych na podstawie art. 46 § 2 k.k.,

19. uchyla w stosunku do oskarżonych W. W. (1) i D. Ś. (1) rozstrzygnięcie z pkt XLIII dotyczące nawiązek orzeczonych na podstawie art. 46 § 2 k.k.,

20. w miejsce orzeczonego w pkt XLIV lit. a) w stosunku do oskarżonego P. S. (1) przepadku osiągniętej korzyści majątkowej, na podstawie art. 44 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeka przepadek pieniędzy w walucie polskiej w kwocie 674 930 zł jako pochodzących bezpośrednio z przypisanego mu przestępstwa i na podstawie art. 44 § 4 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeka przepadek pieniędzy w walutach obcych w kwotach: 604 110 euro, 364 535 USD, 6 000 GBP, 12 200 koron czeskich i 50 dirhams, jako równowartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przypisanego mu przestępstwa,

21. w miejsce orzeczonego w pkt XLIV lit. b, c, d, e) w stosunku do oskarżonych T. S. (1), J. B. (1), P. N. (1), M. T. (1), M. Ś. i D. Ś. (1) przepadku osiągniętej korzyści majątkowej, na podstawie art. 44 § 4 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeka:

a) w stosunku do oskarżonego T. S. (1) przepadek kwoty 438.333,33 zł jako równowartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa przypisanego mu w pkt VI,

b) w stosunku do oskarżonego J. B. (1) przepadek kwoty 438.333,33 zł jako równowartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa przypisanego mu w pkt VI,

c) w stosunku do oskarżonego P. N. (1) przepadek kwoty 438.333,33 zł jako równowartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa przypisanego mu w pkt VII,

d) w stosunku do oskarżonego M. T. (1) przepadek kwoty 363.932,79 zł jako równowartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa przypisanego mu w pkt XI,

e) w stosunku do oskarżonego M. T. (1) przepadek kwoty 7.000,00 zł jako równowartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa przypisanego mu w pkt XII,

f) w stosunku do oskarżonej M. Ś. przepadek kwoty 63.967,44 zł jako równowartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa przypisanego jej w pkt XIX,

g) w stosunku do oskarżonego D. Ś. (1) przepadek kwoty 63.967,44 zł jako równowartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa przypisanego mu w pkt XVI,

h) w stosunku do oskarżonego D. Ś. (1) przepadek kwoty 120.000,00 zł jako równowartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa przypisanego mu w pkt XV,

22. odnośnie rozstrzygnięcia z pkt XXXIX precyzuje, że (...) Sp. z o.o. Sp. k., na rzecz którego orzeczono na podstawie art. 67 § 3 k.k. od oskarżonych B. B. (1), Z. B. (1), M. G. (1), R. L. (1), G. P. i P. T. (1) nawiązki, to obecnie (...) Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą we W.,

23. odnośnie rozstrzygnięcia z pkt XLVII precyzuje, że pokrzywdzony (...) (poprzednio (...)), na rzecz którego zasądzono od oskarżonych D. Ś. (1), M. Ś. i W. W. (1) wydatki z tytułu ustanowienia pełnomocnika, to obecnie (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P.,

24. odnośnie rozstrzygnięcia z pkt XLIX precyzuje, że pokrzywdzony Spółka (...) Sp. z o.o., na rzecz którego zasądzono od oskarżonych P. S. (1), P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1), K. S. (1), P. N. (1), T. D. (1), W. F. (1), L. G. (1), G. J. (1), S. G. (1), B. B. (1), Z. B. (1), M. G. (1), R. L. (1), G. P., P. T. (1) wydatki z tytułu ustanowienia pełnomocnika, to obecnie (...) Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą we W.,

25. wymierzoną oskarżonemu P. S. (1) w pkt LI lit.e) opłatę obniża do 16.400 zł;

II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonych P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1), K. S. (1), P. S. (1), J. B. (1), T. S. (1), P. N. (1), M. T. (1), D. Ś. (1), M. Ś., B. B. (1), Z. B. (1), T. D. (1), W. F. (1), L. G. (1), M. G. (1), G. J. (1), R. L. (1), G. P., D. G. (1), W. W. (1), P. T. (1) , T. L. i S. G. (1) utrzymuje w mocy;

III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. O. G. (1) 1.033,20 zł, wraz należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu oskarżonemu S. G. (1) w postępowaniu odwoławczym,

IV. obciąża oskarżonych P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1), K. S. (1), P. S. (1), J. B. (1), T. S. (1), P. N. (1), M. T. (1), D. Ś. (1), M. Ś., B. B. (1), Z. B. (1), T. D. (1), W. F. (1), L. G. (1), M. G. (1), G. J. (1), R. L. (1), G. P., D. G. (1), W. W. (1), P. T. (1) , T. L. i S. G. (1) oraz oskarżycieli posiłkowych (...) Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą we W., (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., (...) S.A. z siedzibą w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. poniesionymi przez nich wydatkami postępowania odwoławczego;

V. zwalnia oskarżonych P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1), K. S. (1), P. S. (1), J. B. (1), T. S. (1), P. N. (1), M. T. (1), D. Ś. (1), M. Ś., B. B. (1), Z. B. (1), T. D. (1), W. F. (1), L. G. (1), M. G. (1), G. J. (1), R. L. (1), D. G. (1), W. W. (1), T. L. i S. G. (1) oraz oskarżycieli posiłkowych (...) Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą we W., (...) S.A. z siedzibą w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. od obowiązku zapłaty wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym, obciążając nimi, jak i wydatkami związanymi z apelacją prokuratora, Skarb Państwa;

VI. wymierza oskarżonym opłaty za postępowanie odwoławcze:

1. oskarżonemu P. L. (1) w wysokości 8.180 zł,

2. oskarżonemu T. B. (1) w wysokości 8.180 zł,

3. oskarżonemu D. K. (1) w wysokości 8.180 zł,

4. oskarżonemu K. S. (1) w wysokości 8.180 zł,

5. oskarżonemu P. S. (1) w wysokości 16.400 zł,

6. oskarżonemu J. B. (1) w wysokości 8.180 zł,

7. oskarżonemu T. S. (1) w wysokości 8.180 zł,

8. oskarżonemu P. N. (1) w wysokości 8.180 zł,

9. oskarżonemu M. T. (1) w wysokości 6.180 zł,

10. oskarżonemu D. Ś. (1) w wysokości 5.180 zł,

11. oskarżonej M. Ś. w wysokości 1.180 zł,

12. oskarżonemu T. D. (1) w wysokości 2.000 zł,

13. oskarżonemu W. F. (1) w wysokości 2.000 zł,

14. oskarżonemu L. G. (1) w wysokości 2.500 zł,

15. oskarżonemu G. J. (1) w wysokości 1.500 zł,

16. oskarżonemu W. W. (1) w wysokości 2.000 zł,

17. oskarżonemu T. L. w wysokości 2000 zł,

18. oskarżonemu S. G. (1) w wysokości 2.000 zł.,

19. oskarżonemu B. B. (1) w wysokości 100 zł,

20. oskarżonemu Z. B. (1) w wysokości 100 zł,

21. oskarżonemu M. G. (1) w wysokości 100 zł,

22. oskarżonemu R. L. (1) w wysokości 100 zł,

23. oskarżonemu D. G. (1) w wysokości 100 zł;

VII. wymierza oskarżycielom posiłkowym (...) Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą we W., (...) S.A. z siedzibą w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. na rzecz Skarbu Państwa opłaty za postępowanie odwoławcze w wysokości po 240 zł;

VIII. na podstawie art. 105 § 1 i 2 k.p.k. prostuje oczywiste omyłki pisarskie w pkt XLIX części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku w ten sposób, że w miejsce słowa (...) przyjmuje słowo (...) i w miejsce słowa (...) przyjmuje słowo (...).

Uzasadnienie

Niniejsze uzasadnienie, z uwagi na obszerność sprawy oraz znaczą ilość wniesionych apelacji i stawianych w nich zarzutów odwoławczych, dla jasności i przejrzystości rozważań sporządzono z pominięciem urzędowego formularza, o jakim mowa w art. 99a k.p.k., co w orzecznictwie sądów powszechnych, jak i Sądu Najwyższego, uznaje się za dopuszczalne (por. np. wyrok SA w Gdańsku z 17.06.2020 r., II AKa 64/20, LEX nr 3055805; wyrok SA we Wrocławiu z 24.03.2022 r., II AKa 488/21, LEX nr 3372445; wyrok SN z 11.08.2020 r., I KA 1/20, OSNKW 2020, nr 9-10, poz. 41; wyrok SN z 16.11.2021 r., IV KK 448/20, LEX nr 3391770; wyrok SN z 19.01.2022 r., I KA 13/21, LEX nr 3370653).

Prokurator Prokuratury (...) we Wrocławiu w sprawie oskarżył:

1) P. L. (1) ,

2) T. B. (1) ,

3) D. K. (1) ,

4) K. S. (1) ,

o to, że :

I. w okresie od 1 lipca 2005 roku do 22 kwietnia 2010 roku, na terenie W., J. i innych miejscowości na terenie kraju, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej, której celem była przestępcza działalność, polegająca na udzielaniu obietnicy korzyści majątkowych oraz udzielaniu korzyści majątkowych w zamian za zachowania osoby pełniącej funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającej istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), będące nadużyciem udzielonych jej uprawnień i niedopełnieniem ciążących na niej obowiązków oraz mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), stanowiące czyny nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalne czynności preferencyjne

-tj. o czyn z art. 258 § 1 kk,

II. w okresie od 1 lipca 2005 roku do 22 kwietnia 2010 roku, we W., J. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając, wspólnie i w porozumieniu z A. S. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), G. J. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), K. S. (2) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), B. K. i A. N. – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), A. S. (2) i R. W. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), R. L. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), W. K. (1) – w zakresie dotyczącym towarów przedsiębiorstwa (...) oraz I. S. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu udzielili P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W., mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...) oraz pozostającemu w stosunku pracy ze Spółką (...), obietnicy udzielenia korzyści majątkowych, a następnie udzielili mu korzyści majątkowych w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750 000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Grupa (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o sp. k., (...) sp. j., (...) sp. j., (...) S.A., (...) sp. j., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) S.A., (...) Sp. z o. o., (...) S.A., (...) Sp. z o. o., Zakładu Produkcji (...), (...), w tym wyborze ofert (...) Sp. z o. o., (...) sp. j., (...) sp. j., (...) S.A., (...) sp. j., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o sp. k., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) S.A., (...) Sp. z o. o., (...) S.A., (...) Sp. z o. o., Zakładu Produkcji (...), (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) Sp. z o. o., (...) sp. j., (...) sp. j., (...) S.A., (...) sp. j., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o. o sp. k., (...) Sp. z o. o., (...) S.A., (...) Sp. z o. o., Towarzystwa (...) Sp. z o. o., (...) S.A., (...) Sp. z o. o., Zakładu Produkcji (...), (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk,

5) P. S. (1) ,

o to, że :

III. w okresie od 1 maja 2004 roku do 22 kwietnia 2010 roku, we W., K., i innych miejscowościach, pełniąc funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W., mając istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...) oraz pozostając w stosunku pracy ze Spółką (...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu zażądał, a następnie przyjął od: P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1), K. S. (1) – reprezentujących Spółkę Grupa (...) i działających w interesie Spółek: A., (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), H., (...), Towarzystwa (...), Zakładu Produkcji (...), (...), od T. K. (1) i J. M. (1) – reprezentujących Spółkę (...), działających wspólnie i w porozumieniu z P. K. (1), P. T. (1) – reprezentującego Spółkę (...), L. G. (1) – reprezentującego Spółkę (...), R. W. (1) i A. S. (2) – reprezentujących Spółkę (...), B. B. (1) – reprezentującego Spółkę (...), L. W. – reprezentującego Spółkę Towarzystwo (...), A. J. (1) – reprezentującego Spółkę (...), W. Z. – reprezentującego Spółkę (...), M. J. (1) – reprezentującego Spółkę (...), A. S. (1) – reprezentującego Spółkę (...), R. L. (1) – reprezentującego Spółkę (...), G. P. – reprezentującego Spółkę (...) i występującego w interesie Spółek: (...) i (...), A. B. (1) – reprezentującego Spółkę (...), P. I. współdziałającego z W. F. (1) – reprezentujących Spółkę (...), P. K. (1) współdziałającego z R. K. i M. K. (1) – reprezentującym Spółkę (...), K. S. (2) – reprezentującego Spółkę (...), L. C. – reprezentującego Spółkę (...), D. K. (2) – reprezentującego Spółkę (...), W. Ł. – reprezentującego Spółkę (...), R. U. (1) i K. K. (1) - reprezentującego Spółkę (...), współdziałających z R. M. (1) i P. G., A. N. i B. K. – reprezentujących Spółkę (...), T. P. (1) – reprezentującego Spółkę (...), M. B. (1) – reprezentującego Spółkę (...), Z. Ł. – reprezentującego Spółkę (...), W. M. (1) i A. C. (1) – reprezentujących Spółkę (...) – współdziałających z M. K. (2) i A. K. (1), P. N. (1) – reprezentującego Spółkę (...), I. S. (1) – reprezentującego Spółkę (...), T. D. (1) – reprezentującego Spółkę (...), P. D. – reprezentującego Spółkę (...), S. G. (1) – reprezentującego Spółkę (...), M. G. (1) – reprezentującego Spółkę (...), M. B. (2) – reprezentującego Spółkę (...), G. J. (1) – reprezentującego Spółkę (...), P. K. (2) – reprezentującego Spółkę (...), Z. B. (1) reprezentującego (...), A. P. (1) – reprezentującego Spółkę (...) oraz innych nieustalonych osób, korzyści majątkowe w postaci bonów towarowych i gotówki o łącznej wartości nie mniejszej niż 4 100 000 zł, nadto przyjął w nieodpłatne użytkowanie od P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1) i K. S. (1) samochody ciężarowe: marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółek: (...), (...), (...), A., (...), (...), Towarzystwo (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), Ł., V., (...), (...), (...), (...), (...), R. P., (...), S., (...) Skład (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), B., B., A., (...), A., (...), (...) oraz innych nieustalonych podmiotów, w tym wyborze oferty handlowej w/w podmiotów niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu w/w podmiotów przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 1 kk w zw. z art. 12 kk,

6) J. B. (1) ,

7) T. S. (1) ,

8) P. N. (1) ,

o to, że :

IV. w okresie od 2006 do 2010 roku, na terenie W. i innych miejscowości, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wzięli udział w zorganizowanej grupie przestępczej, której celem była przestępcza działalność polegająca na żądaniu i przyjmowaniu korzyści majątkowych w zamian za zachowania osób pełniących funkcje kierownicze w Spółce (...) z siedzibą we W. i mających istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), będące nadużyciem udzielonych im uprawnień i niedopełnieniem ciążących na nich obowiązków oraz mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), stanowiące czyny nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalne czynności preferencyjne

-tj. o czyn z art. 258 § 1 kk,

a nadto T. S. (1) i J. B. (1)

o to, że :

V. w okresie od 2006 do 2010 roku, w W. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z P. N. (1), jako pełniący funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą w W. i mający istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, zażądali, a następnie przyjęli od: T. K. (1) – przedstawiciela Spółki (...) korzyści majątkowe w kwocie 1 000 000 zł, M. K. (1) – przedstawiciela Spółki (...) – korzyści majątkowe w kwocie 115 000 zł, P. I. działającego wspólnie i w porozumieniu z W. F. (1) – przedstawiciela Spółki (...) – korzyści majątkowe w kwocie 200 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych im uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nich obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółek: (...), (...) i (...), w tym wyborze ofert handlowych Spółek: (...), (...) i (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółek: (...), (...) i (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 1 kk w zw. z art. 12 kk,

a nadto P. N. (1)

o to, że :

VI. w okresie od 2006 do 2010 roku, w W. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z J. B. (1) i T. S. (1), pełniącymi funkcje kierownicze w Spółce (...) z siedzibą w W. i mającymi istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, zażądał, a następnie przyjął od: T. K. (1) – przedstawiciela Spółki (...) korzyści majątkowe w kwocie 1 000 000 zł, M. K. (1) – przedstawiciela Spółki (...) – korzyści majątkowe w kwocie 115 000 zł, P. I. działającego wspólnie i w porozumieniu z W. F. (1) – przedstawiciela Spółki (...) – korzyści majątkowe w kwocie 200 000 zł, w zamian za zachowania J. B. (1) i T. S. (1), będące nadużyciem udzielonych im uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nich obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółek: (...), (...) i (...), w tym wyborze ofert handlowych Spółek: (...), (...) i (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółek: (...), (...) i (...), przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 1 kk w zw. z art. 12 kk,

VII. w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2008 roku, we W., udzielił P. S. (1) pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowej w kwocie 15 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółki (...), w tym wyborze oferty Spółki (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk,

9) M. T. (1)

o to, że :

VIII. w okresie od 1 stycznia 2008 roku do 31 maja 2010 roku, w W., K., Z. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, jako pełniący funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą w W. i mający istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), przyjął od W. W. (1), P. K. (1) i D. G. (1) korzyści majątkowe w łącznej kwocie 363 932,79 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółki, w tym wyborze oferty handlowej Spółki (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...), przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 1 kk w zw. z art. 12 kk,

IX. w okresie między 1 stycznia 2006 roku a 15 września 2008 roku, w W., jako pełniący funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą w W. i mający istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), przyjął od M. L. (1) – przedstawiciela Spółki (...), działającego wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, korzyść majątkową w kwocie 10 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółki (...), w tym wyborze oferty handlowej Spółki (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...), przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 1 kk,

10) D. Ś. (1)

o to, że :

X. w okresie od 2006 do 2007 roku, w W. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pełniąc funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą w W. i mając istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), zażądał, a następnie przyjął od M. L. (1), korzyści majątkowe w kwocie 120 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegając na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o. o., w tym wyborze oferty handlowej Spółki (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 1 kk w zw. z art. 12 kk,

XI. w okresie od 2008 do 2009 roku, w W., Z. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z M. Ś., pełniąc funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą w W. i mając istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), zażądał, a następnie przyjął od przedstawicieli Spółki (...), korzyści majątkowe w kwocie nie mniejszej niż 127 934,88 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegając na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o. o., w tym wyborze oferty handlowej Spółki (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 1 kk w zw. z art. 12 kk,

11) M. Ś.

o to, że :

XII. w okresie od 1 lipca 2008 do 31 sierpnia 2009 roku, w W., Z. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z D. Ś. (1) pełniącym funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą w W. i mającym istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), przyjęła od przedstawicieli Spółki (...), korzyści majątkowe w kwocie nie mniejszej niż 127 934,88 zł, w zamian za zachowania D. Ś. (1) będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o. o., w tym wyborze oferty handlowej Spółki (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 1 kk w zw. z art. 12 kk,

XIII. W okresie od 7 sierpnia 2008 do 13 sierpnia 2009 roku, w W., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, poświadczyła nieprawdę w fakturach VAT nr (...), wystawionych przez (...) Sp. z o. o. na rzecz (...) Sp. z o. o., w których wskazane zostały usługi w rzeczywistości nie wykonane,

-tj. art. 271 § 3 kk w zw. z art. 12 kk

12) B. B. (1)

o to, że :

XIV. w okresie od czerwca 2007 roku do 22 kwietnia 2010 roku, we W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowych w łącznej kwocie nie mniejszej niż 67 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) – (...) Spółka Jawna, w tym wyborze oferty (...) – (...) Spółka Jawna niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) – (...) Spółka Jawna przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk

13) Z. B. (1)

o to, że :

XV. w okresie od 2005 do 2007 roku, we W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowej w łącznej kwocie nie mniejszej niż 80 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) (...), w tym wyborze oferty (...) (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk,

14) T. D. (1)

o to, że :

XVI. w okresie od 1 stycznia 2007 do 22 kwietnia 2010 roku, we W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowej w kwocie 500 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o. o., w tym wyborze oferty (...) Sp. z o. o. niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) Sp. z o. o. przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk,

15) W. F. (1)

o to, że :

XVII. w okresie od 1 stycznia 2008 do 22 kwietnia 2010 rokiem, we W., działając wspólnie i w porozumieniu z P. I., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowych w łącznej kwocie nie mniejszej niż 200 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp z o. o., w tym wyborze oferty (...) Sp. z o. o. niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) Sp. z o. o. przy świadczeniu usług przez (...) Sp. z o. o. , stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

- tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk

XVIII. w okresie od 1 stycznia 2009 roku do 22 kwietnia 2010 rokiem, w W., działając wspólnie i w porozumieniu z P. I., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił J. B. (1) i T. S. (1), pełniącym funkcje kierownicze w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającym istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), działającym wspólnie i w porozumieniu z P. N. (1), korzyści majątkowych w łącznej kwocie nie mniejszej niż 200 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych im uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp z o. o., w tym wyborze oferty (...) Sp. z o. o. niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) Sp. z o. o. przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk

16) L. G. (1)

o to, że :

XIX. w okresie od 1 stycznia 2006 do 31 marca 2010 roku, we W. i K., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowych w łącznej kwocie nie mniejszej niż 800 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółki (...), w tym wyborze oferty Spółki (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez (...) Sp. z o. o. , stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk

17) M. G. (1)

o to, że :

XX. w okresie od 1 stycznia 2009 roku do 22 kwietnia 2010 roku, we W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowych w łącznej kwocie nie mniejszej niż 70 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) S.A., w tym wyborze oferty (...) S.A. niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) S.A. przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk

18) G. J. (1),

o to, że :

XXI. w okresie od 1 stycznia 2006 roku do 22 kwietnia 2010 roku, we W., działając wspólnie i w porozumieniu z T. B. (1), P. L. (1), D. K. (1) i K. S. (1), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowych w łącznej kwocie nie mniejszej niż 250 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) S.A., w tym wyborze oferty (...) S.A. niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) S.A. przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk

19) R. L. (1)

o to, że :

XXII. w okresie od 1 stycznia 2008 do 31 grudnia 2009 roku, we W., działając wspólnie i w porozumieniu z T. B. (1), P. L. (1), D. K. (1) i K. S. (1), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowej w kwocie 60 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o. o., w tym wyborze oferty (...) Sp. z o. o. niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) Sp. z o. o. przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk

20) G. P.,

o to, że :

XXIII. w okresie od 1 stycznia 2006 do 22 kwietnia 2010 roku, we W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowych w łącznej kwocie nie mniejszej niż 100 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) s. c., (...) Sp. z o. o., (...) SA w tym wyborze oferty (...) s. c., (...) Sp. z o. o., (...) SA niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) s. c., (...) Sp. z o. o., (...) SA, przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk

21) D. G. (1)

o to, że :

XXIV. w okresie od 1 stycznia 2008 roku do 31 maja 2008 roku w W., K. Z., i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z W. W. (1) i P. K. (1), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru udzielił M. T. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą w W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowych w kwocie nie mniejszej niż 100 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółki (...), w tym wyborze oferty Spółki (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

22) W. W. (1)

o to, że :

XXV. w okresie od 1 sierpnia 2008 roku do 31 sierpnia 2009 roku w W., Z. i innych miejscowościach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił D. Ś. (1), działającemu wspólnie i w porozumieniu z M. Ś., pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą w W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowych w kwocie 127 934,88 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółki (...), w tym wyborze oferty Spółki (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...) , stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

- tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk,

XXVI. w okresie od 1 stycznia 2008 roku do 31 maja 2010 roku w W., K. Z., i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z D. G. (1) i P. K. (1), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił M. T. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą w W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowych w kwocie 363 932,79 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółki (...), w tym wyborze oferty Spółki (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

- tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

23) P. T. (1)

o to, że :

XXVII. w okresie od 2009 do marca 2010 roku, we W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowej w postaci bonów towarowych o łącznej wartości 6 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla firmy (...) w tym wyborze oferty firmy (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu firmy (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk w zw. z art. 12 kk

24) T. L.

o to, że :

XXVIII. W okresie od 6 sierpnia do 2 listopada 2007 roku, w K., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w zamiarze aby M. K. (1) dopuścił się czynu zabronionego polegającego na wręczeniu korzyści majątkowej osobom pełniącym funkcje kierownicze w Spółce (...) i mającym istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), w zamian za zachowania, stanowiące nadużycie udzielonych im uprawnień lub niedopełnienie ciążących na nich obowiązków mogące wyrządzić szkody majątkowe Spółce (...) oraz stanowiące czyny nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalne czynności preferencyjne, ułatwił mu to poprzez polecenie K. S. (3) poświadczenia nieprawdy w fakturach VAT nr (...), wystawionych przez przedsiębiorstwo (...), w których wskazane zostały usługi w rzeczywistości nie wykonane, i które służyły ukryciu źródła pochodzenia korzyści majątkowych przekazanych przez M. K. (1) osobom pełniącym funkcje kierownicze w Spółce (...).

-tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 296a § 2 kk i art. 271 § 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk,

XXIX. W okresie od 23 lipca do 6 sierpnia 2007 roku, w K., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w zamiarze aby W. M. (1) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami dopuścił się czynu zabronionego polegającego na wręczeniu korzyści majątkowej osobie pełniącej funkcję kierowniczą w Spółce (...) i mającej istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), w zamian za zachowania, stanowiące nadużycie udzielonych im uprawnień lub niedopełnienie ciążących na nich obowiązków mogące wyrządzić szkody majątkowe Spółce (...) oraz stanowiące czyny nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalne czynności preferencyjne, ułatwił mu to poprzez polecenie K. S. (3) poświadczenia nieprawdy w fakturach VAT nr (...), wystawionych przez przedsiębiorstwo (...), w których wskazane zostały usługi w rzeczywistości nie wykonane, i które służyły ukryciu źródła pochodzenia korzyści majątkowych przekazanych przez W. M. (1) osobie pełniącej funkcję kierowniczą w Spółce (...).

-tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 296a § 2 kk i art. 271 § 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk

XXX. W okresie od 16 marca 2008 roku do 13 sierpnia 2008 roku, w K., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w zamiarze aby R. L. (1), P. L. (1), T. B. (1), K. S. (1) i D. K. (1) dopuścili się czynu zabronionego polegającego na wręczeniu korzyści majątkowej osobie pełniącej funkcję kierowniczą w Spółce (...) i mającej istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), w zamian za zachowania, stanowiące nadużycie udzielonych im uprawnień lub niedopełnienie ciążących na nich obowiązków mogące wyrządzić szkody majątkowe Spółce (...) oraz stanowiące czyny nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalne czynności preferencyjne, ułatwił im to poprzez polecenie nieustalonej osobie poświadczenia nieprawdy w fakturach VAT nr (...) wystawionych przez przedsiębiorstwo (...), w których wskazane zostały usługi w rzeczywistości nie wykonane, i które służyły ukryciu źródła pochodzenia korzyści majątkowych przekazanych przez R. L. (1), P. L. (1), T. B. (1), K. S. (1) i D. K. (1) osobie pełniącej funkcję kierowniczą w Spółce (...).

-tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 296a § 2 kk i art. 271 § 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk

25) S. G. (1)

o to, że :

XXXI. w okresie od 2008 do 2010 roku, we W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru udzielił P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowej w kwocie 40 000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o. o., w tym wyborze oferty (...) Sp. z o. o. niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) Sp. z o. o. przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną,

-tj. o czyn z art. 296a § 2 kk

Sąd Okręgowy we Wrocławiu, po rozpoznaniu tej sprawy, wyrokiem z 10 grudnia 2020 r., sygn. akt III K 421/15, orzekł, że:

I. uniewinnia oskarżonych: P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1) i K. S. (1) od popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k.;

II. uznaje oskarżonych: P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1) i K. S. (1) za winnych czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, eliminując z treści zarzutu zapis (...) S.A.”, tj. przestępstwa z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 296a § 1 k.k. wymierza:

a) oskarżonemu P. L. (1) karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 (czterystu) złotych,

b) oskarżonemu T. B. (1) karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 (czterystu) złotych,

c) oskarżonemu D. K. (1) karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 (czterystu) złotych;

d) oskarżonemu K. S. (1) karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 (czterystu) złotych;

III. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., wymierzone oskarżonym: P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1) i K. S. (1) kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby;

IV. uznaje oskarżonego P. S. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, eliminując z treści zarzutu zapis (...) S.A.”, tj. przestępstwa z art. 296a § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 (czterystu) złotych;

V. oskarżonych: J. B. (1), T. S. (1), P. N. (1) uniewinnia od popełnienia czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k.;

VI. uznaje oskarżonych: J. B. (1), T. S. (1) za winnych czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 1 k.k. wymierza:

a) oskarżonemu J. B. (1) karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 (czterystu) złotych;

b) oskarżonemu T. S. (1) karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 (czterystu) złotych;

VII. uznaje oskarżonego P. N. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 90 (dziewięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 (czterystu) złotych;

VIII. uznaje oskarżonego P. N. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 2 k.k. i za to na podstawie art. 296a § 2 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;

IX. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny orzeczone wobec oskarżonego P. N. (1) i wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych;

X. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., wymierzone oskarżonym: J. B. (1), T. S. (1), P. N. (1) kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby;

XI. uznaje oskarżonego M. T. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 300 (trzystu) złotych;

XII. uznaje oskarżonego M. T. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku, z tym zastrzeżeniem, że czyn miał miejsce w okresie od 1 stycznia 2008 roku do 15 września 2008 roku, tj. przestępstwa z art. 296a § 1 k.k. i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 150 (stu pięćdziesięciu) złotych;

XIII. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny orzeczone wobec M. T. (1) i wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia oraz karę łączną grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając stawkę dzienną na kwotę 300 (trzystu) złotych;

XIV. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., wymierzoną oskarżonemu M. T. (1) karę pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby;

XV. uznaje oskarżonego D. Ś. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie X części wstępnej wyroku, z tym, że czyn miał miejsce w okresie od 1 stycznia 2007 roku do 31 grudnia 2007 roku, tj. przestępstwa z art. 296a § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych;

XVI. uznaje oskarżonego D. Ś. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie XI części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych;

XVII. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny orzeczone wobec D. Ś. (1) i wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia oraz karę łączną grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając stawkę dzienną na kwotę 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych;

XVIII. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., wymierzoną oskarżonemu D. Ś. (1) karę pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby;

XIX. uznaje oskarżoną M. Ś. za winną czynu opisanego w punkcie XII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 1 k.k. wymierza jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;

XX. uznaje oskarżoną M. Ś. za winną czynu opisanego w punkcie XIII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 271 § 3 k.k. wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XXI. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wobec M. Ś. i wymierza jej karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia;

XXII. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., wymierzoną oskarżonej M. Ś. karę pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby;

XXIII. uznaje oskarżonego T. D. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie XVI części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 296a § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k., wymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXIV. uznaje oskarżonego W. F. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie XVII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 296a § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k., wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXV. uznaje oskarżonego W. F. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie XVIII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 296a § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k., wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXVI. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary grzywny orzeczone wobec W. F. (1) i wymierza mu karę łączną grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, określając stawkę dzienną na kwotę 100 (stu) złotych;

XXVII. uznaje oskarżonego L. G. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie XIX części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 296a § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k., wymierza mu karę 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXVIII. uznaje oskarżonego G. J. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie XXI części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 296a § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k., wymierza mu karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXIX. uznaje oskarżonego W. W. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie XXV części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 296a § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k., wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXX. uznaje oskarżonego W. W. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie XXVI części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 296a § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k., wymierza mu karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXXI. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary grzywny orzeczone wobec W. W. (1) i wymierza mu karę łączną grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, określając stawkę dzienną na kwotę 100 (stu) złotych;

XXXII. uznaje oskarżonego T. L. za winnego czynu opisanego w punkcie XXVIII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 296a § 2 k.k. i art. 271§ 3 k.k. w z. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k. wymierza mu karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXXIII. uznaje oskarżonego T. L. za winnego czynu opisanego w punkcie XXIX części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 296a § 2 k.k. i art. 271§ 3 k.k. w z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k., wymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXXIV. uznaje oskarżonego T. L. za winnego czynu opisanego w punkcie XXX części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 296a § 2 k.k. i art. 271§ 3 k.k. w z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k. wymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXXV. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary grzywny orzeczone wobec T. L. i wymierza mu karę łączną grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, określając stawkę dzienną na kwotę 100 (stu) złotych;

XXXVI. uznaje oskarżonego S. G. (1) za winnego czynu opisanego w punkcie XXXI części wstępnej wyroku, przestępstwa z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 296a § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k., wymierza mu karę wymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

XXXVII. na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne w stosunku do oskarżonych:

a) B. B. (1) o czyn z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

b) Z. B. (1) o czyn z art. 296a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

c) M. G. (1) o czyn z art. 296 a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

d) R. L. (1) o czyn z art. 296 a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

e) G. P. o czyn z art. 296 a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

f) D. G. (1) o czyn z art. 296 a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

g) P. T. (1) o czyn z art. 296 a § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

warunkowo umarza na okres 2 (dwóch) lat próby;

XXXVIII. na podstawie 46 § 2 k.k. orzeka od oskarżonych na rzecz (...) Sp z o.o., Sp.k nawiązki:

a) od oskarżonego P. S. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

b) od oskarżonego P. L. (1) w wysokości 8.000 ( ośmiu ) tysięcy złotych,

c) od oskarżonego T. B. (1) w wysokości 8.000 ( ośmiu ) tysięcy złotych,

d) od oskarżonego D. K. (1) w wysokości 8.000 ( ośmiu ) tysięcy złotych,

e) od oskarżonego K. S. (1) w wysokości 8.000 ( ośmiu ) tysięcy złotych,

f) od oskarżonego P. N. (1) w wysokości 8.000 ( ośmiu ) tysięcy złotych,

g) od oskarżonego T. D. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

h) od oskarżonego W. F. (1) w wysokości 8.000 ( ośmiu ) tysięcy złotych,

i) od oskarżonego L. G. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

j) od oskarżonego G. J. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

k) od oskarżonego S. G. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych;

XXXIX. na podstawie 67 § 3 k.k. orzeka od oskarżonych na rzecz (...) Sp z o.o., Sp.k nawiązki:

a) od oskarżonego B. B. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu tysięcy ) złotych,

b) od oskarżonego Z. B. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu tysięcy ) złotych,

c) od oskarżonego M. G. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

d) od oskarżonego R. L. (1) w wysokości 8.000 ( ośmiu ) tysięcy złotych,

e) od oskarżonego G. P. w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

f) od oskarżonego P. T. (1) w wysokości 5.000 ( pięciu ) tysięcy złotych;

XL. na podstawie 46 § 2 k.k . orzeka od oskarżonych na rzecz (...) S.A. nawiązki:

a) od oskarżonego M. T. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

b) od oskarżonego W. W. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych;

XLI. na podstawie 67 § 3 k.k. orzeka od oskarżonego D. G. (1) na rzecz (...) S.A. nawiązkę w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych;

XLII. na podstawie 46 § 2 k.k. orzeka od oskarżonych na rzecz (...) Sp. z o.o. nawiązki:

a) od oskarżonego T. S. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

b) od oskarżonego J. B. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

c) od oskarżonego P. N. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

d) od oskarżonego W. F. (1) w wysokości 10.000 (dziesięciu) tysięcy złotych;

XLIII. na podstawie 46 § 2 k.k. orzeka od oskarżonych na rzecz (...) z siedzibą w W. nawiązki:

a) oskarżonego W. W. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych,

b) od oskarżonego D. Ś. (1) w wysokości 10.000 ( dziesięciu ) tysięcy złotych;

XLIV. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeka przepadek osiągniętej korzyści majątkowej:

a) wobec oskarżonego P. S. (1) w kwocie 4.100.000 (czterech milionów stu tysięcy) złotych;

b) solidarnie wobec oskarżonego T. S. (1) i J. B. (1) oraz oskarżonego P. N. (1) w kwocie 1.315.000 (milion trzystu piętnastu tysięcy) złotych;

c) wobec oskarżonego M. T. (1) w kwocie 373.932,79 (trzysta siedemdziesiąt trzy tysiące, dziewięćset trzydzieści dwa złote, siedemdziesiąt dziewięć groszy) złotych;

d) solidarnie wobec oskarżonej M. Ś. oraz oskarżonego D. Ś. (1) w kwocie 127.934,88 (sto dwadzieścia siedem tysięcy dziewięćset trzydzieści cztery złote osiemdziesiąt osiem groszy) złotych;

e) wobec oskarżonego D. Ś. (1) w związku z czynem z punktu X części wstępnej wyroku w kwocie 120.000 (sto dwadzieścia tysięcy) złotych;

XLV. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza:

a) oskarżonemu P. L. (1) – okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 29 czerwca 2010 roku do dnia 29 lipca 2010 roku – na poczet orzeczonej kary grzywny,

b) oskarżonemu T. B. (1) – okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 29 czerwca 2010 roku do dnia 29 lipca 2010 roku – na poczet orzeczonej kary grzywny,

c) oskarżonemu P. S. (1)- okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 23 kwietnia 2010 roku do dnia 18 czerwca 2010 roku – na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności,

d) oskarżonemu P. N. (1) – okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 21 marca 2011 roku do dnia 26 kwietnia 2011 roku – na poczet orzeczonej kary grzywny,

e) oskarżonemu M. T. (1)- okres zatrzymania od dnia 25 maja 2011 roku do dnia 26 maja 2011 roku- na poczet orzeczonej kary grzywny,

f) oskarżonej M. Ś. - okres zatrzymania od dnia 6 listopada 2012 roku do dnia 7 listopada 2012 roku- na poczet orzeczonej kary grzywny;

XLVI. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. O. G. (1) kwotę 9.741,60 (dziewięć tysięcy siedemset czterdzieści jeden złotych sześćdziesiąt groszy) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu S. G. (1);

XLVII. zasądza solidarnie od oskarżonych: D. Ś. (1), M. Ś. i W. W. (1) na rzecz pokrzywdzonego (...) (poprzednio (...)) kwotę 7.920 (siedem tysięcy dziewięćset dwadzieścia) złotych netto tytułem wydatków z tytułu ustanowienia pełnomocnika;

XLVIII. zasądza solidarnie od oskarżonych: M. T. (1), W. W. (1), D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A. kwotę 7.920 (siedem tysięcy dziewięćset dwadzieścia) złotych netto tytułem wydatków z tytułu ustanowienia pełnomocnika;

XLIX. zasądza solidarnie od oskarżonych P. S. (1), P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1), K. S. (1), P. N. (1), T. D. (1), W. F. (1), (...) G., G. J. (1), S. G. (1), B. B. (2), Z. B. (1), M. G. (1), R. L. (1), G. P., P. T. (1) na rzecz pokrzywdzonego Spółki (...) Sp. z o.o. kwotę 7.920 (siedem tysięcy dziewięćset dwadzieścia) złotych netto tytułem wydatków z tytułu ustanowienia pełnomocnika;

L. zasądza solidarnie od oskarżonych T. S. (1), J. B. (1), P. N. (1), W. F. (1) na rzecz pokrzywdzonego Spółki (...) Sp. z o.o. kwotę 7.920 (siedem tysięcy dziewięćset dwadzieścia) złotych netto tytułem wydatków z tytułu ustanowienia pełnomocnika;

LI. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w częściach równych, a na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 i 5 w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 6, art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych wymierza im opłaty:

a) oskarżonemu P. L. (1) w wysokości 8.180 zł,

b) oskarżonemu T. B. (1) w wysokości 8.180 zł,

c) oskarżonemu D. K. (1) w wysokości 8.180 zł,

d) oskarżonemu K. S. (1) w wysokości 8.180 zł,

e) oskarżonemu P. S. (1) w wysokości 20.000 zł,

f) oskarżonemu J. B. (1) w wysokości 8.180 zł,

g) oskarżonemu T. S. (1) w wysokości 8.180 zł,

h) Oskarżonemu P. N. (1) w wysokości 8.180 zł,

i) oskarżonemu M. T. (1) w wysokości 6.180 zł,

j) oskarżonemu D. Ś. (1) w wysokości 5.180 zł,

k) oskarżonej M. Ś. w wysokości 1.180 zł,

l) oskarżonemu T. D. (1) w wysokości 2000 zł,

m) oskarżonemu W. F. (1) w wysokości 2000 zł,

n) oskarżonemu L. G. (1) w wysokości 2.500 zł,

o) oskarżonemu G. J. (1) w wysokości 1.500 zł,

p) oskarżonemu W. W. (1) w wysokości 2000 zł,

q) oskarżonemu T. L. w wysokości 2000 zł,

r) oskarżonemu S. G. (1) w wysokości 2000 zł.,

s) oskarżonemu B. B. (1) w wysokości 100 zł,

t) oskarżonemu Z. B. (1) w wysokości 100 zł,

u) oskarżonemu M. G. (1) w wysokości 100 zł,

v) oskarżonemu R. L. (1) w wysokości 100 zł,

w) oskarżonemu G. P. w wysokości 100 zł,

x) oskarżonemu D. G. (2) w wysokości 100 zł,

y) oskarżonemu P. T. (1) w wysokości 100 zł.

Apelacje od powyższego wyroku zostały wniesione przez:

obrońców oskarżonych: P. S. (1), P. L. (1), T. B. (1), K. S. (1), G. J. (1), M. G. (1), B. B. (1), P. N. (1), D. G. (1), M. T. (1), Z. B. (1), D. Ś. (1), M. Ś., T. D. (1), R. L. (1), W. F. (1), J. B. (1), L. G. (1), T. S. (1), W. W. (1), T. L., S. G. (1), D. K. (1),

prokuratora co do wszystkich oskarżonych,

oskarżyciela posiłkowego (...) Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą we W. co do oskarżonych P. L. (1), T. B. (1), D. K. (1), K. S. (1), P. S. (1), P. N. (1), B. B. (1), Z. B. (1), T. D. (1), W. F. (1), L. G. (1), M. G. (1), G. J. (1), R. L. (1), G. P., P. T. (1) i S. G. (1),

oskarżyciela posiłkowego (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. co do oskarżonych D. Ś. (1), M. Ś. i W. W. (1)

oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. z siedzibą w W. co do oskarżonych M. T. (1), W. W. (1) i D. G. (1).

Obrońcy oskarżonego P. S. (1), adw. J. G. (2) i adw. K. L. , zaskarżyli wyrok w całości na jego korzyść zarzucając:

I. obrazę prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu nieprawomocnie przypisanego oskarżonemu, a to:

A. art. 296a § 1 k.k. poprzez błędną wykładnię okoliczności modalnych przestępstwa korupcji gospodarczej, wysławiających czynności stanowiące ekwiwalent udzielanych korzyści majątkowych, a to:

- zachowania stwarzającego możliwość wyrządzenia jednostce organizacyjnej prowadzącej działalność gospodarczą szkody majątkowej, co wynikało z niedostrzeżenia przez Sąd pierwszej instancji, że możliwość taka stanowić musi cechę tkwiącą w zachowaniu sprawcy, a tym samym – że dla realizacji tego znamienia nie jest wystarczające stwierdzenie abstrakcyjnej możliwości wyrządzenia takiej szkody, lecz że musi to być możliwość skonkretyzowana, a więc rzeczywista;

- zachowania stanowiącego czyn nieuczciwej konkurencji, co wyrażało się w niedostrzeżeniu, że formułowane w ten sposób odesłanie do art. 3 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (u.z.n.k.) wymaga:

• stwierdzenia sprzeczności zachowania sprawcy z prawem lub z dobrymi obyczajami, przy czy zachowaniem takim ma być czyn nieuczciwej konkurencji będący ekwiwalentem udzielonej korzyści, nie zaś samo jej udzielenie (korzyść ujmowana jako czyn nieuczciwej konkurencji stanowiłaby bowiem w tym ujęciu ekwiwalent samej siebie, czyli udzielonej korzyści), podczas gdy Sąd I instancji nie wskazał żadnego przepisu prawa, który miałby zostać przez oskarżonego naruszony; z kolei odwołanie do sprzeczności z dobrymi obyczajami nie może stanowić podstawy odpowiedzialności karnej z uwagi na naruszenie zasady nullum crimen sine lege certa;

• ustalenia że zachowanie sprawcy narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta lub przynajmniej mu zagraża, co wiąże się z koniecznością stwierdzenia narażenia na konkretne niebezpieczeństwo, a także sprecyzowania konkretnych podmiotów, których interes miałby być zagrożony;

• stwierdzenia, że sprawcą czynu nieuczciwej konkurencji jest sam przedsiębiorca, zaś dopuszczenie się go przez inną osobę możliwe jest jedynie w przypadkach wskazanych przez ustawę, które bynajmniej nie korespondują z zachowaniami nieprawomocnie przypisanymi P. S. (1);

- zachowania stanowiącego niedopuszczalną czynność preferencyjną, polegająca na nieuwzględnieniu przy interpretacji tego pojęcia tego, że czynność taka:

• musi zostać dokonana na rzecz nabywcy lub odbiorcy towaru, usługi lub świadczenia, podczas gdy dostawcy napojów do sieci handlowej nie należą do żadnej z tych grup;

• musi odbywać się kosztem interesu przedsiębiorstwa reprezentowanego przez sprawcę, co jednak nie zostało w żaden sposób ustalone przez Sąd I instancji.

B. art. 296a § 1 k.k. w brzmieniu sprzed 18 grudnia 2008 roku, poprzez błędną wykładnię znamienia podmiotu przestępstwa biernej korupcji gospodarczej, polegającą na przyjęciu, że osoba zajmująca stanowisko kupca w Dziale Napoi – podejmująca, w ramach podległości służbowej i zewnętrznej kontroli opartej na zobiektywizowanych kryteriach, decyzje o wprowadzeniu lub niewprowadzeniu do oferty sieci konkretnego produktu (napoju) – jest (i to równocześnie):

- osobą pełniącą funkcję kierowniczą w jednostce prowadzącej działalność gospodarczą; podczas gdy za podmiot taki uznać można jedynie osobę o takim spektrum możliwości decyzyjnych, które odpowiadają funkcji prezesa zarządu, przewodniczącego rady nadzorczej czy kierownika oddziału a więc takich, które mają charakter strategiczny i w istotny sposób wpływają na kierunki rozwoju lub działalność spółki;

- osobą mającą istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością jednostki prowadzącej działalność gospodarczą, podczas gdy za podmiot taki uznać można jedynie osobę, która wywiera kwalifikowany wpływ na decyzje dotyczące istotnych czy wręcz strategicznych aspektów działalności takiej jednostki, taką jak członek zarządu, rady nadzorczej, prokurent lub likwidator.

C. art. 12 w zw. z art. 296a § 1 k.k. (według stanu prawnego przyjętego przez Sąd I instancji), polegającą na uznaniu, że:

- strona podmiotowa czynu ciągłego mająca postać z góry powziętego zamiaru pozwala włączyć do zachowań składających się na przypisany oskarżonemu czyn ciągły również takie zachowania, których popełnienie jest jedynie domniemywane, a ich strona przedmiotowa pozostaje całkowicie nieznana (zarówno co do czasu, miejsca oraz wszelkich towarzyszących jego popełnieniu okoliczności – w przypadku zaś takich m.in. przestępstw, jak łapownictwo menedżerskie, których realizacja opiera się na koniecznym współdziałaniu, również co do osób współdziałających); podczas gdy prawidłowa konstrukcja czynu ciągłego – zwłaszcza jeśli każde z jego zachowań stanowić ma samodzielną realizację znamion przestępstwa – obejmować może tylko te zachowania, które (podobnie jak czyny tworzące realny zbieg przestępstw) w warstwie składającej się na ich stronę przedmiotową zostały odpowiednio zidentyfikowane;

- stronę podmiotową można oderwać od zewnętrznego zachowania i uczynić z niej samodzielny składnik czynu ciągłego, co prowadziło Sąd I instancji do ustalenia, że elementem czynu ciągłego łapownictwa menadżerskiego mogą okazać się – właśnie ze względu na integrującą funkcję z góry powziętego zamiaru – bliżej nieokreślone zachowania, które polegać miałyby na przyjmowaniu korzyści majątkowych także od innych niż ustalone, a więc anonimowych (czyli potencjalnie nieistniejących) osób, w nieznanych okolicznościach, przede wszystkim zaś takich, które w prawidłowo ujętym czynie ciągłym stanowić powinny korespondującą z ustawowymi znamionami charakterystykę strony przedmiotowej wszystkich składających się na ów czyn zachowań.

II. obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, a to:

A. art. 7 k.p.k., polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, w szczególności zaś wyjaśnień oskarżonego, wyjaśnień współoskarżonych, w tym L. G. (1), G. P. i G. J. (1), jak również zeznań świadków L. W., M. K. (1), A. C. (1), M. L. (2), T. K. (2), K. G. oraz dowodów z dokumentów, a pośród nich umowy o prace P. S. (1) wraz z aneksami, dokumentu awansowego z 1 kwietnia 2009 r. i katalogu sprzedażowego „ (...) P. S.” wraz z dokumentami przedłożonymi na rozprawie 28 stycznia 2019 r., co doprowadziło do błędnego – a zatem niepozostającego pod ochroną normy wynikającej z art. 7 k.p.k. – ustalenia, że :

- na oskarżonym ciążył bliżej niesprecyzowany „obowiązek dbania o interes spółki (...)”; podczas gdy w treści zarzutu ani w uzasadnieniu orzeczenia nie wskazano, z czego obowiązek taki miałby wynikać oraz jaka miałaby być jego dokładna treść i zakres;

- zachowania nieprawomocnie przypisane oskarżonemu zagrażały interesowi majątkowemu (finansowemu) (...) sp. z o.o. sp.k. czy wręcz go naruszały; podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy – oceniony w sposób zgodny z zasadami logiki i wskazaniami doświadczenia życiowego – wskazuje, że czynności podejmowane przez P. S. (1) w ramach negocjacji z dostawcami znacznie przekraczały stawiane mu przez przełożonych cele negocjacyjne, a tym samym były źródłem zysku przewyższającego oczekiwania pokrzywdzonej spółki;

- ogólna kwota wręczonych P. S. (1) korzyści majątkowych wyniosła 4.100.000 zł; podczas gdy kwoty takiej niepodobna ustalić na podstawie opisu czynów współoskarżonych skazanych za czyny z art. 296a § 2 k.k., ani na podstawie zalegających w aktach sprawy wyroków zapadłych w stosunku do innych osób;

Przy czym uchybienia te miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, bowiem zdeterminowały ustalenie, że P. S. (1) zrealizował znamię czynnościowe zarzucanego mu czynu, jak również – w przypadku ostatniego z wymienionych uchybień – wpłynęły na rozstrzygnięcie w przedmiocie wysokości kwoty korzyści majątkowej podlegającej przepadkowi,

B. art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., polegającą na przyjęciu, że w opisie zachowań składających się na przypisany oskarżonemu czyn ciągły można poprzestać na stwierdzeniu, że zachowania takie w okresie objętym czynem ciągłym miały miejsce (lub mogły mieć miejsce) ze względu na towarzyszący oskarżonemu z góry powzięty zamiar, a więc bez wskazania jakichkolwiek okoliczności (w tym m.in. czasu, miejsca, sposobu i okoliczności popełnienia tych zachowąń, a w przypadku przestępstw korupcyjnych – wysokości przyjętej korzyści), podczas gdy zachowania składające się na czyn ciągły – zwłaszcza jeśli każde z nich samodzielnie realizuje znamiona przestępstwa – muszą zostać opisane równie precyzyjnie, jak miałoby to miejsce w przypadku ich przekształcenia (jeśliby doszło do wyeliminowania z góry powziętego zamiaru) w charakterystyczny dla konstrukcji wieloczynowych ciąg przestępstw lub ich realny zbieg.

C. art. 99a § 1 w zw. z art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. i w zw. z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia w sposób uchybiający standardowi rzetelnego procesu karnego, a zarazem sprzeczny z wytycznymi zawartymi w przepisach wykonawczych, co doprowadziło do:

- niepoczynienia przez Sąd I instancji jakichkolwiek ustaleń faktycznych, które wykraczałyby poza ogólnie (abstrakcyjnie) ujęty opis zarzucanego oskarżonemu czynu, a obejmujący jednocześnie (w koniunkcji) wszystkie znane ustawie znamiona dookreślające czynność sprawczą przestępstwa z art. 296a § 1 k.k., jak również wszystkie z okoliczności modalne odpowiadające czynnościom stanowiący ekwiwalent przyjmowanych korzyści majątkowych, a nadto szereg znamion precyzujących podmiot przestępstwa biernej korupcji gospodarczej; przy czym w opisie ustawowym wszystkie z tych znamion ujęte są alternatywnie, zaś rozważania Sądu I instancji – sprowadzające się do zaakceptowania opisu czynu przyjętego przez oskarżyciela – nie pozwalają między innymi na sprecyzowanie na czym konkretnie polegały poszczególne zachowania, kiedy były one podejmowane, a tym samym zabrakło ich skorelowania z okresami, w jakich oskarżony był na różnych stanowiskach zatrudniony;

- zbiorczego i niepoddającego się weryfikacji przywołania dowodów przyjętych za postawę rozstrzygnięcia; co miało istotny wpływ na treść orzeczenia, bowiem zaniechanie poczynienia ustaleń faktycznych co do konkretnych zachowań oskarżonego, mających – w przekonaniu Sądu – realizować znamiona przestępstwa, uniemożliwiało przypisanie ich realizacji, a nadto naruszało standard rzetelnego procesu karnego, co w demokratycznym państwie prawnym nie może zostać uznane za nieistotne dla bytu wydanego orzeczenia, a ewentualnie:

III. rażącą niewspółmierność orzeczonej względem oskarżonego kary 3 lat pozbawienia wolności, wynikająca z nieuwzględnienia faktu, że to wyjaśnienia P. S. (1) złożone na etapie postępowania przygotowawczego stanowiły zasadniczy dowód, który doprowadził organy ścigania do wykrycia wszystkich pozostałych czynów zarzucanych współoskarżonym, co nakazywałoby przyjąć (przy poczynionych prze Sąd I instancji założeniach), że P. S. (1) –współdziałając w popełnieniu przestępstwa z innymi osobami – ujawnił wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia.

Podnosząc powyższe zarzuty, obrońcy oskarżonego wnieśli o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie P. S. (1) od zarzucanego mu czynu, a ewentualnie – jeśliby Sąd ad quem uznał, że uchybienia w zakresie obrazy przepisów postępowania regulujących przeprowadzanie dowodów i formułowanie ustaleń faktycznych znajdujących odzwierciedlenie w pisemnych motywach rozstrzygnięcia naruszają standard rzetelnego procesu w stopniu uniemożliwiającym kontrolę odwoławczą, powodując tym samy konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego na nowo w całości – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu.

Obrońca oskarżonych P. L. (1), T. B. (1) i M. T. (1), adw. Ł. W., zaskarżył wyrok w pkt II, XI, XII, XIII, XXXVIII, XL, XLIV, XLIX, LI części dyspozytywnej wyroku w całości na korzyść oskarżonych zarzucając:

I. obrazę przepisów prawa procesowego, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia,

- a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez:

- dokonanie dowolnej oceny wyjaśnień oskarżonego P. S. (1) złożonych w toku postępowania przygotowawczego i uznanie, że są one w zakresie, w jakim obciążają P. L. (1) i T. B. (1) rzeczowe, logiczne i co do istoty konsekwentne, a następnie dokonanie na ich podstawie ustaleń faktycznych, podczas gdy przywołane wyjaśnienia oskarżonego złożone w określonej sytuacji procesowej były koniunkturalne, noszą cechy pomówienia, które nie stanowi dowodu pełnowartościowego, a w szczególności są niespójne, niejasne, sprzeczne wewnętrznie, przy jednoczesnym bezzasadnym odmówieniu wiary konsekwentnym wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonych P. L. (1) i T. B. (1) w toku postępowania sądowego, w których oskarżeni wskazali na bezzasadność przedstawionych im zarzutów, a także obiektywną niemożliwość zaistnienia okoliczności opisywanych przez P. S. (1) w postępowaniu przygotowawczym;

- dokonanie dowolnej oceny zeznań świadków D. Ż., R. W. (1), I. S. (1), M. C., J. K. (1), D. L. (1), G. Z., M. D., A. K. (2), A. W., J. I., P. K. (3), K. W. z których jednoznacznie wynika, iż oskarżeni P. L. (1) i T. B. (1) wbrew stanowisku Sądu prowadzili działalność legalną, nie dopuszczali się popełniania jakichkolwiek przestępstw, a dokumentacja księgowa (...) Sp.z o.o., będąca przedmiotem licznych kontroli organów skarbowych obrazowała rzeczywiste i legalne zdarzenia gospodarcze realizowane przez Spółkę, natomiast z zeznań w/w świadków w żaden sposób nie wynika, aby oskarżeni udzielili P. S. (1) obietnicę udzielenia korzyści majątkowych, a następnie by udzielili mu korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...) w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...) tym bardziej, że świadek D. Ż. – Dyrektor firmy (...) zeznał, iż nie uczestniczył i nie wie nic o przekazywaniu środków pieniężnych komukolwiek, nic nie wie na temat łapówek, świadek I. zeznał, iż jako Dyrektor Firmy (...) nie ma wiedzy na temat korumpowania pracowników (...) przez pracowników (...) ani (...) i byli zadowoleni ze współpracy z (...), natomiast a w stosunku do niego samego oraz pracowników (...)” nie toczyło się żadne postępowanie karne, świadek A. W., choć przywołany przez sąd jako dowód obciążający oskarżonych, zeznawał na okoliczność (...) S.A., która została przez Sąd wyeliminowana z opisu czynu z pkt II, jako nie uczestnicząca w przestępczym procederze, I. S. (1), wobec którego postępowanie karne zostało warunkowo umorzone wskazał, iż w związku z tą współpracą miał postępowanie karne, zakończyło się warunkowym umorzeniem postępowania, ale wg niego nie popełnił przestępstwa. Nie przyznał się wtedy do winy … (…) …Nic mu nie wiadomo na temat łapówek, a przesłuchany w dniu 12 sierpnia 2019 r. na rozprawie zeznał, iż (...) w firmie (...) zajmowała się wyłącznie merchendeisingiem, a zatem wykładaniem towarów (...) na półki w wielu sieciach handlowych (m.in. (...)), natomiast nie prowadziła żadnych negocjacji z (...) i nic nie słyszał na temat wręczania „łapówek”;

- dokonanie dowolnej oceny zeznań świadków L. W. i B. K., z których jednoznacznie wynika, iż oskarżony P. L. (1), który na ich prośbę przekazywał przesyłkę P. S. (1) nie był informowany o jej zawartości, do przesyłki nie zaglądał, a fakt jej przekazania nie miał żadnego wpływu na podejmowanie przez P. S. (1) decyzji i nadużycia udzielonych mu uprawnień i niedopełnienia ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkowa Spółce (...), a nadto zarówno P. L. (1) jak i osoby związane z Grupa (...) sp. z o.o. nie prowadziły współpracy z powiązanymi ze świadkami podmiotami (...) i (...)

- dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka A. K. (3) (właściciela firmy (...)), który w dniu 16.12.2014 r. zeznał, że P. L. (1) był jedyną osobą, z którą miał kontakt i nigdy nie było mowy o przekazywaniu jakichkolwiek korzyści majątkowych P. S. (1);

- pominięciu zeznań świadka K. w zakresie dotyczącym współpracy firmy (...) i świadka A. w zakresie współpracy firmy (...) Sp.j. ze spółką Grupa (...) Sp. z o.o., oraz pism kierowanych przez przedstawicieli w/w podmiotów w odpowiedzi na postanowienia o wydaniu rzeczy z dnia 25.08.2014 r., w którym zawarte zostało żądanie wydania dokumentów dotyczących współpracy firmy (...) z (...), D. (...) i P. L. w zakresie, w jakim świadkowie zeznali, iż nigdy nie współpracowali z (...) sp. z o.o., a także nie znają ani P. L. (1) ani T. B. (1), a także wobec nich samych nie toczyło się żadne postępowanie karne, co przeczy dowolnym ustaleniom Sądu, by w/w oskarżeni w imieniu (...) Sp.j. mieli wręczać P. S. korzyści majątkowe;

- pominięcie zeznań świadka G. Z. z dnia 1.04.2019 r. zarządzającego spółką (...), który kategorycznie zeznał, iż (...) charakteryzowała się największym profesjonalizmem na rynku, była skuteczna w działaniu, umowa która była zawarta pomiędzy firmami polegała na tym, że nie było odpłatności za nic, tylko musiał być efekt sprzedażowy, a (...), który się rozwijał, nie chciał ryzykować zatrudnianiem nowym ludzi, w związku z czym korzystał z (...), która oferowała profesjonalną obsługę, a nadto świadek, w stosunku do którego nie było prowadzone żadne postępowanie karne nie spotkał się z taką sytuacją, żeby (...) miał korumpować przedstawicieli firm kontrahentów za pośrednictwem spółki (...);

- pominięcie wyjaśnień G. J. (1), który podczas przesłuchania w dniach 3.09.2010 r. oraz 5.10.2017 r. zaprzeczył działaniom korupcyjnym i wyjaśnił rolę T. B. (1) jako zewnętrznego doradcy; natomiast o Grupie (...) Sp. z o.o. G. J. (1) wyjaśniał jako o „profesjonalnie dobrze zorganizowanej firmie z którą współpraca trwając na wiele płaszczyznach trwała wzorowo przez wiele kat i dotyczyła wielu sieci handlowych”, natomiast współpraca dotyczyła nie tylko świadczenia przez (...) usług pośrednictwa handlowego, ale także produkcji piwa na licencji przez browar (...) dla (...) Sp.z o.o.;

- pominięcie zeznań świadka W. K. (1), przedstawiciela firmy (...), który jak wynika z jego zeznań nigdy nie współpracował z firmą (...) i nie znał przedstawicieli tej firmy, a przy tym (...) nigdy nie miała żadnych relacji z tym przedsiębiorstwem, a zatem nie mogło wbrew treści orzeczenia dochodzić w tej konfiguracji do popełnienia przestępstw;

- pominiecie zeznań świadka P. K. (4) byłego Prezesa (...) z dnia 22.01.2015 r. oraz S. Z. – właściciel (...) z dnia 5.10.2012 r., którzy jednoznacznie zeznali, iż „nie ma takiej możliwości aby pracownik Spółki, lub jej przedstawiciel, oferował lub udzielał korzyści majątkowych lub osobistych P. S. (1)” w imieniu Spółki (...);

- pominięcie zeznań świadka M. S. (1) z dnia 24 wrzenia 2018 r., M. L. (3) z dnia 9.07.2018 r., dotyczących spółki (...), którzy zeznali, iż nie kojarzą spółki (...), a także świadka T. G. (1) oraz M. S. (2), którzy z ramienia spółki (...) potwierdzili współpracę wyłącznie z firmą (...) SP. z o.o., z których to depozycji jednoznacznie wynika, iż Sąd na błędnie utożsamiał działania T. L. ze spółki (...) sp. z o.o. z działaniami (...) Sp.z o.o., które to podmioty nie miały żadnego związku ze sobą;

- pominięcie zeznań świadka A. K. (4) przesłuchanej na rozprawie w dniu 25 czerwca 2018 r., która zeznała, iż (...) współpracował także ze spółką (...), a także nie wiedziała dlaczego firma (...) zdecydowała się na pośrednictwo we współpracy z (...), przejęła tę umowę po tym jak przyjęła pracę (…), nie wie na czym miałaby polegać pomoc w kontaktach z panem S., jaką oferował Pan T. L., co jednoznacznie wskazuje, iż to nie T. B. (1) i P. L. (1) oraz Grupa (...) p. z o.o. działała na rzecz (...), lecz T. L. ze spółki (...) sp. z o.o.;

- pominiecie zeznań świadka A., pracownika (...), który stwierdził kategorycznie, że nie było żadnego udziału M. T. w negocjacjach z firmą (...) i być nie mogło, albowiem w tamtym okresie oskarżony zajmował się w spółce zupełnie innym zakresem;

- dokonanie dowolnej oceny wyjaśnień oskarżonego M. T. (1) i D. G. (1) i błędne przyjęcie, iż oskarżeni przyznali się do stawianych im zarzutów, podczas gdy oskarżeni w swoich wyjaśnieniach kategorycznie zakwestionowali swoje sprawstwo, a złożone przez nich wyjaśnienia w pełni korespondują z dowodami rzeczowymi w postaci dokumentacji związanej z zatrudnieniem M. T. (1) w (...), zakresem jego obowiązków, dokumentacją księgową obrazującą opisane w niej zdarzenia gospodarcze, które miały miejsce, a nie stanowiącą, jak bezzasadnie przyjął Sąd, kamuflaż dla wręczanych korzyści majątkowych;

- dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka P. K. (1), stanowiącego dowód przyjęcia przez M. T. (1) od W. W. (1), P. K. (1) i D. G. (1) korzyści majątkowej w łącznej kwocie 363932,79 zł w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych M. T. (1) uprawnień i niedopełnienia ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...),, polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla spółki, w tym wyborze oferty handlowej korzystnej Spółki (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...), przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), podczas gdy świadek składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym mając status podejrzanego każdorazowo odmiennie przedstawiał okoliczności i wartość przekazanych oskarżonemu środków, odmówił udziału w konfrontacji z M. T. (1), natomiast przesłuchany w sądzie zeznał, iż nie nakłaniał M. T. (1) do działań niezgodnych z prawem, nie potwierdził, by na zlecenie M. T. (1) miał wystawiać nierzetelne faktury VAT spółce (...), a przesłuchany na rozprawie w dniach 21 grudnia 2017 r. i 22 stycznia 2018 r. świadek zeznał, iż „dobrowolnie poddał się karze, albowiem był zmęczony i wyczerpany tą sytuacją (…) nie wręczał M. T. (1) korzyści majątkowej poza prezentami: alkoholem okazyjnie, winem”;

- dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka P. W. (1) mających stanowić dowód przyjęcia przez M. T. (1) od W. W. (1), P. K. (1) i D. G. (1) korzyści majątkowej w łącznej kwocie 363932,79 zł w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych M. T. (1) uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku w sytuacji gdy z zeznań świadka wynika jedynie potwierdzenie znajomości oskarżonego z P. K., natomiast nie wynika, aby M. T. (1) dopuścił się popełnienia czynów zabronionych;

- dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka K. K. (3) i P. S. (3), mających stanowić dowód przyjęcia przez M. T. (1) od W. W. (1), P. K. (1) i D. G. (1) korzyści majątkowej w łącznej kwocie 363932,79 zł w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych M. T. (1) uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku w sytuacji gdy z zeznań świadków wynika jedynie ogólny opis procesu negocjacji umów w Spółce (...), nie odnoszący się w żaden sposób do osoby oskarżonego, albowiem świadkowie jak stwierdzili nie nadzorowali pracy oskarżonego i nie mają wiedzy nad sposobem jej wykonywania, a nadto świadkowie ci nigdy nie współpracowali z M. T. (1);

- dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka M. L. (1) i przyznanie im waloru wiarygodności, z których wynika, iż oskarżony M. T. (1) przyjął od świadka – przedstawiciela Spółki (...), korzyść majątkową w kwocie 7-8 tys. zł w 2006 r., podczas gdy oskarżony podjął prace w (...) w dniu 1 stycznia 2008 r., a zatem nie mógł w 2006 r. przyjąć korzyści majątkowej od kogokolwiek, do pracy faktycznie zgłosił się w dniu 2 stycznia 2008 r., a zatem nie mógł jak przyjął dowolnie Sąd rozpocząć popełniania przestępstwa w dniu, w którym jeszcze nie objął stanowiska (1 stycznia 2008 r.), do zakresu obowiązków oskarżonego nie należało prowadzenie negocjacji, a te ze spółki (...) prowadzone były przez podmiot zewnętrzny Grupę (...), na co oskarżony nie miał żadnego wpływu;

- dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka A. C. (1) mających stanowić dowód przyjęcia przez M. T. (1) korzyści majątkowej w kwocie 7-8 tys. zł, podczas gdy z w/w zeznań świadek ten nie znał M. T. (1), nigdy się nie spotkali i nigdy ze sobą nie rozmawiali i w żaden sposób świadek ten nie potwierdził zasadności zarzutów stawianych oskarżonemu, podczas gdy oskarżony podjął prace w (...) w dniu 1 stycznia 2008 r., a zatem nie mógł w 2006 r. przyjąć korzyści majątkowej od kogokolwiek, do pracy faktycznie zgłosił się w dniu 2 stycznia 2008 r., a zatem nie mógł jak przyjął dowolnie Sad rozpocząć popełnienia przestępstwa w dniu, w którym jeszcze nie objął stanowiska (1 stycznia 2008 r.) do zakresu obowiązków oskarżonego nie należało prowadzeni negocjacji, a te ze spółką (...) prowadzone były przez podmiot zewnętrzny (...), na co oskarżony nie miał żadnego wpływu;

- dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka D. P. mających stanowić dowód przyjęcia przez M. T. (1) korzyści majątkowej w kwocie 7-8 tys. zł w 2006 r., podczas gdy z w/w zeznań wynika jedynie, iż (...) miał trudności we wprowadzaniu swoich produktów na rynek w związku z rygorystycznymi procedurami obowiązujących we wszystkich sieciach handlowych i w żadne sposób świadek ten nie potwierdził zasadności zarzutów stawianych oskarżonemu;

- a to art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. – poprzez naruszenie zakazu czynienia niekorzystnych domniemań w sytuacji gdy stan dowodów nie pozwala na ustalenie faktów, przejawiających się w błędnym ustaleniu, iż:

a) oskarżeni P. L. (1) i T. B. (1), działając w ramach spółki kapitałowej Grupa (...) Sp. z o.o. w okresie od 1 lipca 2005 r. do 22 kwietnia 2010 r. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami czasu udzielili P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W., mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...) oraz pozostającemu w stosunku pracy ze Spółką (...), obietnicy udzielenia korzyści majątkowych, a następnie udzielili mu korzyści majątkowych w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o. o. i innych podmiotów, w sytuacji gdy:

- umowa Spółki Grupa (...) Sp. z o.o. została podpisana w dniu 26 września 2005 r., a jej rejestracja w Krajowym rejestrze Sądowym nastąpiła w dniu 8 listopada 2005 r., nadanie numeru NIP nastąpiło jeszcze później, ponieważ w dacie 21 listopada 2005 r., założycielami Spółki byli K. S. (1) i D. K. (1), natomiast T. B. (1) został wspólnikiem Spółki w dacie 11 czerwca 2007 r., a P. L. (1) nigdy nie został wspólnikiem Spółki, a zatem w/w oskarżeni nie mogli od 1 lipca 2005 r. składać jakichkolwiek obietnic w imieniu nieistniejącego podmiotu, a także na jego rzecz, a tym bardziej dysponować jego składnikami majątkowymi;

- z zeznań świadka K. w zakresie dotyczącym współpracy firmy (...) i świadka A. w zakresie współpracy firmy (...).j. ze spółką Grupa (...) Sp. z o.o. oraz pism kierowanych prze przedstawicieli w/w podmiotów w odpowiedzi na wezwania prokuratury wynika, iż w/w podmioty nigdy nie współpracowały z grupą (...) Sp. z o.o., a także nie znają ani P. L. (1) ani T. B. (1), a nadto wobec nich nie toczyło się żadne postępowanie karne, natomiast z zeznań świadka G. Z. z dnia 1.04.2019 r. zarządzającego spółką (...) wynika, iż (...) charakteryzowała się największym profesjonalizmem na rynku, była skuteczna w działaniu, umowa która była zawarta pomiędzy firmami polegała na tym, że nie było odpłatności za nic, tylko musiał być efekt sprzedażowy, a (...) się rozwijał, nie chciał ryzykować zatrudnianiem nowych ludzi, w związku z czym korzystał z (...), która oferowała profesjonalną obsługę gdzie dopiero za efekty była wypłacana prowizja, a nadto świadek, w stosunku do którego nie było prowadzone żadne postępowanie karne nie spotkał się z taką sytuacją, żeby (...) miał korumpować przedstawicieli firm kontrahentów za pośrednictwem spółki (...);

- z zeznań świadka W. K. (1), przedstawiciela firmy (...), wynika iż nigdy nie współpracował z firmą Grupa (...) i nie znał przedstawicieli tej firmy, a przy tym Grupa (...) nigdy nie miała żadnych relacji z tym przedsiębiorstwem, a zatem nie mogło dochodzić w tej konfiguracji do popełniania przestępstw, jak przyjął to Sad w pkt II części dyspozytywnej wyroku;

- z zeznań świadka P. K. (4) byłego Prezesa (...) z dnia 22.01.2015 r. oraz S. W. (...) z dnia 5.10.2012 r. wynika, iż „nie ma takiej możliwości aby pracownik Spółki, lub jej przedstawiciel, oferował lub udzielał korzyści majątkowych lub osobistych P. S. (1)” – w imieniu Spółki (...), a w/w świadkom nie przedstawiono zarzutów korupcji czynnej;

- z zeznań świadka I. S. (1), wobec którego postępowanie karne zostało warunkowo umorzone, wynika, iż w związku z tą współpracą miał postępowanie karne, które zakończyło się warunkowym umorzeniem postępowania, a nadto wg świadka nie popełnił przestępstwa. Nie przyznał się wtedy do winy …(…) … Nic mu nie wiadomo na temat łapówek, a przesłuchany w dniu 12 sierpnia 2019 r. na rozprawie zeznał, iż (...) w firmie (...) zajmowała się wyłącznie merchendeisingiem, a zatem wykładaniem towarów (...) na półki w wielu sieciach handlowych (m.in.. (...)), natomiast nie prowadziła żadnych negocjacji z (...) i nic nie słyszał na temat wręczania łapówek;

- z zeznań świadków A. S. (1), jak i R. L. (1) wynika, iż zarówno oni, jak i (...) Sp. z o.o., (...) oraz (...) nigdy nie współpracowały z oskarżonymi i Grupą (...) Sp. z o.o., lecz ze spółką … (...) Sp. z o.o., będącą zupełnie odrębnym bytem prawnym, z którym nic nigdy oskarżonych P. L. (1) i T. B. (1) nie łączyło, podobnie jak z wymienionymi spółkami, o czym świadczy nie tylko dokumentacja księgowa, na która zresztą Sąd się bezrefleksyjnie powołuje w uzasadnieniu wyroku, a także zeznania świadka M. S. (1) z dnia 24 września 2018 r., M. L. (3) z dnia 9.07.2018 r., który zeznał, iż nie kojarzy spółki (...), natomiast świadek T. G. (1) oraz M. S. (2) z ramienia spółki (...) potwierdzili współprace wyłącznie z firmą (...) Sp. z o.o., a przesłuchana na rozprawie w dniu 25 czerwca 2018 r. świadek A. K. (4) zeznała, iż (...) współpracował także ze spółką (...) T. L., co z uwagi na podobieństwo nazw zapewne zaburzyło Sądowi ich rozróżnienie, a także nie wiedziała dlaczego firma (...) zdecydowała się na pośrednictwo we współpracy z (...), przejęła tę umowę po tym jak przyjęła pracę (…) nie wiem na czym miałaby polegać pomoc w kontaktach z panem S., jaką oferował Pan T. L.;

b) oskarżony M. T. (1) przyjął od M. L. (1) – przedstawiciela Spółki (...), korzyść majątkowa w kwocie 10.000 zł, podczas gdy jak wynika z zeznań M. L. (1) miał on wręczyć M. T. (1) kwotę 7-8 tys. zł, a nie jak przyjął Sąd 10.000 zł, a nadto do przekazania w/w kwoty miało nastąpić na 2 lata przed podjęciem przez oskarżonego pracy w (...), albowiem w 2006 r. co czyni powyższą sytuację abstrakcyjna, a nadto Sąd zwolnił się z obowiązku ustalenia, czy takie zdarzenie miało miejsce, zważywszy na kategoryczne określenie jego ram czasowych przez M. L., czy bliżej nieokreślone w wyroku działania M. T. (1) wyrządziły jakąkolwiek szkodę, czy nosiły one cechy przestępstwa, nadto jakiego obowiązku oskarżony nie dopełnił oraz kiedy i jakich uprawnień nadużył, a także jakie decyzje podjął, które miały być korzystne dla Spółki (...), która do dnia dzisiejszego jest klientem (...);

c) oskarżony M. T. (1) przyjął od W. W. (1), P. K. (1) i D. G. (1) korzyści majątkowej w łącznej kwocie 363.932,79 zł w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych M. T. (1) uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla spółki, w tym wyborze oferty handlowej korzystnej Spółki (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...), przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), podczas gdy powyższe okoliczności nie wynikają ze zgromadzonego i powołanego w uzasadnieniu wyroku materiału dowodowego, a przy tym Sąd zwolnił się z obowiązku ustalenia, czy bliżej nieokreślone w wyroku działania M. T. (1) wyrządziły jakąkolwiek szkodę, czy nosiły one cechy przestępstwa, nadto jakiego obowiązku oskarżony nie dopełnił oraz kiedy i jakich uprawnień nadużył, a także jakie decyzje podjął, które miały być korzystne dla Spółki (...), która do dnia dzisiejszego jest klientem (...), a także kiedy, w jakich okolicznościach i jakie kwoty miały zostać przekazane M. T. (1);

d) z zeznań świadka P. K. (1) wynika, iż M. T. (1) przyjął od W. W. (1), P. K. (1) i D. G. (1) korzyści majątkowej w łącznej kwocie 363932,79 zł w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych M. T. (1) uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla spółki, w tym wyborze oferty handlowej korzystnej Spółki (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...), przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), podczas gdy świadek składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym mając status podejrzanego, każdorazowo odmiennie przedstawiał okoliczności i wartość przekazanych oskarżonemu środków, odmówił udziału w konfrontacji z M. T. (1), natomiast przesłuchany w Sądzie zeznał, iż nie nakłaniał M. T. (1) do działań niezgodnych z prawem, nie potwierdził, by na zlecenie M. T. (1) miał wystawiać nierzetelne faktury VAT spółce (...), a przesłuchany na rozprawie w dniach 21 grudnia 2017 r. i 22 stycznia 2018 r. świadek zeznał, iż … dobrowolnie poddał się karze, albowiem był zmęczony i wyczerpany tą sytuacją (…) nie wręczał M. T. (1) korzyści majątkowej poza prezentami: alkoholem okazyjnie, winem”, co prowadzi do wniosku, iż Sąd powstałe na skutek złożonych zeznań P. K. wątpliwości co do zaistnienia przestępstwa oraz przekazywania kwot, rozstrzygnął na niekorzyść oskarżonego;

a zatem powyższego nie potwierdza jakikolwiek dowód przeprowadzony w sprawie – tym samym dowody, którym Sąd dał wiarę stworzyły „lukę” co do istnych elementów czynu, natomiast Sąd tak powstałą „lukę”, wobec braku możliwości jej realnego usunięcia, przy braku w tym zakresie poszlak, a tym bardziej dowodów bezpośrednich, usnął w formie domniemania wystąpienia w/w zdarzeń, a więc rozstrzygnął powstałe wątpliwości na niekorzyść oskarżonych;

- a to art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k. poprzez wadliwe sporządzenie pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, polegające na oderwaniu ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd od źródeł dowodowych, w sposób uniemożliwiający prześledzenie i skontrolowanie wydanego w sprawie orzeczenia Sądu, a w szczególności poprzez:

a) zaniechanie wskazania na jakich dowodach osobowych i w jakim zakresie oparł się Sąd, czyniąc ustalenia obciążające oskarżonych w sytuacji, gdy przywołane przez Sąd w uzasadnieniu dowody osobowe i rzeczowe nie potwierdzają sprawstwa i winy oskarżonych;

b) zaniechanie wyjaśnienia na jakiej podstawie ustalona została kwota rzekomo wręczonych P. S. (1) przez oskarżonych T. B. (1) i P. L. (1) korzyści majątkowych zwłaszcza jeżeli zważy się, iż wyeliminowanie przez Sąd z opisu czynu spółki (...) nie wpłynęło na jej wysokość;

c) zaniechanie wyjaśnienia na jakiej podstawie ustalona została w wyroku kwota rzekomo wręczonych M. T. (1) korzyści majątkowych przez P. K. (1) w wysokości 363.932,79 zł i M. L. (1), w wysokości 10.000 zł, skoro P. K. zeznał pierwotnie, że przekazał M. T. (1) kwotę 100.000 zł następnie, że nie była to kwota 100.000 zł, lecz że przekazał 75 % bliżej nieokreślonej kwoty, a w końcu przed Sądem, że była to kwota 50.000 zł tytułem zwrotu udzielonej pożyczki, natomiast M. L. (1) zeznał, iż ręczył kwotę 7-8 tys. zł, pomijając, iż miał tego dokonać przed podjęciem przez M. T. (1) pracy w (...);

d) sporządzenie uzasadnienia wyroku z pominięciem logicznego uzasadnienia, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, w szczególności braku spójnego i logicznego wyjaśnienia istotnych różnic w treści wyjaśnień osk. P. S., w sytuacji gdy wyjaśnienia te złożone na etapie postępowania przygotowawczego pozostawały w kolizji zasadami logicznego rozumowania oraz zeznaniami świadków, którzy kwestionowali swoją znajomość z oskarżonymi P. L. i T. B., którzy w świetle wyjaśnień mieli wręczać w imieniu świadków korzyści majątkowe i w istocie stanowiły wyłączną podstawę ustalenia przez Sąd sprawstwa i winy oskarżonych;

e) niewyjaśnienie sprzeczności w wyeliminowaniu z opisu w pkt II części dyspozytywnej wyroku rzekomo nielegalnych działań podejmowanych na rzecz spółki (...) S.A.”, przy jednoczesnym wskazaniu w treści uzasadnieni w rubryce 1.1.1. spółki (...) S.A.” jako podmiotu na rzecz którego miały być wręczane korzyści majątkowe, a nadto przyczyn dla których wyeliminowanie z opisu czynu w/w podmiotu nie wpłynęło na zmniejszenie kwoty rzekomo wręczonej P. S. (1) korzyści majątkowej;

f) niewyjaśnienie sprzeczności w depozycjach M. L. (1) z pozostałym w sprawie materiałem dowodowym w tym dowodami z dokumentów, z których jednoznacznie wynika, iż M. T. (1) nie mógł przyjąć od M. L. korzyści majątkowej przed datą podjęcia pracy w (...), a zatem przed 2008 r., a także nie mógł nadużyć swoich uprawnień i niedopełniać obowiązków w związku z negocjacjami z firmą (...), albowiem nigdy w takich negocjacjach nie uczestniczył, bowiem prowadziła je firma zewnętrzna, co czyni w/w zeznania nieprawdziwymi;

g) zaniechanie zindywidualizowania ciążącego na Sądzie obowiązku wskazania poszczególnych zachowań składających się na przyjęty w kwalifikacji prawnej czyn ciągły, a to czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz skutków, a zwłaszcza wysokości powstałej szkody w sytuacji gdy przedmiotem rozpoznania sprawy przez sąd jest zarzucany oskarżonemu czyn zabroniony, a więc obowiązkiem sądu jest ustalenie wszystkich zachowań oskarżonego, składających się na taki czyn, a Sąd rozpoznający sprawę nie może w takim wypadku ograniczać się wyłącznie do zachowań opisanych przez oskarżyciela, natomiast w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie przedstawił żadnych dowodów, które pozwoliłyby na ustalenie przywołanych wyżej zachowań w sposób przewidziany prawem, skutkiem czego oskarżeni nie wiedzą, jakie zachowania zostały im przypisane wyrokiem i w jaki sposób w istocie mieli rzekomo naruszyć prawo, a także jaki był powód wyeliminowania z opisu czynu rzekomo nielegalnych działań podejmowanych na rzecz spółki (...) S.A.” oraz przyczyn dla których wyeliminowanie z opisu czynu w/w podmiotu nie wpłynęło na zmniejszenie kwoty rzekomo wręczonej korzyści majątkowej;

h) niewyjaśnienie sprzeczności części dyspozytywnej wyroku z jego uzasadnieniem w zakresie w jakim Sąd przyjął w części 4 formularza uzasadnienia wyroku, iż oskarżeni T. B. (1) i P. L. (1) uczynili sobie z przestępstwa stałe źródło dochodów choć brak powyższego w przyjętej przez Sąd kwalifikacji, a także poczynionych przez Sąd ustaleniach, albowiem dochód z powyższego miał osiągnąć P. S. (1), a nie oskarżeni;

i) niewyjaśnienia przyczyn zmiany przez Sąd czasookresu popełnienia przez M. T. (1) czynu zabronionego opisanego w pkt XII części dyspozytywnej wyroku w sytuacji, gdy z zeznań M. L. (1) wynika, iż do przekazania korzyści majątkowej doszło w 2006 r., a żaden inny dowód nie pozwalał na przyjęcie daty wskazanej przez Sąd w wyroku;

j) poprzez zaniechanie wskazania w treści wyroku i uzasadnienia jaki stan prawny dla przepisu art. 296a k.k. został zastosowany w rozstrzyganiu w sprawie, zważywszy na zmianę przepisów prawa karnego od 1 lipca 2003 r. do 18 grudnia 2008 r. i do 29 lipca 2016 r. – i przyjęcie jednolitego stanu prawnego dla całokształtu okresu popełnionych czynów zabronionych w okresie od 2006 r. do 2010 r. – co skutkowało brakiem jakichkolwiek rozważań dotyczących wypełnienia znamion typu czynu zabronionego w określonym czasie i miejscu wg obowiązującego prawa – co ma istotne znaczenie dla ustalenia odpowiedzialności prawno-karnej oskarżonych.

II. spowodowany licznymi i poważnymi uchybieniami natury procesowej błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na bezprawnym i nieuzasadnionym przyjęciu, że:

- oskarżeni P. L. (1) i T. B. (1), w okresie od 1 lipca 2005 r. do 22 kwietnia 2010 r. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu udzielili P. S. (1), pełniącemu funkcję kierownicza w Spółce (...) z siedziba we W., mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...) oraz pozostającemu w stosunku pracy ze Spółką (...), obietnicy udzielenia korzyści majątkowych, a następnie udzielili mu korzyści majątkowych w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o. o. i innych podmiotów, w sytuacji gdy umowa Spółki Grupa (...) Sp. z o.o. została podpisana w dniu 26 września 2005 r., a jej rejestracja w Krajowym rejestrze Sądowym nastąpiła w dniu 8 listopada 2005 r., a jej rejestracja w Krajowym Rejestrze Sądowym nastąpiła w dniu 8 listopada 2005 r., nadanie numeru NIP nastąpiło jeszcze później, ponieważ w dacie 21 listopada 2005 r., a założycielami Spółki byli K. S. (1) i D. K. (1), natomiast T. B. (1) został wspólnikiem Spółki w dacie 11 czerwca 2007 r., a P. L. (1) nigdy nie został wspólnikiem Spółki, a zatem w/w oskarżeni, którzy nie współpracowali w dniu 1 lipca 2005 r. nie mogli składać jakichkolwiek obietnic w imieniu nieistniejącego podmiotu, a także na jego rzecz, a tym bardziej dysponować jego składnikami majątkowymi;

- oskarżeni P. L. (1) i T. B. (1) udzielili P. S. (1) pełniącemu funkcję kierownicza w Spółce (...) z siedziba we W. obietnicy udzielania korzyści majątkowych, a następnie udzielili mu korzyści majątkowych w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o numerze rejestracyjnym (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...) polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Zakładu Produkcji (...).j., (...), podczas gdy z zeznań świadka K. w zakresie dotyczącym współpracy firmy (...) i świadka A. w zakresie współpracy firmy (...) SP.j. ze spółką Grupa (...) Sp. z o.o. oraz pism kierowanych przez przedstawicieli w/w podmiotów w odpowiedzi na wezwania Prokuratury wynika, iż w/w podmioty nigdy nie współpracowały z (...) sp. z o.o., a także nie znają ani P. L. (1) ani T. B. (1), a nadto wobec nich nie toczyło się żadne postępowanie karne, natomiast z zeznań świadka G. Z. z dnia 1.04.2019 r. zarządzającego spółką (...) wynika, iż (...) charakteryzowała się największym profesjonalizmem na rynku, była skuteczna w działaniu, umowa która była zawarta pomiędzy firmami polegała na tym, że nie było odpłatności za nic, tylko musiał być efekt sprzedażowy, a (...) się rozwijał, nie chciał ryzykować zatrudnianiem nowych ludzi, w związku z czym korzystał z (...), która oferowała profesjonalną obsługę gdzie dopiero za efekty była wypłacana prowizja, a nadto świadek, w stosunku do którego nie było prowadzone żadne postępowanie karne nie spotkał się z taką sytuacją, że (...) miał korumpować przedstawicieli firm kontrahentów za pośrednictwem spółki (...);

- oskarżeni P. L. (1) i T. B. (1) wspólnie i w porozumieniu z W. K. (1) udzielili P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w spółce (...) z siedzibą we W. obietnicy udzielenia korzyści majątkowej, a następnie udzielili mu korzyści majątkowych w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla firmy (...), podczas gdy jak wynika z zeznań świadka W. K. (1), przedstawiciela firmy (...), nigdy nie współpracował z firmą Grupa (...) i nie znał przedstawicieli tej firmy, a przy tym (...) nigdy nie miała żadnych relacji z tym przedsiębiorstwem, a zatem nie mogło dochodzić w tej konfiguracji do popełniania przestępstw, jak przyjął to Sad w pkt II części dyspozytywnej wyroku;

- oskarżeni P. L. (1) i T. B. (1) udzielili P. S. (4), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W. obietnicę udzielenia korzyści majątkowych, a następnie udzielił mu korzyści majątkowych w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.00 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla firmy (...), podczas gdy jak wynika z zeznań świadka P. K. (4) byłego Prezesa (...) z dnia 22.01.2015 r. oraz S. Z. – Właściciela (...) z dnia 5.10.2012 r., „nie ma takiej możliwości aby pracownik Spółki, lub jej przedstawiciel, oferował lub udzielał korzyści majątkowych lub osobistych P. S. (1)” w imieniu Spółki (...), a w/w świadkom nie przedstawiono zarzutów korupcji czynnej;

- oskarżeni P. L. (1) i T. B. (1) wspólnie i w porozumieniu z I. S. (1) udzielili P. S. (1), pełniącemu funkcję kierownicza w Spółce (...) z siedziba we W., obietnice udzielenia korzyści majątkowych, a następnie udzielili mu korzyści majątkowe w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla firmy (...), podczas gdy jak wynika z zeznań świadka I. S. (1), wobec którego postępowanie karne zostało warunkowo umorzone, w związku z tą współpraca miał postępowanie karne, które zakończyło się warunkowym umorzeniem postępowania, a nadto wg świadka nie popełnił przestępstwa. Nie przyznał się wtedy do winy … (…)… Nic mu nie wiadomo na temat łapówek, a przesłuchany w dniu 12 sierpnia 2019 r. na rozprawie zeznał, iż (...) w firmie (...) zajmowała się wyłącznie merchendeisingiem, a zatem wykładaniem towarów (...) na półki w wielu sieciach handlowych (.m.in. (...)), natomiast ni prowadziła żadnych negocjacji z (...) i nie nie słyszał na temat wręczania łapówek;

- oskarżeni P. L. (1) i T. B. (1) wspólnie i w porozumieniu z A. S. (1), R. L. (1) udzielili P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w spółce (...) z siedzibą we W. obietnicę udzielenia korzyści majątkowej, a następnie udzielili mu korzyści majątkowych w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla firmy (...) Sp. z o.o., (...) oraz (...), podczas gdy zarówno A. S. (1), jak i R. L. (1), jak i wymienione podmioty, nigdy nie współpracowały z oskarżonymi i (...) Sp. z o.o., lecz ze spółką … (...) Sp. z o.o., będącą zupełnie odrębnym bytem prawnym, z którym nic nigdy oskarżonych P. L. (1) i T. B. (1) nie łączyło, podobnie jak z wymienionymi spółkami, o czym świadczy nie tylko dokumentacja księgowa, na którą zresztą sąd się bezrefleksyjnie powołuje w uzasadnieniu wyroku, ale także zeznania świadka M. S. (1) z dnia 24 września 2018 r., M. L. (3) z dnia 9.07.2018 r., który zeznał, iż nie kojarzy spółki (...), natomiast świadek T. G. (1) oraz M. S. (2) z ramienia spółki (...) potwierdzili współpracę wyłącznie z firmą (...) Sp. z o.o., a przesłuchana na rozprawie w dniu 25 czerwca 2018 r. świadek A. K. (4) zeznała, iż (...) współpracował także ze spółką (...), co z uwagi na podobieństwo nazw zapewne zaburzyło Sądowi ich rozróżnienie, a także nie wiedziała dlaczego firma (...) zdecydowała się na pośrednictwo we współpracy z (...), przejęła tę umowę po tym jak przyjęła pracę (…) nie wiem na czym miałaby polegać pomoc w kontaktach z panem S., jaką oferował Pan T. L.;

- oskarżony M. T. (1) od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 maja 2010 r. w W., K. i Z. orz innych miejscowościach, jako pełniący funkcję kierowniczą w Spółce (...) przyjął od W. W. (1), P. K. (1) i D. G. (1), korzyści majątkowe w łącznej kwocie 363.932,79 zł w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interesy Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkowa Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla spółki, w tym wyborze oferty handlowej Spółki (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...), przy świadczeniu usług przez spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną w sytuacji gdy zgromadzone w sprawie dowody, a w szczególności wyjaśnienia oskarżonego M. T. (1), W. W. (1) i D. G. (3) oraz zeznania P. K. (1), który przesłuchany na rozprawie w dniach 21 grudnia 2017 r. i 22 stycznia 2018 r. zeznał, iż „dobrowolnie poddał się karze, albowiem był zmęczony i wyczerpany tą sytuacją (…) nie wręczał M. T. (1) korzyści majątkowej poza prezentami: alkoholem okazyjnie, winem”, czynią powyższe ustalenia dowolnymi;

- oskarżony M. T. (1) w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. a 15 września 2008 r. w W., jako pełniący funkcję kierownicza w Spółce (...) i mający istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), przyjął od M. L. (1) – przedstawiciela Spółki (...), korzyść majątkowa w kwocie 10.000 zł, w zamian za zachowanie będące nadużyciem udzielonym mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interesy Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkowa Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółki (...), w tym wyborze oferty handlowej Spółki (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...), przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną w sytuacji, gdy zgromadzone w sprawie dowody, a w szczególności wyjaśnienia oskarżonego M. T. (1), zeznania świadka A. C. (1) i D. P. oraz zakres obowiązków M. T. (1) zaprzeczają jego sprawstwu i winie;

- oskarżony M. T. (1) brał udział w negocjacjach w imieniu Spółki (...) ze spółką (...), podczas gdy z zakresu obowiązków M. T. (1) znajdujących się w aktach sprawy jednoznacznie wynika, że nie prowadził on negocjacji ze spółką (...), albowiem te prowadzone były przez podmiot zewnętrzny – (...), a rozpoczęły się przed podjęciem przez oskarżonego pracy w (...);

- oskarżony M. T. (1) przyjął od M. L. (1) – przedstawiciela Spółki (...) korzyść majątkową w kwocie 10.000 zł, podczas gdy jak wynika z zeznań M. L. (1) miał on wręczyć M. T. (1) kwotę 7-8 tys. zł, a nie jak przyjął Sąd 10.000 zł, a nadto do przekazania w/w kwoty miało nastąpić na 2 lata przed podjęciem przez oskarżonego pracy w (...), albowiem w 2006 r. co czyni powyższą sytuację abstrakcyjną, a zeznania nieprawdziwymi;

- (...) i (...) poniosły jakąkolwiek szkodę na skutek działania oskarżonych w sytuacji, gdy jeżeli przyjąć, iż doszło do wręczenia korzyści majątkowych P. S. (1) i M. T. (1) to wymienione środki pieniężne nie stanowiły elementu ceny określonej w umowie o współpracy między podmiotami, a miały charakter od ceny niezależny i nie miały być przekazane P. S. (1) i M. T. (1) działając jako Pełnomocnicy Pokrzywdzonych, a nadto skoro wymienione środki pieniężne pozostawały poza podmiotem Pokrzywdzonych, to stan majątku Pokrzywdzonych przed rzekomym przekazaniem wymienionych środków, jak i po przekazaniu rzekomych środków pieniężnych P. S. (1) i M. T. (1) pozostawał taki sam, a zatem nie została poniesiona przez Pokrzywdzone zarówno szkoda rzeczywista (dammum emergens), jak i Pokrzywdzone nie utraciły jakichkolwiek potencjalnych korzyści (lucrum cessans);

- oskarżony M. T. (1) przyjął korzyść majątkową od M. L. (1) w zamian za złagodzenie stanowiska przy negocjowaniu rocznych warunków handlowych oraz preferencyjne traktowanie produktów (...), podczas gdy oskarżony nie brał udziału w jakikolwiek negocjacjach z udziałem przedstawicieli (...), nie podejmował w tym zakresie żadnej decyzji, nie podpisywał umowy, a także brak jest jakichkolwiek ustaleń pozwalających na określenie kiedy i w jakich okolicznościach miało dojść do wręczenia korzyści majątkowej, na czym miało polegać owo złagodzenie stanowiska i o jakie stanowisko chodziło.

III. rażącą niewspółmierność kary wynikającej z nieuwzględnienia wszystkich okoliczności łagodzących, które wystąpiły w odniesieniu do oskarżonego T. B. (1) i P. L. (1) przejawiającą się w orzeczeniu wobec oskarżonych kary roku pozbawienia wolności, której wykonanie Sąd warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat oraz kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 złotych, a w przypadku M. T. (1) na kwotę 300 zł w związku z błędnym zastosowaniem w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. oraz 58 kk. i art. 33 § 3 k.k., podczas gdy ustalone przez Sąd okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonych, a w szczególności właściwości i warunki osobiste oraz sposób życia oskarżonych przed popełnieniem przestępstwa i po jego popełnieniu, fakt: a) niekaralności oskarżonych, b) prawidłowej postawy społecznej oskarżonych, c) pozytywnej opinii środowiskowej prowadzą do wniosku, iż karą adekwatną jest kara grzywny, a zatem taka która została orzeczona przez Sąd wobec oskarżonych pozostających pod tożsamymi zarzutami, np. L. G. (1), choć suma wręczonej korzyści majątkowej przewyższała tę, przypisaną oskarżonym.

Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca wniósł o:

- zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonych od wszystkich zarzuconych im czynów;

ewentualnie:

- uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;

ewentualnie:

- zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie kary grzywny jako kary samoistnej.

Obrońca oskarżonych K. S. (1) i D. K. (1), adw. P. W. (2), zaskarżył wyrok co do pkt II, III, XXXVIII, XLIX, LI części dyspozytywnej wyroku w całości na korzyść oskarżonych, zarzucając:

I. naruszenie prawa materialnego, a to:

1. art. 296a § 2 k.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, przez co wyrok nie odpowiada prawu, poprzez :

1) zaniechanie ustalenia, jakie konkretnie zachowanie P. S. (1) miało być ekwiwalentem rzekomo otrzymanego przysporzenia majątkowego oraz istnienia związku przyczynowego pomiędzy rzekomym zachowaniem K. S. (1) a P. S. (1), podczas gdy przestępstwo popełnienia, kto udziela lub obiecuje korzyść majątkowa osobie pełniącej funkcję kierowniczą w jednostce organizacyjnej wykonującej działalność gospodarczą lub pozostając z nią w stosunku pracy, umowy zlecenia lub umowy o dzieło w zamian za nadużycie udzielonych mu uprawnień lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku mogące wyrządzić tej jednostce szkodę majątkowa albo stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji lub niedopuszczalną czynność preferencyjną na rzecz nabywcy lub odbiorcy towaru, usługi lub świadczenia;

2) przyjęcia, że P. S. (1) mógł być podmiotem zarzucanego czynu, podczas gdy podmiotem czynu może być wyłącznie osoba pełniąca funkcję kierowniczą, w tym pod względem formalnym.

2. art. 12 § 1 k.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, przez co wyrok nie odpowiada prawu, poprzez zaniechanie wskazania przez Sąd poszczególnych zachowań składających się na przyjęty czyn ciągły, a to czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz skutków, a zwłaszcza wysokości powstałej szkody, podczas gdy obowiązkiem Sądu było ustalenie wszystkich zachowań składających się na przestępstwo ciągłe.

3. art. 46 § 1 i 2 k.k. poprzez jego błędną wykładnię, przez co wyrok nie odpowiada prawu, i uznanie, że rzekome zachowanie K. S. (1) miało spowodować szkodę po stronie (...) i w efekcie orzeczenie wobec oskarżonych nawiązki, w sytuacji gdy doktryna i judykatura zgodnie wskazują metodę dyferencyjną (różnicową) jako sposób określenia wysokości szkody majątkowej, której zastosowanie polega na tym, że porównuje się dwie wartości, a mianowicie stan majątku poszkodowanego istniejący po zdarzeniu, z którego szkoda wynikła, z hipotetycznym stanem majątku poszkodowanego, który istniałby, gdyby owo zdarzenie nie nastąpiło, a wysokość szkody jest różnicą pomiędzy wartością tych stanów majątkowych, w okolicznościach sprawy zaś oczywistym jest, że rzekome przekazanie środków pieniężnych P. S. (1) nie miało żadnego wpływu na stan składników majątkowych pokrzywdzonego, wymienione środki pieniężne nie stanowiły przecież elementu ceny określonej w umowie o współpracy między podmiotami, a miały charakter od ceny niezależny, miały być one zgodnie z aktem oskarżenia, przekazane P. S. (1), a nie P. S. (1) działającemu jako Pełnomocnik pokrzywdzonej.

II. naruszenie przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to:

1. art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. poprzez zaniechanie wskazania w części dyspozytywnej wyroku czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz skutków, a zwłaszcza wysokości powstałej szkody, podczas gdy obowiązkiem Sądu było ustalenie wszystkich zachowań składających się na przestępstwo ciągłe.

2. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez:

1) ustalenie, że D. K. (1) miał popełnić zarzucany mu czyn, podczas gdy nie został przeprowadzony żaden dowód w sprawie, który by wskazywał, że D. K. (1) miałby popełnić jakiekolwiek przestępstwo, tak dowód o charakterze osobowym, jak i rzeczowym;

2) ustalenie, że K. S. (1) miał popełnić zarzucany mu czyn, podczas gdy w całym materiale dowodowym dotyczącym okresu od 1 lipca 2005 r. do 22 kwietnia 2010 r. P. S. (1) raz wspominał o K. S. (1) w wyjaśnieniach z dnia 27 kwietnia 2010 r. stwierdzając: (…) „nie pamiętam kto mi wręczył pieniądze, mógł to być K. S. (1) (…) wydaje mi się, że to był K. S. (1) (…) z S. widziałem się 3-4 razy (…)”, podczas gdy K. S. (1) zaprzeczył powyższym wyjaśnieniom, przy czym uwagę zwraca, że sam pomawiający P. S. (1) nie był pewny, czy to była rzeczywiście jego osoba,

3) ustalenie, że K. S. (1) i D. K. (1) mieli działać wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, podczas gdy brak jest jakiegokolwiek dowodu takiego porozumienia, a oskarżeni mieli dopuścić się zarzucanych czynów w okresie od 1 lipca 2005 r. do 22 kwietnia 2010 r. we W., podczas gdy jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, K. S. (1) podpisali umowę spółki (...) Spółka z o.o. dopiero w dacie 26 września 2005 r., a spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dacie 8 listopada 2005 r., nadanie numeru NIP nastąpiło jeszcze później, ponieważ w dacie 21 listopada 2005 r., założycielami Spółki byli K. S. (1) i D. K. (1), natomiast T. B. (1) został wspólnikiem Spółki w dacie 11 czerwca 2007 r., a P. L. (1) nigdy nie został wspólnikiem Spółki, a zatem w/w oskarżeni nie mogli od 1 lipca 2005r.,

4) ustalenie w części 3.1 uzasadnienia wyroku, że „(…) ekwiwalentem otrzymanego przysporzenia miały być zachowania P. S. (1) będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkowa Spółce (...). Polegały one na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla podmiotów gospodarczych, których dotyczyły wręczane przysporzenia w zakresie ich ofert niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu ich przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną (…)”, co stanowi błąd określany jako idem per idem („to samo przez to samo”) lub błędne koło bezpośrednie, a w efekcie przyjęcie przez Sąd I instancji, że „czynność preferowana, która miała być dokonana jako rzekomy ekwiwalent czynności sprawczej K. S. (1) i D. K. (1) to czynność preferowana”,

5) dokonanie dowolnej oceny wyjaśnień oskarżonego P. S. (1) złożonych w toku postępowania przygotowawczego i uznanie, że są one w zakresie, w jakim obciążają K. S. (1) i D. K. (1) logiczne i konsekwentne, a następnie dokonanie na ich podstawie ustaleń faktycznych, podczas gdy przywołane wyjaśnienia oskarżonego złożone w określonej sytuacji procesowej były koniunkturalne, noszą cechy pomówienia, które nie stanowią wiarygodnego dowodu, do K. S. (1) odnoszą się wyłącznie w dwóch fragmentach wyjaśnień z dnia 27 kwietnia 2010 r. i opierają się na przypuszczeniu, do D. K. (1) w ogóle się nie odnoszą, a w szczególności są niespójne, niejasne, sprzeczne wewnętrznie, oraz zewnętrznie, w odniesieniu do pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przy jednoczesnym bezzasadnym odmówieniu wiary konkretnym i konsekwentnym wyjaśnieniom K. S. (1) i D. K. (1),

6) dokonanie dowolnej oceny zeznań świadków D. Ż., R. W. (1), I. S. (1), M. C., J. K. (1), D. L. (1), G. Z., M. D., A. K. (2), A. W., J. I., P. K. (3), K. W. z których jednoznacznie wynika, iż oskarżeni P. L. (1) i T. B. (1) wbrew stanowisku Sądu prowadzili działalność legalną, nie dopuszczali się popełniania jakichkolwiek przestępstw, a dokumentacja księgowa (...) Sp.z o.o., będąca przedmiotem licznych kontroli organów skarbowych obrazowała rzeczywiste i legalne zdarzenia gospodarcze realizowane przez Spółkę, natomiast z zeznań w/w świadków w żaden sposób nie wynika, aby oskarżeni udzielili P. S. (1) obietnicy udzielenia korzyści majątkowych, a następnie by udzielili mu korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...) w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...) tym bardziej, że:

a) świadek D. D. (1) firmy (...) zeznał, iż nie uczestniczył i nie wie nic o przekazywaniu środków pieniężnych komukolwiek, nic nie wie na temat łapówek,

b) świadek I. zeznał, iż jako Dyrektor firmy (...) nie ma wiedzy na lemat korumpowania pracowników (...) przez pracowników (...) ani Grupy Dynamie i byli zadowoleni ze współpracy z (...), natomiast a w stosunku do niego samego oraz pracow ników (...) nie toczyło się żadne postępowanie karne,

c) świadek A. W., choć przywołany przez Sąd jako dowód obciążający oskarżonych, zeznawał na okoliczność (...) S.A., która została przez Sąd wyeliminowana z opisu czynu z pkt II, jako nie uczestnicząca w przestępczym procederze,

d) świadek I. S. (1), wobec którego postępowanie karne zostało warunkowo umorzone wskazał, iż w związku z tą współpracą miał postępowanie karne, zakończyło się warunkowym umorzeniem postępowania, ale Wg niego nie popełnił przestępstwa. Nie przyznał się wtedy do winy...Nic mu nie wiadomo na temat łapówek, a przesłuchany w dniu 12 sierpnia 2019r. na rozprawie zeznał, iż (...) w firmie (...) zajmowała się wyłącznie merchendeisingiem, a zatem wykładaniem towarów' (...) na półki w wielu sieciach handlowych (m.in. (...)), natomiast nie prowadziła żadnych negocjacji z (...) i nic nie słyszał na temat wręczania „łapówek”,

e) świadek L. W. i B. K. jednoznacznie zeznali, iż oskarżony P. L. (1), który na ich prośbę przekazywał przesyłkę P. S. (1) nie był informowany o jej zawartości, do przesyłki nie zaglądał, a fakt jej przekazania nie miał żadnego wpływu na podejmowanie przez P. S. (1) decyzji i nadużycia udzielonych mu uprawnień i niedopełnienia ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), a nadto zarówno P. L. (1), jak i osoby związane z Grupą (...) sp. z o.o. nie prowadziły współpracy z powiązanymi ze świadkami podmiotami (...) i (...),

f) świadek A. K. (3) (właściciel firmy (...)), który w dniu 16 grudnia 2014r. zeznał, że P. P. L. (1) był jedyną osobą, z którą miał kontakt i nigdy nie było mowy o przekazywaniu jakichkolwiek korzyści majątkowych P. S. (1),

7) pominięcie zeznań świadka:

a) K. w zakresie dotyczącym współpracy firmy (...) i świadka A. w zakresie współpracy firmy (...).j. ze spółką Grupa (...) SP. z o.o. oraz pism kierowanych przez przedstawicieli w/w podmiotów w odpowiedzi na postanowienia o wydaniu rzeczy z dnia 25 sierpnia 2014 r., w którym zawarte zostało żądanie wydania dokumentów dotyczących współpracy firmy (...) z Grupą Dynamie, Dynamie B. i P. L. w zakresie, w jakim świadkowie zeznali, iż nigdy nie współpracowali z Grupą (...) Sp. z o.o., a także nie znają ani P. L. (1) ani T. B. (1), a także wobec nich samych nie toczyło się żadne postępowanie karne, co przeczy dowolnym ustaleniom Sądu, by w/w oskarżeni w imieniu (...) i (...) Sp. j. mieli wręczać P. S. (1) korzyści majątkowe,

b) G. Z. z dnia 1 kwietnia 2019 r. zrządzającego spółką (...), który kategorycznie zeznał, iż (...) charakteryzowała się największym profesjonalizmem na rynku, była skuteczna w działaniu, umowa która była zawarta pomiędzy firmami polegała na tym, że nie było odpłatności za nic, tylko musiał być efekt sprzedażowy, a (...), który się rozwijał, nie chciał ryzykować zatrudnianiem nowych ludzi, w związku z czym korzystał z (...), która oferowała profesjonalną obsługę, a nadto świadek, w stosunku do którego nie było prowadzone żadne postępowanie karne nie spotkał się z taką sytuacją, żeby (...) miał korumpować przedstawicieli firm kontrahentów za pośrednictwem spółki (...);

c) wyjaśnień G. J. (1), który podczas przesłuchania w dniach 3 września 2010 r. oraz 5 października 2017 r., zaprzeczył działaniom korupcyjnym i wyjaśnił rolę T. B. (1) jako zewnętrznego doradcy, natomiast o (...) Sp. z s o.o. G. J. (1) wyjaśniał jako o „profesjonalnie dobrze zorganizowanej firmie, z którą współpraca trwając na wielu płaszczyznach trwała wzorowo przez wiele lat i dotyczyła wielu sieci handlowych”, natomiast współpraca dotyczyła nie tylko świadczenia przez (...) usług pośrednictwa handlowego, ale także produkcji piwa na licencji przez browar (...) dla (...) Sp.z o.o.,

d) W. K. (1), przedstawiciela firmy (...), który jak wynika z jego zeznań nigdy nie współpracował z firmą (...) i nie znał przedstawicieli tej firmy, a przy tym (...) nigdy nie miała żadnych relacji z tym przedsiębiorstwem, a zatem nie mogło wbrew treści orzeczenia dochodzić w tej konfiguracji do popełniania przestępstw;

e) P. K. (4) byłego Prezesa (...) z dnia 22 stycznia 2015 r., oraz S. W. (...) z dnia 5 października 2012 r., którzy jednoznacznie zeznali, iż „nie ma takiej możliwości aby pracownik Spółki, lub jej przedstawiciel, oferował lub udzielał korzyści majątkowych, lub osobistych P. S. (1)” w imieniu Spółki (...);

f) M. S. (1) z dnia 24 września 2018 r., M. L. (3) z dnia 9 lipca 2018 r., dotyczących spółki (...);

g) T. G. (1) oraz M. S. (2) którzy z ramienia spółki (...) potwierdzili współprace wyłącznie z firmą (...) Sp. z o.o., z których to zeznań jednoznacznie wynika, iż Sad na błędnie utożsamiał działania T. L. ze spółki (...) Sp. z o.o. z działaniami (...) Sp.z o.o., które to podmioty nie miały żadnego związku ze sobą;

h) A. K. (4) przesłuchanej na rozprawie w dniu 25 czerwca 2018 r., która zeznała, iż (...) współpracował także ze spółką (...), a także nie wiedziała dlaczego firma (...) zdecydowała się na pośrednictwo we współpracy z (...), przejęła tę umowę po tym jak przyjęła pracę (…) nie wie na czym miałaby polegać pomoc w kontaktach z panem S., jaką oferował Pan T. L., co jednoznacznie wskazuje, iż to nie T. B. (1) i P. L. (1) oraz (...) Sp. z o. o. działała na rzecz (...), lecz T. L. ze spółki (...) Sp. z o.o.

8) pominięcie wyjaśnień K. S. (1), D. K. (1), T. B. (1), P. L. (1) mimo że były one logiczne, spójne i zgodne zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie.

3. art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k. poprzez wadliwe sporządzenie pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, polegające na oderwaniu ustaleń faktycznych dokonanych przeze Sąd od źródeł dowodowych, w sposób uniemożliwiający prześledzenie i skontrolowanie wydanego w sprawie orzeczenia Sądu, a w szczególności poprzez:

1) zaniechanie wskazania, na jakich dowodach osobowych, i w jakim zakresie, oparł się Sąd czyniąc ustalenia obciążające oskarżonego w sytuacji, gdy przywołane przez Sąd w uzasadnieniu dowody osobowe i rzeczowe nie potwierdzają sprawstwa i winy oskarżonego,

2) zaniechanie wyjaśnienia na jakiej podstawie ustalona została kwota rzekomo wręczonych P. S. (1) przez oskarżonych korzyści majątkowych, skąd miałyby pochodzić środki pieniężne przekazywane rzekomo P. S. (1), czy wymienione środki pieniężne w ogóle istniały, kiedy konkretnie, w jaki sposób i w jakich wysokościach miały być przekazywane, i co konkretnie zostało miało zostać uzyskane w zamian za rzekomo przekazane środki pieniężne,

3) zaniechanie wskazania poszczególnych zachowań składających się na przyjęty w kwalifikacji prawnej czyn ciągły, a to czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia, czynności, która została uzyskana w zamian za wymienione zachowania oraz związku przyczynowego pomiędzy tymi zachowaniami a wymienioną czynnością, a wreszcie skutków tych rzekomych zachowań, w sytuacji gdy przedmiotem rozpoznania sprawy przez Sąd jest zarzucany oskarżonemu czyn zabroniony, a więc obowiązkiem Sądu jest ustalenie wszystkich zachowań oskarżonego składających się na taki czyn, a Sąd rozpoznający sprawę nie może w takim wypadku ograniczać się wyłącznie do zachowań opisanych przez oskarżyciela, tym bardziej, że w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd I instancji nie przedstawił żadnych dowodów, które pozwoliłyby na ustalenie przywołanych wyżej zachowań w sposób przewidziany prawem, skutkiem czego oskarżony nie wie, jakie zachowania zostały mu przypisane wyrokiem i w jaki sposób w istocie miał rzekomo naruszyć prawo,

4) zaniechanie wyjaśnienia, kiedy i w jaki sposób K. S. (1) i D. K. (1) mieli działać wspólnie i w porozumieniu ze sobą, czy innymi osobami trzecimi,

5) poprzez zaniechanie wskazania w treści wyroku i uzasadnienia jaki stan prawny dla przepisu art. 296a k.k. został zastosowany w rozstrzygani w sprawie, zważywszy na zmianę przepisów prawa karnego od 1 lipca 2003 roku do 18 grudnia 2008 roku i do 29 lipca 2016 roku – i przyjęcie jednolitego stanu prawnego dla całokształtu okresu popełnionych czynów zabronionych w okresie od 2006 r. do 2010 r. – co skutkowało brakiem jakichkolwiek rozważań dotyczących wypełnienia znamion typu czynu zabronionego w określonym czasie i miejscu wg obowiązującego prawa – co ma istotne znaczenie dla ustalenia odpowiedzialności prawno-karnej oskarżonych;

6) sporządzenie uzasadnienia wyroku z pominięciem logicznego uzasadnienia, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, w szczególności braku spójnego i logicznego wyjaśnienia istotnych różnic w treści wyjaśnień istotnych różnic w treści wyjaśnień oskarżonego P. S. (1), w sytuacji, gdy wyjaśnienia te złożone na etapie postępowania przygotowawczego pozostawały w kolizji z zasadami logicznego rozumowania oraz zeznaniami świadków, którzy kwestionowali swoją znajomość z oskarżonymi, którzy w świetle wyjaśnień mieli wręczać w imieniu świadków korzyści majątkowe i w istocie stanowiły wyłączną podstawę ustalenia przez Sąd sprawstwa i winy oskarżonych;

7) niewyjaśnienie sprzeczności w wyeliminowaniu z opisu w pkt II części dyspozytywnej wyroku rzekomo nielegalnych działań podejmowanych na rzecz spółki (...) S.A.”, przy jednoczesnym wskazaniu w treści uzasadnienia w rubryce 1.1.1. spółki (...) S.A.” jako podmiotu na rzecz którego miały być wręczane korzyści majątkowe, a nadto przyczyn dla których wyeliminowanie z opisu czynu w/w podmiotu nie wpłynęło na zmniejszenie kwoty rzekomo wręczonej P. S. (1) korzyści majątkowej;

8) niewyjaśnienie sprzeczności części dyspozytywnej wyroku z jego uzasadnieniem z zakresie w jakim Sąd przyjął w części 4 formularza uzasadnienia wyroku, iż oskarżeni uczynili sobie z przestępstwa stale źródło dochodów choć brak powyższego w przyjętej przez Sąd kwalifikacji, a także poczynionych przez Sąd ustaleniach, albowiem dochód z powyższego miał osiągnąć P. S. (1), a nie oskarżeni.

4. art. 5 § 2 k.p.k. poprzez naruszenie zakazu czynienia niekorzystnych domniemań w sytuacji, gdy stan dowodów nie pozwala na ustalenie faktów, iż oskarżeni w okresie od 1 lipca 2005 r. do 22 kwietnia 2010 r. we W., J. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z A. S. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), G. J. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), K. S. (4) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), B. K. i A. N. – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), A. S. (2) i R. W. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), R. L. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), W. K. (1) – w zakresie dotyczącym towarów przedsiębiorstwa (...) oraz I. S. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...) udzielili P. S. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą we W., mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...) oraz pozostającemu w stosunku pracy ze Spółka (...), obietnicy udzielenia korzyści majątkowych, a następnie udzielili mu korzyści majątkowych w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o. o., (...) SP. z o.o., (...) Sp. z o.o. sp.k., (...) sp.j., (...) sp.j., (...) S.A., (...) sp. j., (...) SP. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) S.A., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., Zakładu Produkcji (...), (...), w tym wyborze ofert (...) Sp. z o.o., (...) sp.j., (...) sp.j., (...) S.A., (...) sp.j., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o.sp.k., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) S.A., (...) Sp. z o.o., (...) S.A., (...) Sp. z o.o., Zakładu Produkcji (...), (...), niezależnie od jakości ofert konkrencyjnych oraz preferowaniu (...) SP. z o.o., (...) sp.j., (...) sp.j., (...) S.A., (...) sp.j., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o.; (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. sp.k., (...) Sp. z o.o., (...) S.A., (...) Sp. z o.o., Towarzystwa (...) Sp. z o.o., (...) S.A., (...) Sp. z o.o., Zakładu Produkcji (...), (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), w sytuacji gdy:

a) ustalenia Sądu opierają się wyłącznie na wyjaśnieniach P. S. (1), które złożone w określonej sytuacji procesowej były koniunkturalne, noszą cechy pomówienia, które nie stanowią wiarygodnego dowodu, a w szczególności są niespójne, niejasne, sprzeczne wewnętrznie, oraz pozostają w sprzeczności z całym pozostałym materiałem dowodowym, a jednocześnie w żadnym stopniu nie odnoszą się do D. K. (1), a co do K. S. (1) odnoszą się tylko do jednego zachowania i w tym zakresie opierają się wyłącznie na przypuszczeniu;

b) nie wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, skąd miałyby pochodzić środki pieniężne przekazywane rzekomo P. S. (1), czy wymienione środki pieniężne w ogóle istniały, kiedy konkretnie, w jaki sposób i w jakich wysokościach miały być przekazywane, i co konkretnie zostało miało zostać uzyskane w zamian za rzekomo przekazane środki pieniężne;

c) nie można ustalić na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zachowań składających się na przyjęty w kwalifikacji prawnej czyn ciągły, a to czas, miejsce, sposób i okoliczności jego popełnienia, czynności, które zostały uzyskane w zamian za wymienione zachowania oraz związek przyczynowy pomiędzy tymi zachowaniami a wymienioną czynnością, a wreszcie skutki tych rzekomych zachowań;

d) nie sposób ustalić na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dlaczego i w jaki sposób oskarżeni mieliby działać wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami; tym samym dowody, a w zasadzie dowód, któremu Sąd dał wiarę z pominięciem wszystkich pozostałych dowodów, stworzył „lukę” co do istnych elementów czynu, natomiast Sąd tak powstałą „lukę”, wobec braku możliwości jej realnego usunięcia, przy braku w tym zakresie poszlak, dowodów pośrednich, a tym bardziej dowodów bezpośrednich, usunął w formie domniemania wystąpienia w/w zdarzeń, a więc rozstrzygnął powstałe wątpliwości na niekorzyść oskarżonych.

III. spowodowany licznymi i poważnymi uchybieniami natury procesowej – błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na bezprawnym i nieuzasadnionym przyjęciu, że oskarżeni w okresie od 1 lipca 2005 r. do 22 kwietnia 2010 r. we W., J. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając, wspólnie i w porozumieniu z A. S. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), G. J. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), K. S. – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), B. K. i A. N. – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), A. S. (2) i R. W. – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), R. L. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...), W. K. (2) – w zakresie dotyczącym towarów przedsiębiorstwa (...) oraz I. S. (1) – w zakresie dotyczącym towarów Spółki (...) udzielili P. S. (1), pełniącemu funkcję kierownicza w Spółce (...) z siedziba we W., mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...) oraz pozostającemu w stosunku pracy ze Spółką (...), obietnicy udzielenia korzyści majątkowych, a następnie udzielili mu korzyści majątkowych w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł oraz oddania w nieodpłatne użytkowanie samochodów ciężarowych marki N. (...) o nr rej. (...) oraz S. (...) o nr rej. (...), w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. sp.k., (...) sp.j., (...) sp.j., (...) S.A., (...) sp.j., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) SP. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) S.A., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., Zakładu Produkcji (...), (...), w tym wyborze ofert (...) Sp. z o.o., (...) sp.j., (...) sp.j., (...) S.A., (...) sp.j., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. sp.k., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) S.A., (...) Sp. z o.o., (...) S.A., (...) Sp.z o.o., Zakładu Produkcji (...), (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu (...) Sp. z o.o., (...) sp.j., (...) sp.j., (...) S.A., (...) sp.j., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) SP. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. sp.k., (...) Sp. z o.o., (...) S.A., (...) Sp. z o.o., Towarzystwa (...) Sp. z o.o., (...) S.A., (...) Sp. z o.o. Zakładu Produkcji (...), (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...).

IV. rażącą niewspółmierność kary wynikającej z nieuwzględnienia wszystkich okoliczności łagodzących, które wystąpiły w odniesieniu do oskarżonego K. S. (1) i D. K. (1) przejawiającą się w orzeczeniu wobec oskarżonych kary roku pozbawienia wolności, której wykonanie Sąd warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat oraz kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 złotych, podczas gdy ustalone przez Sąd okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonych, a w szczególności właściwości i warunki osobiste oraz sposób życia oskarżonych przed popełnieniem przestępstwa i po jego popełnieniu, fakt: a) niekaralności oskarżonych; b) prawidłowej postawy społecznej oskarżonych; c) pozytywnej opinii środowiskowej prowadzą do wniosku, iż karą adekwatną jest kara grzywny, a zatem taka która została orzeczona przez Sąd wobec oskarżonych pozostających pod tożsamymi zarzutami, np. L. G. (1), choć suma wręczonej korzyści majątkowej przewyższała tę, przypisaną oskarżonym.

Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący obrońca wniósł o:

1) zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonych od wszystkich zarzuconych im czynów;

ewentualnie:

2) uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;

ewentualnie:

3) zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie kary grzywny jako kary samoistnej.

Obrońca oskarżonego J. B. (1), adw. A. B. (2), zaskarżył wyrok w pkt. VI, X, XLII lit. b), XLIV lit. b), L, LI lit. f) zarzucając:

I. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę wyroku mających wpływ na treść orzeczenia, polegających na następujących stwierdzeniach Sądu I instancji:

1) przyjęciu przez Sąd I instancji, że fakt przyjęcia od T. K. (1) – przedstawiciela Spółki (...) korzyści majątkowych w kwocie 1.000.000 zł, wynika z dowodu w postaci zeznań świadka T. K. (1) pomimo, że świadek ten nie zeznał, aby przekazywał korzyści majątkowe oskarżonemu J. B. (1), który miałby je przyjmować.

2) pominięciu przez Sąd I instancji kolejnych zeznań świadka T. K. (1) przeczącego spotkaniom z oskarżonym J. B. (1) poza jednym przypadkiem w nieokreślonym roku z okresu objętego zarzutem, poświęconym zawarciu umowy handlowej.

3) pominięciu zeznań świadka T. K. (1), który zaprzeczył kwocie łapówki 1.000.000 zł oraz posiadaniu przez tego świadka wiedzy o kwotach wręczanych łapówek oraz o przypadkach przekazywania pieniędzy oskarżonemu J. B. (1).

4) pominięciu przez Sąd I instancji okoliczności wynikającej z akt osobowych J. B. (2) oraz jego oświadczenia, że działem napoje zajmował się do stycznia 2007 r. i po tym terminie nie prowadził działalności w tym zakresie.

5) pominięciu okoliczności, że świadek M. K. (1) zeznając o rzekomym spotkaniu z oskarżonym J. B. (1) w maju 2007 r. nie znał jego stanowiska w Spółce (...), ani że świadek M. K. (1) nie był przedstawicielem firmy (...) wyłącznego dystrybutora win marki G., a miał ustalać łapówkę za korzystne decyzje handlowe dla Spółki (...).

6) pominięciu przez Sąd I instancji zeznań świadka S. Ł. (1), który jako przedstawiciel firmy (...) negocjował warunki handlowe ze Spółką (...) i stwierdził, że M. K. (1) nie mógł tych warunków negocjować, ponieważ nie był pracownikiem firmy (...) wyłącznego dystrybutora win (...).

7) przyjęciu zgodnie z zeznaniami świadka M. K. (1), że w dniu 5.05.2007 r. miało miejsce spotkanie z udziałem oskarżonego J. B. (1) i innych osób, pomimo występowania okoliczności przeczących, aby to spotkanie miało miejsce.

8) przyjęciu przez Sąd I instancji, aby w następstwie spotkania z dnia 5.05.2007 r., na którym według świadka M. K. (1) miano ustalić warunki handlowe wprowadzenia win Spółki (...), wystawione 3 miesiące później faktury przez trzeci podmiot, służyły pozyskaniu pieniędzy na łapówkę przeznaczoną m.in. dla oskarżonego J. B. (1).

9) stwierdzeniu przez Sąd I instancji, na podstawie zeznań P. I., iż oskarżony J. B. (1) przyjął od tego świadka korzyści majątkowe pomimo, że świadek P. I. zeznał, że ani nie współpracował z oskarżonym J. B. (1) ani nie miał wiedzy, aby kwoty przekazywane przez świadka osobie trzeciej trafiały do oskarżonego J. B. (1).

II. obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia – art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. przez brak wskazania w uzasadnieniu wyroku, jakie fakty Sąd I instancji uznał za udowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.

Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o :

1) zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu;

ewentualnie:

2) uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego T. S. (1), adw. A. B. (2), zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę wyroku mających wpływ na treść orzeczenia, polegających na następujących stwierdzeniach Sądu I instancji:

1) przyjęciu przez Sąd I instancji, że fakt przyjęcia od T. K. (1) – przedstawiciela Spółki (...) korzyści majątkowych w kwocie 1.000.000 zł, wynika z dowodu w postaci zeznań świadka T. K. (1) pomimo, że świadek ten nie zeznał, aby przekazywał korzyści majątkowe oskarżonemu T. S. (1), który miałby je przyjmować.

2) pominięciu przez Sąd I instancji kolejnych zeznań świadka T. K. (1) przeczącego spotkaniom z oskarżonym T. S. (1) poza jednym przypadkiem w nieokreślonym roku z okresu objętego zarzutem, poświęconym zawarciu umowy handlowej.

3) pominięciu zeznań świadka T. K. (1), który zaprzeczył kwocie łapówki 1.000.000 zł oraz posiadaniu przez tego świadka wiedzy o kwotach wręczanych łapówek oraz o przypadkach przekazywania pieniędzy oskarżonemu T. S. (1).

4) pominięciu okoliczności, że świadek M. K. (1) zeznając o rzekomym spotkaniu z oskarżonym T. S. (1) w maju 2007 roku nie znał jego stanowiska w Spółce (...), ani że świadek M. K. (1) nie był przedstawicielem firmy (...) wyłącznego dystrybutora win marki (...), a miał ustalać łapówkę za korzystne decyzje handlowe dla Spółki (...).

5) pominięciu przez Sąd I instancji zeznań świadka S. Ł. (1), który jako przedstawiciel firmy (...) negocjował warunki handlowe ze Spółką (...) i stwierdził, że M. K. (1) nie mógł tych warunków negocjować ponieważ nie był pracownikiem firmy (...) wyłącznego dystrybutora win (...).

6) przyjęciu, zgodnie z zeznaniami świadka M. K. (1), że w dniu 5.05.2007 r. oraz w dniu 6.11.2007 r. miały miejsce spotkania z udziałem oskarżonego T. S. (1) i innych osób, pomimo występowania okoliczności przeczących, aby te spotkania miały miejsce.

7) przyjęciu przez Sąd I instancji, aby w następstwie spotkania z dnia 5.05.2007 r., na którym według świadka M. K. (1) miano ustalić warunki handlowe wprowadzenia win Spółki (...), wystawione 3 miesiące później faktury przez trzeci podmiot, służyły pozyskaniu pieniędzy na łapówkę przeznaczoną m.in. dla oskarżonego T. S. (1).

8) stwierdzeniu przez Sąd I instancji, na podstawie zeznań P. I., iż oskarżony T. S. (1) przyjął od tego świadka korzyści majątkowe pomimo, że świadek P. I. zeznał, że ani nie współpracował z oskarżonym T. S. (1) ani nie miał wiedzy, aby kwoty przekazywane przez świadka osobie trzeciej trafiały do oskarżonego T. S. (1).

9) pominięciu przez Sąd I instancji zeznań świadka P. S. (5), który szczegółowo opisał proces podejmowania decyzji handlowych w Spółce (...) oraz ścieżkę wymaganej akceptacji, wykluczającą podejmowanie decyzji jednoosobowo, a nadto opisał szczegółowo, jak wyglądał proces składania zamówień do sklepów sieci (...) i kto był za ten proces odpowiedzialny.

II. obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia – art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. przez brak wskazania w uzasadnieniu wyroku, jakie fakty Sąd I instancji uznał za udowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.

Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o :

1) zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu;

ewentualnie:

2) o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonych P. N. (1) i D. G. (1), adw. M. K. (3), zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonych zarzucając:

W zakresie dotyczącym oskarżonego P. N. (1):

I. obrazę prawa materialnego a to art. 296a § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 1 § 1 k.k. poprzez niewskazanie w treści wyroku i uzasadnieniu jaki stan prawny dla przepisu art. 296a został dopasowany w rozstrzyganiu w sprawie, tj. wg. jakich zmian przepisów i ich faktycznego obowiązywania od 1 lipca 2003 r. do 18 grudnia 2008 r. i do 29 lipca 2016 r. normy prawnej Sąd orzekał – oraz w konsekwencji przyjęcie przez Sąd I instancji wyrokował na podstawie jednolitego stanu prawnego (opis znamion) na dzień wydania wyroku – dla całokształtu okresu popełnionych czynów zabronionych w okresie od 2006 r. do 2010 r. – bez ustalenia czy zostały spełnione znamiona typu czynu zabronionego w określonym czasie i miejscu wg obowiązującego prawa w czasie naruszenia normy art. 296a k.k. - które to braki wg obrony nie pozwalają na pozostawanie orzeczenia w obrocie prawnym i winny skutkować uniewinnieniem oskarżonego P. N. (1).

II. obrazę prawa materialnego a to art. 296a § 1 k.k. wg stanu prawnego na okres rzekomego popełnienia czyn zabronionego a to wg stanów prawnych obowiązujących od 1 lipca 2003 r. do 18 grudnia 2008 r. i do 29 lipca 2016 r. poprzez przyjęcie, w treści zarzutu, że w okresie od 2006 r. do 2010 r. w W. i innych miejscowościach, oskarżony P. N. (1) działając wspólnie i w porozumieniu z J. B. (1) i T. S. (1), pełniącymi funkcje kierownicze w Spółce (...) z siedzibą w W. i mającymi istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu zażądał, a następnie przyjął od: T. K. (1) – przedstawiciela Spółki (...) korzyści majątkowe w kwocie 1.000.000 zł, M. K. (1) – przedstawiciela Spółki (...) – korzyści majątkowe w kwocie 115.000 zł, P. I. działającego wspólnie i w porozumieniu z W. F. (1) – przedstawiciela Spółki (...) – korzyści majątkowe w kwocie 200.000 zł, w zamian za zachowania J. B. (1) i T. S. (1), będące nadużyciem udzielonych im uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nich obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowani decyzji handlowych korzystnych dla Spółek: (...), (...) i (...), w tym wyborze ofert handlowych Spółek: (...), (...) i (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółek: (...), (...) i (...), przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną, wówczas gdy:

1. oskarżony P. N. (1) nie sprawował żadnej funkcji wymienionych w art. 296a § 1 k.k. w spółce (...) – a zatem nie pełniąc funkcji wynikającej z treści ww. przepisu – nie mógł być on podmiotem mogącym realizować znamiona typu czynu zabronionego z art. 296a § 1 k.k.;

2. w obrocie gospodarczym nie ma takich podmiotów jak: (...), (...), (...) i (...) – albowiem zarzucanego czynu można dopuścić się jedynie wobec podmiotów wskazanych w art. 296a § 1 k.k. – zatem wskazane w zarzucie i w części dyspozytywnej wyroku nazwy nie są opisane we właściwych rejestrach – zatem skoro ich tam nie ma to nie można popełnić przestępstwa z art. 296a § 1 k.k.;

3. w okresie popełnienia zarzucanego czynu zabronionego obowiązywały 3 różne redakcje przepisu art. 296a k.k. – a Sąd nie określił wg której treści przepisu dokonał subsumcji stanu faktycznego i prawa, ani też nie podzielił ewentualnego zarzutu w taki sposób, aby można było dokonać jego przypisania do właściwie obowiązującego prawa;

4. braku wskazania, jaki przepis stanowił podstawę do przyjęcia, że doszło do naruszenia norm znamiona „nieuczciwej konkurencji lub niedopuszczalnej czynności preferencyjnej” – albowiem opis ewentualnego zachowania, nie stanowi w ocenie oskarżonego podstawy do przyjęcia, że faktycznie doszło do złamania przepisów ustawy o nieuczciwej konkurencji – a taki zapis nie normatywny znalazł się w treści zarzutu i sentencji skazania wówczas gdy definicja „czynu nieuczciwej konkurencji” wynika z art. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zaś za „czyn uznany za niedopuszczalną czynność preferencyjną na rzecz nabywcy lub odbiorcy towaru, usługi lub świadczenia” należy uznać zachowanie, które jest sprzeczne z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, regulaminami wewnętrznymi czy wreszcie ogólnym obowiązkiem dbania o powierzony majątek, mienie czy kondycje firmy wynikającym – przy czym Sąd I instancji nie wykazał jakie przepisy prawa powszechnie obowiązującego zostały naruszone.

III. obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 18 § 2 zd. II k.k. w zw. z art. 296a § 1 k.k. poprzez wadliwą wykładnię – a w jej rezultacie niewłaściwe zastosowanie – polegająca na przyjęciu, iż znamiona występku korupcji menadżerskiej popełnionego w postaci zjawiskowej współsprawstwa zrealizowane są nawet wówczas, gdy: a) nie ustalono choćby jednego zachowania sprawcy wskazującego na działanie przezeń wspólnie z osobami, których zachowania realizują znamiona tego typu przestępnego oraz b) nie ustalono choćby jednego zachowania sprawcy wskazującego na istnienie porozumienia co do wspólnego wykonania czynu pomiędzy nim, a osobami, których zachowania realizują znamiona tego typu przestępnego – a ponad to nie wskazanie w wyroku Sądu I instancji jaki był rzeczywisty mechanizm działalności wspólnie i w porozumieniu współoskarżonych P. N. (1), J. B. (1) i T. S. (1).

IV. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę tego wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iż oskarżony P. N. (1) w okresie od 2006 do 2010 roku, w W. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z J. B. (1) i T. S. (1), pełniącymi funkcje kierownicze w Spółce (...) z siedzibą w W. i mającymi istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, zażądał, a następnie przyjął od: T. K. (1) – przedstawiciela Spółki (...) korzyści majątkowe w kwocie 1.000.000 zł, M. K. (1) – przedstawiciela Spółki (...) – korzyści majątkowe w kwocie 1150.000 zł, P. I. działającego wspólnie i w porozumieniu z W. F. (1) – przedstawiciela Spółki (...) – korzyści majątkowe w kwocie 200.000 zł, w zamian za zachowania J. B. (1) i T. S. (1), będące nadużyciem udzielonych im uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nich obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkowa Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółek: (...), (...) i (...), w tym wyborze ofert handlowych Spółek: (...), (...) i (...), niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółek: (...), (...) i (...), przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną, wówczas gdy:

1. Sąd I instancji nie dokonał analizy krytycznej zeznań świadka M. K. (1) reprezentującego inkryminowanym okresie spółkę (...), a który to w toku postępowania przygotowawczego przedłożył do akt sprawy rachunek za posiłek w dnia 5 maja 2007 r. w W. na S. przy udziale oskarżonych P. N. (1) i B. – wówczas gdy nie ulega wątpliwości, że we wskazanej dacie i miejscu ani J. B. (1) ani P. N. (1) nie było w Polsce – przy czym mimo, że P. N. (1) złożył zdjęcia wraz z wnioskami dowodowymi (również osobowe źródła dowodowe), Sąd nie zbadał ww. okoliczności celem weryfikacji prawdziwości zeznań świadka M. K. (1) (…) zatem świadek wiarygodny dla Sądu nie wiedział ani z kim ani kiedy miał się spotkać, ani czy rzeczywiście osoba podająca się lub przedstawiona była P. N. (1).

2. bezpodstawnym ustaleniu wysokości korzyści majątkowych jakie miałby otrzymać oskarżony P. N. (1) – wówczas gdy analiza treści zeznań świadków którzy rzekomo mieli wręczać wskazane korzyści majątkowe w ramach procesu kontradyktoryjnego doprowadziło do utraty ich wiarygodności, a to:

a) T. K. (1) – nie miał możliwości przekazać kwoty 1.000.000 zł na rzekome korzyści majątkowe dla P. N. (1) i współoskarżonych, a nadto na rozprawie w dniu 21 maja 2018r. zeznał: „Nie wiem skąd wzięła się kwota 1.000.000 zł łapówki, ja chyba tak nie zeznawałem. Nie znam kwoty łapówek (..) Nie pamiętam jaką łączną kwotę otrzymałem, na pewno dużo więcej niż setki złotych. To było z 200-300.000 zł”- zatem obrona kwestionuje błędne nie ustalono kwoty rzekomych korzyści majątkowych – albowiem sam dający T. K. (1) nie wie komu i ile dał tych łapówek;

b) M. K. (1) – nie znał P. N. (1), nie potrafił przypisać osoby do nazwiska, a tym bardziej nie potrafił wyjaśnić sprzeczności w ramach własnych zeznań;

c) wadliwego przyjęcia działania P. I. wspólnie i w porozumieniu z W. F. (1) – wówczas gdy z dostępnego materiału dowodowego nie wynika wskazane działanie ani tym bardziej brak jest podstaw do przyjęcia, że zeznania P. I. polegają na prawdzie – wobec istotnych i niewyjaśnionych sprzeczności.

3. błędnym przyjęciu, że zeznania P. I., T. K. (1) i M. K. (1) polegają na prawdzie, wówczas gdy wskazani świadkowie zostali skazani na relatywnie niskie kary w związku z ugodą procesową zawartą z organem prokuratorskim – a nadto prawdopodobną okolicznością jest to, że kwoty które rzekomo mieli przekazać P. N. (1) i współoskarżonym – w rzeczywistości o ile przyjąć, że zostały wyprowadzone ze spółek – to nigdy nie zostały przekazane ww. osobom oskarżonych i być może (co stanowi domniemanie analogiczne do domniemań Sądu) ww. osoby mając możliwości wynikające ze sprawowanych funkcji same przywłaszczyły kwoty pieniężne o których zeznają, że przekazały P. N. (1).

4. błędnym przyjęciu, że wyjaśnienia P. S. (1) polegają na prawdzie, wówczas gdy z treści wyjaśnień ww. oskarżonego wynika, że dochodziło do negocjacji procesowych w celu obniżenia wymiaru kary jaką zaproponuje mu oskarżyciel – wówczas gdy z zeznań świadka M. R. (Prezesa (...)) który był przesłuchiwany przez Policje w dniu 18 września 2014 r. i wynika: „Gdybym się dowiedział o takich praktykach firma sama podjęłaby odpowiednie kroki, Takie praktyki nie były tolerowane” – co wyklucza możliwość przypisania oskarżonemu czynu wyłącznie na podstawie obarczonych błędem co do intencji wyjaśnień oskarżonego P. S. (1).

V. obrazę prawa procesowego, a to:

1. art. 167 k.p.k. (w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 27 września 2013 r., Dz.U. z 2013 r. poz. 1247) w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k. a contrario w zw. z art. . 410 k.p.k. i art. 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. i 7 k.p.k. poprzez:

a) oddalenie wniosków dowodowych związanych z obaleniem tez wynikających z zeznań M. K. (1) i przedstawionego przeze niego dokumentu – faktury za posiłek z 5 maja 2007 r., który miał rzekomo spożywać z oskarżonym P. N. (1), a to w szczególności:

i. Uzupełniających wyjaśnień oskarżonego P. N. (1):

ii. zdjęcia wykonanego na ww. wyjeździe wraz z metryką JPG z dni 4 maja 2007 r. na którym widoczny jest oskarżony oraz zdjęcia z dnia 5 maja 2007 r. które wykonał oskarżony;

(...). opinii biegłego z dziedziny technik audiowizualnych celem zbadania karty pamięci oraz aparatu fotograficznego (celem wykazania daty wykonania fotografii);

iv. zwrócenie się do (...) (...) H., = hotelu w Austrii gdzie przebywał oskarżony – o przesłanie dokumentacji potwierdzającej jego pobyt we wskazanym okresie czasu oraz jeśli to możliwe o przekazanie kart meldunkowych;

v. przesłuchania świadków: W. S., I. S. (2), P. S. (6), M. P. (1), B. P., M. P. (2), A. M., U. M. na okoliczność wykazania, iż P. N. (1) w określonym czasie i miejscu nie było w Polsce – co w konsekwencji doprowadziłoby do sytuacji gdy oczywiście nieprawdziwe zeznania świadka M. K. (1) zostałyby uznane za nieprawdziwe – jednak Sąd I instancji, odmówił możliwości ich obalenia poprzez obiektywny materiał dowodowy, z którego wynika, że oskarżony P. N. (1) nie mógł być w Polsce – skoro był za granicą w Austrii;

b) pominięcia we wnioskowaniu dowodowym dowodu z opinii biegłego ds. rachunkowości, dokumentów (...) sp. z o.o. oraz treści zeznań świadka L. K. (1), przesłuchanego w trybie pomocy prawnej, który był w okresie objętym zarzutem oskarżonego P. N. (1) – syndykiem spółki (...) sp. z o.o. i wskazał, że nie było możliwości wyprowadzania kwot ze spółki na potrzeby rzekomych łapówek, a wszystkie rozliczenia były w sposób właściwy udokumentowane – co stoi w istotnej sprzeczności z zeznaniami świadka. Świadek stwierdził, że nie było też możliwości wystawiania tzw. pustych faktur – co wynika z treści dokumentacji finansowej spółki – której Sąd I instancji nie pozyskał.

2. art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez nie przeprowadzenie dowodu z dokumentacji (...) sp. z o.o. i w konsekwencji opinii biegłego z dziedziny rachunkowości na okoliczność wykazania czy w okresie od 2006 r. do 2010 r. w dokumentacji spółki (...) sp. z o.o. widniały transakcje gotówkowe i na jaką kwotę, które mogłyby stanowić podstawę dla przyjęcia, że ze spółki były wyprowadzane środki pieniężne wskazane przez P. I. i T. K. (1) wobec treści zeznań L. K. (1) – przesłuchanego w drodze pomocy prawnej – który jako syndyk ww. spółki wykluczył jakiekolwiek możliwości udzielania „łapówek” czy to gotówkowo lub bezgotówkowo.

3. art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z 410 k.p.k. poprzez nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny rachunkowości na okoliczność ustalenia czy w stosunku do podmiotów rzekomo pokrzywdzonych doszło do powstania szkody w związku z zarzucanymi oskarżonego czynami.

W zakresie jakie dotyczy oskarżonego D. G. (1):

I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę tego wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iż oskarżony D. G. (1) w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 31 maja 2008 r. w W., K. Z., i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z W. W. (1) i P. K. (1), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru udzielił M. T. (1), pełniącemu funkcję kierowniczą w Spółce (...) z siedzibą w W. i mającemu istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością Spółki (...), korzyści majątkowych w kwocie nie mniejszej niż 100.000 zł, w zamian za zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegające na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla Spółki (...), w tym wyborze oferty Spółki (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...) stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną wówczas gdy:

1. w toku postępowania sądowego prokurator nie ujawnił i nie odczytał całości wyjaśnień oskarżonego – w szczególności tej części, gdzie rzekomo oskarżony miał się przyznać do zarzucanego mu czynu – zatem nie istnieje ona w obrocie prawnym.

2. oskarżony M. T. (1) nie potwierdził, że miał otrzymać jakiekolwiek środki pieniężne od D. G. (1).

3. zeznania P. K. (1) obarczone są dwiema wadami:

a) schorzeniami psychicznymi nie zweryfikowanymi w toku postępowania sądowego – co wyklucza możliwość przypisania tym zeznaniom waloru prawdziwości;

b) układem procesowym z prokuratorem, który to pakt jeszcze na etapie składania aktu oskarżenia w niniejszej sprawie był negocjowany – co potwierdza mechanizm prowadzenia postępowania przygotowawczego ujawniony przez P. S. (1).

II. obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 18 § 2 zd. II k.k. w zw. z art. 296a § 2 k.k., poprzez wadliwą wykładnię – a w jej rezultacie niewłaściwe zastosowanie – polegającą na przyjęciu, iż znamiona występku korupcji menadżerskiej popełnionego w postaci zjawiskowej współsprawstwa zrealizowane są nawet wówczas, gdy: a) nie ustalono choćby jednego zachowania sprawcy wskazującego na działanie przezeń wspólnie z osobami, których zachowania realizują znamiona tego typu przestępnego oraz b) nie ustalono choćby jednego zachowania sprawcy wskazującego na istnienie porozumienia co do wspólnego wykonania czynu pomiędzy nim, a osobami, których zachowania realizują znamiona tego typu przestępnego – a ponadto nie wskazanie w wyroku Sądu I instancji jaki był rzeczywisty mechanizm działalności wspólnie i w porozumieniu z współoskarżonymi i świadkami w sprawie.

Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca wniósł o:

1) uniewinnienie oskarżonych P. N. (1) i D. G. (1);

a z najdalej idącej ostrożności procesowej o:

2) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego D. Ś. (1), adw. A. P. (2), zaskarżył wyrok w całości na korzyść tego oskarżonego zarzucając:

obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a to:

I. art. 424 § 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 6 ust. 1-3 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku, skutkujące ograniczeniem prawa do obrony, naruszeniem standardów rzetelnego procesu przejawiające się w:

- osadzaniu uzasadnienia wyroku wyłącznie na selektywnych fragmentach zebranego w sprawie materiału dowodowego, przy pominięciu tych przemawiających na korzyść oskarżonej i nie odniesieniu się do ich oceny dowodowej;

- powoływaniu dowodów mających świadczyć o wykazaniu oznaczonego faktu, nie mającego w rzeczywistości żadnego z nim związku;

- zbiorczym powoływaniu dowodów mających wykazywać dany fakt bez wskazania w ocenie tych dowodów dlaczego i w jakim zakresie odnoszą się do osoby oskarżonego;

- powoływaniu dowodów i przyporządkowywaniu im waloru wiarygodności w sposób nie odnoszący się do osoby oskarżonego;

- nieprecyzyjnym i ogólnikowym określeniu działań oskarżonego, sprowadzających się w rzeczywistości do przytoczenia charakteru i oceny czynności bez wskazania samego działania czyli substratu materialnego opisu czynu;

- uznaniu za wiarygodne i bezsporne okoliczności, którym następnie Sąd a quo przeczy w podstawie prawnej skazania;

- braku oceny poszczególnych dowodów w zakresie mającym wykazywać fakty przemawiające na niekorzyść oskarżonego, co w konsekwencji uniemożliwia, w przeważającym stopniu, zrekonstruowanie toku rozumowania logicznego Sądu meriti w fazie wyrokowania oraz przeprowadzenie kontroli prawidłowości postępowania;

- nie odniesienie się do oceny i treści dowodów przyjętych za podstawę ustalenia faktów;

- przyjęcie za wiarygodne dowodów w sekcji 2, nie wskazanych jako podstawa dokonania ustaleń faktycznych, a posiadających jedynie numeryczne odwołanie do liczby porządkowej z sekcji 1, w konsekwencji czego oskarżony nie wie czy stanowiły one podstawę dokonywania określonych ustaleń czy też nie, w szczególności, iż ocena wiarygodności nie odwołuje się do zarzucanego mu czynu;

- wskazanie nr kart dowodów, nie posiadających swojej reprezentacji w aktach sprawy przy braku jednoczesnego wskazania w jakim alternatywnym zbiorze mogą się znajdować; podczas gdy uzasadnienie wyroku powinno zawierać precyzyjne ustalenia okoliczności faktycznych oraz szczegółową analizę całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku postępowania sądowego i jego wszechstronną i wnikliwą ocenę, bowiem tylko w ten sposób możliwa będzie realizacja funkcji kontrolnej zapadłego rozstrzygnięcia, i zagwarantowanie prawa do obrony oskarżonego oraz urzeczywistnienie prawa do rzetelnego procesu.

II. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów, wbrew zasadzie obiektywizmu, przy nieuwzględnieniu zasad logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, i uwzględniając jednie dowody przemawiające na niekorzyść oskarżonego i przydając im nieproporcjonalne znaczenie dla wykazania faktów oraz uznając za bezsporne i wiarygodne fakty, którym następnie Sąd meriti przeczy w postaci:

- bezzasadnego przyjęcia, iż oskarżony, legitymuje się szczególnymi przymiotami podmiotowymi wskazanymi w art. 296a § 1 k.p.k., w sytuacji gdy powyższe nie zostało w żaden sposób wykazane, zaś zebrany w sprawie materiał dowodowy uniemożliwia przyjęcia tego faktu, w szczególności, iż Sąd a quo w sekcji 2.2 uzasadnienia wyroku uznał wyjaśnienia oskarżonego, względem jego uprawnień i obowiązków, których zakres wyklucza go z kręgu interesów typu czynu z art. 296a § 1 k.k. za okoliczności bezsporne; podczas gdy poprawne ustalenie znamion podmiotowych sprawcy stającego pod zarzutem z art. 296a § 1 k.k. warunkuje możliwość ponoszenia przezeń odpowiedzialności karnej, i winno być ustalone w sposób niebudzący wątpliwości na podstawie całego zgromadzonego materiału dowodowego, względem okresu każdego z zarzucanych mu czynów, w odpowiedzialności karnej, nie zaś domniemywane lub zakładane jako aksjomat;

- poczynienie ustaleń w zakresie czynu przypisanego w pkt XV części dyspozytywnej wyroku, w sekcji 1.1.8 uzasadnienia, na podstawie depozycji świadków nie posiadających wiedzy w zakresie przypisanego oskarżonemu czynu, bądź mających ją zapośredniczoną w relacjach innych osób w sposób ogólny i uniemożliwiający identyfikacje osoby oskarżonego, nadto wywodzenie wykazania wskazanych faktów na podstawie dowodów bądź nieprzydatnych do ich stwierdzenia, bądź im wprost przeczącym; podczas gdy prawidłowe, transparentne i komunikatywne ustalenie faktów mających znaczenie dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za zarzucany czyn, posiada fundamentalne znaczenie dla przedmiotu rozstrzygnięcia, co powinno być czynione zgodnie z zasadami logiki w sposób spójny, konsekwentny i obiektywny;

- poczynienie ustaleń w zakresie czynu przypisanego w pkt XVI części dyspozytywnej wyroku w sekcji 1.1.9 uzasadnienia, na podstawie depozycji świadków nie posiadających wiedzy w zakresie przypisanego oskarżonemu czynu, bądź opierając swoje depozycje jedynie na domniemaniach i supozycjach nie posiadających swego dowodnego potwierdzenia w ze branym w sprawie materiale dowodowym, nadto wywodzenie wykazania wskazanych faktów na podstawie dowodów bądź nieprzydatnych do ich stwierdzenia, bądź im wprost przeczącym; podczas gdy prawidłowe, transparentne i komunikatywne ustalenia faktów mających znaczenie dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za zarzucany czyn posiada fundamentalne znaczenie dla przedmiotu rozstrzygnięcia, co powinno być czynione zgodnie z zasadami logiki w sposób spójny, konsekwentny i obiektywny;

- poczynienie ustaleń w zakresie czynu przypisanego w pkt XV części dyspozytywnej wyroku, w sekcji 1.1.8 uzasadnienia, na podstawie środków dowodowych co do których znaczenia dla ustalenia wykazywanego faktu Sąd nie poczynił żadnej refleksji jak również nie odniósł się do ich oceny dowodowej; podczas gdy prawidłowe, transparentne i komunikatywne ustalenie faktów mających znaczenie dla przypisania oskarżonej odpowiedzialności za zarzucany czyn posiada fundamentalne znaczenie dla przedmiotu rozstrzygnięcia, co powinno być czynione zgodnie z zasadami logiki w sposób spójny, konsekwentny i obiektywny;

- poczynienie ustaleń w zakresie czynu przypisanego w pkt XVI części dyspozytywnej wyroku, w sekcji 1.1.9. uzasadnienia, na podstawie środków dowodowych co do których znaczenia dla ustalenia wykazywanego faktu Sąd nie poczynił żadnej refleksji jak również nie odniósł się do ich oceny dowolnej; podczas gdy prawidłowe, transparentne i komunikatywne ustalenie faktów mających znacznie dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za zarzucany czyn posiada fundamentalne znaczenie dla przedmiotu rozstrzygnięcia, co powinno być czynione zgodnie z zasadami logiki w sposób spójny, konsekwentny i obiektywny;

- przydanie wiarygodności, w sekcji 2 uzasadnienia, częściowym wyjaśnieniom oskarżonego M. T. (1) z postępowania przygotowawczego, w którym częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów jako rzutujących na przypisanie sprawstwa zarzucanych czynów oskarżonemu D. Ś. (1), bowiem ten dowód został odniesiony do liczby porządkowej 1.1.8 i 1.1.9, odnoszących się odpowiednio do czynu przypisanego w pkt XVI XVI dyspozytywnej części wyroku; podczas gdy oskarżony M. T. (1) nie składał depozycji odnoszących się do czynów zarzucanych oskarżonemu D. Ś. (1) i nie posiada on w tym obszarze żadnej wiedzy, co czyni ten dowodów całkowicie nieprzydatnym dla ustalenia okoliczności mogących mieć wpływ na ocenę prawną i faktyczną oskarżonego D. Ś. (1), w szczególności, iż niedopuszczalne jest projektowanie odpowiedzialności jednego oskarżonego per analogiam do odpowiedzialności drugiego;

- przyznanie wiarygodności w sekcji 2 uzasadnienia, częściowym wyjaśnieniom oskarżonego D. G. (1), złożonym na etapie postępowania przygotowawczego, w których częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów jako rzutujących na przypisanie sprawstwa zarzucanego czynu oskarżonemu D. Ś. (1), bowiem ten dowodów został odniesiony do liczby porządkowej 1.1.8 odnoszącej się do czynu przypisanego w pkt XV części dyspozytywnej wyroku; podczas gdy oskarżony D. G. (1) nie składał depozycji odnoszących się do czynów zarzucanych oskarżonemu D. Ś. (1) i nie posiada on w tym obszarze żadnej wiedzy, co czyni ten dowód całkowicie nieprzydatnym dla ustalenia okoliczności mogących mieć wpływ na ocenę prawną i faktyczną oskarżonego D. Ś. (1), w szczególności, iż niedopuszczalne jest projektowanie odpowiedzialności jednego oskarżonego per analogiam do odpowiedzialności drugiego;

- przyznanie wiarygodności, w sekcji 2 uzasadnienia, zeznaniom świadka A. C. (1), B. K., R. W. (2), L. W., W. M. (1), A. B. (1) i M. B. (2) w zakresie czynu odniesionego do liczby porządkowej 1.1.9 odnoszącej się do czynu przypisanego w pkt XVI dyspozytywnej części wyroku, w sytuacji gdy wymienieni nigdy nie zeznawali w tym wątku postępowania gdyby zaś odnosić ich depozycje do liczby porządkowej 1.1.8. odnoszącej się do czynu przypisanego w pkt XV dyspozytywnej części wyroku, to nie posiadają one dla dokonania ustaleń faktycznych w zakresie przypisania oskarżonemu sprawstwa zarzucanego czynu znaczenia, bowiem wprost wskazują oni, iż albo nie posiadają wiedzy w tym zakresie, bądź jest ona zapośredniczona i oparta na niezweryfikowanych informacjach osoby trzeciej - M. L. (1), co więcej w powodach uznania wiarygodności tych dowodów Sąd a quo odniósł się wyłącznie do okoliczności związanych z oskarżonym P. S. (1), nie odwołując się w jakimkolwiek stopniu do oceny ich wiarygodności w prymacie zarzutów formułowanych wobec oskarżonego D. Ś. (1); podczas gdy w perspektywie całokształtu dowodów zgromadzonych w sprawie oczywistym jest, iż wskazani świadkowie bądź nie mają jakiegokolwiek znaczenia dla dokonywania ustaleń relewantnych dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za zarzucany czyn albo te ich wiedza jest w zasadzie iluzoryczna i stanowi echo przekazywanych im informacji pochodzących od M. L. (1), co więcej żaden z tych świadków nigdy nie wskazał oskarżonego D. Ś. (1) jako osoby otrzymującej korzyści majątkowe w zamian za realizację znamienia czasownikowego z art. 286a § 1 k.k.;

- przyznanie wiarygodności, w sekcji 2, zeznaniom świadków J. M. (2), P. K. (1), R. U. (1), P. I., M. J. (1), L. W., D. K. (2), A. J. (2), W. M. (2), P. G., I. S. (1), T. K. (1), K. K. (1), R. (...) , (...), M. P. (3), D. G. (4), W. D. i W. G. w zakresie czynu odniesionego do liczby porządkowej 1.1.8 odnoszącej się do czynu przypisanego w pkt XV dyspozytywnej części wyroku w sytuacji gdy dowody z zeznań wymienionych nie tylko nie zostały wymienione jako podstawa dokonywania ustaleń faktycznych we wskazanym czynie, ale nadto powodu uznania dowodu z ich zeznań odnoszą do czynów zarzucanych oskarżonemu P. S. (1), nie zaś do osoby oskarżonego D. Ś. (1), co więcej jedyny z wymienionych – P. K. (1), który złożył wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym, które odnoszą się do osoby oskarżonego, złożył je w zakresie innego zarzutu, nadto depozycje te są nie tylko niewiarygodne, ale również wewnętrznie sprzeczne, i co najistotniejsze oparte wyłącznie na zasłyszanych informacjach, podczas gdy dokonywanie ustaleń w sprawie winno się odznaczać pryncypialnym podejściem do przyporządkowania konkretnemu oskarżonego, dokładnie oznaczonych środków dowodowych mających wykazywać fakty relewantne ze względu na formułowane zarzuty i co więcej winny one być uzasadnione co do waloru wiarygodności, zaś depozycje oparte li tylko na wiedzy zasłyszanej, przekazanej przez inną osobę podlegać muszą zweryfikowaniu, zaś tylko i wyłącznie gdy ta weryfikacja okaże się pozytywna, to taki dowód pośredni może stanowić ogniwo dowodzenia zaistnienia określonego faktu, co w niniejszej sprawie w żaden sposób nie zostało zrealizowane;

- przyznanie wiarygodności, w sekcji 2 uzasadnienia, zeznaniom świadka M. L. (1) w zakresie czynu odniesionego do liczby porządkowej 1.1.9 odnoszącej się o czynu przypisanego w pkt XVI części dyspozytywnej wyroku, w sytuacji gdy wskazany świadek nigdy nie składał zeznań w zakresie tego zarzutu, co więcej powody uznania wiarygodności depozycji świadka, wskazane w sekcji 2 uzasadnienia, odnoszą się wyłącznie do zarzutów formułowanych wobec oskarżonych M. T. (1) i T. S. (1), nadto odnosząc depozycje M. L. (1) do liczby porządkowej 1.1.8 odnoszącej się do czynu przypisanego w pkt XV dyspozytywnej części – nie wskazanego w treści uzasadnienia jako wykazanego za pomocą tego środka dowodowego – wskazać należy, iż są one skrajnie wręcz niewiarygodne, wewnętrznie sprzeczne, nadto stoją w klarownej opozycji do zasad logiki oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego i jako takie nie mogą stanowić podstawy czynienia ustaleń faktycznych; podczas gdy przesłankami sine qua non nadania określonym depozycjom atrybutu wiarygodności winna być ich wewnętrzna spójność, konsekwencja, logiczność oraz możliwość ich weryfikacji przy użyciu innych środków dowodowych;

- przyznanie wiarygodności, w sekcji 2 uzasadnienia, zeznaniom świadków P. S. (3), P. W. (1) oraz K. K. (3) w relacji do liczby porządkowej 1.1.8 i 1.1.9, odnoszących się odpowiednio do czynu przypisanego w pkt XV i XVI dyspozytywnej części wyroku, bowiem łączne rozpoznawanie tych depozycji stanowi sui generis nadużycie, P. S. (3) nie tylko nie pracował w firmie (...) w okresie objętym zarzutem dla oskarżonego D. Ś. (1), ale wręcz sam zeznał, iż wiedzy na temat zarzucanego oskarżonemu czynu nie posiada, podobnie jak K. K. (3), natomiast depozycje P. W. (1), które można relacjonować wyłącznie do czynu oznaczonego liczbą porządkowa 1.1.9, odnosząca się do czynu przypisanego w pkt XVI dyspozytywnej części wyroku, oparte są wyłącznie na supozycjach i hipotezach świadka, co więcej odznaczają się wewnętrzną sprzecznością oraz nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym; podczas gdy nie ulega wątpliwości, iż ocena wiarygodności określonych środków dowodowych winna być dokonywana indywidualnie nie poprzez zestawienie wybranych, konsekutywnych fragmentów zeznań, i wywodzenie na tej podstawie ich generalnej wiarygodności, w szczególności w sytuacji gdy oczywistym się jawi, iż treść zeznań jest z jednej strony co najmniej wątpliwa, z drugiej poprzez odnoszenie się do okoliczności marginalnych nieprzydatna dla czynienia ustaleń faktycznych w sferze sprawstwa oskarżonego;

- uznaniu za wiarygodne, w sekcji 2 uzasadnienia wyroku, opinii biegłych z zakresu informatyki w zakresie czynu odniesionego do liczby porządkowej 1.1.9 odnoszącej się do czynu przypisanego w pkt XVI części dyspozytywnej wyroku, w sytuacji gdy opinia ta nie tylko nie została wskazana jako dowód stanowiący podstawę ustaleń faktycznych we wskazanym zarzucie, ale co więcej nawet gdyby odnosić ją do liczby porządkowej 1.1.8 odnoszącej się do czynu przypisanego w pkt XV części dyspozytywnej wyroku, to pozostaje ona całkowicie irrelewantna dla czynienia na jej podstawie jakichkolwiek ustaleń faktycznych, bowiem w swojej treści w żaden sposób nie odnosi się do zarzucanego oskarżonemu typu czynu zabronionego; podczas gdy swobodna ocena materiału dowodowego jest bezpośrednio sprzężona z faktami, które na ich podstawie mają być wykazane lub zweryfikowane, uznawaniu za wiarygodny dowód nie korespondujący w żaden sposób z faktem mającym być na jego podstawie wykazanym i czynieniu na tej podstawie ustaleń w sposób jednoznaczny narusza zasadę sędziowskiej swobody ufundowanej na treści art. 7 k.p.k.;

- bezzasadnym i nieuprawnionym uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego D. Ś. (1) jako pozostającymi w rzekomo rażącej sprzeczności z zeznaniami świadków, w tym A. C. (1), D. P., D. L. (2), M. K. (2), M. M. (1), N. G., wynikami przeszukań, oględzin, zabezpieczonymi dowodami rzeczowymi, jak również ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją, w tym bankową oraz zgromadzonymi w sprawie opiniami biegłych; podczas gdy depozycje wymienionych świadków w żaden sposób nie podważają wyjaśnień oskarżonego bowiem żaden z wymienionych świadków nie wskazywał go jako sprawcy przestępstwa z art. 296a § 1 k.k., nie dysponowali bowiem oni w tej materii nieodzowną wiedza poza ogólnikową i abstrakcyjną świadomością istnienia procederu korupcyjnego zaś względem świadka A. C. (1) cały zasób, niesprecyzowanej wiedzy, osadzony był na niewiarygodnych informacjach pochodzących od osoby trzeciej, nadto wskazana w treści uzasadnienia dokumentacja również w żaden sposób nie podważa wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, bowiem nie potwierdza ona popełnienia przezeń zarzucanego czynu;

- bezzasadnym i nieuprawnionym uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonej M. Ś. jako pozostającymi w rzekomo rażącej sprzeczności z zeznaniami świadków, w tym A. C. (1), D. P., D. L. (2), M. K. (2), M. M. (1), N. G., wynikami przeszukań, oględzin, zabezpieczonymi dowodami rzeczowymi, jak również ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją, w tym bankową oraz zgromadzonymi w sprawie opiniami biegłych; podczas gdy wymienieni świadkowie nigdy nie zeznawali w sposób mogący choćby hipotetycznie pozostawać w kolizji z wyjaśnieniami oskarżonej, zaś materialne środki dowodowe zgromadzone w sprawie w żaden sposób nie podważają jej wiarygodności w tej mierze.

III. art. 413 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 w zw. z art. 332 § 1 pkt 2 i 4 poprzez:

- recypowanie wadliwego opisu zarzucanych oskarżonemu czynów zawartych w akcie oskarżenia w pkt X przejawiające się w przyjęciu, iż czynność ekwiwalentna dla korzyści majątkowej z art. 296a § 1 k.k. stanowią „zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegając na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o.o., w tym wyborze oferty handlowej Spółki (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną”; podczas gdy nie powinno ulegać wątpliwości, iż powyższe stanowi wyłącznie abstrakcyjną ocenę i charakterystykę niesprecyzowanych zachowań uniemożliwiające poprawne określenie rzeczywistego zdarzenia historycznego mającego być oskarżonemu przypisanemu, nie wskazuje on bowiem jakie decyzje były podejmowane i w jaki sposób spółka (...) miała być preferowana, a rozstrzygnięciem sądu może być wyłącznie konkretne zdarzenie faktyczne nie zaś jego abstrakcyjna ocena i charakterystyka;

- recypowanie wadliwego opisu zarzucanych oskarżonemu czynów zawartych w akcie oskarżenia w pkt XI przejawiające się w przyjęciu, iż czynność ekwiwalentna dla korzyści majątkowej z art. 296a § 1 k.k. stanowią „zachowania będące nadużyciem udzielonych mu uprawnień i niedopełnieniem ciążącego na nim obowiązku dbania o interes Spółki (...), mogące wyrządzić szkodę majątkową Spółce (...), polegając na podejmowaniu decyzji handlowych korzystnych dla (...) Sp. z o.o., w tym wyborze oferty handlowej Spółki (...) niezależnie od jakości ofert konkurencyjnych oraz preferowaniu Spółki (...) przy świadczeniu usług przez Spółkę (...), stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji i niedopuszczalną czynność preferencyjną”; podczas gdy nie powinno ulegać wątpliwości, iż powyższe stanowi wyłącznie abstrakcyjną ocenę i charakterystykę niesprecyzowanych zachowań uniemożliwiające poprawne określenie rzeczywistego zdarzenia historycznego mającego być oskarżonemu przypisanemu, nie wskazuje on bowiem jakie decyzje były podejmowane i w jaki sposób spółka (...) miała być preferowana, a rozstrzygnięciem sądu może być wyłącznie konkretne zdarzenie faktyczne nie zaś jego abstrakcyjna ocena i charakterystyka;

- nie dokonaniu sprecyzowania czasu zarzucanego oskarżonemu przestę