descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt . II AKa 147/14

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 13 marca 2015 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie w Wydziale II Karnym w składzie:

Przewodniczący: Sędzia SA Maria Mrozik - Sztykiel /spr/

Sędziowie: SA Hanna Wnękowska

SO(del) Ewa Gregajtys

Protokolant: st.sekr.sąd. Małgorzata Reingruber, Łukasz Jachowicz

4.na mocy art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5 lutego 2008 r. do dnia 15 lipca 2010 r. i od dnia 31.05.2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.

II. odnośnie oskarżonego P. S. (1)

1.zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

a/.uchyla orzeczenie o karach łącznych;

b/.w zakresie czynu zarzucanego w punkcie 9 aktu oskarżenia uznaje oskarżonego za winnego tego, że w miesiącu marcu 2004 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym F. S. przyjął od ustalonych osób pieniądze w kwocie 2000zł. wiedząc, że pochodzą z przestępstwa w postaci wymuszenia rozbójniczego na osobach handlujących na terenie bazaru (...) w W., przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. czynu z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i z mocy tychże przepisów oraz art. 33 § 2 kk skazuje oskarżonego na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;

c/.odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem w punkcie 16 w ramach zarzutów 11,12,13 aktu oskarżenia, w punkcie 18 w ramach zarzutu 14 aktu oraz czynu zarzucanego w punkcie 15 aktu oskarżenia uchyla zaskarżony wyrok, a także orzeczenie z punktu 17 wyroku, i w tym zakresie sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie;

d/.na mocy art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5 lutego 2008 r. do dnia 26 czerwca 2008 r. i od dnia 26 czerwca 2010 r. do 5 grudnia 2010 r.

III. odnośnie oskarżonego J. K. (1)

1.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a/.uchyla orzeczenie o karze łącznej

b/. w zakresie czynu przypisanego w punkcie 22 zaskarżonego wyroku w ramach 16 zarzutu aktu oskarżenia uznaje oskarżonego za winnego tego, że w drugim kwartale 2007 r. w W. wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi w znacznej ilości w ten sposób, że dwukrotnie sprzedał ustalonej osobie po 100 g heroiny działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. czynu przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii tekst pierwotny w zw. z art. 65 § 1 kk i na mocy tychże przepisów skazuje oskarżonego na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100(stu) złotych;

c/. uniewinnia oskarżonego od popełnienia czynu zarzucanego w punkcie 17 aktu oskarżenia i w tej części kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa;

d/. odnośnie czynu przypisanego w punkcie 25 zaskarżonego wyroku z art. 258 § 2 kk obniża orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do lat 3(trzech) lat;

2.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3.na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, na poczet której z mocy art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5 lutego 2008 r. do dnia 19 maja 2008 r., od dnia 28 czerwca 2008 r. do dnia 1 lipca 2010 r. i od dnia 24 marca 2011 r. do dnia 29 czerwca 2012 r.

IV. odnośnie oskarżonego M. S. (1)

1.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a/.uchyla orzeczenie o karach łącznych;

b/.w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 24 aktu oskarżenia uznaje go za winnego tego, że w okresie od początku 2004 r. do kwietnia 2007 r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw, takich jak wymuszenia rozbójnicze, obrót środkami odurzającymi i psychotropowymi tj. czynu z art. 258 § 1 kk i za to z mocy tego przepisu skazuje oskarżonego na karę 2(dwóch) lat pozbawienia wolności;

2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3. na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1i 2 kk orzeka wobec oskarżonego karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i grzywny 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych;

4. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5 lutego 2008 r. do dnia 14 grudnia 2011 r.

V. odnośnie oskarżonego N. S. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.

VI. odnośnie oskarżonego R. Z.

1/.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a/.uchyla orzeczenie o karach łącznych;

b/. w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 41 (pkt 29 aktu oskarżenia) eliminuje z przyjętej kwalifikacji prawnej czynu i podstawy wymiaru kary art. 65 kk i art. 4 § 1 kk, a w ich miejsce i jako podstawę skazania przyjmuje art. 65 § 1 kk;

c/. w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 42 zaskarżonego wyroku (pkt 30 aktu oskarżenia) eliminuje z jego opisu imię i nazwisko M. T. (1), nadto przyjmuje, że czyn przypisany oskarżonemu wyczerpuje przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk dyspozycje przepisów art. 252 § 1 kk w zb. z art. 189 § 2 kk teksty pierwotne w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i przepisy te stanowią podstawę skazania, zaś podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności stanowią – przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk – art. 252 § 1 kk w brzmieniu pierwotnym w zw. z art. 11 § 3 kk i w zw. z art. 65 § 1 kk, i na ich podstawie wymierza oskarżonemu karę 2(dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

d/. w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 31 aktu oskarżenia (pkt 43 wyroku) przyjmuje, że czyn ten wyczerpuje przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu pierwotnym w zw. z art. 65 § 1 kk i przepisy te stanowią podstawę prawną skazania oskarżonego i wymiaru kary;

e/.odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 44 zaskarżonego wyroku (zarzut 32 aktu oskarżenia) przyjmuje za początek czasokresu popełnienia przestępstwa sierpień 2001 r.;

2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3. na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk orzeka wobec oskarżonego karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 5 (pięciu) lat i grzywny 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60(sześćdziesięciu) złotych;

4. na mocy art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5 lutego 2008 r. do dnia 30 października 2011 r.

VII. odnośnie oskarżonego M. T. (1)

1.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a/.uchyla orzeczenie o karach łącznych;

b/.w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 47 zaskarżonego wyroku w ramach zarzutu 29 aktu oskarżenia eliminuje z przyjętej kwalifikacji prawnej i podstawy wymiaru kary art. 65 kk i art. 4 § 1 kk, a w ich miejsce przyjmuje art. 65 § 1 kk;

c/.odnośnie czynów przypisanych oskarżonemu w punkcie 48 zaskarżonego wyroku w ramach 30 zarzutu aktu oskarżenia i w punkcie 49 zaskarżonego wyroku w ramach 33 zarzutu aktu oskarżenia uchyla zaskarżony wyrok i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie;

d/.uniewinnia oskarżonego od popełnienia czynu zarzucanego w punkcie 34 aktu oskarżenia i w tej części kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa;

e/.w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 51 zaskarżonego wyroku w ramach zarzutu 35 aktu oskarżenia przyjmuje, że oskarżony uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi w znacznej ilości, jednocześnie eliminując zwroty dotyczące substancji psychotropowej;

f/.odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 52 zaskarżonego wyroku (36 zarzut a/o) przyjmuje za początek czasokresu popełnienia przestępstwa sierpień 2001 r., nadto orzeczoną karę pozbawienia wolności obniża do 3(trzech) lat;

2.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3.na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk orzeka wobec oskarżonego karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i grzywny 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych;

IV. na mocy art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21 października 2008 r. do dnia 15 grudnia 2011 r.

VIII. odnośnie oskarżonego I. Al (...)

1.zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 55 w ramach zarzutu 30 aktu oskarżenia ustala, że czyn przypisany oskarżonemu wyczerpuje przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk dyspozycje przepisów art. 252 § 1 kk w zb. z art. 189 § 2 kk teksty pierwotne w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i przepisy te stanowią podstawę skazania, zaś podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności stanowi, przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, art. 252 § 1 kk w brzmieniu pierwotnym w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i stosując art. 60 § 4 i § 6 pkt 3 kk wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesza na okres 5 (pięciu) lat;

2. w pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy.

IX. odnośnie oskarżonego G. P.

1.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a/.uchyla orzeczenie o karach łącznych;

b/.w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu w punktach 63,64,65 zaskarżonego wyroku (pkt 41,42,43 aktu oskarżenia) kwalifikuje każdy z nich z art. 282 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i z mocy tych przepisów skazuje oskarżonego wymierzając na ich podstawie oraz na podstawie art. 33 § 2 kk przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk jedną karę 2 (dwóch) lat i 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;

c/.w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu w punkcie 66 i 67 zaskarżonego wyroku (zarzut 44 i 45 aktu oskarżenia) przyjmuje kwalifikację prawną przypisanych czynów oraz jako podstawę wymiaru kary przepisy, przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w pierwotnym brzmieniu w zw. z art. 65 § 1 kk;

d/. w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 68 zaskarżonego wyroku (zarzut 46 aktu oskarżenia) eliminuje z przyjętej kwalifikacji prawnej i podstawy wymiaru kary art. 65 kk i art. 4 § 1 kk, a w ich miejsce przyjmuje art. 65 § 1 kk;

e/. odnośnie czynu z art. 258 § 2 kk przypisanego oskarżonemu w punkcie 69 zaskarżonego wyroku przyjmuje za początek czasokresu popełnienia przestępstwa miesiąc sierpień 2001 r.;

2.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3 .na mocy art. 91 § 2 kk w zw. z art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk orzeka wobec oskarżonego karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;

4.na mocy art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21 października 2008 r. do dnia 15 grudnia 2011 r.

X.odnośnie M. P. (1) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.

XI. odnośnie oskarżonego M. P. (2)

1.zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

a/. uchyla orzeczenie o karach łącznych;

b/.w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu w punktach 77 i 79 zaskarżonego wyroku w ramach 41 i 43 zarzutu aktu oskarżenia kwalifikuje każdy z nich z art. 282 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i z mocy tych przepisów skazuje oskarżonego wymierzając na ich podstawie oraz na podstawie art. 33 § 2 kk przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk jedną karę roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 70 (siedemdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;

c/. w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 49 aktu oskarżenia (pkt 80 zaskarżonego wyroku) uznaje oskarżonego za winnego tego, że jesienią 2001 r. w W. wbrew przepisom ustawy posiadał w znacznej ilości środki odurzające w postaci 300 g kokainy, 500 g marihuany oraz środki psychotropowe w postaci 500 g amfetaminy, tj. czynu – przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk – z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii tekst pierwotny i za czyn ten z mocy wymienionych przepisów skazuje oskarżonego na karę roku pozbawienia wolności i grzywny 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100(stu)złotych;

d/.w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 50 aktu oskarżenia (punkt 81 wyroku) uznaje, że oskarżony w okresie od sierpnia 2001 r. do kwietnia 2002 r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw, co stanowi przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk czyn z art. 258 § 1 kk w brzmieniu przed zmianą z dnia 1 maja 2004 r. i w tym zakresie postępowanie karne na mocy art. 17 § 1 pkt 6 kpk umarza, kosztami postępowania w sprawie obciążając Skarb Państwa;

2.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3.na mocy art. 91 § 2 kk w zw. z art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk orzeka wobec oskarżonego karę łączną roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny 120 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;

4.na mocy art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres 4 (czterech) lat;

5.na mocy art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21 października 2008 r. do dnia 20 grudnia 2008 r. uznając tę karę za wykonaną.

XII. odnośnie oskarżonego W. K.

1.zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że :

a/. uchyla orzeczenie o karach łącznych;

b/.w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 89 zaskarżonego wyroku w ramach 52 zarzutu aktu oskarżenia przyjmuje, że czyn ten wyczerpuje przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu pierwotnym w zw. z art. 65 § 1 kk i przepisy te stanowią podstawę prawną skazania oskarżonego i wymiaru kary;

c/. odnośnie czynu z art. 258 § 2 kk przypisanego oskarżonemu w punkcie 91 zaskarżonego wyroku przyjmuje za początek czasokresu popełnienia przestępstwa miesiąc sierpień 2001 r., nadto orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności obniża do lat 3 (trzech);

d/. w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 53 aktu oskarżenia (pkt 90 wyroku) zaskarżony wyrok w tej części uchyla i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie;

2.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3.na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, na poczet której z mocy art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5 lutego 2008 r. do dnia 15 grudnia 2011 r.

XIII.odnośnie oskarżonego T. G. (1) uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. odnośnie czynu zarzucanego z art. 258 § 2 kk i w tym zakresie sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.

XIV.odnośnie oskarżonego T. G. (2) uchyla wyrok w zaskarżonej części i na mocy art. 17 § 1 pkt 6 kpk postępowanie w zakresie czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii umarza; kosztami postępowania w tej części obciąża Skarb Państwa.

XV. zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty za obie instancje od oskarżonych: F. S. kwotę 9600 zł, P. S. (1) 1180 zł, J. K. (1) 1400 zł, M. S. (1) 2800 zł, R. Z. 2200 zł, M. T. (1) 1120zł, I. Al (...) 630 zł, G. P. i W. K. po 2400 zł, M. P. (2) 2700 zł. oraz obciąża ich wydatkami za postępowanie odwoławcze w częściach na nich przypadających, za wyjątkiem oskarżonego I. Al (...) co do którego tymi wydatkami obciąża Skarb Państwa.

XVI.zasądza od Skarbu Państwa za obronę z urzędu pełnioną w postępowaniu odwoławczym wynagrodzenie w kwocie po 885,60 w tym po 23 %VAT, na rzecz adwokatów: K. P., A. S. (1), J. D., K. K. (1) oraz kwotę 738 zł, w tym 23% VAT, na rzecz adw. R. W. za obronę z urzędu oskarżonego P. S. (1) w postępowaniu odwoławczym dniu 26 listopada 2014 r.

Uzasadnienie

Aktem oskarżenia skierowanym do Sądu Okręgowego w Warszawie zostali oskarżeni:

1. F. S. o to, że:

I. w okresie od co najmniej połowy 2001r. do lutego 2008r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

II. latem 2001r. w W. bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu maszynowego typu (...), pistoletu typu (...) pistoletu maszynowego typu K. oraz różnego rodzaju amunicję do broni palnej w ilości ok. 100 sztuk, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

III. w grudniu 2001r. w W. działając w zamiarze, aby P. K. ps. (...), J. G. ps. (...), G. L. ps. (...), A. S. (2) ps. (...), K. S. ps. (...) doprowadzili do niekorzystnego rozporządzenia mieniem osoby handlujące na terenie korony S. (...) w W. telefonami komórkowymi, akcesoriami do telefonów komórkowych, radiami ułatwił im popełnienie takiego przestępstwa w ten sposób, że wskazał im trzy stoiska handlowe, od których właścicieli mieli żądać pieniędzy oraz ostrzegł ich o nadchodzącym patrolu policji, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

IV. w okresie od lutego 2006r. do maja 2006r. w W. działając wspólnie i porozumieniu z M. K. (1) ps. (...), w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem przyjmował co miesiąc od R. B. (1) ps. (...) pieniądze w kwocie od 20.000 zł w lutym 2006r., a następnie w marcu, kwietniu i maju 2006r. w kwotach niższych od 20.000 zł wiedząc, że wskazane pieniądze pochodzą z przestępstwa wprowadzania do obrotu narkotyków, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

V. w okresie od lutego 2006r. do maja 2006r. w W. działając wspólnie i porozumieniu z M. K. (1) ps. (...), w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem przyjmował co miesiąc od R. B. (1) ps. (...) pieniądze w kwocie od 4.000 zł w lutym 2006r., a następnie w marcu i kwietniu 2006r. w kwocie pomiędzy 4.000 zł a 1.500 zł oraz w maju 2006r. w kwocie 1.500 zł wiedząc, że wskazane pieniądze pochodzą z przestępstwa wymuszeń rozbójniczych dokonywanych na osobach handlujących na terenie bazaru (...) w W. oraz osób zajmujących się zawodowo holowaniem pojazdów, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

VI. w okresie od wiosny 2004r. do września 2005r. i od lutego 2006r. do maja 2006r. w W. brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego i środków psychotropowych w postaci marihuany, amfetaminy i tabletek ecstasy w ten sposób, że sprzedawał R. B. (1) ps. (...) wskazane narkotyki w ilości łącznej kilkudziesięciu kilogramów w celu dalszej odsprzedaży narkotyku przez P. K., przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw i czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu,

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.

VII. w styczniu lub lutym 2007r. w W. działając w formie sprawstwa kierowniczego i w zamiarze udaremnienia postępowania karnego prowadzonego w Prokuraturze Okręgowej w Warszawie VI Wydział ds. Przestępczości Zorganizowanej sygn. VI Ds. 153/05 p-ko m.in. zatrzymanym w dniu 13 grudnia 2006r. podejrzanym R. G. (1) ps. (...), A. G. (1) i innym, pomagał podejrzanym uniknąć odpowiedzialności karnej w ten sposób, że polecił J. P. ps. (...) uzyskać fotografię świadka koronnego M. K. (2), a następnie okazać ją W. Z. (1), aby ten w świadku koronnym rozpoznał osobę, która do niego strzelała w dniu 12.08.2000r. w W. oraz złożył takie nieprawdziwe zeznania obciążające świadka koronnego M. K. (2) o usiłowanie dokonania zabójstwa przy użyciu broni palnej, co miało skutkować utratą przez M. K. (2) statusu świadka koronnego,

tj. o czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k.

VIII. w 2006r. w W. działając w celu udaremnienia postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Warszawa Ochota pod sygn. 1Ds 579/05/1 prowadzonego w sprawie pozbawienia w dniu 26 listopada 2003r.w W. przy użyciu broni palnej życia M. D. oraz usiłowania pozbawienia w dniu 26.11.2003r. w W. przy użyciu broni palnej życia D. K. (1) podżegał R. G. (1) ps. (...) do nakłonienia D. K. (1), aby w toku czynności procesowych zataił swoją wiedzę odnośnie sprawców wskazanego przestępstwa, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art.239 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

a nadto F. S. i

2. P. S. (1) o to, że:

IX. w okresie od grudnia 2003r. do grudnia 2004r. w W. działając wspólnie i porozumieniu, w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem przyjmowali co miesiąc od A. G. (1) i R. G. (1) ps. (...) pieniądze w kwocie od. 2.000 zł do 3.000 zł wiedząc, że wskazane pieniądze pochodzą z przestępstwa wymuszeń rozbójniczych dokonywanych na osobach handlujących na terenie bazaru (...) w W., przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

X. w połowie 2005r.w W. działając wspólnie i w porozumieniu z grupą około 3 mężczyzn używając przemocy w postaci uderzenia pięścią w twarz oraz kopania po całym ciele usiłowali zabrać w celu przywłaszczenia samochód marki S. (...) na szkodę E. G. jednak zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

a nadto P. S. (1) o to, że:

XI. w dniu 26 listopada 2003r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z E. N. ps. (...) sprowadził niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób w ten sposób, że w miejscu publicznym przy skrzyżowaniu ul. (...) i ul. (...)r. oddał w kierunku D. K. (1) i M. D. co najmniej 21 strzałów z broni palnej w postaci pistoletu maszynowego (...) złożonego samodziałowo z elementów produkcji fabrycznej pochodzących od pistoletów maszynowych (...) oraz (...) wyposażonego w tłumik huku produkcji samodziałowej, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 165 § 1 pkt 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XII. w dniu 26 listopada 2003r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z E. N. ps. (...) w zamiarze pozbawienia życia D. K. (1) oddał w jego kierunku 21 strzałów z broni palnej w postaci pistoletu maszynowego (...) złożonego samodziałowo z elementów produkcji fabrycznej pochodzących od pistoletów maszynowych (...) oraz (...) wyposażonego w tłumik huku produkcji samodziałowej powodując u pokrzywdzonego obrażenia w postaci licznych ran postrzałowych klatki piersiowej, jamy brzusznej i kończyn górnych, ze złamaniem kości ramieniowej lewej, złamaniem 1 żebra po lewej stronie klatki piersiowej, wielołamowym złamaniem tylnej części lewej kości biodrowej, złamaniem dalszych nasad kości przedramienia prawego, uszkodzenia nerwu kulszowego i udowego lewego skutkujące stanem wstrząsu ogólnego pourazowego i ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, jednak zamierzonego skutku nie osiągnął z uwagi na fakt, iż pokrzywdzony miał założoną kamizelkę kuloodporną, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 4 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XIII. w dniu 26 listopada 2003r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z E. N. ps. (...) w zamiarze pozbawienia życia M. D. oddał w jego kierunku 21 strzałów z broni palnej w postaci pistoletu maszynowego (...) złożonego samodziałowo z elementów produkcji fabrycznej pochodzących od pistoletów maszynowych (...)oraz (...) wyposażonego w tłumik huku produkcji samodziałowej powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci licznych przestrzelin brzucha i okolicy lędźwiowej lewej z wielokrotnym przedziurawieniem jelita cienkiego i jelita grubego i rozerwaniem nerki lewej skutkujące wstrząs septyczny, a w następstwie zgon M. D. w dniu 5 stycznia 2004r., przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 148 § 2 pkt 4 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k.

XIV. w okresie od co najmniej stycznia 2001r. do czerwca 2003r. w W. działając z góry powziętym zamiarem wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej groźbą zamachu na życie i zdrowie lub gwałtownego zamachu na mienie M. L. i P. Ł. prowadzących komis samochodowy siedzibą w W. przy ul. (...) doprowadził pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 500 zł miesięcznie na łączną kwotę niemniejszą niż 15.000 złotych, przy czym z zarzucanego przestępstwa uczynił sobie z przestępstwa stałe źródło dochodu,

tj. o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XV. w okresie od co najmniej października 2003r. do lutego 2007r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

a nadto F. S. i

3. J. K. (1) o to, że:

XVI. w okresie od października 2006r. do grudnia 2006 lub stycznia 2007r. oraz w okresie od kwietnia 2007r. do czerwca 2007r. w W. wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami brali udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego i środka psychotropowego w postaci heroiny i amfetaminy w ten sposób, że za pośrednictwem M. S. (2) przekazywali Z. C. ps. (...) narkotyk W postaci co najmniej 1,5 kilograma heroiny i 1 kilograma amfetaminy oraz trzykrotnie sprzedali M. S. (2) narkotyki w postaci łącznie 300 gram heroiny, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej .grupie mającej na celu popełnianie przestępstw i czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu,

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.

oraz J. K. (1) , o to że:

XVII. w lutym lub marcu 2006r. w W. i M. bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu maszynowego nieustalonego typu oraz pistoletu nieustalonego typu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XVIII. w bliżej nieustalonym dniu na przełomie miesięcy czerwca i lipca 2007r. w W. bez wymaganego prawem zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu maszynowego K. bez magazynka, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 263 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XIX. w okresie od co najmniej lutego lub marca 2006r. do 5 lutego 2008r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

a nadto

4. M. S. (1) o to, że:

XX. latem 2004r. w W. brał udział w obrocie znacznych ilości środka psychotropowego w postaci 3.000 sztuk tabletek ecstasy w ten sposób, ze nabył wskazany narkotyk od T. S. ps. (...) w celu dalszej odsprzedaży narkotyku, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXI. w kwietniu 2007r. w W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie M. B. (1) polegającego na podpaleniu samochodów - lawet holowniczych pokrzywdzonego zażądał od pokrzywdzonego przekazywania mu 400 Euro miesięcznie jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXII. w nocy z 8/9 lutego 2000r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z T. S. i B. L. dokonał włamania do pawilonu nr (...) przy ul. (...) poprzez wybicie otworu w ścianie pawilon, skąd zabrał w celu przywłaszczenia kosmetyki o łącznej wartości ok. 15.000 zł na szkodę M. Ś. (1),

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.

XXIII. w dniu 4 grudnia 1999r. w W. przy ul. (...) działając wspólnie w porozumieniu z A. G. (1) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia torebki z zawartością dokumentów, kluczy oraz pieniędzy w kwocie 1500 zł i 10 USD o łącznej wartości 2000 zł na szkodę M. O. stosując wobec pokrzywdzonej przemoc w postaci szarpania oraz podcięcia nóg powodując upadek pokrzywdzonej,

tj. o czyn z art. 280 § 1 k.k.

XXIV. w okresie od co najmniej początku 2004r.do kwietnia 2007r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

nadto

5. N. S. o to, że:

XXV. w okresie od marca do kwietnia 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z P. K. ps. (...) oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi agencji towarzyskiej mieszczącej się przy ul. (...) W. zmusił pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 400 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXVI. w okresie od stycznia do lutego 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z P. K. ps. (...) oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi agencji towarzyskiej mieszczącej się przy ul. (...) w W. zmusił pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 100 USD od każdej zatrudnionej w agencji kobiety miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXVII. w okresie przez 2001r., przy czym w jednym miesiącu letnim wspólnie i porozumieniu z P. K. ps. (...) i A. K. ps. (...), w W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi agencji towarzyskiej mieszczącej się przy ul. (...) w W. zmusił pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 100 USD od każdej zatrudnionej w agencji kobiety miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXVIII. od połowy 2001r. do 5 lutego 2008r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

a nadto

6. R. Z. oraz 7. M. T. (1) o to, że:

XXIX. w styczniu 2002r. w W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i porozumieniu z P. K. ps. (...), P. S. (2) ps. (...), A. K. ps. (...) groźbą zamachu na życie i zdrowie doprowadzili do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie ok. 100 - 200 USD od każdej z trzech nieustalonych osób handlujących na terenie korony S. (...) w W. telefonami komórkowymi, akcesoriami do telefonów komórkowych, radiami, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

oraz R. Z., M. T. (1) i

8. I. Al. (...) o to, że:

XXX. w 2001r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z R. S. ps. (...), A. S. (2) ps. (...), K. S. ps. (...), P. K. ps. (...) i P. S. (2) ps. (...) i wzięli zakładnika w osobie rosyjskojęzycznego, nieustalonego imiennie pracownika warsztatu samochodowego mieszczącego się na posesji nr (...) w W. gm. G., przetrzymywał go w pubie (...) mieszczącego się w(...) w W., gdzie pobili pokrzywdzonego działając w celu zmuszenia właściciela warsztatu samochodowego do przekazania pieniędzy w zamian za uwolnienie pokrzywdzonego, przy czym pozbawienie wolności pokrzywdzonego łączyło się z jego szczególnym udręczeniem i czynu dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 252 § 1 k.k. w zb. z art. 189 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

a nadto R. Z. o to, że:

XXXI. w okresie od przełomu 2002 i 2003 roku do listopada 2003r. w W. brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci kokainy i marihuany w ten sposób, że co najmniej 10 - krotnie nabył od M. J. (1) kokainę w łącznej ilości 0,5 kilograma oraz co najmniej 2 kilogramy marihuany w celu dalszej odsprzedaży narkotyku, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw i czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu,

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXII. w okresie od połowy czerwca 2001r. do ok. 2004r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

a nadto M. T. (1) o to, że:

XXXIII. początkiem kwietnia 2002r. w W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z P. K. ps. (...), P. S. (2) ps. (...), T. K. ps. (...), M. B. (2) ps. (...), A. K. ps. (...) i innymi osobami przemocą polegającą na pozbawieniu wolności, które wiązało się ze szczególnym udręczeniem polegającym na pobiciu pokrzywdzonego kijem baseballowym, doprowadził mężczyznę o imieniu M. i ps. (...) da niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 70.000 zł, przy czym czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 189 § 2 k.k. w zb. z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXIV. w kwietniu 2004r. w W. bez wymaganego prawem zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu maszynowego (...) tj. o czyn z art. 263 § 2 k.k.

XXXV. w pierwszej połowie 2006r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami brał udział we wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w ten sposób, że przekazał M. K. (3) ps. (...) celem dalszej odsprzedaży substancję psychotropową w ilości co najmniej 100 gram kokainy oraz w tym celu przyjął od M. K. (3) ps. (...) środek odurzający w ilości 2 kilogramów marihuany, przy czym czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXVI. w okresie od połowy 2001r. do co najmniej pierwszej połowy 2006r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

a nadto I. Al (...) o to, że:

XXXVII. w bliżej nieustalonym okresie w 2001r, jednak nie później niż do dnia 24 października 2001r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci ok. 400 gram kokainy w ten sposób, ze przyjął wskazany narkotyk od nieustalonej osoby, a następnie po jego rozważeniu na porcje po 1 gram każda wprowadził środek odurzający do dalszego obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw i z przestępstwa czyniąc sobie stałe źródło dochodu,

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXVIII. w okresie od końca 2000r. do początku lata 2001r. w W. bez wymaganego prawem pozwolenia posiadał pistolet maszynowy (...) wraz z tłumikiem i dwoma magazynkami z amunicją, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,

tj. o czyn z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXIX. początkiem 2001r. w okresie zimowym w W. bez wymaganego prawem pozwolenia posiadał pistolet typu (...),

tj. o czyn z art. 263 § 2 k.k.

XL. w okresie od końca lata 2001r. do 24 października 2001r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

oraz

9. G. P. , 10. M. P. (1) , 11 . M. P. (2) o to, że:

XLI. w okresie od połowy 2001r. do października 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z P. K. ps. (...) i M. P. (3) oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie dwóm współwłaścicielom punktu (...) mieszczącego się przy ul. (...) w W. zmusili pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 200 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XLII. w okresie od połowy 2001r. do października 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z P. K. ps. (...) i M. P. (3) oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi punktu gastronomicznego (...) mieszczącego się przy ul. (...) w W. zmusili pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 200 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XLIII. w okresie od połowy 2001r. do października 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z P. K. ps. (...) i M. P. (3) oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi punktu gastronomicznego(...) - kuchnia arabska mieszczącego się M. w W. zmusili pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 100 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art . 282 kk w zw. z art. 65 § 1 k.k.

a nadto G. P. o to, że:

XLIV. w drugiej połowie 2001r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. C. (1) ps. (...) brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego i substancji psychotropowych w postaci marihuany, amfetaminy i tabletek ecstasy o łącznej wadze 1 kilograma w ten sposób, że nabył od M. C. (1) wskazany narkotyk w celu dalszej odsprzedaży narkotyku, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XLV. w okresie od przełomu 2002 i 2003r. do końca 2004r. w W. brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci heroiny , kokainy i marihuany w ten sposób, że nabył od M. J. (1) wskazane narkotyki w ilościach łącznych niemniej niż 400 gram heroiny, niemniej niż 200 gram kokainy oraz ok. 2 kilogramów marihuany w celu dalszej odsprzedaży narkotyków, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw oraz czyniąc sobie z przestępstwa stałe źródło dochodu,

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XLVI. w lutym 2002r. w W. bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu maszynowego (...), przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XLVII. od połowy 2001r. do końca 2004r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

oraz M. P. (1) o to, że:

XLVIII. od połowy 2001r. do marca 2002r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

oraz M. P. (2) o to, że:

XLIX. w 2001r. w W. brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci kokainy i marihuany oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ten sposób, że nabył wskazane narkotyki w ilościach łącznych nie mniej niż 300 gram kokainy, nie mniej niż 0,5 kilograma marihuany oraz niemniej niż 0,5 kilograma amfetaminy w celu dalszej odsprzedaży narkotyków, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw;

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

L. w okresie od połowy 2001r. do co najmniej kwietnia 2002r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach;

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

oraz 12. W. K. , 13. T. G. (1) o to, że:

LI. latem 2002r. w W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i porozumieniu grożąc zamachem na życie i zdrowie oraz gwałtownym zamachem na mienie usiłowali doprowadzić Z. P. - właścicielkę sklepu o nazwie (...) mieszczącego się przy ul. ul. (...) w W. - do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w nieustalonej kwocie płaconej w odstępach miesięcznych, jednak zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na postawę pokrzywdzonej, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

oraz W. K. o to, że:

LII. w okresie 2001r. w W. brał udział w obrocie znacznych ilości środka .odurzającego w postaci kokainy w ten sposób, że dwukrotnie nabył od A. K. wskazane narkotyki w ilościach po 100 gram każdorazowo w celu dalszej odsprzedaży narkotyku, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LIII. w dniu 11 stycznia 2008r.w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej groźbą pozbawienia życia usiłował doprowadzić W. Z. (2) - prowadzącego działalność gospodarczą O. (...) w W. - do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 5.000 Euro, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k.

LIV. w okresie połowy 2001r. do marca 2007r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

T. G. (1) o to, że:

LV. w okresie od czerwca 2007r. do 4 listopada 2007r. w W. działając z góry powziętym zamiarem groził M. K. (4) pobiciem i pozbawieniem życia,

tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

LVI. od połowy 2001r. do około 2004r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

a nadto 14. T. G. (2) o to, że:

LVII. w okresie 2004 lub 2005r. w W. brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci kokainy w ten sposób, że nabył od M. J. (1) wskazany narkotyk w ilościach łącznych 50 gram w celu dalszej odsprzedaży narkotyku,

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LVIII. w okresie od co najmniej marca/kwietnia 2003r. do co najmniej listopada 2003r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez R. S. ps. (...) mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, takich jak wymuszenia rozbójnicze, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i wolności, takich jak pobicia, zabójstwa oraz obrót substancjami odurzającymi i psychotropowymi w znacznych ilościach,

tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k.

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2013 r. sygn. akt VIII K 236/09 orzekł:

oskarżonego F. S. uznał za winnego:

1. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt I, stanowiącego przestępstwo z art. 258 § 2 k.k. i za to na podst. art. 258 § 2 k.k. wymierzył mu karę 7 lat pozbawienia wolności,

2. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt II stanowiącego przestępstwo z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu - art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na

podstawie art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności.

3. w ramach czynu zarzucanego mu, opisanego wyżej w pkt III za winnego tego, że na początku października 2001r. w W. działając w zamiarze, aby inne ustalone osoby doprowadziły do niekorzystnego rozporządzenia mieniem osoby handlujące na terenie korony S.

(...) w W. telefonami komórkowymi, akcesoriami do telefonów komórkowych, radiami, ułatwił im popełnienie takiego przestępstwa w ten sposób, że wskazał im trzy stoiska handlowe, od których właścicieli mieli żądać pieniędzy oraz ostrzegł ich o nadchodzącym patrolu Policji, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art.282 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności.

4. w ramach czynu zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt IV za winnego tego, że: w okresie od lutego 2006r. do maja 2006r. w W.

działając wspólnie i porozumieniu z inną ustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem nabywał co miesiąc od innej ustalonej osoby pieniądze kwocie od 20.000 zł w lutym 2006r., a następnie w marcu, kwietniu i maju 2006r. w kwotach niższych od 20.000 zł wiedząc, że wskazane pieniądze pochodzą z przestępstwa wprowadzania do obrotu narkotyków, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, to jest popełnienia przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 300 złotych.

5.w ramach czynu zarzucanego mu, opisanego wyżej w pkt V tego, że w okresie od lutego 2006r. do maja 2006r. w W. działając wspólnie i porozumieniu z inną ustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem nabywał co miesiąc od innej ustalonej osoby pieniądze w kwocie od 4.000 zł w lutym 2006r., a następnie w marcu i kwietniu 2006r. w kwocie pomiędzy 4.000 zł a 1.500 zł oraz w maju 2006r. w kwocie 1.500 zł wiedząc, że wskazane pieniądze pochodzą z przestępstwa wymuszeń rozbójniczych dokonywanych na osobach handlujących na terenie bazaru (...) w W. oraz osób zajmujących się zawodowo holowaniem pojazdów, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, to jest popełnienia przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 300 złotych.

6.w ramach zarzucanego mu, wyżej opisanego w pkt VI czynu tego, że w okresie od wiosny 2004r. do września 2005r. i od lutego 2006r. do maja 2006r. w W. brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego i środków psychotropowych w postaci marihuany, amfetaminy i tabletek ecstasy w ten sposób, że sprzedawał innej ustalonej osobie wskazane narkotyki w ilości łącznej kilkudziesięciu kilogramów w celu dalszej odsprzedaży narkotyku przez tę samą ustaloną osobę, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw i czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 09 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podst. art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 09 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 300 złotych.

7. popełnienia czynu opisanego w pkt VII, z tym że ustalił, iż czynu tego dopuścił się nie wcześniej niż w styczniu i nie później niż w lutym 2007 roku, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, co stanowi przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. za to na podstawie art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności.

8. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt VIII, z tym, że ustalił iż czynu dopuścił się latem 2004 roku, co stanowi przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art.239 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art.239 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności.

9.w ramach czynu zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt IX tego, że: w okresie od grudnia 2003r. do grudnia 2004r. w W. działając wspólnie i porozumieniu z P. S. (1), w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem nabywał co miesiąc od ustalonych osób pieniądze w kwocie od. 2.000 zł do 3.000 zł wiedząc, że wskazane pieniądze pochodzą z przestępstwa wymuszeń rozbójniczych dokonywanych na osobach handlujących na terenie bazaru(...) w W., przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 300 złotych.

10. uniewinnił oskarżonego F. S. od zarzutu popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt X.

11.w ramach czynu zarzucanego mu, wyżej opisanego w pkt XVI tego, że w okresie od października 2006r. do stycznia 2007r. oraz w okresie od kwietnia 2007r. do czerwca 2007r. w W. wspólnie i w porozumieniu z J. K. (1) i innymi osobami brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci heroiny w ten sposób, że za pośrednictwem ustalonej osoby przekazywali ustalonej osobie narkotyk w postaci co najmniej 1,5 kilograma heroiny oraz dwukrotnie sprzedali ustalonej osobie narkotyki w postaci łącznie 200 gramów heroiny, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw i czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 09 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 09 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 300 złotych.

12.na podstawie art. 85 i art. 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych kar jednostkowych wymierzył F. S. karę łączną 11 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 400 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 300 złotych.

13.Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu F. S. okres tymczasowego aresztowania od 5 lutego 2008 roku do 31 grudnia 2012 roku.

14. oskarżonego P. S. (1) uznał za winnego w ramach czynu zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt IX tego, że: w okresie od grudnia 2003r. do grudnia 2004r. w W. działając wspólnie i porozumieniu z F. S., w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem nabywał co miesiąc od ustalonych osób pieniądze w kwocie od 2.000 zł do 3.000 zł wiedząc, że wskazane pieniądze pochodzą z przestępstwa wymuszeń rozbójniczych dokonywanych na osobach handlujących na terenie bazaru (...) w W., przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

15. uniewinnił, oskarżonego P. S. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt X.

16.oskarżonego P. S. (1) uznał za winnego w ramach czynów zarzucanych mu opisanych wyżej w pkt XI, XII i XIII tego, że w dniu 26 listopada 2003r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą sprowadził niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób w ten sposób, że w miejscu publicznym przy skrzyżowaniu ul. (...) i ul. (...)r. oddał w kierunku D. K. (1) i M. D. co najmniej 2 strzałów z

broni palnej w postaci pistoletu maszynowego (...) złożonego samodziałowe z elementów produkcji fabrycznej pochodzących od pistoletów maszynowych(...) oraz(...) wyposażonego w tłumik huku produkcji samodziałowej, działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia D. K. (1), powodując u pokrzywdzonego obrażenia w postaci licznych ran postrzałowych klatki piersiowej, jamy brzusznej i kończyn górnych, ze złamaniem kości ramieniowej lewej, złamaniem 1 żebra po lewej stronie klatki piersiowej, wielołamowym złamaniem tylnej części lewej kości biodrowej, złamaniem dalszych nasad kości przedramienia prawego, uszkodzenia nerwu kulszowego i udowego lewego skutkujące stanem wstrząsu ogólnego pourazowego i ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, jednak zamierzonego skutku nie osiągnął z uwagi na fakt, iż pokrzywdzony miał założoną kamizelkę kuloodporną, ponadto działając z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia M. D., powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci licznych przestrzelin brzucha i okolicy lędźwiowej lewej z wielokrotnym przedziurawieniem jelita cienkiego i jelita grubego i rozerwaniem nerki lewej skutkujące wstrząs septyczny, a w następstwie zgon M. D. w dniu 5 stycznia 2004r., przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. o czyn z art. 165 § 1 pkt 5 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zb. z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w okresie od 23 kwietnia 2009r. do 23 marca 2011r. i za to na podst. art. 148 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w okresie od 23 kwietnia 2009r. do 23 marca 2011r. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 15 lat pozbawienia wolności.

17. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego P. S. (1) na rzecz (...) Zakładu (...) na (...) SA kwotę 3.300 złotych tytułem naprawienia szkody w związku ze śmiercią M. D..

18.oskarżonego P. S. (1) uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XIV, stanowiącego przestępstwo z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

19.oskarżonego P. S. (1) uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XV, stanowiącego przestępstwo z art. z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. wymierzył mu karę 6 lat pozbawienia wolności.

20. na podstawie art. 85 i art. 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych kar jednostkowych wymierzył P. S. (1) karę łączną 15 lat pozbawienia wolności oraz grzywny 150 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

21. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu P. S. (1) okres tymczasowego aresztowania od 5 lutego 2008 roku do 30 kwietnia 2013 roku.

oskarżonego J. K. (1) uznał za winnego:

22. w ramach czynu zarzucanego mu, wyżej opisanego w pkt XVI tego, że w okresie od lutego 2007r. do czerwca 2007r. w W. wspólnie i w porozumieniu z F. S. i innymi osobami brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci heroiny w ten sposób, że dwukrotnie sprzedał ustalonej osobie narkotyki w postaci łącznie 200 gramów heroiny, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw i czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym przed 09 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 09 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65 § 1 wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

23. popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XVII z tym, że ustala, iż czynu dopuścił się nie wcześniej niż w lutym, a nie później niż w marcu 2006 roku, co stanowi przestępstwo z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności.

24. popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XVIII stanowiącego przestępstwo z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności.

25. popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XIX z tym, że ustalił, iż czynu dopuścił się od co najmniej lutego 2006 roku do 5 lutego 2008 co stanowi przestępstwo z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności.

26. na podstawie art. 85 i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu J. K. (1) karę łączną 6 lat pozbawienia wolności.

27. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu J. K. (1) okres tymczasowego aresztowania od 5 lutego 2008 roku do 29 czerwca 2012 roku.

oskarżonego M. S. (1) uznał za winnego:

28. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XX stanowiącego przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 09 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65§ 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 1i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 09 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65§ 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

29. pełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXI stanowiącego przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 65§ 1 k.k. i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

30. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXII stanowiącego przestępstwo z art. 279§ 1 k.k. i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

31. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXIII stanowiącego przestępstwo z art. 280§ 1 k.k. i za to na podstawie art. 280§ 1 k.k. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

32. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXIV stanowiącego przestępstwo z art. 258§ 2 k.k. i za to na podstawie art. 258§ 2 k.k. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności.

33. na podstawie art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce kar jednostkowych wymierzonych oskarżonemu M. S. (1) orzekł karę łączną 6 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 200 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

34. na podst. art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu M. S. (1) na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 5 lutego 2008 roku do 14 grudnia 2011 roku.

oskarżonego N. S. uznał za winnego:

35. w ramach zarzucanego mu wyżej opisanego w pkt XXV czynu tego, że w okresie od marca do kwietnia 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi agencji towarzyskiej mieszczącej się przy ul. (...) w W. zmusił pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 400 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 §4 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33

§ 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

36. w ramach zarzucanego mu wyżej opisanego w pkt XXVI czynu tego, że w okresie od stycznia do lutego 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi agencji towarzyskiej mieszczącej się przy ul. (...) w W. zmusił pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 100 USD od każdej zatrudnionej w agencji kobiety miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § l k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

37. w ramach zarzucanego mu wyżej opisanego w pkt XXVII czynu tego, że w okresie przez 2001r., przy czym w jednym miesiącu letnim wspólnie i porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, w W., działając celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi agencji towarzyskiej mieszczącej się przy ul. (...) w W. zmusił pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 100 USD od każdej zatrudnionej w agencji kobiety miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podst. art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

38. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXVIII stanowiącego przestępstwo z art. 258§ 2 k.k. i za to na podst. art. 258§ 2 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności.

39. na podstawie art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce kar jednostkowych wymierzonych N. S. orzekł karę łączną 6 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 200 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

40. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu N. S. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 5 lutego 2008 roku do 15 grudnia 2011 roku.

oskarżonego R. Z. uznał za winnego:

41. w ramach zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt XXIX czynu tego, że w styczniu 2002r. w W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i porozumieniu z M. T. (1) i innymi ustalonymi osobami groźbą zamachu na życie i zdrowie doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie ok. 1OO - 200 USD od każdej z trzech nieustalonych osób handlujących na terenie korony S. (...)w W. telefonami komórkowymi, akcesoriami do telefonów komórkowych, radiami, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzy mu karę 2 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

42. w ramach zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt XXX czynu tego, że: w 2001r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. T. (1), I. Al (...) i innymi ustalonymi osobami wziął zakładnika w osobie rosyjskojęzycznego, nieustalonego imiennie pracownika warsztatu samochodowego mieszczącego się na posesji nr (...) w W. gm. G., przetrzymywał go w pubie (...) mieszczącym się w Al. (...) w W., gdzie pobili pokrzywdzonego działając w celu zmuszenia właściciela warsztatu samochodowego do przekazania pieniędzy w zamian za uwolnienie pokrzywdzonego, przy czym pozbawienie wolności pokrzywdzonego łączyło się z jego szczególnym udręczeniem i czynu dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 252 § 1 k.k. w zb. z art. 189 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k . w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 252 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 kk grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

43. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXI stanowiącego przestępstwo z art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4

§ 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym po 01 września 1998 roku a przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym po 01 września 1998 roku a przed 01 maja 2004 r. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

44. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXII stanowiącego przestępstwo z art. 258§ 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podst. art. 258§ 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności.

45. na podst. art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4§ 1 k.k. w miejsce kar jednostkowych wymierzonych R. Z. orzekł karę łączną 6 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 200 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

46. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu R. Z. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 5 lutego 2008 roku do 30 października 2011 roku.

oskarżonego M. T. (1) uznał za winnego:

47. w ramach zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt XXIX czynu tego, że w styczniu 2002r. w W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i porozumieniu z R. Z. i innymi ustalonymi osobami groźbą zamachu na życie i zdrowie doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie ok. 100 - 200 USD od każdej z trzech nieustalonych osób handlujących na terenie korony S. (...) w W. telefonami komórkowymi, akcesoriami do telefonów komórkowych, radiami, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

48. w ramach zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt XXX czynu tego, że w 2001r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z R. Z., I. Al (...) i innymi ustalonymi osobami wziął zakładnika w osobie rosyjskojęzycznego, nieustalonego imiennie pracownika warsztatu samochodowego mieszczącego się na posesji nr (...) w W. gm. G., przetrzymywał go w pubie (...) mieszczącego się w Al. (...) w W., gdzie pobili pokrzywdzonego działając w celu zmuszenia właściciela warsztatu samochodowego do przekazania pieniędzy w zamian za uwolnienie pokrzywdzonego, przy czym pozbawienie wolności pokrzywdzonego łączyło się z jego szczególnym udręczeniem i czynu dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 252 § 1 k.k. w zw. z art. 189 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 252 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

49. w ramach zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt XXXIII czynu tego, że z początkiem kwietnia 2002r. w W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami przemocą polegającą na pozbawieniu wolności, które wiązało się ze szczególnym udręczeniem polegającym na pobiciu pokrzywdzonego kijem baseballowym, doprowadził mężczyznę o imieniu M. i ps. (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 70.000 zł, przy czym czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 189 § 2 k.k. w zb. z art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 189 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 kk grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

50. zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XXXIV, z tym że ustalił, iż działał on w zorganizowanej grupie przestępczej, to jest popełnienia czynu z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4

§ 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności.

51. w ramach zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt XXXV czynu tego, że w pierwszej połowie 2006r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami brał udział we wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w ten sposób, że przekazał ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży substancję psychotropową w ilości co najmniej 100 gramów kokainy oraz w tym celu przyjął od ustalonej osoby środek odurzający w ilości 2 kilogramów marihuany, przy czym czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 9 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 9 grudnia 2011 roku w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 złotych.

52. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXVI stanowiącego przestępstwo z art. 258§ 2 k.k. i za to na podst. art. 258§ 2 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności.

53. na podstawie art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce kar jednostkowych wymierzonych M. T. (1) orzekł karę łączną 8 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 200 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych.

54. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu M. T. (1) na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 21 października 2008 roku do 15 grudnia 2011 roku.

55. oskarżonego I. Al. (...) uznał za winnego w ramach zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt XXX czynu tego, że: w 2001r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z R. Z., M. T. (1) i innymi ustalonymi osobami wziął zakładnika w osobie rosyjskojęzycznego, nieustalonego imiennie pracownika warsztatu samochodowego mieszczącego się na posesji nr (...) w W. gm. G., przetrzymywał go w pubie (...) mieszczącego się w Al. (...) w W., gdzie pobili pokrzywdzonego działając w celu zmuszenia właściciela warsztatu samochodowego do przekazania pieniędzy w zamian za uwolnienie pokrzywdzonego, przy czym pozbawienie wolności pokrzywdzonego łączyło się z jego szczególnym udręczeniem i czynu dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełniania czynu z art. 252 § 1 k.k. w zb. z art. 189 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 252 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku przy zastosowaniu art. 60 § 4 i § 6 pkt 3) k.k. wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności.

56. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej w stosunku do oskarżonego I. Al (...) kary pozbawienia wolności zawiesił warunkowo na okres próby 5 lat.

57. postępowanie o czyn zarzucony oskarżonemu I. Al (...) opisany wyżej w pkt XXXVII na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzył.

58. uznał oskarżonego I. Al (...) za winnego popełnienia zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt XXXVIII czynu, z tym, że wyeliminował z opisu czynu stwierdzenie, iż zarzucanego czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, to jest popełnienia przestępstwa z art. 263 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 60 § 4 i § 6 pkt 4) k.k. wymierzył mu karę grzywny 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 30 złotych.

59. uznał oskarżonego I. Al (...) za winnego popełnienia zarzucanego mu opisanego wyżej w pkt XXXIX czynu stanowiącego przestępstwo z art. 263 § 2 kk i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 60 § 4 i § 6 pkt 4) k.k. wymierzył mu karę grzywny 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 30 złotych.

60. postępowanie o czyn zarzucony oskarżonemu I. Al (...) opisany wyżej w pkt XL na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzył.

61. na podst. art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce orzeczonych wobec I. Al (...) jednostkowych kar grzywny wymierzył karę łączną 150 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 30 złotych.

62. na podstawie art. 63§ 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zaliczył oskarżonemu I. Al (...) okres tymczasowego aresztowania od 12 grudnia 2008 roku do 24 lutego 2009 roku, uznając tę karę za wykonaną w całości.

oskarżonego G. P. uznał za winnego:

63. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLI tego że w okresie od połowy 2001r. do października 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1), M. P. (2) i innymi ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie dwóm współwłaścicielom punktu (...) mieszczącego się przy ul. (...) w W. zmusili pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 200 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 §1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

64. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLII tego, że w okresie od połowy 2001r. do października 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) i innymi ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi punktu gastronomicznego (...) mieszczącego się przy ul. (...) w W. zmusili pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 200 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

65. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLIII tego, że w okresie od połowy 2001r. do października 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1), M. P. (2) i innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi punktu gastronomicznego (...) -kuchnia arabska mieszczącego się na M. w W. zmusili pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 100 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 kk przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

66. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLIV tego, że w drugiej połowie 2001r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego substancji psychotropowych w postaci marihuany, amfetaminy i tabletek ecstasy o łącznej wadze ok. 1 kilograma w ten sposób, że nabył od ustalonej osoby wskazany narkotyk w celu dalszej odsprzedaży, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 kk przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym po 01 września 1998 roku a przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym po 01 września 1998 roku a przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

67. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLV tego, że w okresie od przełomu 2002 i 2003r. do końca 2004r. w W. brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci heroiny, kokainy i marihuany w ten sposób, że nabył od ustalonej osoby wskazane narkotyki w ilościach łącznych niemniej niż 400 gram heroiny, niemniej niż 200 gram kokainy oraz ok. 2 kilogramów marihuany w celu dalszej odsprzedaży narkotyków, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw oraz czyniąc sobie z przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. popełnienia czynu art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym po 01 września 1998 roku w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym po 01 września 1998 roku w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 120 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

68. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XLVI stanowiącego przestępstwo z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. w zw. z 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył m karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

69. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XLVII stanowiącego przestępstwo z art. 258§ 2 k.k. i za to na podstawie art. 258§ 2 k.k. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności.

70. na podstawie art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce kar jednostkowych wymierzonych G. P. orzekł karę łączną 6 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 300 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę l00 złotych.

71. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu G. P. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 21 października 2008 roku do 15 grudnia 2011 roku.

oskarżonego M. P. (1) uznał za winnego:

72. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLI tego że w okresie od połowy 2001r. do marca 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z G. P., M. P. (2) i innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie dwóm współwłaścicielom punktu (...) mieszczącego się przy ul. (...) w W. zmusili pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 200 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz na podst. art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

73. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLII tego, że w okresie od połowy 2001r. do marca 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z G. P. i innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi punktu gastronomicznego (...) mieszczącego się przy ul. (...) w W. zmusili pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 200 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz na podst. art. 33 § 2 kk grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

74. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLIII tego, że w okresie od połowy 2001r. do marca 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z G. P., M. P. (2) i innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi punktu gastronomicznego (...) - kuchnia arabska mieszczącego się na M. w W. zmusili pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 100 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz na podst. art. 33 § 2 kk grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

75. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XLVIII stanowiącego przestępstwo z art. 258§ 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 258§ 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności.

76. na podstawie art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce kar jednostkowych wymierzonych M. P. (1) orzekł karę łączną 3 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 200 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

oskarżonego M. P. (2) uznał za winnego:

77. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLI tego, że w okresie od połowy 2001r. do kwietnia 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z G. P., M. P. (1) i innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie dwóm współwłaścicielom punktu (...) mieszczącego się przy ul. (...) w W. zmusili pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 200 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art.282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podst. art. 33 § 2 k.k. grzywnę 70 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100.

78. uniewinnił M. P. (2) od zarzutu popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XLII

nadto oskarżonego M. P. (2) uznał za winnego

79. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLIII tego, że w okresie od połowy 2001r. do kwietnia 2002r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z G. P., M. P. (1) i innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc gwałtownym zamachem na mienie właścicielowi punktu gastronomicznego (...)- kuchnia arabska mieszczącego się na M. w W. zmusili pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy kwocie 100 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścili się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, tj. popełnienia czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 70 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

80. popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt XLIX, tj. popełnienia czynu z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 9 grudnia 2011 roku i za to na podstawie art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 9 grudnia 2011 roku wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 70 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

81. popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt L stanowiącego przestępstwo z art. 258§ 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 258§ 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności.

82. na podstawie art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce kar jednostkowych wymierzonych M. P. (2) orzekł karę łączną2 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 120 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

83. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec M. P. (2) kary łącznej pozbawienia wolności zawiesił warunkowo na okres próby 4 lat.

84. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu M. P. (2) na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny okres tymczasowego aresztowania od 21 października 2008 roku do 20 grudnia 2008 roku uznając tę karę za wykonaną w całości.

85. uznał oskarżonego T. G. (1) za winnego zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt LVI stanowiącego przestępstwo z art. 258 § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku, z tym że ustalił, iż działał w okresie od połowy 2001 roku do października 2002 roku i za to na podst. art. 258 § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

86. uniewinnił oskarżonego T. G. (1) od zarzutów popełnienia przestępstw opisanych wyżej w pkt LI i LV.

87. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu T. G. (1) okres tymczasowego aresztowania od 5 lutego 2008 roku do 4 lutego 2010 roku uznając tę karę za wykonaną w całości.

88. uniewinnił oskarżonego W. K. od zarzutu popełnienia przestępstwa opisanego wyżej w pkt LI.

oskarżonego W. K. uznał za winnego popełnienia:

89. w ramach czynu opisanego wyżej w pkt LII tego, że: okresie 2001r. w W. brał udział w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci kokainy w ten sposób, że dwukrotnie nabył od ustalonej osoby wskazane narkotyki w ilościach po 100 gramów każdorazowo w celu dalszej odsprzedaży narkotyku, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, co stanowi przestępstwo z art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4

§ 1 k.k. brzmieniu obowiązującym po 01 września 1998 roku a przed 01 maja 2004 roku i za to na podstawie art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym po 01 września 1998 roku a przed 01 maja 2004 roku wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

90. czynu opisanego wyżej w pkt LIII stanowiącego przestępstwo z art. 13 k.k. w zw. z art. 282 k.k. i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

91. czynu opisanego wyżej w pkt LIV stanowiącego przestępstwo z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności.

92. na podstawie art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce kar jednostkowych wymierzonych W. K. orzekł karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 200 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.

93. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu W. K. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 5 lutego 2008 roku do 15 grudnia 2011 roku.

94. uznał oskarżonego T. G. (2) w ramach czynu zarzucanego mu wyżej opisanego w pkt LVII za winnego tego, że nie wcześniej niż w 2004 roku i nie później niż w 2005 roku w W. posiadał wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci kokainy w łącznej ilości nie mniej niż 25 g, to jest o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

95. uniewinnił oskarżonego T. G. (2) od zarzutu popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt LVIII.

96. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i 70 § 1 pkt l k.k. wykonanie orzeczonej wobec T. G. (2) kary pozbawienia wolności zawiesił warunkowo na okres próby 2 lat.

97. zasądził wynagrodzenie za obronę z urzędu.

98.100 orzekł o dowodach rzeczowych

101. zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa opłatę sądową, zaś w pozostałym zakresie zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.

Apelacje od tego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych – za wyjątkiem obrońcy oskarżonego I. Al (...) – oraz prokurator.

Obrońca oskarżonych F. S., J. K. (1) i R. Z. (adw. P. D.) zarzucił wyrokowi:

I. na zasadzie art.427§2 k.p.k. i art.438 pkt 2 k.p.k. rażącą obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:

1.art.41§ 1 k.p.k. poprzez orzekanie w sprawie przez Sąd, który winien podlegać wyłączeniu, ze względu na brak obiektywizmu i widoczny negatywny stosunek do oskarżonych, a w szczególności oskarżonego F. S., wyrażający się przede wszystkim w ignorowaniu jego gwarancji procesowych;

2. art.72 k.p.k., 204§1 pkt 2 k.p.k., art.6 k.p.k. w ten sposób, iż pozbawiono oskarżonego prawa do obrony poprzez nie zapewnienie oskarżonemu pomocy tłumacza w sytuacji, gdy ten nie posługiwał się w stopniu wystarczającym językiem polskim i wielokrotnie podkreślał, iż nie jest możliwe w jego indywidualnie określonej sytuacji aktywne korzystanie z prawa do obrony, mimo, iż ustawodawca zapewnia udział tłumacza dla osoby nie władającej w wystarczającym stopniu językiem polskim, zaś wobec oświadczenia oskarżonego oraz w braku dowodu przeciwnego, zaliczonego w poczet materiału dowodowego i ujawnionych w toku rozprawy głównej w zgodzie z art. 410 k.p.k., oświadczenie to stanowiło wystarczającą podstawę do wezwania tłumacza;

3.art. 175§l k.p.k. i art.6 k.p.k. poprzez brak odebrania wyjaśnień od oskarżonego, mimo deklarowanej przez niego chęci złożenia wyjaśnień, co również uniemożliwiło mu obronę;

4.art.204§2 k.p.k., art.410 k.p.k. i art.6 k.p.k. poprzez brak wezwania tłumacza dla przetłumaczenia pism składanych w postępowaniu w języku obcym;

5.art.424§l k.p.k., art.410 k.p.k. i art.6 k.p.k. poprzez sporządzenie wadliwego uzasadnienia wyroku w taki sposób, iż:

a) w zakresie czynów z pkt 1, 25, 44 części dyspozytywnej wyroku tj. czynów z art.258§2 k.k. przypisanych oskarżonym:

- dowody na ustalenie faktów powołano w sposób globalny, ogólnie je wymieniając, bez wskazania jakie konkretnie posłużyły do ustalenia jakich faktów;

- dowody rozważono w sposób ogólnikowy, lakoniczny i hasłowy;

- nie rozważono dowodów przeciwnych;

- nie wykazano motywów za wymiarem kary;

b) w zakresie pozostałych czynów przypisanych oskarżonym

- dowody na ustalenie faktów powołano w sposób globalny, ogólnie je wymieniając, co do każdego z przypisanych czynów;

- ogólnikowe, lakoniczne i hasłowe rozważenie dowodów;

6. art.202§l k.p.k. poprzez brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów, mimo pobytu oskarżonego F. S. w szpitalu psychiatrycznym w krytycznym czasie;

7. art.192§2 k.p.k. w zw. z art.366§ l k.p.k. poprzez przesłuchanie świadków bez udziału biegłego psychologa mimo obiektywnego istnienia uzasadnionych wątpliwości co do ich zdolności postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń, a mianowicie świadków:

a) P. K., który w krytycznym czasie zażywał duże ilości silnie uzależniających narkotyków;

b) A. G. (1), który od lat leczony był psychiatrycznie, a z opinii z dnia 25 sierpnia 2008 wynikało, że występują u niego problemy z pamięcią;

c) M. R., który w krytycznym czasie zażywał duże ilości silnie uzależniających narkotyków;

d) B. B., który deklarował wysokie ciśnienie, przebytą śpiączkę farmakologiczną i kłopoty z pamięcią;

e) D. K. (1), który zażywał narkotyki, leczony był z powodu urazu głowy i odwykowo;

f) M. H., który leczył się neurologicznie i odwykowo oraz zażywał duże ilości silnie uzależniających narkotyków i sterydy;

g) M. G. (1), który deklarował nałogowe zażywanie kokainy;

8. art.2§2 k.p.k., art.7 k.p.k., art.4 k.p.k. i art.5§2 k.p.k. poprzez dowolne przyjęcie iż w zeznania pomawiających świadków, w tym w szczególności P. K., A. G. (1), M. S. (2), M. J. (1), J. P., M. W. (1) i M. H. są wiarygodne, opisane w nich okoliczności nie budzą wątpliwości, wobec braku wszechstronnego, rzetelnego i przekonującego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, które mają wpływ na uznanie ich za wiarygodne i jako jedyny dowód sprawstwa - wystarczające dla przypisania oskarżonym winy, a które to depozycje stanowią podstawę wszystkich ustaleń w sprawie w zakresie oskarżonych, mimo istniejących okoliczności stanowiących o braku wiarygodności tychże świadków, których Sąd prawidłowo nie rozważył, a mianowicie okoliczności, iż:

- świadkowie ci realizowali, wobec dobrodziejstw współpracy z organami ścigania własne cele a nie cele postępowania, pomawianie zatem innych osób było niezbędne dla skorzystania z art.60 k.k. lub uzyskania statusu świadka koronnego dla uniknięcia surowej odpowiedzialności;

- zeznania te nie były składane spontanicznie, w sposób wolny od wpływów;

- świadkowie korzystający z art.60 k.k. zeznawali pod ochroną gwarancji z art.182§3 k.p.k. i art.183 k.p.k., zatem mogli w sposób bezpieczny dla siebie składać zeznania o korzystnej dla siebie treści, w tym zeznania fałszywe;

- zeznania dotyczyły okoliczności sprzed wielu lat, w istocie nie do zweryfikowania;

- zeznania nie znajdowały potwierdzenia w innych dowodach o charakterze obiektywnym w zakresie udziału oskarżonych w przypisanych im czynach;

- zeznania zawierały treści zasłyszane od innych osób, często z informacji o

charakterze plotek;

- świadkowie w krytycznym okresie zażywali środki odurzające;

- zeznań świadka J. P. nie dało się zweryfikować w żaden sposób wobec tego, że świadek zmarł;

- w przeważającej większość świadkowie należeli do grupy konkurencyjnej (tzw. „(...)”) lub innych grup konkurencyjnych do grupy, w której rzekomo mieli brać udział oskarżeni, co wskazuje na ich brak obiektywizmu i chęć wyeliminowania oskarżonych;

- świadkowie planowali zabójstwa oskarżonych F. S. i J. K. (1), co świadczy o chęci pozbycia się ich i wyeliminowania, co udało się w efekcie składanych depozycji;

- żaden ze świadków, prócz świadka P. K. (w początkowym okresie) i M. H. (po aresztowaniu oskarżonych) nie należał do grupy tzw. „(...)”;

- świadek koronny M. W. (1) w sposób jednoznaczny mówił o eliminowaniu konkurencji i osób mu rzekomo zagrażających;

- świadek M. J. (1) pozostawał w konflikcie z oskarżonym R. Z.;

- świadek M. S. (2) zeznawał w sposób pokrętny, nie odpowiadając na niewygodne pytania;

9. art.2§2 k.p.k., art.4 k.p.k., art.7 k.p.k. i att.410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnych i sprzecznych z zasadami prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego i logiki ustaleń, na podstawie wybiórczo traktowanego zebranego w sprawie materiału dowodowego, pozwalających na przypisanie winy:

a) co do czynów przypisanych oskarżonym F. S., J. K. (1) i R. Z. z pkt 1, 25, 44 części dyspozytywnej wyroku tj. czynów z art.258§2 k.k. w zakresie oceny zeznań świadków: P. K., J. P., D. K. (1), A. G. (1), M. J. (1), M. S. (2), M. K. (2), S. T. (1), M. W. (2), M. H., K. R., M. G. (1), M. K. (5), M. G. (2), H. W., K. M. (1), R. G. (2), M. S. (3), T. G. (3), D. K. (2), G. C., R. M., M. R., B. B., P. S. (3), M. J. (1) i wyjaśnień I. Al.(...);

co do czynów przypisanych oskarżonemu F. S.:

b) w pkt 2, 3, części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań świadka P. K.;

c) w pkt 4 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań świadków A. G. (1), S. T. (1), R. P. i J. P.;

d) w pkt 5 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań A. G. (1), S. T. (1), J. P. i M. K. (2);

e) w pkt 6 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań S. T. (1), J. P. i M. J. (1);

f) w pkt 7 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań A. G. (1), S. T. (1), J. P., M. C. (2) i M. K. (2);

g) w pkt 8 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań D. K. (1) i J. P.;

h) w pkt 9 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań A. G. (1), S. T. (1), J. P., M. K. (2) i G. D. (1);

i) w pkt 11 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań M. S. (2);

co do czynów przypisanych oskarżonemu J. K. (1):

j) w pkt 22 i 23 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań świadków J. P. i M. S. (2);

k) w pkt 24 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań M. S. (2);

l) co do czynów przypisanych oskarżonemu R. Z.:

m) w pkt 41 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań świadków P. K., M. T. (1);

n) w pkt 42 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań świadków P. K., M. G. (3), A. B., A. B., P. B., B. S. (1) i wyjaśnień oskarżonego i I. Al. (...);

o) w pkt 43 części dyspozytywnej wyroku w zakresie oceny zeznań świadka M. J. (2);

10.art.2§2 k.p.k., art.4 k.p.k., art.5§2 k.p.k., art.7 k.p.k. i art.410 k.p.k. poprzez dowolną i sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego i logiki ocenę wyjaśnień oskarżonych J. K. (1) i R. Z., co doprowadziło do błędnego ustalenia, iż oskarżeni ci dopuścili się przypisanych im czynów, w sytuacji gdy wyjaśnienia te w pełni zasługują na wiarę;

11.art.167 k.p.k., art.170§ l k.p.k., art.169§2 k.p.k. i art.366§ l k.p.k. poprzez bezpodstawne oddalenie wniosków dowodowych obrony i nieuprawnione twierdzenie, iż wnioski te w toku postępowania są nieprzydatne oraz, że w sposób oczywisty zmierzają do przedłużenia postępowania, podczas gdy obrona należycie je umotywowała, a ich przeprowadzenie miało na celu wyjaśnienie kluczowych kwestii w zakresie linii obrony i oceny wiarygodności zeznań świadków;

12.art.4 k.p.k., art.410 k.p.k. i art.366 § l k.p.k. poprzez oparcie orzeczenia na niepełnym materiale dowodowym bez wzięcia pod uwagę całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a mianowicie pominięcie wszystkich depozycji świadków M. H. i M. W. (1), D. K. (1) oraz A. G. (1), o co wnioskowała obrona żądając przedstawienia wszystkich protokołów ich depozycji, co miało wpływ na ocenę ich wiarygodności w zakresie czynów przypisanych oskarżonym;

13.art.2§2 k.p.k., art.4 k.p.k., art.5§2 k.p.k., art.7 k.p.k. i art.410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnych i sprzecznych z zasadami prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego i logiki ustaleń, na podstawie wybiórczo traktowanego zebranego w sprawie materiału dowodowego, jedynie na podstawie zeznań świadków, iż przedmioty które mieli posiadać oskarżeni F. S. i J. K. (1) (w zakresie czynów z pkt 2, 23 i 24) to broń w rozumieniu Ustawy o broni i amunicji z dnia 21.05.1999.r. w brzmieniu odpowiednim dla daty popełnienia czynów przypisanych;

II. na zasadzie art.438 pkt 4 k.p.k. zarzucił, iż wskazane powyżej rażące naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art.2§2 k.p.k., art.4, art.5§2 k.p.k., art.6 k.p.k., art.7 k.p.k. doprowadziły do błędnych ustaleń faktycznych, które miały wpływ na treść wyroku, bo na ich podstawie Sąd uznał oskarżonych za winnych przypisanych im czynów.

Podnosząc powyższe zarzuty, apelacja wnosi o:

1. zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów,

ewentualnie o:

2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Drugi obrońca oskarżonego F. S. (adw. J. Ś.) oraz jako obrońca oskarżonego P. S. (1) zarzucił wyrokowi:

1. rażące naruszenie prawa do obrony i podstawowych zasad procesu, a w szczególności art. 6, art. 72 i art. 204 § 2 k.p.k. mające wpływ na treść wyroku, a polegające na niezapewnieniu udziału tłumacza języka kurdyjskiego w postępowaniu i nietłumaczeniu wyjaśnień, oświadczeń i pism procesowych składanych przez oskarżonego F. S. w jego ojczystym języku,

2.rażące naruszenie podstawowych zasad procesu i przepisów postępowania, w szczególności art. 17 § 1 k.p.k. w zw. z art. 31 k.k., art. 193, art. 202 i art. 170 k.p.k., mające wpływ na treść wyroku, a polegające na prowadzeniu postępowania i nieprzeprowadzeniu badań psychiatrycznych oskarżonych a nawet oczywiście bezzasadnym oddaleniu wniosków dowodowych o powołanie biegłych psychiatrów w celu przeprowadzenia takich badań, mimo istnienia poważnych wątpliwości co do ich poczytalności wyrażających się w odniesieniu do oskarżonego F. S. w co najmniej dwukrotnym leczeniu w szpitalach psychiatrycznych, a w odniesieniu do oskarżonego P. S. (1) w przebytym urazie głowy i leczeniu neurologicznym,

3.rażące naruszenie zasady jawności procesu i przepisów postępowania, w szczególności art. 355 k.p.k. w zw. z przepisami ustawy o świadku koronnym poprzez słuchanie na rozprawie świadków w trybie właściwym dla świadków koronnych z wyłączeniem jawności, mimo, iż świadkom tym w przedmiotowym procesie nie przysługiwał taki status, i oparciu istotnych ustaleń leżących u podstaw wyroku o tak przeprowadzone dowody,

4.rażące naruszenie podstawowych zasad procesu i przepisów postępowania, w szczególności art 92, 143, 148, 149, 150, 174 i 391 § 1 k.p.k. poprzez czynienie istotnych ustaleń faktycznych, które legły u podstaw wyroku skazującego w oparciu o nieujawnione materiały dowodowe, w szczególności poprzez odczytywanie przesłuchiwanym na rozprawie świadkom nieznanych ustawie „wyciągów z protokołu”,

5.obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 282 k.k., oraz 291 k.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na uznaniu, iż dla sprawca takiego czynu nie musi posługiwać się przemocą lub groźbą opisaną w art. 282 k.k., zaś w zakresie paserstwa nie istotne jest pochodzenie rzeczy,

6. obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 4, art. 5 § 2, art.7, art. 9 § 1, art. 41, art. 87, art. 147, art. 148, art. 170, art. 171, art. 172, art. 173,art. 174, art. 182 § 3, art. 183, art. 191 § 2, art. 192 § 2, art. 193, art. 202, art. 366 § 1, art. 370, art. 391 , art. 410, art. 424 k.p.k. mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą w szczególności na :

-

przekroczeniu granic zasady swobodnej oceny dowodów i oparciu wyroku skazującego w odniesieniu do poszczególnych zarzutów wyłącznie o nie znajdujące potwierdzenia w żadnym innym dowodzie, wewnętrznie sprzeczne i niekonsekwentne zeznania jednego świadka koronnego albo świadka przesłuchanego w trybie właściwym dla świadka koronnego, albo korzystającego z dobrodziejstwa art. 60 k.k.,

-

niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy,

-

jednostronnej i dowolnej ocenie materiału dowodowego,

-

sprzeczności istotnych ustaleń z treścią materiału dowodowego,

-

pominięciu istotnych partii materiału dowodowego korzystnych dla oskarżonych,

-

nieujawnieniu istotnych partii materiału dowodowego,

-

oparciu orzeczenia o nieprawidłowo przeprowadzone czynności postępowania przygotowawczego, w szczególności przesłuchania i okazania poprzedzane nieformalnymi czynnościami czy też przeprowadzane pod wpływem gróźb, przymusu, lub sugestii,

-

oparciu orzeczenia o niepełny, wybiórczo udostępniony przez prokuraturę materiał dowodowy

-

braku inicjatywy dowodowej i zaniechaniu a nawet uniemożliwieniu uzupełnienia materiału dowodowego, w tym materiału dostępnego prokuraturze poprzez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych obrony zmierzających do udostępnienia przez prokuraturę wszystkich protokołów przesłuchań świadków i podejrzanych oraz protokołów konfrontacji i orzeczeń, a także przeprowadzenia innych istotnych i dostępnych dowodów,

-

rażącym naruszeniu prawa do obrony wyrażającym się w oczywiście bezzasadnym oddalaniu lub nieuwzględnianiu prawie wszystkich wniosków obrony i oskarżonych, w tym wniosków dowodowych, wniosków o utrwalenie przebiegu procesu, o wyłączenie sędziów, o zarządzenie przerw, zmianę obrońcy, nieprzeprowadzanie dowodów bez umożliwienia uprzedniego zapoznania się z nimi stronom, zaliczenie do materiału dowodowego, tłumaczenie, przesłuchiwanie świadków w obecności psychologa, przesłuchiwanie świadków we właściwym trybie, wznowienie przewodu,

-

prowadzeniu postępowania przez skład sędziowski, co do którego ujawniły się w/w okoliczności mogące powodować uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności,

-

przesłuchiwaniu świadków pod nieobecność psychologa, mimo istotnych wątpliwości co do ich zdolności postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń,

-

nieuprzedzaniu świadków o uprawnieniach z art. 182 par.3 i art. 183, k.p.k.,

-

nieprzeprowadzeniu dowodów z przesłuchania świadków, którzy mieli brać bezpośredni udział w zdarzeniach objętych zarzutami,

-

nieprzeprowadzeniu konfrontacji między świadkami, których zeznania wzajemnie się wykluczały, a z udziałem których takie czynności wykonywano na etapie postępowania przygotowawczego, co zataiła prokuratura,

-

nieprzeprowadzeniu np. w zakresie zarzutu zabójstwa okazań oskarżonych naocznym świadkom zdarzenia,

-

rażąco niewłaściwym uzasadnieniu wyroku,

7. a w konsekwencji w/w naruszeń prawa procesowego błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mających wpływ na jego treść a polegający w szczególności na ustaleniu, iż oskarżeni dopuścili się przypisanych im czynów, mimo braku w tej mierze dosiecznych dowodów.

Wskazując na powyższe skarżący w zaskarżonej części wnosi o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów.

Drugi obrońca (z urzędu) oskarżonego P. S. (1) adw. R. W. zarzucił wyrokowi: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, iż zgromadzony w sprawie materiał dowody daje podstawy do uznania winy oskarżonego w tym zakresie w szczególności oparcie orzeczenia na błędzie dowolności w ocenie materiału dowodowego, a na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. wyrokowi w pkt19 i 20, a opisanych w pkt XV zarzucił rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności, polegającą na wymierzeniu kary pozbawienia wolności nie adekwatnej do zawinienia.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnosi o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od zarzutów w pkt 14, 16 i 17 a opisanych w pkt XI, XII i XIII i XIV wyroku, oraz złagodzenie kary w pkt. 19. opisanego pkt XV oraz w pkt 18 ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy w części tj. pkt 14, 16, 17 do ponownego rozpoznania.

Drugi obrońca oskarżonego J. K. (1) (adw. P. F.) zarzucił wyrokowi:

1) mającą wpływ na jego treść - obrazę przepisów postępowania, to jest:

a) naruszenie przepisu art. 2 k.p.k. w zw. z art. 9 § 1 k.p.k. w zw. z art. 167 § 1 k.p.k., poprzez zaniechanie realizacji zasady dążenia do wykrycia prawdy materialnej i zaniechanie wyjaśnienia okoliczności, dotyczących zarzucanych oskarżonemu czynów, które to okoliczności nasuwały poważne wątpliwości, a ich wyjaśnienie mogłoby doprowadzić do odmiennej oceny stanu faktycznego sprawy w zakresie popełnienia przez oskarżonego inkryminowanych mu czynów, w tym przede wszystkim ustalenia okoliczności koniecznych do weryfikacji depozycji składanych przez świadków;

b) naruszenie przepisu art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k.,poprzez naruszenie przez Sąd Okręgowy w Warszawie zasady swobodnej kontrolowanej oceny dowodów i popadnięcie przez Sąd w dowolność ocen, w szczególności w zakresie oceny wyjaśnień oskarżonego J. K. (1), a także przesłuchiwanych w sprawie świadków, a w szczególności A. G. (1), M. S. (2), J. P., M. R., M. G. (1), H. W., S. T. (1), T. G. (3), M. J. (1), a także innych dowodów zgromadzonych i ujawnionych przed Sądem I instancji;

c) naruszenie przepisu art. 192 § 2 k.p.k., poprzez zaniechanie przesłuchania świadka M. R. z udziałem psychologa, w sytuacji, gdy okoliczności wskazywane przez tego świadka w trakcie przesłuchań, a także inne dowody zgromadzone w aktach sprawy, wskazywały na wątpliwości, co do zdolności postrzegania tego świadka i odtwarzania przez niego spostrzeżeń;

d) naruszenie przepisu art. 410 k.p.k., poprzez zaniechanie oparcia przedmiotowego orzeczenia na całokształcie materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w niniejszej sprawie;

e) naruszenie przepisu art. 424 k.p.k., polegające na niedopełnieniu określonego tym przepisem obowiązku zamieszczenia w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia koniecznych elementów, a przede wszystkim szczegółowego wskazania, jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej materii oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, szczegółowej oceny zgromadzonych w tej sprawie dowodów, a nadto odpowiedniego uzasadnienia wysokości orzeczonych kar jednostkowych, jak i kary łącznej;

2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, który miał istotny wpływ na treść orzeczenia i polegał na nietrafnym ustaleniu, że oskarżony J. K. (1) dopuścił się zarzucanych mu przestępstw, w sytuacji, gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadziła do odmiennego wniosku.

Apelacja wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego J. K. (1) od zarzucanych mu czynów.

Apelacja obrońcy oskarżonego M. S. (1) zarzuca wyrokowi:

1. odnośnie pkt 28 wyroku - handel narkotykami:

a) błąd w ustaleniach faktycznych , przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu bez zastrzeżeń zeznań T. S., który decydując się na współpracę z organami ścigania, w celu skorzystania z możliwości nadzwyczajnego złagodzenia kary za popełnione przez siebie przestępstwa (w wyroku skazującym A. G. (1) z dnia 23 kwietnia 2012 r. - sygn. akt VIII K 85/09 jest wymieniony jako współsprawca popełnienia wspólnie z A. G. i in. 9 przestępstw kopia wyroku tom 118 k. 24603 ) pomówił M. S. (1) o to, że sprzedał mu jednorazowo narkotyki – tabletki ekstazy w ilości ok. 3 tys. sztuk za cenę 5 lub 5,5 tys. złotych. Nie przyznanie się oskarżonego M. S. (1) do przestępstwa i odmowa składania zeznań, nie oznacza „domniemania przyznania się”. Należy zauważyć, że poza T. S. nikt inny nie potwierdził aby M. S. (1) zaangażowany był w handlem narkotykami. Mając do czynienia z okolicznością słowo - przeciwko słowu, podstawą rozstrzygnięcia winny być prawdziwe ustalenia faktyczne a organa prowadzące postępowania karne są obowiązane uwzględniać okoliczności zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego - art.4 k.p.k., a nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego - art. 5 § 2 k.p.k.

b) obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, polegająca na oparciu orzeczenie jedynie na zeznaniu jednego świadka a co zatem idzie nie została spełniona przesłanka czynu określonego w art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Nadto jak wynika z przebiegu procesu handlem narkotykami zajmowali się bossowi, mający znaczącą pozycję i wpływy w środowisku.

2. odnośnie pkt 29 wyroku - wymuszenia rozbójnicze - uszkodzenie lawet holowniczych B.:

a) błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, że M. S. (1) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej groził pokrzywdzonemu M. B. (1), że jeśli nie będzie płacić haraczu w wysokości 400 Euro miesięcznie, to oskarżony dokona gwałtownego zamachu na mienie pokrzywdzonego, polegającego na podpaleniu samochodów- lawet holowniczych, podczas gdy pokrzywdzony zeznał, iż nie będzie płacić oskarżonemu, co w konsekwencji oznacza, że pokrzywdzony nie był przekonany, o możliwości spełnienie tej groźby, a co za tym idzie, nie została spełniona przesłanka czynu określonego w art. 13

§ 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.;

b) obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, to jest art. art. 92 k.p.k., 410 k.p.k. i art. 7 k.p.k. polegającą na oparciu orzeczenia jedynie na części okoliczności i dowodów ujawnionych na rozprawie, a w konsekwencji dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów poprzez pominięcie dowodu z bilingów telefonicznych, w których brak jest numerów M. S. (1), co wskazuje, iż oskarżony nie wykonywał połączeń telefonicznych do świadka M. B. (3);

3. odnośnie pkt 30 wyroku - kradzież z włamaniem pawilonu na (...):

a) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu bez zastrzeżeń zeznań B. L., który decydując się na współpracę z organami ścigania, w celu skorzystania z możliwości nadzwyczajnego złagodzenia kary za popełnione przez siebie przestępstwa (w wyroku skazującym z dnia 12 maja 2010 r. - sygn. akt VIII K 427/09 został skazany za popełnienie 11-u przestępstw), pomówił M. S. (1) o to, że wspólnie z nim oraz T. S. dokonali kradzieży z włamaniem do sklepu chemiczno- przemysłowego mieszczącego się w pawilonach na terenie bazaru (...). Nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy, nie przesłuchano osoby, u której miał być ukryty skradziony towar G. K. oraz jego sąsiada o imieniu G., u których w piwnicy podobno był przechowywany towar z włamania. Zważywszy na fakt że B. L. oraz T. S., A. G. (1) posiadają taką samą pozycję procesową korzystają z dobrodziejstwa art. 60 § i 6 kk, nadzwyczajnego złagodzenia kary, do ich zeznań należy podchodzić z dużą ostrożnością i z ograniczonym zaufaniem;

b) obrazę przepisów postępowania przez rażącą niewspółmierność orzeczonej jednostkowej kary jednostkowej pozbawienia wolności 2 lata pozbawienia wolności powyżej dolnej granicy zagrożenia, która wynosi 1 rok pozbawienia wolności. Sąd karny samodzielnie rozstrzyga zagadnienia faktyczne i prawne oraz nie jest związany rozstrzygnięciem innego sądu. Jednakże gdyby sąd nie podzielił poglądu obrony co do niewinności oskarżonego oraz biorąc pod uwagę dobrą opinię w miejscu zamieszkania, wnoszę o rozważenie i ew. wymierzenia kary znacznie łagodniejszej;

4. odnośnie pkt 31 wyroku - rozbój na osobie M. O.:

a) obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, to jest art. art. 92 k.p.k., 410 k.p.k. i art. 7 k.p.k. polegającą na oparciu orzeczenia na dowodach ocenionych z przekroczeniem zasad logicznego rozumowania i nie wyjaśnieniu sprzeczności pomiędzy wyjaśnieniami świadków M. K. (2) i A. G. (1) a wyjaśnieniami świadka M. O. odnośnie kwoty, która w wyniku rozboju została jej ukradziona, co może prowadzić do wniosku, że świadkowie pomówili M. S. (1) o dokonanie niniejszego czynu;

b) błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, - polegający na przyjęciu, że okoliczności popełnienia czynu przez M. S. (1) i jego wina nie budzą wątpliwości w świetle zeznań świadków M. K. (2), A. G. (1) i częściowo M. O., podczas gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy prowadzi do wniosku, że okoliczności popełnienia czynu i wina M. S. (1) budzą wątpliwości i nie są ani jednoznaczne ani spójne.

5. odnośnie pkt 32 wyroku - udział w z.g.p.:

a) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, że M. S. (1) - nazwany szeregowym członkiem grupy z zarzutem brania udział w spotkaniach grupy, zajmowania się dystrybucją narkotyków, zbieraniem haraczy od dilerów narkotykowych oraz wymuszeniami, które nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym. M. S. (1) został pomówiony przez A. G. (1), T. S. i M. K. (2). Przez pozostałych wymienionych na str. 4 uzasadnienia świadków był kojarzony z M. córką S. K. ps. (...), której był chłopakiem a później po śmierci S. - jego zięciem.

J. P. świadek w tej sprawie zmarł w toku procesu, najdłużej znający S. K. i będący w najlepszych z nim relacjach zaprzeczył przynależności M. S. (1) do zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym.

M. S. (1) kręcił się w lokalu S. K., tam spotykał się z córką S. M., ich rodziny mieszkały na tym samym osiedlu. Osobę M. S. (1) kojarzono z siłownią, ze stadionem (...), której kibicował.

Jeśli chodzi o zarzut popełnienia przestępstwa rozboju na osobie M. O., to A. G. (1) zaprzeczył aby to przestępstwo zostało popełnione w ramach grupy przestępczej.

Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. apelacja wnosi o zmianę zaskarżonego orzeczenia w części, tj.:

1. w pkt 28 poprzez uniewinnienie M. S. (1) od zarzuconego mu czynu handlu narkotykami, określonego w pkt 28 wyroku;

2. w pkt 29 poprzez uniewinnienie M. S. (1) od zarzuconego mu czynu wymuszenia rozbójniczego i podpalenia samochodów - lawet holowniczych M. B. (1), określonego w pkt 29 wyroku;

3. w pkt 30 poprzez uniewinnienie oskarżonego względnie zmianę punktu 30 i obniżenie wymierzonej jednostkowej kary pozbawienia wolności za to przestępstwo kradzieży z włamaniem do pawilonu nr (...) na ul. (...), z 2 (dwóch) lat do 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

4. w pkt 31 poprzez zmianę pkt 31 wyroku poprzez uniewinnienie M. S. (1) względnie o zmianę orzeczenia i obniżenie jednostkowej kary pozbawienia wolności z lat 3 do lat 2 pozbawienia wolności za rozbój na osobie M. O., czynu określonego w punkcie 31 wyroku;

5. w pkt 32 wyroku poprzez zmianę wyroku i uniewinnienie M. S. (1) od czynu określonego w punkcie 32 wyroku, udziału w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym względnie o zmianę kary jednostkowej z 3 (trzech) lat pozbawienia wolności na karę znacznie łagodniejszą.

W przypadku uwzględnienia zarzutów apelacyjnych skarżąca wnosi:

6. o zmianę pkt 33 wyroku w zakresie wymiaru jednostkowych kar pozbawienia wolności poprzez zastosowanie w miejscu kar jednostkowych jednej kary łącznej, uwzględniając nowo orzeczone wymiary kar.

7. o zasądzenie nieopłaconych ani w części ani w całości kosztów obrony z urzędu M. S. (1) w postępowaniu apelacyjnym.

Apelacja obrońcy oskarżonego N. S. zarzuca wyrokowi:

1. mającą wpływ na treść orzeczenia rażącą obrazę przepisów postępowania, tj. art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów oraz wydanie wyroku skazującego co do czynów z pkt XXV, XXVI i XXVII aktu oskarżenia wbrew zasadzie

in dubio pro reo i zasadzie obiektywizmu oraz prawdy materialnej, jak również bezkrytyczne oparcie rozstrzygnięcia na niekonsekwentnych, niemiarodajnych, niespójnych, wewnętrznie sprzecznych oraz niepotwierdzonych innymi obiektywnymi i wiarygodnymi dowodami zeznaniach świadka P. K., co miało istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy,

2. mającą wpływ na treść orzeczenia rażącą obrazę przepisów postępowania, art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów oraz wydanie wyroku skazującego co do czynu z pkt i XXVIII aktu oskarżenia wbrew zasadzie obiektywizmu oraz prawdy materialnej, jak również bezkrytyczne oparcie rozstrzygnięcia na niekonsekwentnych, niespójnych, wewnętrznie sprzecznych oraz niepotwierdzonych innymi obiektywnymi i wiarygodnymi dowodami zeznaniach świadków, przy jednoczesnym pominięciu uznanych przez Sąd za wiarygodne zeznań I. Al (...) co miało istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. apelacja wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonego N. S. od popełnienia zarzucanych mu czynów, względnie wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Apelacja obrońcy oskarżonego M. T. (1) zarzuca wyrokowi: naruszenie procedury, które miało istotny wpływ na treść skarżonego orzeczenia, a mianowicie art. 7 k.p.k. i zawartej w nim zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez dowolne ustalenie, że oskarżony M. T. (1) dopuścił się wszystkich zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na takie stanowcze ustalenie.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnosi o zmianę skarżonego

orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie skarżonego orzeczenia i przekazanie niniejszej sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Apelacja obrońcy oskarżonych G. P. i M. P. (1) zarzuca wyrokowi: obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, zwłaszcza art. 7 i art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1-2 k.p.k. polegająca na nie rozważeniu wszystkich zgromadzonych dowodów, zwłaszcza odciążających, oparcie ustaleń faktycznych wyłącznie na zeznaniach świadka P. K. i świadka M. J. (1) bez wskazania rzeczowych argumentów, które przemawiałyby za taką oceną, nie przedłożenie jakiejkolwiek argumentacji uzasadniającej, dlaczego sąd nie przyjął dowodów przeciwnych, czy wreszcie nie przedłożenie wywodu dotyczącego wymierzenia oskarżonym określonych kar pozbawienia wolności, jak również grzywien, co spowodowało, że obrona nie była w stanie podnieść właściwych zarzutów, co także powoduje, iż uzasadnienie wyroku uniemożliwia kontrolę instancyjną orzeczenia, albowiem wskazane motywy zasadniczo są powtórzeniem uzasadnienia aktu oskarżenia.

Stawiając ten zarzut apelacja wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w stosunku do obu oskarżonych i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Apelacja obrońcy oskarżonego M. P. (2) zarzuca wyrokowi: obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku w postaci naruszenia art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. poprzez dowolne, a nie swobodne uznanie, iż wyjaśnienia oskarżonego negujące jego sprawstwo są niewiarygodne, co doprowadziło do błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mających istotną wpływ na jego treść - w postaci przyjęcia, iż zarzucanych czynów dokonał oskarżony M. P. (2), podczas gdy nie wynika to z przeprowadzonych dowodów.

Podnosząc powyższe, skarżący wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie Pana M. P. (2).

Apelacja obrońcy oskarżonego W. K. zaskarża wyrok w całości w zakresie czynów przypisanych w punktach 52 i 53 wyroku zaś odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 54 w części dotyczącej czasu popełnienia przestępstwa.

Apelacja zarzuca wyrokowi

I. W części dotyczącej skazania za czyn określony w punkcie LII wyroku:

1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia a mianowicie:

a) art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. polegającą na uwzględnieniu w wyroku okoliczności przemawiających jedynie na niekorzyść oskarżonego, rozstrzygnięcie w wyroku istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego oraz wydanie wyroku na podstawie jedynie części dowodów i nieuwzględnienie zasad prawidłowego rozumowania przy ich ocenie, co przejawiało się, w szczególności przez przyjęcie za wiarygodne jedynego dowodu obciążającego oskarżonego w postaci pomówienia świadka P. K., pomimo że jego wyjaśnienia są wzajemnie sprzeczne co do czasu popełnienia przestępstwa i okoliczności udziału W. K. w obrocie środkami odurzającymi i nie korespondują z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, jak również nieuwzględnienie przy ocenie dowodów zasad prawidłowego rozumowania, oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, co przejawiało się w szczególności poprzez:

- uznanie za wiarygodne tej części zeznań świadka P. K., w których pomawia W. K., a które nie są wiarygodne i nie mogą być jako jedyny dowód podstawą dokonania ustaleń faktycznych albowiem jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, P. K. będąc przesłuchiwany wielokrotnie w toku postępowania przygotowawczego od 2002 roku, również na okoliczność obrotu narkotykami nie wskazał, aby W. K. brał w tym udział i dopiero będąc przesłuchiwanym 31 stycznia 2008r. (po ok. 6 latach) złożył zeznania obciążające W. K., w których podaje Szczegóły odnośnie przedmiotowego zdarzenia, w szczególności, co do czasu, miejsca i okoliczności popełnienia przestępstwa, które wraz z upływem czasu rozbudowuje,

b) art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez:

- oparcie się przez Sąd, przy uznaniu winy W. K., jedynie na części zeznań P. K., w których pomawia W. K. i pominięcie pozostałej części jego zeznań, które złożył na początku postępowania przygotowawczego, w których odnosząc się do obrotu narkotykami, nawet nie wspomniał o tym, aby W. K. brał w tym udział tym bardziej jaka była jego rola, jednocześnie Sąd nie wskazał w sposób jasny, spójny i logiczny, w uzasadnieniu wyroku, dlaczego uznał za wiarygodne jedynie zeznania, w których pomawia W. K. o udział w obrocie środkami odurzającymi i jednocześnie nie wskazał w sposób odpowiadający wymogom art. 424 k.p.k. dlaczego nie uznał wersji zdarzeń przedstawionej przez W. K., nie odniósł się również do zeznań P. K., w których nie pomawiał oskarżonego,

II. W części dotyczącej skazania za czyn określony w punkcie LIII wyroku:

1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia a mianowicie:

a) art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k. w zw. za art. 6 k.p.k. poprzez brak przeprowadzenia na rozprawie dowodu z materiałów niejawnych, jak również z nagrań, i oparcie się jedynie na stenogramach co stanowiło naruszenie prawa oskarżonego do obrony poprzez brak możliwości wypowiedzenia się przez oskarżonego, co do zebranych dowodów, ich wiarygodności, a tym samym skonfrontowania wyjaśnień oskarżonego ze stwierdzeniami ustalonymi w materiałach niejawnych. Brak przeprowadzenia na rozprawie dowodu z materiałów niejawnych i nagrań, stanowiło również naruszenie zasady rzetelnego procesu opartego na zasadzie sprawiedliwości proceduralnej i zasadzie bezpośredniości.

b) art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 193 k.p.k. poprzez niepodjęcie przez Sąd inicjatywy ustalenia, po uprzednim ustaleniu nagrań m.in. poprzez powołanie biegłego z zakresu fonoskopii, czy nagrania audio w szczególności nagrania rozmów telefonicznych jakoby W. K. telefonował do W. Z. (2) są wiarygodne i ograniczenie się jedynie do stenogramów znajdujących się w materiałach niejawnych akt sprawy,

c) art. 4 k.p.k., art. 5 §, 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. polegającą na uwzględnieniu w wyroku okoliczności przemawiających jedynie na niekorzyść oskarżonego, rozstrzygnięcie w wyroku istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego oraz wydanie wyroku na podstawie jedynie części dowodów i nieuwzględnienie zasad prawidłowego rozumowania przy ich ocenie, co przejawiało się, w szczególności przez dokonanie przez Sąd I instancji ustalenia, że wina W. K. jest bezsporna i wynika z szeregu dowodów zgromadzonych w sprawie, w sytuacji, gdy analiza materiału dowodowego, a w szczególności zeznania pokrzywdzonego W. Z. (2) na rozprawie, który pomimo, iż w sposób dokładny opisał wygląd sprawcy czynu, podając wiele szczegółów, nie rozpoznał sprawcy czynu w osobie oskarżonego W. K.;

III. W części dotyczącej skazania za czyn określony w punkcie LIV wyroku:

1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia a mianowicie:

a) art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. poprzez uwzględnienie w uzasadnieniu wyroku jedynie okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonego, rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego oraz wydanie wyroku na podstawie jedynie części dowodów, a także nieuwzględnienie przy ich ocenie zasad prawidłowego rozumowania, oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, co przejawiało się w szczególności poprzez przyjęcie za wiarygodne jedynego dowodu obciążającego oskarżonego w postaci pomówienia świadka P. K., pomimo że jego wyjaśnienia są wzajemnie sprzeczne co do czasu popełnienia przestępstwa, w szczególności przystąpienia W. K. do zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym mającej na celu popełnianie przestępstw, odmawiając wiary W. K. a uznając za wiarygodne zeznania P. K., który posługuje się słowami „ słyszałem”, „podobno”, „na mieście mówiło się” i nie zweryfikowanie z innymi dowodami, IV. Rażącą niewspółmierność kary, - wyrażającą się w wymierzeniu W. K. niewspółmiernie surowej kary w wymiarze bezwzględnej kary łącznej 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz łącznej grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek po 100,00 zł (sto złotych) każda, w sytuacji, gdy w przypadku uznania jego winy za udowodnioną, okoliczności sprawy, a w szczególności dane osobopoznawcze oskarżonego, w tym jego dotychczasową niekaralność, przemawiają za tym, że cele kary w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej zostaną spełnione w przypadku wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności w mniejszym rozmiarze oraz, że taka kara da gwarancję, że oskarżony nie wejdzie ponownie w konflikt z prawem.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnosi o:

1) zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów,

ewentualnie

2) uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji,

ewentualnie

3) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary w mniejszym wymiarze.

Apelacja obrońcy oskarżonego T. G. (1) zaskarża wyrok w części skazującej zarzucając:

1) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia tj. art. 5§ 2 k.p.k. polegającą na rozstrzygnięciu na niekorzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości w zakresie dotyczącym tego czy T. G. (1) brał udział w zorganizowanej grupie o charakterze zbrojnym.

2) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzec art.391 § 1 k.p.k. polegającą na odczytaniu zeznań świadka D. C. pomimo nie stwierdzenia, iż świadek ten nie stawił się na rozprawie z powodu nie dających się usunąć przeszkód, co skutkowało oparciem ustaleń faktycznych w sprawie o zeznania tego świadka z postępowania przygotowawczego bez ich weryfikacji przed Sądem,

3) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia tj. art. 185kpk polegającą na nie zastosowaniu tego przepisu w odniesieniu do świadka D. C. w sytuacji gdy pomiędzy świadkiem oraz T. G. (1) zachodzi szczególnie bliski stosunek osobisty nakazujący pouczenie świadka o możliwości odmowy złożenia zeznań,

4) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na błędnym przyjęciu, iż zeznania P. K. oraz D. C. pozwalają na ustalenie, że T. G. (1) w okresie od połowy 2001r do około 2004r w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym.

W konkluzji skarżący wnosi o

zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez :

- uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu z pkt. LVI aktu oskarżenia kwalifikowanego z art. 258 § 2 k.k.

Apelacja obrońcy oskarżonego T. G. (2) zarzuca wyrokowi: błąd w ustaleniach faktycznych (błąd braku) przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na braku rozważenia możliwości umorzenia postępowania w oparciu o art. 62 a Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, mimo że po pierwsze, jak ustalił sam Sąd Okręgowy, przedmiotem posiadania były nieznaczne ilości kokainy (pięć razy po pięć gram), po drugie, były one przeznaczone wyłącznie na własny użytek oskarżonego, po trzecie wreszcie zarówno okoliczności popełnienia czynu oraz stopień ich społecznej szkodliwości nie były znaczne, a zatem orzeczenie wobec T. G. (2) kary jest niecelowe.

W konkluzji skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.

Prokurator zaskarżył apelacją wyrok:

I. na niekorzyść oskarżonego P. S. (1) i F. S. w zakresie dotyczącym orzeczenia o karze,

II. na korzyść oskarżonego I. Al. (...) w zakresie dotyczącym zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary w zakresie czynu opisanego jako XXX aktu oskarżenia.

Apelacja zarzuca wyrokowi:

I. rażącą niewspółmierność orzeczonej względem oskarżonego P. S. (1) jednostkowej kary 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności za popełnienie jednego przestępstwa za czyny opisane w punktach XI, XII i XIIII aktu oskarżenia i w konsekwencji wymierzenia kary łącznej w wymiarze 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności jako kary rażąco łagodnej w stosunku do wysokiego stopnia społecznej szkodliwości zarzucanych oskarżonemu tak opisanego przestępstwa, stopnia zawinienia, zarówno, jeśli chodzi o sposób i okoliczności popełnienia przestępstwa, jak również o postać zamiaru i motywację sprawcy, w szczególności faktu, iż działał w miejscu publicznym i w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a także rodzaju i charakteru naruszonych dóbr prawnych takich jak życie i zdrowie człowieka, rodzaju i rozmiaru ujemnych następstw przestępstwa, w sytuacji, gdy pokrzywdzony D. K. (1) w wyniku doznanych obrażeń stał się rencistą z ograniczoną zdolnością do podejmowania pracy, braku pozytywnej prognozy kryminologicznej oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa;

II. rażącą niewspółmierność orzeczonej względem oskarżonego F. S. jednostkowych kar pozbawienia wolności za popełnienie czynów opisanych w punktach VII ( 1 roku pozbawienia wolności), VIII (1 roku pozbawienia wolności i XVI (2 lata pozbawienia wolności) aktu oskarżenia i w konsekwencji wymierzenia kary łącznej w wymiarze 11 (jedenastu) lat pozbawienia wolności, jako kary rażąco łagodnej w stosunku do wysokiego stopnia społecznej szkodliwości zarzucanych oskarżonemu przestępstw, stopnia zawinienia, zarówno jeśli chodzi o sposób i okoliczności popełnienia przestępstwa, braku pozytywnej prognozy kryminologicznej oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa,

III. obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 60 § 6 pkt 3 k.k. – przy uwzględnieniu art. 4 § 1 k.k. – poprzez jego błędne zastosowanie, to jest w brzmieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku (Dz. U. z 1997 r.

Nr 88, poz. 553) co skutkowało orzeczeniem kary pozbawienia wolności wobec I. Al. (...) w wymiarze 1 roku, w sytuacji, gdy przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art. 60 § 6 pkt 2 k.k. w brzmieniu ustawy obowiązującym przed 1 maja 2004 roku (Dz. U. z 2010 r. Nr 7, poz. 46) orzeczona kara winna być wymierzona poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, to jest poniżej 1 roku pozbawienia wolności.

Podnosząc powyższe skarżący wnosi o:

I. zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie jednostkowej kary pozbawienia wolności 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności za popełnienie jednego przestępstwa za czyny opisane w punktach XI, XII i XIII aktu oskarżenia, poprzez wymierzenie oskarżonemu P. S. (1) kary 25 lat pozbawienia wolności oraz orzeczenie kary łącznej w wymiarze 25 lat pozbawienia wolności,

II. zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzonych F. S. za popełnienie czynów opisanych w punktach VII (1 roku pozbawienia wolności), VIII

(1 roku pozbawienia wolności) i XVI (2 lata pozbawienia wolności) aktu oskarżenia i w konsekwencji wymierzonej kary łącznej w wysokości 11 (jedenastu) lat pozbawienia wolności, poprzez wymierzenie oskarżonemu F. S. za przestępstwa opisane:

- jako VII aktu oskarżenia – kary 3 lat pozbawienia wolności,

- jako VIII aktu oskarżenia – kary 3 lat pozbawienia wolności,

- jako XVI aktu oskarżenia – kary 3 lat pozbawienia wolności, przy pozostawieniu orzeczonej kary grzywny bez zmian oraz w konsekwencji wymierzenie oskarżonemu F. S. kary łącznej w wymiarze 12 lat pozbawienia wolności, przy pozostawieniu orzeczonej kary grzywny bez zmian.

III. zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej wymiaru kary 1 roku pozbawienia wolności za czyn z pkt XXX aktu oskarżenia zarzucany I. Al. (...) i wymierzenie mu kary w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

W pierwszej kolejności celowym jest odniesienie się do zarzutów apelacji obrońców oskarżonych F. S. oraz P. S. (1) , których uwzględnienie prowadzić by musiało do innego rozstrzygnięcia niż zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego.

Apelacje obrońców oskarżonego adw. P. D. (dalej apelacja nr 1) i adw. J. Ś. (dalej apelacja nr 2) stawiają zarzut obrazy przez Sąd Okręgowy art. 72 § 1 kpk, art. 204 § 1 kpk i art. 6 kpk poprzez niezapewnienie oskarżonemu F. S. tłumacza, przy czym apelacja 2 precyzuje, że chodzi o tłumacza języka kurdyjskiego, a dodatkowo trzeba zauważyć, że chodzi o dialekt kurmandżi.

Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku obrońców oskarżonego o zapewnienie oskarżonemu korzystania z tłumacza języka kurdyjskiego i w uzasadnieniu tego postanowienia przedstawił motywy rozstrzygnięcia oraz wskazał dowody, które doprowadziły do ostatecznego wniosku w tym zakresie (k 13893 t.71, k 14214 t.72).

Oskarżony F. S. jest obywatelem tureckim o narodowości kurdyjskiej, od 1992 r. przebywa w Polsce, tu ma rodzinę i tu koncentruje się od tylu lat jego życie rodzinne i zawodowe. Oskarżony podawał, że z żoną Polką i dziećmi rozmawiał po polsku, kurdyjsku i turecku, w Polsce prowadził działalność gospodarczą (k 13582), załatwiał sprawy urzędowe.

Dokumenty powołane przez Sąd Okręgowy muszą prowadzić do wniosku, że oskarżony F. S. włada językiem polskim i to w zakresie, w jakim jest to konieczne dla zabezpieczenia gwarancji procesowych jako oskarżonemu. Przedmiotowe postępowanie nie jest pierwszym przeciwko oskarżonemu. Dlatego był on przesłuchiwany wielokrotnie w innych sprawach i w toku tych czynności składał wyjaśnienia w języku polskim, rozumiał pytania, udzielał adekwatnych odpowiedzi, nie miał problemów z formułowaniem myśli, rozumieniem sensu przeprowadzanych czynności procesowych (k 12721, 12729,12749, 12757, 12761, 12765-6, 12733, 12738, 12742,12746,12765 t. 65, nadto k 4400, 12753), a nawet w czasie posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania zapewniał, że rozumie dobrze po polsku (k 12757). Wśród powołanych przez Sąd I instancji w/w protokołów jest protokół przesłuchania F. S. w charakterze świadka (k 12761), wówczas także złożył zeznania po polsku, oświadczając, że posługuje się językiem polskim i nie potrzebuje tłumacza (k 12761 verte). To, że Sąd I instancji odwołał się do tego faktu nie oznacza, wbrew twierdzeniu autora apelacji nr 2, że naruszył art. 389 § 1 kpk, bowiem przepis ten dotyczy zupełnie innej sytuacji procesowej. Skarżący nie zauważa, iż Sąd I instancji nie ujawniał oskarżonemu zeznań w trybie art. 389 § 1 kpk dotyczących przedmiotowej sprawy, jedynie stwierdził bezsporne okoliczności, tj. że oskarżony będąc przesłuchiwany w charakterze świadka złożył zeznania w języku polskim. Również psychiatrzy stwierdzili, że oskarżony posługuje się językiem polskim (k 12753).

Powyższe znajduje potwierdzenie dodatkowo w zachowaniu i wypowiedzi oskarżonego na rozprawie (k 17492) pomijając poprawność zachowania, trzeba podnieść, że oskarżony doskonale zrozumiał wypowiedź przesłuchiwanego świadka. Wytłumaczenia zachowania oskarżonego podjął się obrońca po konsultacji z nim w czasie rozprawy, a obrońca nie wykazywał się znajomością języka kurdyjskiego i to w dialekcie kurmandżi. Ponadto świadkowie, którzy znacznie wcześniej niż rozpoczynające się postępowanie sądowe mieli kontakt z oskarżonym potwierdzali znajomość przez niego języka polskiego i brak problemów w komunikacji z oskarżonym (np. k 208, 950,15092, 22619).

Nie można też nie zauważyć, że oskarżony jest obecnie słuchaczem kursu zawodowego w (...) we W. (k 26525), zajęcia odbywają się w języku polskim, a nie kurdyjskim, czy tureckim.

Powyższe przekonuje, iż stanowisko Sądu Okręgowego w omawianym zakresie stanowi wynik trafnej oceny, iż oskarżony F. S. włada językiem polskim, rozumie, mówi w tym języku i to w stopniu wystarczającym jaki jest konieczny dla zabezpieczenia elementarnych gwarancji procesowych osoby, przeciwko której toczy się postępowanie. Nie można bowiem uznać, aby oskarżony nie rozumiał w stopniu dostatecznym zadawanych pytań, aby nie mógł sformułować myśli, aby nie mógł wysłowić się odnośnie przedmiotu przesłuchania ze względu na słabą znajomość języka polskiego, jak też aby z tego powodu nie mógł zrozumieć znaczenia i sensu dokonywanych czynności procesowych. Brak wiec było podstaw do zastosowania art. 72 § 1 kpk, w konsekwencji art. 204 § 1 kpk, a także co należy podkreślić stanowisko Sądu I instancji zgodne jest z ustalonymi przez orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu kryteriami znajomości języka państwa w którym toczy się postępowanie (vide P. Hofmański: Europejska Konwencja a prawo karne, Toruń 1995 s. 270 i cyt. tam orzecznictwo). W orzecznictwie ETPC przyjmuje się, że prawo do korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza nie przysługuje, jeżeli osoba przeciwko której prowadzone jest postępowanie dostatecznie rozumie i potrafi mówić językiem kraju, w którym jest oskarżana. Deklaracje oskarżonego i przyjęte na ich podstawie stanowisko skarżących z pominięciem obiektywnych okoliczności ujawnionych w sprawie nie może skutecznie podważyć ustaleń Sądu Okręgowego.

Powyższe okoliczności, a nie względy techniczne, zadecydowały o nieuwzględnieniu wniosku obrońców oskarżonego o zapewnienie udziału tłumacza języka kurdyjskiego, a wydanie przedmiotowego postanowienia nastąpiło po zapoznaniu się w tym zakresie z aktami sprawy. To, że pierwotnie Sąd I instancji uznał za zasadną konieczność udziału tłumacza języka tureckiego (k 13539) oparte zostało na argumentach wniosku, a nie znajomości dokumentów zgromadzonych w tym zakresie w aktach sprawy. Natomiast po zapoznaniu się z tymi dokumentami zostało wydane postanowienie, o którym mowa wyżej (k 13893). Dokumenty te zgromadzono na etapie postępowania sądowego, dlatego też podjęcie decyzji odnośnie tłumaczenia na język kurdyjski aktu oskarżenia nastąpiło w zupełnie innej sytuacji procesowej.

Dodatkowo zauważyć trzeba, że oskarżony deklarował też nieznajomość języka tureckiego i w związku z tym dopuszczony początkowo przez Sąd Okręgowy do udziału w sprawie tłumacz języka tureckiego (k 13539) nie spełniał oczekiwań oskarżonego. Deklaracjom oskarżonego przeczy w tym zakresie, jak zasadnie uznał Sąd I instancji, informacja Ambasady Republiki Turcji oparta nie tylko na fakcie, że w Turcji językiem nauczania jest język turecki i wszyscy, którzy ukończyli szkołę podstawową władają językiem tureckim, ale na korespondencji z oskarżonym i kontaktach, z których wynika, że posługuje się biegle w mowie i piśmie językiem tureckim (k 12759).

Ustaleń Sądu Okręgowego co do posługiwania się przez oskarżonego językiem polskim nie może podważyć powoływanie się przez apelację nr 2 na udział tłumacza w innych sprawach przeciwko oskarżonemu, przy czym podnieść trzeba, że znana jest jedynie sprawa sprzed wielu laty przed Sądem Rejonowym dla Warszawy Żoliborza sygn. III K 359/06 (k 12765 i nast.). Sąd odwoławczy nie dokonuje kontroli decyzji procesowych w innych sprawach, a w przedmiotowej sprawie dowody zebrane w sprawie słusznie doprowadziły Sąd I instancji do powyższych ustaleń. W tym miejscu w odniesieniu do tegoż argumentu apelacji przypomnieć warto, że Sąd Najwyższy w sprawie F. S. postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. sygn. akt II KK 103/13 oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie sygn.akt II AKa 335/12 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie XVIII K 330/11, w której podnoszono w bliźniaczy sposób zarzut naruszenia art. 72 § 1 kk.

Dodatkowo podnieść trzeba, że w sprawie o ekstradycję oskarżonego Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku obrońcy oskarżonego adw. J. Ś. o powołanie tłumacza języka kurdyjskiego (k 13598 t.69), a postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. sygn. II AKz 698/10 Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał w mocy wydane w tej sprawie postanowienie o prawnej niedopuszczalności wydania F. S. władzom Republiki Turcji.

Oskarżony F. S. reprezentowany jest przez dwóch obrońców, którzy obronę prowadzą w aktywny sposób i u których nie wystąpił problem porozumiewania się z oskarżonym. Sposób porozumiewania się z oskarżonym obrońcy uznali za objęty tajemnicą zawodową (vide protokół rozprawy k 13539 i nast. t 69).

Faktem jest, co podnoszą skarżący, że język prawniczy, tak jak w wielu innych dziedzinach, cechuje pewnego rodzaju specyfika i jest on nie zawsze jasny nawet dla obywatela polskiego. Nie dotyczy to jednak w zdecydowanej większości postępowania przed sądem, a szczególnie sądem I instancji, w którym przewód sądowy polega na przeprowadzaniu dowodów, w tym w przeważającej części na przesłuchiwaniu oskarżonych, świadków, którzy relacjonują swoją wiedzę w przedmiocie osądu nie językiem prawniczym, ale językiem potocznym, takim w jakim porozumiewają się w codziennym życiu. Sąd nie wymaga też, aby oskarżony składając wyjaśnienia czynił to językiem literackim, wysoko wysublimowanym i o najwyższej poprawności gramatycznej. Każdy sposób wypowiedzi zostaje przyjęty, zaprotokołowany i stanowi pełnoprawny materiał dowodowy. Nie było więc żadnych faktycznych ani prawnych przeszkód, aby oskarżony F. S. władający językiem polskim, jeżeli była taka jego wola, złożył wyjaśnienia w procesie, który toczy się właśnie w tym języku (k 14143-147, 14275 i nast.). Skoro przy prawidłowych ustaleniach Sądu Okręgowego w powyższym zakresie oskarżony wybrał negację władania językiem polskim i odmowę procesowego komunikowania się z Sądem w tym języku to brak jest podstaw do uznania, że to Sąd uniemożliwił mu składanie wyjaśnień. Dlatego zarzuty apelacji w tym zakresie uznano za bezzasadne.

Oskarżony znał stanowisko Sądu I instancji odnośnie tłumacza języka kurdyjskiego, wiedział, że w Polsce proces toczy się w języku polskim, wiedział też, że pisma kierowane do Sądu w języku wybranym przez oskarżonego będą pozostawiane w aktach sprawy. Nie można z tego powodu czynić zarzutu Sądowi Okręgowemu, chociażby ze względu na treść art. 176 kpk. Wybór tego rodzaju formy obrony stanowi wyraz woli oskarżonego do czego ma pełne prawo, jednak karne postępowanie nie jest miejscem dla „manifestacji niezawisłości i przynależności do gnębionego narodu” (str. 4 apelacji nr 2). Polski proces karny toczy się według ustawowych zasad procesowych zapewniających jego rzetelność niezależnie m.in. od narodowości oskarżonego. Instrumentalne traktowanie przez oskarżonego znajomości, rozumienia języka polskiego, władania nim w sposób określony w art. 72 § 1 kpk w zależności od przyjętej w konkretnym postępowaniu postawy, nie może prowadzić do uznania zarzutów obu apelacji za zasadne.

Konkludując – brak jest podstaw do uznania, że stanowisko Sądu Okręgowego co do tego, że oskarżony F. S. włada w wystarczającym stopniu, w rozumieniu art. 72 § 1 kpk, językiem polskim obarczone jest błędem. Zarzut obu apelacji miałby rację bytu jedynie w sytuacji przeciwnej, a tego rodzaju okoliczności nie występują. W konsekwencji nie można uznać, aby w tym zakresie nastąpiło naruszenie, w postaci pozbawienia oskarżonego prawa do obrony, czy rzetelnego procesu. Sąd Apelacyjny dodatkowo zauważa nieobecność powiadomionego o terminach rozpraw adw. J. Ś. na jednej z rozpraw. W tym zakresie nie został złożony żaden wniosek, a każdego z oskarżonych, tj. F. S. i P. S. (1), wówczas reprezentował drugi ustanowiony obrońca. W związku z tym prawo do obrony oskarżonych nie zostało naruszone.

Obaj obrońcy oskarżonego w swoich apelacjach stawiają też zarzut obrazy przez Sąd Okręgowy art. 202 § 1 kpk przez niedopuszczenie opinii sądowo-psychiatrycznej o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego, bowiem uznają, iż istnieją wątpliwości co do jego poczytalności.

W pierwszej kolejności należy podnieść, że ocena, czy w odniesieniu do oskarżonego zachodzą wątpliwości, i to uzasadnione, co do jego poczytalności, dokonywana jest przez sąd na podstawie ujawnionych w toku postępowania okoliczności. Istnienia tego rodzaju wątpliwości Sąd Okręgowy nie stwierdził, skoro nie uwzględnił wniosku dowodowego w tym zakresie, a nadto wykazał to w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (str. 275-6). Nie można też uznać, aby tę przesłankę wykazali obrońcy w swoich apelacjach, chociaż można zgodzić się z apelacją nr 2, że w tym zakresie nie powinna zostać pominięta informacja z Zakładu Karnego w Ł.. Dlatego Sąd odwoławczy uzupełnił przewód sądowy w trybie art. 452 § 1 kpk o tę informację, która została nadesłana przez Zakład Karny Nr 2 w Ł. (k 26068 nadto k 26085 -7, 26091-104). Informacja ta potwierdza stanowisko Sądu Okręgowego, bowiem nie można uznać, aby dokumenty zgromadzone w sprawie, w tym informacja uzyskana w toku postępowania odwoławczego, wskazywały na istnienie uzasadnionych wątpliwości co do stanu psychicznego oskarżonego w aspekcie jego poczytalności tempore criminis.

Z załączonych do akt dokumentów wynika, że oskarżony przebywał w Szpitalu (...) w P. w czerwcu 2005 r. gdzie trafił, ponieważ od 14 dni był smutny, nie sypiał, a powodem było to, że porzuciła go żona. Rozpoznano u oskarżonego reakcję sytuacyjno-depresyjną i z tego powodu bezpośrednio ze Szpitala w P. trafił do Oddziału Psychiatrii Sądowej Zakładu Karnego Nr (...)w Ł. celem obserwacji stanu psychicznego i kontynuacji leczenia. Po dwutygodniowej obserwacji oskarżonego na potrzeby wówczas toczącego się innego postępowania sądowego została wydana opinia sądowo-psychiatryczna, w której biegli wykluczyli istnienie u oskarżonego choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego i innego typu zakłóceń psychicznych. Stwierdzili, że oskarżony F. S. przebył reakcję depresyjną, a stan ten nie miał wpływu na poczytalność oskarżonego tempore criminis, która nie została ani zniesiona, ani nawet w jakimkolwiek zakresie ograniczona (k 4400, k 12753-55).

W sprawie nie może być kwestionowane, że oskarżony przebył epizod depresyjny jako reakcję na sytuację osobistą w jakiej znalazł się w czerwcu 2005 r. i z tego powodu przebywał w w/w oddziałach szpitali psychiatrycznych. Ta okoliczność, a także poddanie oskarżonego badaniom psychiatrycznym w innej sprawie, nie przesądza automatycznie o istnieniu uzasadnionych wątpliwości co do stanu jego poczytalności w niniejszej sprawie, a tym samym nie przesądza potrzeby dopuszczenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów i poddania go tylko z tego powodu kolejnym badaniom psychiatrycznym. Jest to tylko jeden – obok całokształtu okoliczności przedmiotowych i podmiotowych danej sprawy – z elementów. Nie można więc uznać, aby powoływany przez skarżących tylko fakt pobytu oskarżonego w szpitalu psychiatrycznym mógł zdeterminować uznanie, że wobec oskarżonego istnieją wątpliwości co do jego poczytalności i w związku z tym aby zachodziła konieczność uwzględnienia wniosku dowodowego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że okoliczności niniejszej sprawy nie uzasadniały i nadal nie uzasadniają powzięcia wątpliwości co do poczytalności oskarżonego tempore criminis, tym samym zarzut obu apelacji nie podlegał uwzględnieniu.

Tego rodzaju konstatacja odnosi się również do zarzutu apelacji obrońcy oskarżonego P. S. (1) – adwokata J. Ś.. Obrońca odnośnie i tego oskarżonego zarzuca Sądowi Okręgowemu obrazę art. 170 kpk w zw. z art. 193 kpk i art. 202 kpk mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a polegającą na oddaleniu wniosku dowodowego o powołanie biegłych psychiatrów, a w konsekwencji nieprzeprowadzenie badań psychiatrycznych oskarżonego, mimo istnienia poważnych wątpliwości co do jego poczytalności.

Z dokumentów zebranych przez Sąd Okręgowy (oskarżony żadnych dokumentów medycznych nie przedstawił) wynika, że P. S. (1) w dniach 2–5 czerwca 1999 r. przebywał na Oddziale Chirurgicznym Szpitala (...) w M. z powodu urazu głowy z otarciem naskórka, czego doznał w wyniku wypadku samochodowego (k 14251 t. 72). Ponadto w dniach 20.09 i 20.12 2000 r. 14.02, 12.03, 6 i 19.06. 2001 r. korzystał z porad lekarskich lekarza neurologa w Poradni Neurologicznej w M. M.. zgłaszając bóle głowy (k 14250,14721). Brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia za zasadne twierdzenie skarżącego, że kwestia stanu zdrowia oskarżonego w aspekcie poczytalności tempore criminis nie została wyjaśniona, a w związku z tym aby Sąd Okręgowy zobowiązany był do czynienia rozważań w przedmiocie umorzenia postępowania. Stanowisko tegoż Sądu co do braku podstaw do powzięcia wątpliwości co do poczytalności oskarżonego P. S. (1) jest w pełni zasadne, a apelacja nie przedstawia w tym zakresie jakichkolwiek kontrargumentów, które uzasadniać by mogły postawiony przez skarżącego zarzut.

Również nie można podzielić poglądu autora apelacji nr 2, iż fakt, że oskarżonemu P. S. (1) postawiono zarzut z art. 148 § 1 kk obligował Sąd orzekający do dopuszczenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów. Ani zebrana przez Sąd I instancji dokumentacja lekarska dotycząca tego oskarżonego, ani też okoliczności przedmiotowo – podmiotowe czynu nie dostarczyły wątpliwości i to uzasadnionych co do poczytalności oskarżonego. Dlatego i ten argument jest chybiony.

Sąd Okręgowy, jak wynika z protokołów rozpraw, oddalił nie tylko wnioski dowodowe w powyżej omawianym zakresie. Obrońcy oskarżonych – adwokaci P. D. i J. Ś. – kontestując te decyzje w postaci zarzutów apelacji nie wykazali, aby oddalenie ich wniosków mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Można się zgodzić, iż uzasadnienie oddalenia niektórych wniosków dowodowych nie było doskonałe, jednak to nie zmienia istoty stanowiska co do braku okoliczności, które czyniłyby te zarzuty zasadnymi. Szczególnie można zwrócić uwagę na fakt, że mimo, iż proces trwał prawie dwa i pół roku to obrońca na etapie przechodzenia w procesie do odbierania głosów stron złożył kilkadziesiąt wniosków dowodowych (k 24451 t.118), przy czym nie dotyczyły one okoliczności ujawnionych w końcowej fazie procesu, część z nich dotyczyła okoliczności, co do których wnioski wcześniej zostały oddalone, a jeszcze inne dowodów, które zgromadzono w czasie śledztwa jak akty zgonu K. S. i A. S. (2) (k 1494-5). Niewątpliwie strona może na każdym etapie złożyć wniosek dowodowy, może też ponowić uprzednio wniosek oddalony, jednak brak jest podstaw do uznania, że wnioski te dotyczyły okoliczności (w tym nowych) mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej oskarżonych reprezentowanych przez obu obrońców. Pogląd strony o konieczności przeprowadzenia zgłoszonego dowodu nie prowadzi automatycznie do uwzględnienie wniosku, a jego oddalenie nie jest wówczas równoznaczne z uznaniem, że zachodzi przesłanka z art. 438 pkt 2 kpk. Trzeba też zwrócić uwagę, że Sąd Okręgowy, wbrew twierdzeniom apelacji nr 1 nie „ignorował wniosków dowodowych obrony”, ale podejmował decyzje procesowe w ramach obowiązujących przepisów w formie oddalenia tychże wniosków.

Nie można uznać, że niezadowolenie strony z takiego procesowego rozstrzygnięcia może być uznane, jak twierdzą autorzy za uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów orzekających w sprawie. Taki sam wniosek należy postawić w zakresie pytań obrońców, które zostały przez Sąd uchylone z uzasadnionych względów. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jak i doktrynie niejednokrotnie podkreślano, iż oceny sędziowskie nie wykraczające poza zakres orzekania, nie uzasadniają wątpliwości co do bezstronności sędziego w rozumieniu przepisu art. 41 § 1 kpk.

Postanowienia oddalające wnioski dowodowe obrońców oskarżonych – adwokatów P. D. i J. Ś. – skutkowały składaniem przez tych obrońców kolejnych wniosków, tym razem o wyłączenie całego składu sądzącego, bądź niektórych jego członków, od rozpoznania sprawy. Wszystkie te wnioski, łącznie z ostatnim (k 24610 t.119) zostały rozpoznane i żaden nie okazał się zasadny. Nie można uznać, aby składane wnioski o wyłączenie sędziów i liczba tych wniosków, co było podyktowane niezadowoleniem z decyzji procesowych Sądu, dowodziły istnieniu przesłanki z art. 41 § 1 kpk i przesądzały o zasadności zarzutu apelacji w tym zakresie.

Przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 41 § 1 kpk wyłączenie sędziego na wniosek następuje w sytuacji, gdy zachodzi: "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość" co do bezstronności sędziego. Jednak, co należy podkreślić, ta okoliczność musi być uprawdopodobniona. Nie mogą jej więc stanowić gołosłowne twierdzenia strony o „negatywnym stosunku do oskarżonych”, czy instrumentalne traktowanie w/w przepisu, ale muszą zostać wskazane konkretne fakty, które ocenione obiektywnie i racjonalnie podważają zaufanie do bezstronności sędziego czy sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie. Apelacje stawiające zarzut naruszenia art. 41 § 1 kpk nie wykazały tego rodzaju okoliczności, a procesowych argumentów nie mogą zastąpić emocjonalne przymiotniki użyte dla uzasadnienia postawionego zarzutu.

Niedopuszczalnym nadużyciem jest twierdzenie autora apelacji nr 1 o „bulwersującej’ „dramatycznej próbie wyłączenia aktywnych obrońców” w związku z wydaniem przez Sąd I instancji postanowienia stwierdzającego sprzeczność interesów oskarżonych w rozumieniu art. 85 § 1 kpk w aspekcie reprezentujących ich obrońców (k 23520 v). To, że ta decyzja procesowa została uchylona przez Sąd odwoławczy nie może prowadzić do wniosku jaki stawia skarżący, a mianowicie, że „Sąd nie mógł już w sposób obiektywny prowadzić postępowania”. Jest to tak nieprocesowy argument, a zarazem tak bezzasadny, że trudno prowadzić dalsze rozważania w tym zakresie.

Również nie można uznać za skuteczny argument w aspekcie art. 41 § 1 kpk odwołanie się przez skarżącego w sposób ogólny do sytuacji oskarżonego J. K. (1) na jednej z rozpraw. Niewykluczone, iż chodzi o sytuację z rozprawy z dnia 14 września 2012 r. (k 23612), na której oskarżony sygnalizował, że źle się czuje. Sąd I instancji mając na uwadze treść zaświadczenia lekarskiego nie uwzględnił wniosku o odroczenie rozprawy, jednak do odroczenia doszło na skutek wniosku obrońcy o wyłączenie członków składu sądzącego. Wniosek nie został uwzględniony.

Jeżeli chodzi o zarzut apelacji dotyczący tłumacza i prawa do obrony oskarżonego F. S. to został on omówiony wyżej i należy te rozważania odnieść do stanowiska autora tej apelacji w aspekcie art. 41 § 1 kpk. W tym zakresie twierdzenie skarżącego, że Sąd Okręgowy „ignorował gwarancje procesowe” oskarżonego jest oczywiście bezzasadne.

Dodatkowo można zauważyć, że zaskarżony wyrok w odniesieniu do konkretnych czynów niektórych oskarżonych został zmieniony, a także w pewnych częściach uchylony a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Nie oznacza to jednak, że stwierdzone uchybienia są wynikiem naruszenia przez Sąd Okręgowy zasady bezstronności, czy obiektywizmu. Nie jest to jedyne w historii wymiaru sprawiedliwości tego rodzaju rozstrzygnięcie, a ponieważ nie ustanowiono zasady, że sąd I instancji w swoim orzekaniu jest nieomylny, to obowiązuje konstytucyjna zasada dwuinstancyjnego postępowania i uzasadnienie dla jej ustanowienia.

Niektóre z apelacji stawiają zarzut naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 424 kpk, przy czym pomijają art. 438 pkt 2 kpk, bowiem nie wykazały możliwości wpływu tego uchybienia na treść zaskarżonego wyroku.

Nie negując znaczenia uzasadnienia zaskarżonego wyroku w postępowaniu odwoławczym, należy stwierdzić, że jest ono jedynie punktem wyjścia do zbadania zasadności rozstrzygnięcia, o czym decyduje całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie. Niespełnienie wymagań określonych w art. 424 kpk samo przez się nie wystarcza do zastosowania art. 438 pkt 2 kpk, lecz wskazuje jedynie na potrzebę przeprowadzania szczególnie wnikliwej i skrupulatnej kontroli zaskarżonego orzeczenia. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko skarżących, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera mankamenty, jednak nie są one tego rodzaju, aby niemożliwa była weryfikacja ustaleń i twierdzeń zawartych w uzasadnieniu, jak też aby nie można w sposób merytoryczny ustosunkować się do zarzutów apelacji, a tylko wówczas można by powiedzieć, że wyrok uchyla się spod kontroli odwoławczej.

Skarżący szczególnej krytyce poddają uzasadnienie zaskarżonego wyroku w zakresie czynów przypisanych oskarżonym z art. 258 § 2 kk. Podzielając to stanowisko, bowiem rzeczywiście uzasadnienie jest wręcz minimalistyczne, należy jednak zauważyć, że Sąd ten, wbrew twierdzeniu skarżących, wskazał odnośnie każdego z oskarżonych dowody, które zadecydowały o uznaniu ich winy. Dotyczy to również pozostałych czynów, co do których zostały przedstawione ustalenia faktyczne oraz dowody, które o nich zadecydowały i z jakich względów. Sąd I instancji jednoznacznie wskazał konkretne zachowania każdego z oskarżonych, z jakich dowodów one wynikają i dlaczego dowodom tym nadano walor wiarygodności. Wyjaśniona została też podstawa prawna skazania oraz wskazano okoliczności mające wpływ na wymiar kary każdemu z oskarżonych.

Podnieść trzeba, że uzasadnienie obarczone mankamentami, również poważnymi, a nawet źle przygotowane, nie przesądza o błędności czynności, z przeprowadzenia których zostało sporządzone, czy wadliwości procesu wyrokowania. Zatem stwierdzone mankamenty uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie spełniają warunku określonego w art. 438 pkt 2 kpk, tym samym zarzuty apelacji należało uznać za chybione.

Kolejny zarzut pojawiający się we wszystkich apelacjach obrońców kwestionujących winę oskarżonych dotyczy w różnych aspektach dowodu z zeznań świadka koronnego, oraz świadków, którzy jako podejrzani zdecydowali się na współpracę z organami ścigania. Celowym jest więc łączne ustosunkowanie się do tych apelacji.

Na wstępie warto przypomnieć, iż instytucja świadka koronnego z istoty rzeczy ma zastosowanie wobec osoby, która jest podejrzana w toczącym się przeciwko niej postępowaniu karnym, która była członkiem zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw, która też współdziałała w ich popełnianiu. Zatem wszelkie zarzuty dotyczące działalności przestępczej świadka koronnego, motywów podjętych decyzji i chęci uniknięcia odpowiedzialności karnej nie mogą stanowić skutecznego argumentu do podważania wiarygodności jego zeznań. Przyznanie się do winy nie jako ekspiacja, ale chęć ewentualnego skorzystania z uprawnień ustawowych jest prawem osoby podejmującej taką decyzję i samo przez się nie eliminuje takiego dowodu i nie prowadzi automatycznie do uznania go za niewiarygodny. Dowód ten niewątpliwie winien podlegać skrupulatnej analizie, aby wnioski z niej wyprowadzone spełniały warunek art. 2 § 2 kpk.

Nie można uznać, iż wobec tego rodzaju świadków winien istnieć założony z góry nakaz nieufności skoro zeznają oni w określonej sytuacji procesowej, oczywistym też jest, że nie jest to „super dowód” i brak jest podstaw do uznania, wbrew twierdzeniu apelacji nr 1, iż Sąd Okręgowy za taki nadrzędny dowód uznał automatycznie zeznania świadków o nadanym statusie świadków koronnych. Nie można też podzielić stanowiska skarżących, iż dowody tego rodzaju podlegają prawnej dyskwalifikacji tylko dlatego, że brak jest ich potwierdzenia innym dowodem (dowodami). Dowód z zeznań świadka koronnego jak i zeznań świadków, którzy w swojej sprawie karnej podjęli współpracę celem skorzystania z art. 60 § 3 kk, podlega ocenie w ramach <a href="http://isap.sejm.gov.p