Treść orzeczenia
Sygn. akt II AKa 127/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 26 września 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi, II Wydział Karny, w składzie:
SSA Paweł Misiak
SA Marian Baliński (spr.) SA Piotr Feliniak st. sekr. sądowy Łukasz Szymczyk przy udziale H. T., Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. sprawy R. O. oskarżonego z art. 59 ust. 2 i 58 ust. 2 i 62 ust. 1 ustawy z 29.07.2009 o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 §2 kk w zw. z 12 kk; na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt XVIII K 119/11 na podstawie art. 437 §1 i §2 kpk, art. 438 pkt 1 kpk oraz art. 636 §1 kpk
1. zmienia zaskarżony wyrok w odniesieniu do R. O. w ten sposób, że wysokość stawki dziennej grzywny wymierzonej oskarżonemu w punkcie 4 ustala na 20 (dwadzieścia) złotych;
2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. C. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) tytułem należności za obronę z urzędu udzieloną oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym;
3. stwierdza, że koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.
Uzasadnienie
Wobec cofnięcia apelacji przez obrońcę A. P., po stwierdzeniu, iż brak jest przeszkód do pozostawienia jej bez rozpoznania, Sąd Apelacyjny rozpoznał sprawę R. O., który wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z 15 lutego 2013 r. wydanym w sprawie XVIII K 119/11 został uznany za winnego tego, że:
- w dniu 6 maja 2009 roku w Ł., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii , posiadał środki odurzające w postaci marihuany o wadze 8, 29 gram netto, czym wypełnił dyspozycję art.62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za ten czyn na podstawie art. 62 ust. 1 wskazanej ustawy wymierzył mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności;
- w okresie od 2007 roku do 6 maja 2009 roku w Ł. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, brał udział w obrocie znacznymi ilościami substancji odurzających, które nabywał w celu dalszej odsprzedaży, przy czym w okresie od października 2008 roku do maja 2009 roku sprzedawał D. P. środki odurzające w postaci marihuany o łącznej wadze 84, 99 grama , a w marcu 2009 roku R. N. o wadze 30 gram, a także udzielił w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w okresie od grudnia 2008 roku do maja 2009 roku mężczyźnie o pseudonimie (...) 7 gram, w okresie od grudnia 2008 roku do maja 2009 roku mężczyźnie o pseudonimie (...) 5 gram, w okresie od kwietnia do maja 2009 mężczyźnie o pseudonimie B. 2 gramy, w okresie od kwietnia do maja 2009 roku nieustalonemu mężczyźnie o 2 gramy, w okresie od grudnia 2008 roku do maja 2009 roku mężczyźnie o pseudonimie (...) 5 gram, w okresie od kwietnia do maja 2009 roku nieustalonemu mężczyźnie o wadze 2 gramy, we wrześniu 2008 roku mężczyźnie o imieniu R. o wadze 3 gramy, czym wypełnił dyspozycję art. 56 ust. 1 i 3 i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 kk i za ten czyn na podstawie art. 59 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z art. 11 § 3 kk wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności i karę 50 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki na 20 złotych;
- w okresie od stycznia 2009 roku do 6 maja 2009 roku udzielił nieodpłatnie T. P. środki odurzające w łącznej ilości 1 grama marihuany czym wypełnił dyspozycje art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 58 ust. 1 wskazanej ustawy w związku z art. 60 § 2 i 6 pkt. 4 k. wymierzył mu karę 20 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na 20 złotych;
Na postawie art. 85 k.k., 86 § 1 i 2 kk orzekł wobec oskarżonego karę łączną 2 lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny 50 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na 30 złotych, zaś na podstawie art. 69 § 1 k.k., art. 70 § 2 k.k. powyższą karę łączną 2 lat pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat.
Apelację złożył oskarżyciel publiczny, skarżąc wyrok w odniesieniu do R. O., na jego korzyść.
Powyższemu orzeczeniu zarzucił - na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. i art. 438 pkt. 1 k.p.k. - rażące naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na treść wyroku, polegające na wadliwym określeniu stawki dziennej orzeczonej kary łącznej grzywny, która w efekcie przewyższała najwyższą stawkę dzienną zastosowaną w karach jednostkowych.
Prokurator konkludował o zmianę wyroku co do punktu 5 opisanego wyżej wyroku, poprzez przyjęcie wysokości jednej stawki dziennej na 20 złotych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Apelacja jest oczywiście zasadna, bowiem kara łączna w skarżonej części wyroku zapadła z rażącym naruszeniem prawa materialnego.
Sąd Okręgowy orzekając w przedmiocie kary łącznej nie dostrzegł, iż stawki dzienne kar grzywny podlegające łączeniu zostały ustalone w wysokości 20 zł.
Zgodnie z art. 86 § 2 k.k., wymierzając karę łączną grzywny, sąd określa na nowo wysokość stawki dziennej, kierując się wskazaniami określonymi w art. 33 § 3 k.k., przy czym wysokość stawki dziennej nie może jednak przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio.
Jeżeli podczas orzekania o karze łącznej grzywny określono na nowo stawkę dzienną w kwocie przekraczającej najwyższą stawkę ustaloną poprzednio w tym samym wyroku, stanowi to rażące naruszenie zasady orzekania kary łącznej grzywny, przewidzianej w art. 86 § 2 k.k. i niewątpliwie ma istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2008 r., II KK 295/07, R - OSNKW 2008, poz. 254 CD).
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.