descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II AKa 121/14

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 11 września 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

SSA Halina Czaban (spr.)

SSA Andrzej Ulitko

SSA Leszek Kulik

Barbara Mosiej

z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora wobec M. S. (1), M. P.. T. I. (1), R. B., R. K., R. P., J. J. (1) i D. J. (1) i obrońców oskarżonych: M. S. (1), M. P., T. I. (1), K. K. (1), R. B., R. K., R. P. i D. J. (1)

od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie

z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt II K 177/12

I. Zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

1. uchyla rozstrzygnięcie z pkt. 48 części dyspozytywnej w odniesieniu do M. S. (1), M. P., T. I. (1), K. K. (1), R. B., R. K. i z pkt. 50 części dyspozytywnej co do M. S. (1), M. P., K. K. (1), R. B. i J. J. (1);

2. uchyla wyrok wobec: M. S. (1) w pkt. 1 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 1,2,6,7,8,9 a/o), M. P. w pkt. 5, 6 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 11,12,13,16,18, 14, 15, 17 a/o), T. I. (1) w pkt. 10, 11, 14, 15 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 24, 25, 26, 29, 33, 30, 31 a/o), K. K. (1) w pkt.17 części dyspozytywnej ( w zakresie czynów z pkt 34,35,36,37,38 a/o), R. B. w pkt.26 części dyspozytywnej (w zakresie czynu z pkt. 52 i 53 a/o), R. K. w pkt. 28 i 29 części dyspozytywnej ( w zakresie czynów z pkt. 55,56,57,59 a/o), R. P. w pkt. 32, 33, 34 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt.61,62, 63 a/o), J. J. (1) w pkt. 43 części dyspozytywnej (w zakresie czynu z pkt. 73), a nadto na zasadzie art. 435 kpk w pkt 40,41, 42 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 71, 74, 72, 75), D. J. (1)w pkt. 44, 45,46,47 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 76,77, 78, 79) oraz w zakresie orzeczenia w oparciu o art. 45 § 1kk co do tych oskarżonych (pkt 53 części dyspozytywnej wyroku) i w tej części przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Olsztynie;

3. uniewinnia oskarżonych od czynów przypisanych w części dyspozytywnej: M. S. (1) w pkt. 2, M. P. w pkt. 8, T. I. (1) w pkt. 12, R. B. w pkt. 25, R. K. w pkt. 30 i w tej części kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa;

4. w ramach czynu przypisanego w pkt. 13 części dyspozytywnej (pkt 28 a/o) oskarżonego T. I. (1) uznaje za winnego tego, że w lipcu 2010r, w bliżej nieustalonym dniu w B. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą pobicia doprowadził M. M. (2) do wydania mu telefonu komórkowego (...) C (...) wartości 600 złotych, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, to jest czynu z art. 283 kk w zw. z art. 282 kk i za to na mocy tych przepisów skazuje go, a na mocy art. 283 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

5. na podstawie art. 85 kk, 86 § 1 kk orzeka kary łączne pozbawienia wolności:

- M. S. (1) 3 (trzy) lata,

- M. P. 3 ( trzy) lata;

6. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet kar pozbawienia wolności zalicza oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności:

- M. S. (1) od 16 marca do 03 czerwca 2011r i od 28 kwietnia 2013r. do 28 listopada 2013r.

-M. P. od 16 marca 2011r. do 09 maja 2011r.

- R. B. od 04 kwietnia 2011r. do 04 maja 2011r.

7. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt. 1 kk warunkowo zawiesza oskarżonemu K. K. (1) wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 2 ( dwóch lat) próby.

8. uchyla rozstrzygnięcia z pkt.51 i 52 części dyspozytywnej wyroku.

II. Utrzymuje wyrok w zaskarżonej części w pozostałym zakresie.

III. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. Ż. obrońcy M. P., adw. W. W. (1) obrońcy T. I. (1), adw. M. W. (1) obrońcy K. K. (1), adw. E. O. obrońcy R. K., adw. K. R. obrońcy J. J. (1), adw. A. R. obrońcy D. J. (1) po 738 złotych, w tym 138 złotych należnego podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za postępowanie przed sądem drugiej instancji.

IV. Zasądza od oskarżonych tytułem opłaty za obie instancje: od M. S. (1) i M. P. po 400 złotych, od K. K. (1) 120 złotych, od R. B. 60 złotych i zwalnia tych oskarżonych od pozostałych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w części skazującej.

Uzasadnienie

M. S. (1) oskarżony o to że:

1. w miesiącu kwietniu 2010r. w B., woj. warm. - mazur. wspólnie i w porozumieniu z M. P. i T. I. (1), wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 40 gramów w ten sposób, iż najpierw razem w L. nabyli tą marihuanę, a następnie podzielili ją miedzy siebie w celu jej dalszej sprzedaży, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 56 ust. 2 w zw. z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.);

2. w okresie od miesiąca lutego 2010r. do połowy marca 2011r. w D., Gm. S. i w B., woj. warm. - mazur. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, od miesiąca czerwca 2010r. działając w zorganizowanej grupie, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu powziętego z góry zamiaru, wbrew przepisom ustawy wprowadził do obrotu znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1350 gramów do połowy miesiąca grudnia 2010r. i substancji psychotropowej w postaci czystej amfetaminy lub z domieszką fenyloetyloaminy o wadze co najmniej 4200 gramów, pochodzące z innego źródła niż własny przemyt, które przekazywał do sprzedaży swoim wspólnikom i dilerom lub udzielał konsumentom w ten sposób, iż sam lub za pośrednictwem D. Ł. (1) przekazywał lub sprzedał je w większych ilościach do dalszego handlu oraz sprzedał w działkach nie mniej niż 96 gramów marihuany i 12 gramów powyższej substancji albo dał do użycia nie mniej niż 10 gramów amfetaminy, w wyniku czego otrzymał od nich łącznie przynajmniej 86 400 zł,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 w zb. z art. 59 ust. 1 w zb. z art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65 §1 kk;

3. w okresie co najmniej od miesiąca czerwca 2010r. do dnia 16 marca 2011r. w D., Gm. S. i w B., woj. warm. - mazur. wspólnie z M. P. i T. I. (1) kierował zorganizowaną grupą, do której w różnych okresach należeli R. B., D. D. (3), M. G., R. K., D. Ł. (1), P. Ł. (1), T. Ł. (1), Ł. O. (1), P. P. (2), D. W. i inne ustalone osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw, polegających na sprowadzeniu z Holandii znacznych ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste i substancji psychotropowej w postaci tabletek ekstazy oraz wprowadzeniu do obrotu tych narkotyków i amfetaminy z innego źródła,

tj. o czyn z art. 258§ 3 kk;

4. w okresie od miesiąca lipca do końca miesiąca września 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru stosował groźbę bezprawną i przemoc wobec swojego dilera Ł. P. w celu zmuszenia go do określonego działania do czasu jego ucieczki w ten sposób, iż wielokrotnie telefonicznie groził mu pobiciem oraz co najmniej raz dusił go za szyję i bił ręką po twarzy, aby zmusić do terminowego rozliczenia się z nim z pieniędzy za przekazane mu wcześniej do sprzedaży środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w postaci marihuany i substancję psychotropową w postaci amfetaminy,

tj. o czyn z art. 191§ 1 kk w zw. z art. 12 kk;

5. w dniu 7 października 2010r. na polanie w lesie w pobliżu miejscowości P., gm B., woj. warm. - mazur. wspólnie i w porozumieniu z M. P., R. K., J. J. (1) i P. J. (1) znęcał się fizycznie i psychicznie ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa nad członkiem swojej grupy przestępczej dilerem Ł. P. w celu zmuszenia go do rozliczenia się z pieniędzy za przekazane mu wcześniej do sprzedaży narkotyki w ten sposób, iż w B. jeden ze wspólników zwabił go do wejścia do klatki bloku i zablokował jego ucieczkę do czasu zatrzymania i pozbawienia wolności, a następnie razem z nimi przewoził go samochodem osobowym marki (...) o nr rej. (...) do wskazanego wyżej miejsca, gdzie on i M. P. razem wyzywali go słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe, opluli i osikali, kopali go obutymi nogami po głowie i innych częściach ciała, bili go rękami i grubą gałęzią, skakali po nim i rzucali nim, w wyniku czego był on narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wskutek czego doznał on stłuczenia twarzy, klatki piersiowej i dolnych kończyn, ogólnego potłuczenia i innych obrażeń, naruszających czynności narządu jego ciała na czas poniżej siedem dni, potem zaś przewieźli pokrzywdzonego z powrotem do miasta w bagażniku tego pojazdu,

tj. o czyn z art. 207§ 2 kk w zw. z art. 207§ 1 kk w w zb. z art. 189§ 1 kk w zb. z art. 158§ 1 kk w zb. z art. 191§ 1 kk i w zw. z art. 11§ 2 kk;

6. w okresie od 3 do 11 grudnia 2010r. w D., gm S. i w B., woj. warm. - mazur. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierując zorganizowaną grupą, wspólnie i w porozumieniu z D. D. (3) jako kurierem, inną ustaloną osobą i nieustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1000 gramów i substancji psychotropowej w postaci 500 tabletek ekstazy, finansując ich zakup w ten sposób, iż najpierw swoim samochodem osobowym przy wykorzystaniu dwóch kierowców zawiózł kuriera do Holandii, który otrzymał tam nabyte przez niego te narkotyki, specjalnie zapakowane i przywiózł mu rejsowym autobusem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przekazując je w D., a następnie do połowy miesiąca stycznia 2011r. w miejscu zamieszkania, w B. i innych miejscowościach, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu powziętego z góry zamiaru wprowadził do obrotu tą znaczną ilość powyższych narkotyków w ten sposób, iż sam lub za pośrednictwem D. Ł. (1) przekazywał lub sprzedawał je w większych ilościach do dalszego handlu swoim wspólnikom, dilerom lub konsumentom do użycia, w wyniku czego otrzymał od nich łącznie przynajmniej 20.500 zł,

tj. o czyn z art. 55 ust. 3 w zw. z art. 55 ust. 1 w zb. z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 w zb. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§ 2 kk w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65§ 1 kk,

7. w okresie od 15 do 18 stycznia 2011r. w D., gm. S., powiat (...), woj. warm. - mazur. i innych miejscowościach w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierując zorganizowaną grupą, wspólnie i w porozumieniu z D. D. (3) jako kurierem, R. B., inną ustaloną osobą i nieustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 2000 gramów i substancji psychotropowej w postaci 300 tabletek ekstazy w ten sposób, iż najpierw jeden ze wspólników swoim samochodem osobowym zawiózł kuriera do Holandii, a on pojechał do tego kraju z drugim wspólnikiem, gdzie nabył powyższą marihuanę i tabletki, które przekazał kurierowi, a następnie on rejsowym autobusem przywiózł te narkotyki, specjalnie zapakowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przekazując je mu i R. B. w miejscowości F., a następnie do początku miesiąca lutego 2011r. w miejscu zamieszkania, w B. i innych miejscowościach, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu powziętego z góry zamiaru wprowadził do obrotu tą znaczną ilość powyższych narkotyków w ten sposób, iż sam, za pośrednictwem D. Ł. (1) lub innych osób przekazywał lub sprzedawał je w większych ilościach do dalszego handlu swoim wspólnikom, dilerom lub konsumentom do użycia, w wyniku czego otrzymał od nich łącznie przynajmniej 38.500 zł,

tj. o czyn z art. 55 ust. 3 w zw. z art. 55 ust. 1 w zb. z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 w zb. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§ 2 kk w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65§ 1 kk,

8. w okresie od 12 do 14 lutego 2011r. w D., Gm. S., powiat (...), woj. warm. - mazur. i innych miejscowościach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierując zorganizowaną grupą, wspólnie i w porozumieniu z T. Ł. (1) jako kurierem i inną ustaloną osobą dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1500 gramów w ten sposób, iż przekazał pieniądze na zakup tej marihuany i wysłał kuriera busem do Holandii, gdzie on od ustalonego wspólnika otrzymał ten narkotyk, specjalnie zapakowany i rejsowym autobusem wrócił do kraju, przywożąc go na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a następnie przekazał mu ten środek za pośrednictwem innej osoby, potem zaś do początku miesiąca marca 2011r. w miejscu zamieszkania, w B. i innych miejscowościach, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu powziętego z góry zamiaru wprowadził do obrotu tą znaczną ilość powyższego środka w ten sposób, iż sam, za pośrednictwem D. Ł. (1) lub innych osób przekazywał lub sprzedawał go w większych ilościach do dalszego handlu swoim wspólnikom, dilerom lub konsumentom do użycia oraz udzielił 5 jego gramów kurierowi jako częściowe rozliczenie z nim powyższego przemytu i innej ustalonej dał pół grama do wypróbowania, w wyniku czego otrzymał od nich łącznie przynajmniej 27.000 zł,

tj. o czyn z art. 55 ust. 3 w zw. z art. 55 ust. 1 w zb. z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 w zb. z art. 59 ust. 1 w zb. z art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§ 2 kk w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65§ 1 kk,

9. w okresie od 11 do dnia 14 marca 2011r. w D., Gm. S., woj. warm. - mazur. i innych miejscowościach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierując zorganizowaną grupą, wspólnie i w porozumieniu z R. B., T. Ł. (1) jako kurierem i inną ustaloną osobą dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 3000 gramów w ten sposób, iż R. B. swoim samochodem osobowym zawiózł kuriera do Holandii, gdzie otrzymał on zakupioną przez nich marihuanę, specjalnie zapakowaną, a następnie rejsowym autobusem i pociągiem przywiózł ją na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przekazując ten narkotyk temu jego wspólnikowi w K., a następnie do dnia 16 marca 2011r., kiedy został zatrzymany przez policjantów w miejscu zamieszkania, w B. i innych miejscowościach, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu powziętego z góry zamiaru wprowadził do obrotu tą znaczną ilość tego środka o wadze przynajmniej 2680 gramów w ten sposób, iż sam lub za pośrednictwem D. Ł. (1) przekazywał lub sprzedawał go w większych ilościach do dalszego handlu swoim wspólnikom i dilerom, w wyniku czego otrzymał od nich łącznie przynajmniej 48.240 zł,

tj. o czyn z art. 55 ust. 3 w zw. z art. 55 ust. 1 w zb. z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§ 2 kk w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65§ 1 kk,

10. w dniu 16 marca 2011r. w D., Gm. S., pow. (...), woj. warm. – mazur. wbrew przepisom ustawy posiadał znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 320,66 gramów i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 10,12 grama, które przechowywał w pomieszczeniu gospodarczym,

tj. o czyn z art. 62 ust. 2 w zw. z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.).

M. P. oskarżony o to, że:

11. w miesiącu kwietniu 2009r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił małoletniej M. C. środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości co najmniej 6 gramów marihuany w ten sposób, iż sprzedawał jej ten narkotyk w działkach do palenia, w wyniku czego otrzymał od niej łącznie przynajmniej 180 zł, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 59 ust. 3 w zw. z art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i w zw. z art. 12 kk,

12. w okresie od miesiąca lipca 2009r. do końca miesiąca kwietnia 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił ustalonej osobie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości co najmniej 15 gramów marihuany w ten sposób, iż sprzedawał jej ten narkotyk w działkach do palenia, w wyniku czego otrzymał od niej łącznie przynajmniej 450 zł, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 59 ust. 3 w zw. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i w zw. z art. 12 kk,

13. w okresie od początku miesiąca listopada do dnia 20 listopada 2009r. w B., woj. warm. - mazur. wbrew przepisom ustawy usiłował wprowadzić do obrotu środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 50 gramów i substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 6 gramów w ten sposób, iż przekazał te narkotyki na przechowanie M. R. (1) z wagą elektroniczną i pustymi foliowymi woreczkami do porcjowania na działki do czasu znalezienia nabywców, a w zamian za to udzielił mu 6 gramów powyższego środka i 1,63 grama tej substancji, lecz zamiaru swojego nie osiągnął ze względu na znalezienie tych narkotyków przez miejscowych policjantów w mieszkaniu wyżej wymienionego,

tj. o czyn z art. 13§ 1 kk w zw. z art. 56 ust. 1 w zb. z art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i w zw. z art. 11§ 2 kk,

14. w połowie miesiąca lutego 2010r. na drodze gruntowej w pobliżu miejscowości Ł., Gm B., woj. warm. - mazur. wspólnie i w porozumieniu z T. I. (1) oraz nieustalonym mężczyzną jako kierowcą w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w kwocie 100 zł jednemu z nich po spóźnieniu się o jeden dzień stosował przemoc wobec I. J. w ten sposób, iż najpierw w B. po użyciu podstępu zwabili go do osobowej taksówki i pojechali z nim do wskazanego wyżej miejsca, gdzie po wyjściu z pojazdu wspólnik od razu kilka razy uderzył go ręką w twarz, a następnie razem związali mu nogi liną, którą przymocowali do haka holowniczego i kazali kierowcy jechać, w wyniku czego był on ciągnięty na tej linie co najmniej 40 metrów, wskutek czego doznał on stłuczenia lewego stawu łokciowego i ogólnego potłuczenia, które naruszyły czynności narządu jego ciała na czas poniżej siedem dni, zaś samo zdarzenie sfilmowali telefonem komórkowym i w drodze powrotnej do miasta wspólnik groził jeszcze pobiciem jak następnego dnia nie zwróci mu pożyczonych pieniędzy,

tj. o czyn z art. 191§ 2 kk,

15. w drugiej połowie miesiąca lutego 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w kwocie 100 zł stosował groźbę bezprawną wobec I. J. w ten sposób, iż przez tydzień czasu przychodził do jego mieszkania i wielokrotnie groził pobiciem, aby zwrócił mu wcześniej pożyczone pieniądze,

tj. o czyn z art. 191§ 2 kk w zw. z art. 12 kk,

16. w okresie od początku miesiąca lutego 2010r. do dnia 16 marca 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, od miesiąca czerwca 2010r. działając już w zorganizowanej grupie, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu powziętego z góry zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 3522 gramów i substancji psychotropowej w postaci czystej amfetaminy, z domieszką fenyloetyloaminy lub glukozy o wadze co najmniej 1290 gramów, otrzymane od M. S. (1) lub innego dostawcy, które udzielał swojemu wspólnikowi T. I. (1), z którym też wymieniał się nimi, dilerom lub konsumentom w ten sposób, iż najpierw w mieszkaniu ustalonej osoby porcjował marihuanę na działki i tam ją przechowywał, którą początkowo sam udzielał, sprzedając ją, potem przysyłał mu konsumentów w celu im sprzedaży tych działek i przyjmowania od nich pieniędzy, następnie przekazywał swoim dilerom te narkotyki w ilościach jednorazowo od 5 do 50 gramów do dalszego handlu, przechowywał je u nich do czasu ich sprzedaży, wysyłał ich z działkami do swoich klientów, polecał przenosić je do innych dilerów, sam sprzedał innym osobom większe ilości tych narkotyków lub w działkach o łącznej wadze nie mniej niż 1076 gramów marihuany, 168 gramów amfetaminy i dwie tabletki ekstazy, wymieniał się narkotykami z innymi osobami, częstował swoich kolegów lub dał za darmo 31 gramów powyższego środka i 4 gramów tej substancji za różne przysługi, w wyniku czego otrzymał od nich łącznie przynajmniej 47.860 zł ,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 w zb. z art. 59 ust. 1 w zb. z art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65 §1 kk,

17. w okresie od początku miesiąca marca do końca miesiąca kwietnia 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru stosował przemoc wobec swojego dilera I. J. w celu zmuszenia go do określonego działania do czasu jego ucieczki w ten sposób, iż kilka razy pobił go, bijąc dłonią lub pięścią po twarzy albo brzuchu i kopiąc po całym ciele, aby najpierw zmusić go do handlowania na terenie miasta jego środkiem odurzającym w postaci ziela konopi innych niż włókniste i przechowywania mu amfetaminy w mieszkaniu, później szybszego rozliczenia się z nim z przekazanej mu marihuany, a następnie do wykonywania mu różnych prac na terenie posesji, gdzie wtedy mieszkał lub upokarzających zachowań, w wyniku czego spowodował u niego podbiegnięcie krwawe prawej okolicy szczęki, rany tłuczone warg, potłuczenia ogólne i inne obrażenia, które naruszały czynności narządu jego ciała na czas poniżej siedem dni,

tj. o czyn z art. 191§ 1 kk w zw. z art. 12 kk,

18. w miesiącu kwietniu 2010r. w B., woj. warm. - mazur. wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1) i T. I. (1), wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 40 gramów w ten sposób, iż najpierw razem w L. nabyli tą marihuanę, a następnie podzielili ją miedzy siebie w celu jej dalszej sprzedaży, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 56 ust. 2 w zw. z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.),

19. w miesiącu maju 2010r. w B., woj. warm. - mazur. używając przemocy na osobie M. M. (2) dokonał kradzieży kamery marki „. (...)- (...)” z pudełkiem, dokumentami, ładowarką i płytami instalacyjnymi o wartości 600 zł na jego szkodę w ten sposób, iż najpierw mocno uderzył go ręką w twarz i zmusił do przyniesienia powyższej kamery z mieszkania, którą zabrał mu w celu przywłaszczenia,

tj. o czyn z art. 280§ 1 kk,

20. w okresie od czerwca do września 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej groźbą zamachu na zdrowie M. M. (2) i członków jego rodziny żądał od niego pieniędzy w kwocie 3000 zł za „ochronę na mieście”, w wyniku czego doprowadził go do rozporządzenia mieniem w kwocie 1000 zł w ten sposób, iż grożąc pobiciem jemu i żonie oraz spowodowaniem obrażeń dziecka zmusił go do przekazania mu pieniędzy,

tj. o czyn z art. 282 kk,

21. w okresie co najmniej od miesiąca czerwca 2010r. do dnia 16 marca 2011r. w D., Gm. S. i w B., woj. warm. - mazur. wspólnie z M. S. (1) i T. I. (1) kierował zorganizowaną grupą, do której w różnych okresach należeli R. B., D. D. (3), M. G., R. K., D. Ł. (1), P. Ł. (1), T. Ł. (1), Ł. O. (1), P. P. (2), D. W. i inne ustalone osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw, polegających na sprowadzeniu z Holandii znacznych ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste i substancji psychotropowej w postaci tabletek ekstazy oraz wprowadzeniu do obrotu tych narkotyków i amfetaminy z innego źródła,

tj. o czyn z art. 258§ 3 kk,

22. w okresie od miesiąca lipca do końca miesiąca września 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru stosował przemoc i groźbę bezprawną wobec swojego dilera Ł. P. w celu zmuszenia go do określonego działania do czasu jego ucieczki w ten sposób, iż najpierw kilka razy uderzył dłonią po twarzy, aby wskazał, gdzie ukrywa się jego poprzedni diler I. J., a następnie wielokrotnie groził mu pobiciem i kilka razy pobił go na terenie miasta, że nie odbierał od niego telefonów lub spóźniał się z rozliczeniem za przekazane mu wcześniej do sprzedaży środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w postaci marihuany i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, w wyniku czego spowodował u niego ranę tłuczoną dolnej wargi, stłuczenie twarzy i inne obrażenia, które naruszały czynności narządu jego ciała na czas poniżej siedem dni ,

tj. o czyn z art. 191§ 1 kk w zw. z art. 12 kk,

23. w dniu 7 października 2010r. na polanie w lesie w pobliżu miejscowości P., Gm B., woj. warm. - mazur. wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1), R. K., J. J. (1) i P. J. (1) znęcał się fizycznie i psychicznie ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa nad członkiem swojej grupy przestępczej Ł. P. w celu zmuszenia go do rozliczenia się z pieniędzy za przekazane mu wcześniej do sprzedaży narkotyki w ten sposób, iż w B. jeden ze wspólników zwabił go do wejścia do klatki bloku i zablokował jego ucieczkę do czasu zatrzymania i pozbawienia wolności, a następnie razem z nimi przewoził go samochodem osobowym marki (...) o nr rej. (...) do wskazanego wyżej miejsca, gdzie on i M. S. (1) razem wyzywali go słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe, opluli i osikali, kopali go obutymi nogami po głowie i innych częściach ciała, bili go rękami i grubą gałęzią, skakali po nim i rzucali nim, w wyniku czego był on narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wskutek czego doznał on stłuczenia twarzy, klatki piersiowej i dolnych kończyn, ogólnego potłuczenia i innych obrażeń, naruszających czynności narządu jego ciała na czas poniżej siedem dni, potem zaś przewieźli pokrzywdzonego z powrotem do miasta w bagażniku tego pojazdu,

tj. o czyn z art. 207§ 2 kk w zw. z art. 207§ 1 kk w w zb. z art. 189§ 1 kk w zb. z art. 158§ 1 kk w zb. z art. 191§ 1 kk i w zw. z art. 11§ 2 kk;

T. I. (1) oskarżony o to, że:

24. w połowie miesiąca lutego 2010r. na drodze gruntowej w pobliżu miejscowości Ł., Gm B., woj. warm. - mazur. wspólnie i w porozumieniu z M. P. oraz nieustalonym mężczyzną jako kierowcą w celu wymuszenia mu zwrotu wierzytelności w kwocie 100 zł po spóźnieniu się o jeden dzień stosowali przemoc wobec I. J. w ten sposób, iż najpierw w B. po użyciu podstępu zwabili go do osobowej taksówki i pojechali z nim do wskazanego wyżej miejsca, gdzie po wyjściu z pojazdu on od razu kilka razy uderzył go ręką w twarz, a następnie razem związali mu nogi liną, którą przymocowali do haka holowniczego i kazali kierowcy jechać, w wyniku czego był on ciągnięty na tej linie co najmniej 40 metrów, wskutek czego doznał on stłuczenia lewego stawu łokciowego ogólnego potłuczenia, które naruszyły czynności narządu jego ciała na czas poniżej siedem dni, zaś samo zdarzenie sfilmowali telefonem komórkowym i w drodze powrotnej do miasta groził mu jeszcze pobiciem jak następnego dnia nie zwróci pożyczonych pieniędzy,

tj. o czyn z art. 191§ 2 kk,

25. w okresie od miesiąca lutego 2010r. do połowy marca 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, od miesiąca czerwca 2010r. działając w zorganizowanej grupie, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu powziętego z góry zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1280 gramów oraz substancji psychotropowej w postaci czystej amfetaminy, z domieszką fenyloetyloaminy lub glukozy o wadze co najmniej 2640 gramów, otrzymywanych od M. S. (1) lub wspólnika M. P., które przekazywał swoim dilerom do dalszego handlu oraz udzielał konsumentom 240 gramów marihuany, 839,5 gramów powyższej substancji i cztery tabletki ekstazy w ten sposób, iż sam lub za pośrednictwem tych dilerów sprzedawał je w większych ilościach lub w działkach, w tym małoletniej M. C., którą również częstował jak i inne ustalone osoby tymi narkotykami, a łącznie dał im lub z nimi wyćpał około 223 gramów tej substancji i spalił około 97 gramów powyższego środka, w wyniku sprzedaży otrzymał łącznie przynajmniej 21.070 zł, zaś czyn stanowi wypadek mniejszej wagi tylko co do sprzedaży tych narkotyków małoletniej,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 w zb. z art. 59 ust. 1 w zb. z art. 58 ust. 2 w zb. z art. 58 ust. 1 w zb. z art. 59 ust. 3 w zw. z art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§ 2 kk w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65 §1 kk,

26. w miesiącu kwietniu 2010r. w B., woj. warm. - mazur. wspólnie i w porozumieniu z M. P. i M. S. (1) wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 40 gramów w ten sposób, iż najpierw razem w L. nabyli tą marihuanę, a następnie podzielili ją miedzy siebie w celu jej dalszej sprzedaży, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 56 ust. 2 w zw. z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.),

27. w okresie co najmniej od miesiąca czerwca 2010r. do dnia 15 marca 2011r. w D., Gm. S. i w B., woj. warm. - mazur. wspólnie z M. P. i M. S. (1) kierował zorganizowaną grupą, do której w różnych okresach należeli R. B., D. D. (3), M. G., R. K., D. Ł. (1), P. Ł. (1), T. Ł. (1), Ł. O. (1), P. P. (2), D. W. i inne ustalone osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw, polegających na sprowadzeniu z Holandii znacznych ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste i substancji psychotropowej w postaci tabletek ekstazy oraz wprowadzeniu do obrotu tych narkotyków i amfetaminy z innego źródła,

tj. o czyn z art. 258§ 3 kk,

28. w miesiącu lipcu 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w mieszkaniu D. P. grożąc M. M. (2) natychmiastowym użyciem przemocy dokonał kradzieży telefonu komórkowego marki „N. (...)” z rozsuwaną klawiaturą o wartości 600 zł na jego szkodę w ten sposób, iż grożąc pobiciem zmusił go do pokazania mu tego telefonu, który następnie zabrał w celu przywłaszczenia, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 283 kk w zw. z art. 280§ 1 kk,

29. w okresie od lipca do sierpnia 2010r. w B. woj. warm.- mazur. wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową w postaci 16 tabletek ekstazy, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 62 ust. 3 w z zw. z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.),

30. na przełomie września i października 2010r. w B. woj. warm. - mazur. stosował przemoc wobec Ł. P. w celu zmuszenia go do określonego działania w ten sposób, iż kilka razy mocno uderzył go dłonią po twarzy, aby zmusić do rozliczenia się z nim z kwoty 400 zł za przekazaną mu wcześniej do sprzedaży substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 20 gramów, w wyniku czego spowodował u niego stłuczenie głowy, które naruszyło czynności narządu jego ciała na czas poniżej siedem dni,

tj. o czyn z art. 191§ 1 kk,

31. w okresie od połowy miesiąca grudnia 2010r. do połowy miesiąca stycznia 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru stosował groźbę bezprawną wobec swojego małoletniego dilera D. N. w celu zmuszenia go do określonego działania w ten sposób, iż grożąc mu pobiciem i wywiezieniem do lasu zmusił go do dalszego handlowania jego środkiem odurzającym w postaci ziela konopi innych niż włókniste w postaci marihuany, w wyniku czego pokrzywdzony przyjął od niego 20 gramów tego narkotyku i sprzedał go,

tj. o czyn z art. 191§ 1 kk w zw. z art. 12 kk,

32. w miesiącu lutym 2011r. w B., woj. warm. - mazur w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził M. M. (2) do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 30 zł za pomocą wprowadzenia go w błąd w ten sposób, iż nie mając zamiaru sprzedaży zamówionej działki jednego grama ziela konopi innych niż włókniste w postaci marihuany wyłudził od niego powyższą kwotę pieniędzy, którą wziął, aby przynieść mu ten narkotyk, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 286§ 3 kk w zw. z art. 286§ 1 kk,

33. w okresie od dnia 16 lutego do dnia 12 mara 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 6 gramów i substancję psychotropową w ilości pół grama amfetaminy w ten sposób, iż T. Ł. (1) poczęstował go pięcioma gramami marihuany, którą wypalili razem z jeszcze inną ustaloną osobą lub spalił sam, a powyższą substancję wyćpał, zaś czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 62 ust. 3 w z zw. z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i w zw. z art. 12 kk;

K. K. (1) oskarżony o to, że:

34. w okresie od miesiąca września 2008r. do miesiąca sierpnia w 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 330 gramów za łączną kwotę przynajmniej 9420 zł w ten sposób, iż sprzedawał co najmniej czterem ustalonym osobom ten narkotyk do palenia w ilościach od pół grama do pięciu gramów za jednym razem,

tj. o czyn z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk,

35. w okresie od miesiąca lutego do miesiąca sierpnia 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wadze co najmniej 200 gramów i znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze co najmniej 200 gramów w ten sposób, iż wymieniał się powyższymi narkotykami w równych ilościach jednorazowo z T. I. (1) lub M. P., wtedy gdy oni lub on potrzebowali marihuany lub powyższej substancji do sprzedaży innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i w zw. z art. 12 kk,

36. w miesiącu grudniu w 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 7 gramów w ten sposób, iż sprzedawał ustalonej osobie ten narkotyk w działkach, przyjmując od niego w zamian pistolet gazowy i nową bluzę dresową o łącznej szacunkowej wartości 210 zł, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 59 ust. 3 w zw. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i w zw. z art. 12 kk,

37. w okresie od połowy miesiąca marca do początku miesiąca grudnia 2011r. w B., woj. warm. – mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 229 gramów za łączną kwotę przynajmniej 5820 zł w ten sposób, iż sprzedawał M. K. (1), J. J. (1) i co najmniej czterem innym ustalonym osobom ten narkotyk do palenia w ilościach od pół grama do pięciu gramów za jednym razem,

tj. o czyn z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk,

38. w okresie od miesiąca maja do miesiąca października 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości co najmniej 180 gramów marihuany, którą sprzedał P. M. (1) za łączną kwotę przynajmniej 3600 zł w ilościach od 10 do 15 gramów jednorazowo do dalszej odsprzedaży, odbieranej osobiście przez niego lub za pośrednictwem M. K. (1),

tj. o czyn z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk,

39. w dniu 7 grudnia 2011r. w B., woj. warm. - mazur. wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 44,26 grama, a ta marihuana była zapakowana w dwadzieścia kawałków folii aluminiowej w kształcie kulek o wagach netto od 0,47 grama do 0,79 grama i jeden większy pakunek o wadze 32,37 grama,

tj. o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.),

R. B. oskarżony o to, że:

40. w okresie co najmniej od miesiąca stycznia 2011r. do dnia 16 marca 2011r. w D., Gm. S., pow. (...), woj. warm. - mazur. i innych miejscowościach, wspólnie z T. Ł. (1) i innymi ustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie, kierowanej przez M. S. (1), M. P. i T. I. (1), mającej na celu popełnianie przestępstw, polegających na wprowadzeniu do obrotu znacznych ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy,

tj. o czyn z art. 258§ 1 kk,

41. w okresie od 15 do dnia 18 stycznia 2011r. w D., Gm. S., pow. (...), woj. warm. - mazur. i innych miejscowościach, działając w zorganizowanej grupie, wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1), kurierem D. D. (3), inną ustaloną osobą i nieustaloną osobą wbrew przepisom ustawy wziął udział w dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości około 2000 gramów i znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 300 tabletek ekstazy w ten sposób, iż swoim samochodem zawiózł wspólnika do Holandii, gdzie razem nabyli tą marihuanę i tabletki od nieustalonej osoby, które kurier rejsowym autobusem z miejscowości V. przywiózł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a następnie w miejscowości F. przekazał jemu i M. S. (1) te narkotyki,

tj. o czyn z art. 55 ust. 3 w zw. z art. 55 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i w zw. z art. 65§ 1 kk,

42. w okresie od 11 do dnia 14 marca 2011r. w D., Gm. S., pow. (...), woj. warm. - mazur. i innych miejscowościach, działając w zorganizowanej grupie, wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1), kurierem T. Ł. (1) i inną ustaloną osobą wziął udział w dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości około 3000 gramów w ten sposób, iż swoim samochodem zawiózł kuriera do miejscowościA. w Holandii, gdzie ze wspólnikiem po nabyciu przekazali mu ten narkotyk, specjalnie zapakowany, potem zaś razem zawieźli go do miejscowości K. w Niemczech do rejsowego autobusu, a następnie on przywiózł tą marihuanę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przekazał mu ją w K.,

tj. o czyn z art. 55 ust. 3 w zw. z art. 55 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i w zw. z art. 65§ 1 kk,

43. w okresie od 15 marca do 4 kwietnia 2011r. w miejscowości P., Gm K., pow. (...), woj. warm. - mazur. wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 4 gramów marihuany, którą otrzymał od M. S. (1), a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 62 ust. 3 w zw. z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz.1485 z późn. zm.);

R. K. oskarżony o to, że:

44. w okresie od początku miesiąca lutego do miesiąca lipca 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości co najmniej 7 gramów, który nabywał w działkach od ustalonej osoby i substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 20 gramów, którą nabywał jednorazowo od jednego do trzech gramów od innej ustalonej osoby, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 62 ust. 3 w zw. z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i w zw. z art. 12 kk,

45. w okresie od miesiąca kwietnia do miesiąca lipca 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 90 gramów, którą nabywał jednorazowo po 5 gramów od T. I. (1), a następnie sprzedawał innym osobom w działkach ten narkotyk po 40 zł za jeden gram,

tj. o czyn z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk,

46. w miesiącu sierpniu 2010r. w B., woj. warm. - mazur. wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie substancji psychotropowej w ilości 15 gramów amfetaminy w ten sposób, iż skontaktował ustaloną osobę z P. J. (1), aby zawiózł ją samochodem osobowym marki (...) o nr rej. (...) po odbiór tego narkotyku do M. S. (1) do miejscowości D. i przywiózł ją z powrotem, a następnie pojechał tam z nimi, zaś czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 56 ust. 2 w zw. z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.),

47. w okresie co najmniej od miesiąca września 2010r. do dnia 16 marca 2011r. w D., Gm. S. i B., woj. warm. - mazur. wspólnie z D. Ł. (1) i innymi ustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie, kierowanej przez M. S. (1), T. I. (1) i M. P., mającej na celu popełnianie przestępstw, polegających na wprowadzeniu do obrotu znacznych ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy,

tj. o czyn z art. 258§ 1 kk,

48. w okresie od miesiąca września 2010r. do połowy miesiąca marca 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w zorganizowanej grupie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 50 gramów i substancji psychotropowej w łącznej ilości co najmniej 40 gramów, które otrzymywał od M. S. (1) lub T. I. (1) w ten sposób, iż sprzedawał innym osobom w działkach marihuanę po 30 zł za jeden gram i amfetaminę po 40 zł za jeden gram,

tj. o czyn z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65§ 1 kk,

49. w dniu 7 października 2010r. na polanie w lesie w pobliżu miejscowości P., Gm B., woj. warm. - mazur. wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1), M. P., J. J. (1) i P. J. (1) znęcali fizycznie i psychicznie ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa nad Ł. P. w celu zmuszenia go do rozliczenia się z pieniędzy za przekazane mu wcześniej do sprzedaży narkotyki w ten sposób, iż zwabił go do wejścia do klatki bloku i zablokował jego ucieczkę do czasu zatrzymania przez wspólników i pozbawienia wolności, a następnie razem z nimi przewoził go samochodem osobowym marki (...) o nr rej. (...) do wskazanego wyżej miejsca, gdzie M. S. (1) i M. P. razem wyzywali go słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe, opluli i osikali, kopali go obutymi nogami po głowie i innych częściach ciała, bili go rękami i grubą gałęzią, skakali po nim i rzucali nim, w wyniku czego był on narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wskutek czego doznał on stłuczenia twarzy, klatki piersiowej i dolnych kończyn, ogólnego potłuczenia i innych obrażeń, naruszających czynności narządu jego ciała na czas poniżej siedem dni, potem zaś przewieźli pokrzywdzonego z powrotem do miasta w bagażniku tego pojazdu,

tj. o czyn z art. 207§ 2 kk w zw. z art. 207§ 1 kk w w zb. z art. 189§ 1 kk w zb. z art. 158§ 1 kk w zb. z art. 191§ 1 kk i w zw. z art. 11§ 2 kk;

R. P. oskarżony o to, że:

50. w okresie od miesiąca września 2007r. do miesiąca grudnia 2009r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 250 gramów w ten sposób, iż w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielał go T. Ł. (1), sprzedając mu ten narkotyk w ilościach od 10 do 15 gramów za jednym razem za łączną kwotę przynajmniej 6.000 zł w celu dalszej odsprzedaży przez niego innym osobom;

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 w zb. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§ 2 kk i w zw. z art. 12 kk,

51. w okresie od 1 do 9 maja 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy udzielił małoletniej A. K. (1) i ustalonej dorosłej osobie substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości co najmniej półtora grama w ten sposób, iż poczęstował je tym narkotykiem, rozsypując go na ścieszki, które one wyćpały,

tj. o czyn z art. 58 ust. 2 w zb. z art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§ 2 kk i w zw. z art. 12 kk,

52. w miesiącu maju 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 3,5 grama, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 62 ust. 3 w zw. z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i w zw. z art. 12 kk,

53. w dniu 15 marca 2011r. w B., woj. warm. - mazur. wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1000 gramów w ten sposób, iż od M. S. (1) przyjął ten środek odurzający w celu dalszej odsprzedaży go innym osobom,

tj. o czyn z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz.1485 z późn. zm.);

J. J. (1) oskarżony o to, że:

54. w okresie od miesiąca kwietnia do miesiąca lipca 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przed upływem pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 65 gramów, której 40 gramów nabył od T. I. (1), a resztę tego narkotyku otrzymał od M. P.,

tj. o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 64§ 1 kk,

55. w okresie od połowy miesiąca lipca do połowy miesiąca listopada 2010r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przed upływem pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, wbrew przepisom ustawy udzielił małoletniej A. K. (1) środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości co najmniej 30 gramów w ten sposób, iż najpierw częstował ją tą marihuaną, paląc z nią, a od początku miesiąca sierpnia 2010r. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej sprzedał jej łącznie co najmniej 10 gramów tego narkotyku za kwotę przynajmniej 300 zł, zaś czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 58 ust. 2 w zw. z art. 58 ust. 1 w zb. z art. 59 ust. 3 w zw. z art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§ 2 kk w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 64§ 1 kk,

56. w dniu 7 października 2010r. na polanie w lesie w pobliżu miejscowości P., Gm B., woj. warm. - mazur. będąc uprzednio skazany w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych w art. 64§1 kk, który odbył łącznie co najmniej jeden rok pozbawienia wolności i przed upływem pięciu lat po odbyciu ostatniej kary w całości za grożenie pobiciem, wspólnie i w porozumieniu z M. S. (1), M. P., R. K. i P. J. (1) znęcali fizycznie i psychicznie ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa nad Ł. P. w celu zmuszenia go do rozliczenia się z pieniędzy za przekazane mu wcześniej do sprzedaży narkotyki w ten sposób, iż po zwabieniu, zatrzymaniu w B. i pozbawieniu wolności razem ze wspólnikami przewoził go samochodem osobowym marki (...) o nr rej. (...) do wskazanego wyżej miejsca, gdzie M. S. (1) i M. P. razem wyzywali go słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe, opluli i osikali, kopali go obutymi nogami po głowie i innych częściach ciała, bili go rękami i grubą gałęzią, skakali po nim i rzucali nim, w wyniku czego był on narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wskutek czego doznał on stłuczenia twarzy, klatki piersiowej i dolnych kończyn, ogólnego potłuczenia i innych obrażeń, naruszających czynności narządu jego ciała na czas poniżej siedem dni, a on nagrywał powyższe zdarzenie telefonem komórkowym, następnie zaś przewieźli pokrzywdzonego z powrotem do miasta w bagażniku tego pojazdu,

tj. o czyn z art. 207§ 2 kk w zw. z art. 207§ 1 kk w zb. z art. 189§ 1 kk w zb. z art. 158§ 1 kk w zb. z art. 191§ 1 kk w zw. z art. 11§ 2 kk i w zw. z art. 64§ 2 kk,

57. w okresie od miesiąca czerwca do początku miesiąca lipca 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przed upływem pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości 10 gramów, którą nabył od P. S. (1) i środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 1,5 grama, który nabył od K. K. (1), a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 62 ust. 3 w zw. z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 64§ 1 kk,

58. w okresie od początku miesiąca lipca do miesiąca sierpnia 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przed upływem pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił małoletniej A. K. (1) środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości 2,5 grama w ten sposób, iż sprzedał jej tą marihuanę w działkach za łączną kwotę 75 zł, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 59 ust. 3 w zw. z art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 64§ 1 kk;

D. J. (1) oskarżony o to, że:

59. w okresie od połowy miesiąca marca do końca miesiąca maja 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przed upływem pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości co najmniej trzech gramów z domieszką glukozy, otrzymaną za darmo od P. S. (1), którą sam wyćpał, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 62 ust. 3 w zw. z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz.1485 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 64§ 1 kk,

60. w miesiącu maju 2011r. w B., woj. warm. - mazur. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przed upływem pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił ustalonej osobie substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej pięciu gramów w ten sposób, iż sprzedał jej ten narkotyk w działkach za łączną kwotę 200 zł, a czyn stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn z art. 59 ust. 3 w zw. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz.1485 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 64§ 1 kk,

61. w nocy z 30/31 sierpnia 2011r. w B., woj. warm. - mazur. przed upływem pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, wbrew przepisom ustawy udzielił substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej półtora grama małoletniej A. K. (1) i czterem innym ustalonym osobom w ten sposób, iż poczęstował ich tym narkotykiem, rozsypując go im na pięć kresek, które oni wyćpali,

tj. o czyn z art. 58 ust. 2 w zb. z art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz.1485 z późn. zm.) w zw. z art. 11§ 2 kk i w zw. z art. 64§ 1 kk,

62. w nocy z 30/31 sierpnia 2011r. w B., woj. warm. - mazur. przed upływem pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości co najmniej 60 gramów,

tj. o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz.1485 z późn. zm.) w zw. z art. 64§ 1 kk.

Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 28 listopada 2013r., sygn. akt II K 177/12 orzekł:

1. oskarżonego M. S. (1) w ramach stawianych mu w pkt 1, 2, 6, 7, 8, 9 zarzutów uznał za winnego tego, że w okresie od lutego 2010r. do 16 marca 2011r., na terenie B., D. i innych miejscowości, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, a co najmniej od czerwca 2010r. także w zorganizowanej grupie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, ze z góry powziętym zamiarem oraz wbrew przepisom ustawy, uzyskując z przemytu i z innych źródeł niż przemyt, osobiście lub poprzez inne osoby a) uczestniczył w obrocie i wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci co najmniej 2.650 gram marihuany o łącznej wartości co najmniej 79.500 złotych i amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 2315 gram o łącznej wartości co najmniej 92.600 złotych oraz innym osobom b) udzielił odpłatnie w znacznej ilości marihuany w ilości co najmniej 407 gram o wartości co najmniej 12.210 złotych i amfetaminy w ilości co najmniej 412 gram i wartości co najmniej 16.480 złotych oraz c) udzielił nieodpłatnie w ilości co najmniej 50 gram marihuany i co najmniej 10 gram amfetaminy innym osobom, przy czym d) wymienione środki odurzające w części pochodziły z czterokrotnego dokonanego w tym czasie osobiście lub poprzez inne osoby wewnątrzwspólnotowego nabycia w Holandii i przywozu na teren Polski znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 6.360 gram i co najmniej 800 tabletek ekstazy, tj. dokonania zbrodni z art.55 ust 3 w zw. z ust.1 w zb. z art.56 ust 3 w zw. z ust.1 (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r.) w zb. z art.58 ust 1, w zb. z art.59 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.11 § 2 kk i w zw. z art.12 kk i w zw. z art.4 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.55 ust 3 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 kk i art.65 § 1 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 350 (trzysta pięćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując że jedna stawka wynosi 50 (pięćdziesiąt) złotych i karę 5 (pięć) lat pozbawienia wolności;

2. oskarżonego M. S. (1) w ramach stawianego mu zarzutu w pkt 3, uznał za winnego tego, że od czerwca 2010r. do 15 marca 2011r., na terenie B. i okolicznych miejscowości wspólnie z M. P. i T. I. (1) kierował zorganizowaną grupą mającą na celu popełnianie przestępstw wymienionych w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. dokonania występku z art.258 § 3 kk i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności;

3. oskarżonego M. S. (1) w ramach stawianych mu zarzutów w pkt 4 i 5 uznał za winnego tego, że w okresie od lipca do 07 października 2010r., w B. i okolicach tej miejscowości, osobiście lub działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich okresach czasu i ze z góry powziętym zamiarem, w celu zmuszenia Ł. P. do zwrotu pieniędzy związanych ze sprzedażą środków odurzających innym osobom, wielokrotnie stosował wobec tego pokrzywdzonego przemoc w postaci pobicia pokrzywdzonego poprzez zadawanie po całym ciele pokrzywdzonego uderzeń rękoma, nogami, drewnianą gałęzią, skacząc po jego ciele, dusząc go, tym samym narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art.156 § 1 kk lub w art.157 § 1 kk oraz stosując wobec niego groźby bezprawne, a w dniu 07 października 2010r. dodatkowo bezprawnie pozbawiając go wolności w ten sposób, że wbrew woli pokrzywdzonego przewoził go w bagażniku samochodu osobowego, tj. dokonania występku z art.191 § 1 kk w zb. z art.189 § 1 kk w zb. z art.158 § 1 kk i w zw. z art.11 § 2 kk i art.12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.189 § 1 kk w zw. z art.11 § 3 kk wymierzył mu karę 2 lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

4. oskarżonego M. S. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt 10 czynu, tj. występku z art.62 ust.2 w zw. z ust.1 (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r.) ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.4 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności;

5. oskarżonego M. P. w ramach stawianych mu w pkt 11, 12, 13, 16 i 18 zarzutów uznał za winnego tego, że w okresie od kwietnia 2009r. do 16 marca 2011r., na terenie B. i innych miejscowości, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, a co najmniej od czerwca 2010r. także w zorganizowanej grupie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, ze z góry powziętym zamiarem oraz wbrew przepisom ustawy a) osobiście lub poprzez inne osoby wprowadził do obrotu i uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości co najmniej 3220 gram o łącznej wartości co najmniej 96.600 złotych oraz amfetaminy w ilości co najmniej 715 gram i łącznej wartości co najmniej 28.600 złotych, innym osobom b) udzielał odpłatnie co najmniej 694 gram marihuany o łącznej wartości co najmniej 21.270 złotych i co najmniej 185 gram amfetaminy o łącznej wartości co najmniej 7.400 złotych oraz c) udzielał nieodpłatnie co najmniej 30 gram środków odurzających w postaci marihuany i co najmniej 4 gram amfetaminy oraz d) w wypadku mniejszej wagi odpłatnie za łączną kwotę 180 złotych udzielił małoletniej M. C. co najmniej 6 gram marihuany oraz c) czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu marihuany w ilości 50 gram i amfetaminy w ilości 6 gram dając je na przechowanie innej osobie do czasu znalezienia odbiorców, tj. dokonania występku z art.56 ust 3 (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r.) w zb. z art.57 ust 1 w zw. z art.56 ust 1 w zb. z art.58 ust 1, w zb. z art.59 ust 1 w zb. z art.59 ust 3 w zw. z ust 1 i 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.11 § 2 kk i w zw. z art.12 kk w zw. z art.4 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.56 ust 3 (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r.) cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 kk i art.65 § 1 kk i art.4 § 1 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 350 (trzysta pięćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując że jedna stawka wynosi 50 (pięćdziesiąt) złotych i karę 4 (cztery) lat pozbawienia wolności;

6. oskarżonego M. P. w ramach stawianych mu zarzutów z pkt 14, 15 i 17 uznał za winnego tego, że w okresie od lutego do końca kwietnia 2010r., w B., osobiście lub działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich okresach czasu i ze z góry powziętym zamiarem, w celu zmuszenia I. J. do zwrotu pieniędzy związanych ze sprzedażą środków odurzających innym osobom, wielokrotnie stosował wobec tego pokrzywdzonego przemoc w postaci pobicia pokrzywdzonego poprzez zadawanie po całym ciele pokrzywdzonego uderzeń rękoma, nogami, tym samym narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art.156 § 1 kk lub w art.157 § 1 kk oraz stosując wobec niego groźby bezprawne oraz dodatkowo w lutym 2010r. bezprawnie pozbawiając go wolności w ten sposób, że wbrew woli pokrzywdzonego wspólnie z innymi osobami skrępował jego ręce i nogi liną i skrępowanego kilka metrów ciągnął za samochodem, tj. dokonania występku z art.191 § 1 kk w zb. z art.189 § 1 kk i w zb. z art.158 § 1 kk w zw. z art.11 § 2 kk i w zw. z art.12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.189 § 1 kk w zw. z art.11 § 3 kk wymierzył mu karę 2 (dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

7. oskarżonego M. P. w ramach stawianych mu zarzutów z pkt 19 i 20 uznał za winnego tego, że w okresie od maja do września 2010r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, używając przemocy wobec M. M. (2), tj. uderzając go ręką w twarz oraz grożąc temu pokrzywdzonemu zamachem na życie i zdrowie tego pokrzywdzonego, jego żony i dziecka doprowadził M. M. (2) do rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie temu oskarżonemu w maju 2010r. kamery marki(...) wraz z pudełkiem, ładowarką, płytami instalacyjnymi o łącznej wartości 600 złotych oraz wydanie oskarżonemu w okresie od czerwca do września 2010r. pieniędzy w łącznej kwocie 1000 zł, tj. dokonanie czynu ciągłego – występku z art.282 kk w zw. z art.12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.282 kk wymierzył mu karę 1 (jeden) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

8. oskarżonego M. P., w ramach stawianego mu zarzutu w pkt 21, uznał za winnego tego, że od czerwca 2010r. do 16 marca 2011r., na terenie B. i okolicznych miejscowości wspólnie z T. I. (1) i M. S. (1) kierował zorganizowaną grupą mającą na celu popełnianie przestępstw wymienionych w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. dokonania występku z art.258 § 3 kk i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności;

9. oskarżonego M. P. w ramach stawianych mu w pkt 22 i 23 zarzutów uznał za winnego tego, że w okresie od lipca do 07 października 2010r., w B. i okolicach tej miejscowości, osobiście lub działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich okresach czasu i ze z góry powziętym zamiarem, w celu zmuszenia Ł. P. do zwrotu pieniędzy związanych ze sprzedażą środków odurzających innym osobom, wielokrotnie stosował wobec tego pokrzywdzonego przemoc w postaci pobicia pokrzywdzonego poprzez zadawanie po całym ciele pokrzywdzonego uderzeń rękoma, nogami, drewnianą gałęzią, skacząc po jego ciele, dusząc go, tym samym narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art.156 § 1 kk lub w art.157 § 1 kk oraz stosując wobec niego groźby bezprawne, a w dniu 07 października 2010r. dodatkowo bezprawnie pozbawiając go wolności w ten sposób, że wbrew woli pokrzywdzonego przewoził go w bagażniku samochodu osobowego, tj. dokonania występku z art.191 § 1 kk w zb. z art.189 § 1 kk w zb. z art.158 § 1 kk i w zw. z art.11 § 2 kk i w zw. z art.12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.189 § 1 kk w zw. z art.11 § 3 kk wymierzył mu karę 2 (dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

10. oskarżonego T. I. (1) w ramach stawianego mu zarzutu z pkt 24 uznał za winnego tego, że w połowie lutego 2010r., w B., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu zmuszenia I. J. do zwrotu pieniędzy związanych ze sprzedażą środków odurzających innym osobom, stosował wobec tego pokrzywdzonego przemoc w postaci pobicia pokrzywdzonego poprzez zadawanie po całym ciele pokrzywdzonego uderzeń rękoma, tym samym narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art.156 § 1 kk lub w art.157 § 1 kk oraz dodatkowo bezprawnie pozbawiając go wolności w ten sposób, że wbrew woli pokrzywdzonego wspólnie z innymi osobami skrępował jego ręce i nogi liną i skrępowanego kilka metrów ciągnął za samochodem, tj. dokonania występku z art.191 § 1 kk w zb. z art.189 § 1 kk w zb. z art.158 § 1 kk w zw. z art.11 § 2 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.189 § 1 kk w zw. z art.11 § 3 kk wymierzył mu karę 2 (dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

11. oskarżonego T. I. (1) w ramach stawianych mu w pkt 25 i 26 zarzutów uznał za winnego tego, że w okresie od lutego 2010r. do 16 marca 2011r., na terenie B. i innych miejscowości, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, dodatkowo co najmniej od czerwca 2010r. w zorganizowanej grupie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, ze z góry powziętym zamiarem oraz wbrew przepisom ustawy a) osobiście lub poprzez inne osoby wprowadził do obrotu i uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości co najmniej 1.370 gram o łącznej wartości co najmniej 41.100 złotych oraz amfetaminy w ilości co najmniej 2655 gram o łącznej wartości co najmniej 106.200 złotych, innym osobom b) udzielał nieodpłatnie w ilości co najmniej 82 gram marihuany i co najmniej 218 gram amfetaminy oraz c) udzielał odpłatnie w ilości co najmniej 160 gram marihuany o łącznej wartości co najmniej 4.800 złotych i co najmniej 397,5 gram amfetaminy o wartości co najmniej 15.900 złotych i co najmniej 4 tabletek ekstazy oraz d) w wypadku mniejszej wagi kilka razy odpłatnie i nieodpłatnie udzielił małoletniejM. C. marihuany w ilościach przeznaczonych do własnego użytku, tj. dokonania występku z art.56 ust 3 (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r.) w zb. z art.58 ust 1 w zb. z art.59 ust 1 w zb. z art.59 ust 3 w zw. z ust 1 i 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.11 § 2 kk i w zw. z art.12 kk i art.4 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.56 ust 3 (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r.) cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 kk i art.65 § 1 kk i art.4 § 1 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 350 (trzysta pięćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując że jedna stawka wynosi 50 (pięćdziesiąt) złotych i karę 4 (cztery) lat pozbawienia wolności;

12. oskarżonego T. I. (1), w ramach stawianego mu zarzutu w pkt 27, uznał za winnego tego, że od czerwca 2010r. do 15 marca 2011r., na terenie B. i okolicznych miejscowości wspólnie z M. P. i M. S. (1) kierował zorganizowaną grupą mającą na celu popełnianie przestępstw wymienionych w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. dokonania występku z art.258 § 3 kk i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności;

13. oskarżonego T. I. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt 28 czynu, tj. występku z art.280 § 1 kk w zw. z art.283 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.283 kk wymierza mu karę 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności;

14. oskarżonego T. I. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanych mu w pkt 29 i 33 z tą zmianą, iż przyjmuje, że czyny te stanowią ciąg dwóch przestępstw określonych w art.62 ust.3 w zw. z art.62 ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.62 ust.3 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.91 § 1 kk wymierzył mu karę 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności;

15. oskarżonego T. I. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanych mu w pkt 30 i 31 czynów z tą zmianą, iż przyjał, że czyny te stanowią ciąg dwóch przestępstw określonych w art.191 § 1 kk oraz z art.191 § 1 kk w zw. z art.12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.191 § 1 kk w zw. z art.91 § 1 kk wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności;

16. oskarżonego T. I. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt 32 czynu przyjmując, że stopień społecznej szkodliwości tego czynu jest znikomy i na podstawie art.17 § 1 pkt 3 kpk w zw. z art.1 § 2 kk w tej części postępowanie umarzył;

17. oskarżonego K. K. (1) w ramach stawianych mu w pkt 34, 35, 36, 37, 38 zarzutów uznał za winnego tego, że w okresie od września 2008r. do 31 grudnia 2011r., na terenie B., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, ze z góry powziętym zamiarem oraz wbrew przepisom ustawy a) osobiście lub poprzez inne osoby wprowadził do obrotu i uczestniczył w obrocie środków odurzających w postaci marihuany w ilości co najmniej 380 gram, z czego uzyskał korzyść o łącznej wartości co najmniej 3600 złotych i amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 200 gram, b) odpłatnie udzielał innym osobom znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 546 gram z czego uzyskał korzyść o łącznej wartości co najmniej 15.420 złotych, tj. dokonania występku z art. 56 ust 3 (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r.) w zb. z art.59 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art. 11 § 2 kk i w zw. z art. 12 kk i art. 4 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.56 ust 3 (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r.) cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 kk, art.65 § 1 kk i art.4 § 1 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych, przyjmując że jedna stawka wynosi 50 (pięćdziesiąt) złotych i karę 2 (dwa) lat i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności;

18. oskarżonego K. K. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt 39 czynu, tj dokonania przestępstwa określonego w art.62 ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

19. oskarżonego T. Ł. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu w pkt 40 z tym ustaleniem, że oskarżony uzyskał z tego czynu korzyść w wysokości co najmniej 3.000 złotych, tj. występku z art.59 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.59 ust 1 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

20. oskarżonego T. Ł. (1) w ramach stawianych mu w pkt 44, 45, 46 i 47 zarzutów uznał za winnego tego, że w okresie pomiędzy 12 lutego a 14 marca 2011r., na terenie B. i innych miejscowości, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zorganizowanej grupie, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wbrew przepisom ustawy a) dwukrotnie, pomiędzy 12 a 14 lutego 2011r. oraz pomiędzy 11 a 14 marca 2011r., wziął udział w dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia w Holandii i przywozu na teren Polski znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 4500 gram uzyskując z tego korzyść w łącznej wysokości 1650 złotych, a następnie b) w części uczestniczył w ich obrocie w ilości co najmniej 50 gram oraz c) w części nieodpłatnie udzielał innym osobom w ilości co najmniej 5 gram, tj. dokonania zbrodni z art.55 ust 3 w zb. z art.56 ust 1 w zb. z art. 58 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.11 § 2 kk i w zw. z art. 12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art. 55 ust 3 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 kk i art.65 § 1 kk, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary z art.60 § 3 i § 6 pkt 2 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując, że jedna stawka wynosi 10 (dziesięć) złotych i 2 (dwa) lata pozbawienia wolności;

21. oskarżonego T. Ł. (1) w ramach stawianych mu w pkt 41 i 42 zarzutów uznał za winnego tego, że w okresie od września 2007r. do grudnia 2009r. i w okresie od lipca 2010r. do 16 marca 2011r., na terenie B., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wbrew przepisom ustawy posiadał łącznie co najmniej 262 gramów marihuany oraz co najmniej 22 gram amfetaminy, tj. dokonania przestępstwa określonego w art.62 ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.62 ust. 1 cytowanej ustawy wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

22. oskarżonego T. Ł. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt. 43 czynu, tj. dokonania występku z art.258 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary z art.60 § 3 i § 6 pkt 4 kk, w wymiarze grzywny w wysokości 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując, że jedna stawka wynosi 10 (dziesięć) złotych;

23. D. D. (3) uniewinnił od stawianego mu w pkt.48 zarzutu;

24. oskarżonego D. D. (3) uznał za winnego dokonania zarzucanych mu w pkt. 49 i 50 czynów, z tą zmiana, iż eliminuje z opisu czynu stwierdzenie: “działając w zorganizowanej grupie” i przyjmując że stanowią one ciąg dwóch przestępstw – zbrodni z art.55 ust 3 w zw. z ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.64 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.55 ust 3 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.91 § 1 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując, że jedna stawka wynosi 20 (dziesięć) złotych grzywny i 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

25. oskarżonego R. B. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt. 51 czynu z tą zmianą, że czyn ten datuje na dokonany pomiędzy styczniem a 16 marca 2011r., tj. dokonania występku z art.258 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

26. oskarżonego R. B. w ramach stawianych mu zarzutów z pkt.52 i 53 uznał za winnego tego, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dwukrotnie pomiędzy 15 a 18 stycznia 2011r. oraz pomiędzy 11 a 14 marca 2011r., wziął udział w dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia w Holandii i przywozu na teren Polski znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 3860 gramów oraz 300 tabletek ekstazy, tj. dokonania czynu ciągłego stanowiącego zbrodnię z art.55 ust 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.12 kk zw. z art.65 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.55 ust 3 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując, że jedna stawka wynosi 20 (dwadzieścia) złotych i 3 (trzy) lat i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności;

27. oskarżonego R. B. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt. 54 czynu, tj. występku z art. 62 ust 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 1 (jeden) miesiąca pozbawienia wolności;

28. oskarżonego R. K. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt. 55 czynu, tj. występku z art. 62 ust 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.62 ust.3 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności;

29. oskarżonego R. K. w ramach stawianych mu zarzutów w pkt. 56, 57 i 59 uznał za winnego tego, że w okresie od kwietnia 2010r. do połowy marca 2011r., na terenie B. i innych miejscowości, działając samodzielnie oraz wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, częściowo w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, ze z góry powziętym zamiarem oraz wbrew przepisom ustawy a) odpłatnie udzielał innym osobom środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 50g i wartości co najmniej 1500 zł oraz amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 130g i łącznej wartości co najmniej 5200 zł, b) uczestniczył obrocie amfetaminy w ilości co najmniej 15g, przy czym był to wypadek mniejszej wagi, tj. dokonania występku z art.59 ust 1 w zb. z art.56 ust.2 w zw. z ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.65 § 1 kk zw. z art.11 § 2 kk i w zw. z art.12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.59 ust. 1 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 kk i art.65 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności;

30. oskarżonego R. K. uznał za winnego tego dokonania zarzucanego mu w pkt.58 czynu, tj. występku z art.258 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

31. oskarżonego R. K. w ramach stawianego mu zarzutu w pkt.60, uznał za winnego tego, że w dniu 07 października 2010r., w B. i okolicach tej miejscowości, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu zmuszenia Ł. P. do zwrotu pieniędzy związanych ze sprzedażą środków odurzających innym osobom, swoim działanie spowodował bezprawne zatrzymanie i pozbawienie wolności pokrzywdzonego w bagażniku samochodu i umożliwił innym osobom stosowanie wobec tego pokrzywdzonego przemocy w postaci pobicia, tj. m.in. zadawania po całym ciele pokrzywdzonego uderzeń rękoma, nogami, drewnianą gałęzią, skakania po jego ciele, duszenia go, które narażało pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art.156 § 1 kk lub art.157 § 1 kk, tj. dokonania występku z art.191 § 1 kk w zb. z art.189 § 1 kk w zb. z art.158 § 1 kk w zw. z art.11 § 2 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.189 § 1 kk w zw. z art.11 § 3 kk wymierzył mu karę 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

32. oskarżonego R. P. w uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu w pkt 61, z tym iż przyjmuje że dokonał on występku z art.56 ust.3 w zw. z ust.1 (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r.) ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) i za to na tej podstawie skazał go i na podstawie art.56 ust.3 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r.) w zw. z art.4 § 1 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych, przyjmując że jedna stawka wynosi 20 (dwadzieścia) złotych i karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności;

33. oskarżonego R. P. , w ramach stawianego mu zarzutu z pkt.62, uznał za winnego tego, że w okresie od 1 do 9 maja 2011r., w B., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i wbrew przepisom ustawy udzielił małoletniej wówczas A. K. (1) i innej dorosłej osobie amfetaminy w ilości co najmniej 1,5g, tj. dokonania występku z art.58 ust.1 w zb. z art.58 ust.2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.11 § 2 kk i w zw. z art.12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.58 ust.2 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 kk wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

34. oskarżonego R. P. , w ramach stawianego mu zarzutu z pkt. 63, uznał za winnego tego, że wbrew przepisom ustawy, w maju 2011r., w B. posiadał co najmniej 3,5g amfetaminy, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. dokonania występku z art.62 ust.3 w zw. z ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 1 (jeden) miesiąca pozbawienia wolności;

35. R. P. uniewinnił od stawianego mu w pkt.64 zarzutu;

36. oskarżonego G. I. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt 65 czynu przyjmując, że stopień społecznej szkodliwości tego czynu jest znikomy i na podstawie art.17 § 1 pkt 3 kpk w zw. z art.1 § 2 kk w tej części postępowanie umarzył;

37. oskarżonego G. I. , w ramach stawianych mu zarzutów z pkt.66 i 70, uznał za winnego tego, że w okresie od maja do 19 lipca 2011r., w B., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, stosował groźby zamachu na zdrowie i życie D. N. w celu zmuszenia tego pokrzywdzonego do zwrotu pieniędzy pochodzących ze sprzedaży środków odurzających, które pokrzywdzony miał być winien jego bratu T. I. (1), tj. dokonania czynu ciągłego z art.191 § 1 kk w zw. z art.12 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.191 § 1 kk wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności;

38. oskarżonego G. I. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt.69 czynu, tj. występku z art.191 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności;

39. oskarżonego G. I. w ramach stawianego mu zarzutu z pkt.67, uznał za winnego tego, że w lipcu 2011r., w B., wbrew przepisom ustawy udzielił małoletniej wówczas A. K. (1) i dorosłej M. C.amfetaminy w ilości co najmniej 1g, tj. dokonania występku z art.58 ust.1 w zb. z art.58 ust.2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.11 § 2 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.58 ust.2 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 kk wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

40. oskarżonego J. J. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z pkt.71, tj. dokonania występku z art.62 ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.12 kk w zw. z art.64 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.62 ust.1 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

41. oskarżonego J. J. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z pkt.74, tj. dokonania występku z art.62 ust.3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.12 kk w zw. z art.64 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.62 ust.3 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności;

42. oskarżonego J. J. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanych mu czynów z pkt.72 i 75, przyjmując że oskarżony działał w podobny sposób, a jego czyny stanowią ciąg dwóch przestępstw (dwóch czynów ciągłych) z art.59 ust.3 w zw. z ust.1 i 2 w zb. z art.58 ust.2 w zw. z ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.12 kk w zw. z art.64 § 1 kk w zw. z art.11 § 2 kk oraz z art.59 ust.3 w zw. z ust.1 i 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.12 kk w zw. z art.64 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.58 ust.2 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.91 § 1 kk wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności;

43. oskarżonego J. J. (1) w ramach stawianego mu zarzutu z pkt.73, uznał za winnego tego, że w dniu 07 października 2010r., w B. i okolicach tej miejscowości, w zamiarze aby inne osoby dokonały czynu zabronionego ułatwił m.in. M. S. (1), M. p. i innym osobom pozbawić wolności, pobić i stosując przemoc zmuszać Ł. P. do zwrotu pieniędzy związanych ze sprzedażą środków odurzających innym osobom, w ten sposób, że pomógł sprawcom przewieźć pokrzywdzonego samochodem i przy użyciu kamery video zarejestrował obraz i dźwięk dla sprawców z przebiegu zdarzenia, tj. dokonania występku z art.18 § 3 kk w zw. z art.191 § 1 kk w zb. z art.189 § 1 kk w zb. z art.158 § 1 kk w zw. z art.11 § 2 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art.189 § 1 kk w zw. z art.11 § 3 kk wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

44. oskarżonego D. J. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z pkt.76, tj. przestępstwa z art.62 ust.3 w zw. z ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.12 kk i w zw. z art.64 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.62 ust.3 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 1 (jeden) miesiąca pozbawienia wolności;

45. oskarżonego D. J. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z pkt.77, tj. występku z art.59 ust.3 w zw. ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.12 kk i w zw. z art.64 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.59 ust.3 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 1 (jeden) miesiąca pozbawienia wolności;

46. oskarżonego D. J. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z pkt.78, tj. występku z art.58 ust.2 w zb. z art.58 ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.11 § 2 kk i w zw. z art.64 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.58 ust.2 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 kk wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

47. oskarżonego D. J. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z pkt.76, tj. przestępstwa z art.62 ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz.1485 z p. zm.) w zw. z art.64 § 1 kk i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawie art.62 ust.1 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności;

48. na podstawie art.85 kk i art.86 § 1 kk w miejsce orzeczonych kar jednostkowych wymierzył oskarżonym:

–

M. S. (1) karę łączną 6 (sześć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

–

M. P. karę łączną 5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

–

T. I. (1) karę łączną 5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

–

K. K. (1) karę łączną 3 (trzy) lat pozbawienia wolności,

–

T. Ł. (1) karę łączną 2 (dwa) lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wysokości 700 (siedemset) stawek dziennych, przyjmując że jedna stawka wynosi 10 (pięćdziesiąt) złotych,

–

R. B. karę łączną 3 (trzy) lat i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności,

–

R. K. karę łączną 2 (dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

–

R. P. karę łączną 1 (jeden) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

–

G. I. karę łączną 1 (jeden) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

–

J. J. (1) karę łączną 1 (jeden) roku i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności,

–

D. J. (1) karę łączną 1 (jeden) roku pozbawienia wolności,

49. na podstawie art.69 § 1 i 2 kk i art.70 § 1 pkt 2 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonego T. Ł. (1) na okres 5 (pięć) lat próby i na podstawie art.73 § 1 kk oddał go w tym okresie pod dozór kuratora;

50. na podstawie art.63 § 1 kk na poczet orzeczonych kar zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania (…):

51. na podstawie art.70 ust.1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych zapisanych w wykazie dowodów rzeczowych (k.9839-9843) pod poz.1-3, 10, 11-35, 37, 39-40, 43-44, 46-54, 71-77, 79, 86-108;

52. na podstawie art.230 § 2 kpk dowody rzeczowe zapisane w wykazie dowodów rzeczowych (k.9839-9843) zwrócił: M. S. (1) – poz.3-9, D. Ł. (1) – poz.36,38, M. P. – poz.41,42, D. W. – poz.45,51, I. P. – poz.55-59, T. Ł. (1) – poz.60-65, T. I. (1) – poz.66-68, P. D. – poz.69, M. S. (2) – poz.70, A. O. – poz.78, M. K. (1) – poz.80, J. M. – poz.81-82, K. K. (1) – poz.83-85;

53. na podstawie art.45 § 1 kk orzekł na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej od:

–

M. S. (1) w łącznej wysokości 228.670 złotych,

–

M. P. w łącznej wysokości 136.100 złotych,

–

T. I. (1) w łącznej wysokości 152.750 złotych,

–

K. K. (1) w łącznej wysokości 19.020 złotych,

–

T. Ł. (1) w łącznej wysokości 4.650 złotych,

–

D. D. (3) w łącznej wysokości 2700 złotych,

–

R. K. w łącznej wysokości 6.700 złotych,

–

R. P. w łącznej wysokości 6.000 złotych,

–

J. J. (1) w łącznej wysokości 375 złotych,

–

D. J. (1) w łącznej wysokości 200 złotych;

54. na podstawie art.46 § 1 kk tytułem obowiązku częściowego naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego M. M. (2) zasądził od oskarżonego M. P. kwotę 1600 złotych, a od oskarżonego T. I. (1) 630 złotych;

55. na podstawie art.415 kpk powództwa cywilne pozostawił bez rozpoznania;

56. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124, ze zmian.) zasądził od Skarbu Państwa z tytułu obrony wykonywanej z urzędu oskarżonych: (…)

57. na podstawie art.632 pkt 2 kpk w części dotyczącej uniewinnień i umorzeń postępowania (pkt.16, 23, 35, 36 wyroku) koszty procesu ponosi Skarb Państwa;

58. na podstawie art.624 § 1 kpk obciążył opłatą oskarżonych:(…)

–

zaś w pozostałej części należnych kosztów sądowych zwolnił od ich zapłaty wszystkich oskarżonych.

Apelacje od tego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych: M. S. (1), M. P., T. I. (1), K. K. (1), R. B., R. K., R. P., D. J. (1) oraz prokurator w stosunku do oskarżonych – M. S. (1), M. P., T. I. (1), K. K. (1), R. B., R. K., R. P., J. J. (1) i D. J. (1).

Obrońca oskarżonego M. S. (1) na podstawie art. 425 § 1-3 kpk, art. 427 § 1 in principio kpk oraz art. 444 kpk zaskarżył wyrok w stosunku do w/w w całości.

W oparciu o art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zarzucił:

I. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj.:

a) art. 7 kpk, poprzez przekroczenie granic zasady swobodnej oceny dowodów i uczynienie jej całkowicie dowolnej i w konsekwencji:

- uznanie za wiarygodne wyjaśnień oskarżonego T. Ł. (1) w sytuacji, gdy kompleksowa analiza wszystkich jego wyjaśnień, jak również pozostałego zebranego w sprawie materiału dowodowego, prowadzi do wniosku, że jego relacje są całkowicie niespójne, niekonsekwentne, zmierzają do umniejszenia jego roli w przestępstwie, wobec czego dowód ten winien był zostać potraktowany, jako całkowicie niewiarygodny i nie powinien stanowić podstawy ustaleń faktycznych niniejszej sprawy,

- odmowie przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego M. S. (1) w zakresie, w jakim nie przyznawał się do przypisywanych mu przestępstw w sytuacji, gdy są one konsekwentne, spójne i wzajemnie ze sobą korespondują a nadto znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach współoskarżonych R. B., D. D. (3) w zakresie w jakim zaprzeczyli udziałowi (...) w przypisanym mu wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka odurzającego w postaci marihuany i tabletek ekstazy,

- przez odmówienie wiary wyjaśnieniom oskarżonych R. B., D. D. (3) w zakresie w jakim zaprzeczyli udziałowi (...) w przypisanym mu wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka odurzającego w postaci marihuany i tabletek ekstazy, a które to relacje pozostają w oczywistej sprzeczności z wersją zdarzeń przyjętą przez Sąd,

- przez oparcie wyroku na jedynym dowodzie obciążającym oskarżonego w postaci wyjaśnień współoskarżonego T. Ł. (1) noszących cechy pomówienia oraz zeznań św. E. T., a pominięcie okoliczności przemawiających na jego korzyść,

- odmowie przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego M. S. (1) w zakresie, w jakim nie przyznawał się do przypisywanych mu przestępstw w sytuacji, gdy są one konsekwentne, spójne i wzajemnie ze sobą korespondują, a nadto znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków D. Ł. (1), D. W., Ł. O. (1), P. P. (2), P. S. (2), P. M. (1), P. Ł. (1), P. J. (1), M. G., P. S. (3),

- rażące naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego i przyjęcie, że wartość wprowadzonej do obrotu przez M. S. (1) amfetaminy marihuany i tabletek ekstazy była nie mniejsza niż 228,670 zł i orzeczenie przewidzianego w przepisie art. 45 § 1 k.k. przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w sytuacji, gdy z ustaleń Sądu zawartych w opisie przypisanego oskarżonemu czynu nie wynika, by oskarżony osiągnął korzyść majątkową z przestępstwa w tej kwocie i nie ustalono transakcji odsprzedaży rzekomo zakupionej przez amfetaminy, marihuany i tabletek ekstazy ani też konkretnych kwot stanowiących uzyskaną przez oskarżonego korzyść majątkową podlegającą przepadkowi,

b) art. 4 kpk i art. 410 kpk w zw. z art. 424 § 1 pkt 2 kpk, poprzez oparcie wyroku tylko na części okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej i uwzględnienie wyłącznie okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonegoM. S. (1), z pominięciem dowodów dla niego korzystnych, w tym zwłaszcza wyjaśnień oskarżonych R. B., D. D. (3) oraz zeznań zeznaniach świadków D. Ł. (1), D. W., Ł. O. (1), P. P. (2), P. S. (2), P. M. (1), P. Ł. (1), P. J. (1), M. G., P. S. (3),

c) art. 424 § 1 pkt 2 kpk, poprzez nie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku i nie wykazanie, że oskarżony S. miał zamiar popełnienia przestępstwa z art. czynu z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (pkt4 wyroku),

II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wydanego orzeczenia, a polegający na stwierdzeniu, że:

- ujawnione na rozprawie i ustalone na ich podstawie okoliczności są wystarczające do uznania za udowodniony fakt popełnienia przez oskarżonego M. S. (1) przypisanych mu czynów, jakkolwiek dowody te i okoliczności ocenione we wzajemnym powiązaniu prowadzą nieodparcie do przeciwnego wniosku,

- oskarżony M. S. (1) dopuścił się przypisanych mu czynów zabronionych de facto tylko w oparciu o pomówienia oskarżonego T. Ł. (1) oraz zeznania św. E. T., mimo braku innych przekonujących i obiektywnych dowodów winy w/w oskarżonego,

- istniała zorganizowana grupa przestępcza, podczas gdy postępowanie dowodowe nie wykazało elementów stałości, ośrodka decyzyjnego oraz zorganizowania i sformalizowania o takim natężeniu, który potwierdzałby istnienie zorganizowanej grupy przestępczej,

- oskarżony M. S. (1) wspólnie z innymi oskarżonymi kierował zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw wymienionych w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii, w sytuacji gdy brak jest w sprawie przekonywujących dowodów potwierdzających ustalenia Sądu Okręgowego,

III. w przypadku nieuwzględnienia powyższych zarzutów podnoszę zarzut rażącej niewspółmierności kary orzeczonej wobec osk. M. S. (1) wyrażającej się w wymierzeniu bezwzględnej kary pozbawienia wolności w rozmiarze 6 lat i 6 miesięcy, wobec którego orzeczenie o charakterze izolacyjnym przekracza - zdaniem obrony - stopień winy, przejawiającej się w nietrafnym skazaniu w sytuacji, gdy oskarżony posiada pozytywną opinię środowiskową, jak i z zakładu karnego, przyznał się częściowo do stawianych mu zarzutów i przeprosił pokrzywdzonego.

Mając powyższe zarzuty na uwadze, na podstawie art. 427 § 1 in fine kpk w zw. z art. 437 § 1 i 2 kpk, wniósł o:

- uchylenie wyroku do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji,

ewentualnie o:

- zmianę zaskarżonego wyroku przez znaczne złagodzenie kary pozbawienia wolności.

Obrońca oskarżonego M. P. na podstawie art. 444, 427 § 1 kpk w zw. z art.438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżył wyrok w części dotyczącej skazania w/w oskarżonego za czyn przypisany w pkt. 5 wyroku w całości oraz w części dotyczącej skazania tego oskarżonego za czyn przypisany w pkt. 7 wyroku w całości.

Wyrokowi zarzucił:

I. w części dotyczącej czynu przypisanego oskarżonemu P. w pkt. 5 wyroku błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawie orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść tego orzeczenia a wyrażający się w uznaniu, że w świetle przeprowadzonych dowodów i ustalonych na ich podstawie okoliczności, istnieją dostateczne podstawy do przypisania oskarżonemu zachowania opisanego w pkt. 13 zarzutu aktu oskarżenia i tym samym objęcie tego zachowania przypisanemu w pkt. 5 wyroku przestępstwa ciągłego, gdy tymczasem prawidłowa, zgodna z art. 7 kpk ocena przeprowadzonych dowodów, nie pozwala na przypisanie oskarżonemu M. P.mu zachowania opisanego w pkt. 13 aktu oskarżenia oraz zarzut obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia a w szczególności obrazę art. 7 i 410 kpk polegającą na nie rozważeniu zeznań świadka T. J. złożonych na rozprawie w dniu 27.11.2013 dotyczących wypowiedzi M. R. (1)na temat przyczyny obciążenia oskarżonego P. w toku śledztwa,

II. w części dotyczącej czynu przypisanego w pkt. 7 wyroku obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicie obrazę art. art. 7 i 410 kpk polegającą na nie rozważeniu zeznań świadka T. J. złożonych na rozprawie w dniu 27 marca 2013r w części dotyczącej opisu zachowań i postępowania M. M. (2) w życiu codziennym, przepijania pieniędzy, zastawiania rzeczy w lombardzie oraz skłonności do hazardu, a nadto nie rozważenie zeznań świadka M. K. (2) złożonych na rozprawie w dniu 27 marca 2013r w części dotyczącej wypowiedzi M. M. (2) podczas wspólnego konwoju,

a także dokonanie oceny zeznań świadka M. M. (2) w sposób ogólnikowy, bez zwrócenia uwagi na istotne rozbieżności i niedorzeczności w zeznaniach tego świadka w jego kolejnych przesłuchaniach, co w konsekwencji doprowadziło do błędnej oceny tych zeznań.

Wskazując na powyższe, wniósł o :

-

o uchylenie orzeczenia w przedmiocie wymierzenia oskarżonemu M. P. kary łącznej pozbawienia wolności,

-

w zakresie zarzutów dotyczących pkt. 5 wyroku o ograniczenie zakresu przypisanego oskarżonemu przestępstwa ciągłego przez wyeliminowanie zachowania opisanego w pkt. 13 aktu oskarżenia i w konsekwencji wydatne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności,

-

w zakresie zarzutów dotyczących pkt 7 wyroku

o zmianę oznaczonego wyżej wyroku i uniewinnienie oskarżonego M. P. od popełnienia czynu przypisanego w pkt.7 zaskarżonego wyroku z jednoczesnym uchyleniem w części dotyczącej oskarżonego P. obowiązku częściowego naprawienia szkody na rzecz M. M. (2) / pkt. 54 wyroku/.

-

wymierzenie oskarżonemu M. P. nowej łącznej kary pozbawienia wolności.

Obrońca oskarżonego T. I. (1), na podstawie art. 425 § 1-3 k.p.k. i art. 444 k.p.k. zaskarżył wyrok w zakresie w/w oskarżonego w części, tj. co do pkt 10, 11, 12, 13, 14, 15 wyroku w całości.

Na podstawie art. 427 § 2 kpk i art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: art. 4 kpk, 7 kpk, art. 410 kpk oraz art. 424 § 1 pkt 1 kpk poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, oparcie orzeczenia o winie oskarżonego T. I. (1) tylko na dowodach obciążających i pominięciu dowodów dla niego korzystnych, w szczególności:

a) danie bezkrytycznej wiary zeznaniom świadka E. T. oraz zeznaniom pokrzywdzonych - Ł. P., I. J. i M. M. (2), mimo iż są one wewnętrznie sprzeczne i niekonsekwentne oraz nie znajdują potwierdzenia w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym,

b) oparcie rozstrzygnięcia o winie oskarżonego w zakresie zarzutu szeroko pojętego obrotu narkotykami wyłącznie na dowodzie z odwołanych wyjaśnień- pomówień współoskarżonych oraz zeznań świadka E. T., która przed sądem bezpodstawnie odmawiała składania zeznań i odpowiedzi na pytania, a wskutek czego niemożliwym było wyjaśnienie licznych sprzeczności w jej zeznaniach (str. 38 - 44 uzasadnienia),

c) nie danie wiary zeznaniom świadków P. J. (2), K. J., K. U., T. S., M. Z. i D. K. (1) oraz współoskarżonych M. S. (1), M. P., D. D. (3), R. B., R. K., P. P. (2), R. G., D. Ł. (1), P. Ł. (1) w zakresie w jakim twierdzili, iż oskarżony T. I. (1) nie uczestniczył w obrocie narkotykami, a tym bardziej przynależał lub kierował zorganizowaną grupą przestępczą, a nadto którzy odwołali złożone w postępowaniu przygotowawczym obciążające oskarżonego zeznania- złożone w warunkach naruszających zasady przesłuchania określone w art. 171 kpk,

II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mogący mieć wpływ na jego treść poprzez ustalenie, iż oskarżony T. I. (1) dopuścił się zarzucanych mu czynów, podczas gdy w aktach sprawy brak jest dowodów dostatecznie uzasadniających wskazane ustalenia, bowiem za takie nie można uznać niekonsekwentnych i sprzecznych zeznań E. T. i pokrzywdzonych.

Na podstawie art. 427 § 1 i 437 § 2 kpk wniósł o:

-.

-

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów,

ewentualnie:

-.

-

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Obrońca oskarżonego K. K. (1), na zasadzie art. 425 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art 444 k.p.k zaskarżyła wyrok w części dotyczącej skazania w/w oskarżonego w całości.

Na zasadzie art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 pkt. 2, 3 i 4 k.p.k. w/w wyrokowi zarzucił:

I. w części dotyczącej czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. 17 wyroku:

1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 4 i 7 k.p.k. poprzez:

a) wybiórczą i jednostronną, ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonaną wbrew zasadom doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania, a polegającą na bezkrytycznym przypisaniu waloru wiarygodności obciążającym oskarżonego K. K. (1) wyjaśnieniom byłych współoskarżonych P. M. (1) i M. K. (1), jak też zeznaniom świadków D. J. (2), D. M. (1), P. O., E. T. oraz M. M. (2), podczas gdy wyjaśnienia i zeznania wyżej wymienionych osób złożone na etapie postępowania przygotowawczego z jednej strony rażą swoją nienaturalną precyzją i nagminną powtarzalnością używanych sformułowań, z drugiej zaś strony podczas procesu osoby te nie były w stanie opisać nawet w ogólności, ani okoliczności dokonania zakupu, ani też ilości narkotyków rzekomo nabywanych u oskarżonego K. K. (1),

b) naruszenie zasady obiektywizmu w wyniku uwzględnienia jedynie okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonego z pominięciem okoliczności dla niego korzystnych, a wynikających z wyjaśnień samego oskarżonego K. K. (1), jak również zeznań świadka K. U.,

2.

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który mógł mieć wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iż oskarżony dopuścił się czynu ciągłego przypisanego mu w pkt. 17 wyroku, podczas gdy brak jest danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przez oskarżonego tego czynu,

3. z ostrożności procesowej na wypadek niepodzielenia przez Sąd II instancji zarzutów wskazanych w pkt. I ppkt. 1 i 2, w części dotyczącej czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. 17 wyroku, orzeczeniu zarzucam rażącą surowość kary wyrażającą się w wymierzeniu oskarżonemu:

a) bezwzględnej kary 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy całościowa ocena przesłanek z art. 69 § 2 k.k., w szczególności niekaralność oskarżonego, jego młody wiek, właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia, jak też zachowanie się po popełnieniu przestępstwa wskazuje, iż orzeczenie wobec oskarżonego kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia z warunkowym zawieszeniem jej wykonania będzie wystarczające dla osiągnięcia celów kary,

b) rażąco wysokiej kary grzywny nieadekwatnej do stanu majątkowego i możliwości finansowych oskarżonego,

II. w części dotyczącej czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. 18 wyroku, orzeczeniu zarzucam rażącą surowość kary wyrażającą się w wymierzeniu oskarżonemu bezwzględnej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy czyn ten charakteryzuje się nieznacznym stopniem społecznej szkodliwości, albowiem posiadane przez oskarżonego narkotyki należały do tzw. „grupy miękkich" i były przeznaczone na własny użytek, zaś całościowa ocena przesłanek z art. 69 § 2 k.k., w szczególności niekaralność oskarżonego, jego młody wiek, właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia, jak też zachowanie się po popełnieniu przestępstwa wskazuje, iż orzeczenie wobec oskarżonego kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest wystarczające dla osiągnięcia celów kary.

Wskazując na powyższe zarzuty, na zasadzie art. 427 § 1 k.p.k. i art. 437 § 1 i 2 k.p.k., wniosła o:

I

I. uchylenie orzeczenia w przedmiocie wymierzenia oskarżonemu K. K. (1) kary łącznej pozbawienia wolności,

II. zmianę orzeczenia w pkt. 17 poprzez:

1. uniewinnienie oskarżonego K. K. (1) od popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt 34-37 aktu oskarżenia,

2. zmianę opisu czynu określonego w pkt. 38 aktu oskarżenia poprzez przyjęcie, iż oskarżony K. K. (1) uczestniczył w obrocie marihuany nie w ilości co najmniej 180 gramów jak wskazano w akcie oskarżenia, a w ilości 80 g oraz wyeliminowanie z opisu czynu określeń cyt. „do dalszej odsprzedaży" oraz cyt. „lub za pośrednictwem M. K. (1)", uznanie oskarżonego za winnego popełnienia tak opisanego czynu i wymierzenie mu kary grzywny i kary pozbawienia wolności w dolnej granicy ustawowego zagrożenia z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności,

3. z ostrożności procesowej na wypadek niepodzielenia przez Sąd II instancji zarzutów wskazanych w pkt. I ppkt. 1 i 2 apelacji wnoszę o zmianę orzeczenia w pkt. 17 poprzez wymierzenie oskarżonemu kary grzywny i kary pozbawienia wolności w dolnej granicy ustawowego zagrożenia z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności,

III. zmianę orzeczenia w pkt. 18 poprzez wymierzenie oskarżonemu kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,

IV. wymierzenie oskarżonemu nowej łącznej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Obrońca oskarżonego R. B. na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 444 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok odnośnie oskarżonego w całości.

Na podstawie art. 438 k.p.k. w/w wyrokowi zarzucił:

I. obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 62 ust 3 w zw. z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (DZ. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, że oskarżony B. wyczerpał znamiona czynu z tego przepisu w przypadku czynu z pkt. 54 a/o, w sytuacji gdy czyn ten jest czynem współukaranym w stosunku do czynu zarzuconego oskarżonemu w pkt.53 a/o.

II. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, t.j: art. 424 § 1 k.p.k. poprzez niewyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku z jakich przyczyn Sąd uznał, iż R. B. był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej,

III. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu, że:

- oskarżony R. B. w okresie 15 do 18 stycznia 2011r. wziął udział w dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia w Holandii i przywozu na teren Polski znacznej ilości środków odurzających, podczas gdy materiał dowodowy sprawy wskazuje na to, iż był on jedynie obecny przy nabyciu środków odurzających oraz ich odebraniu przezM. S. (1),

- oskarżony brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia takiego ustalenia,

IV. rażącą surowość kary wymierzonej oskarżonemu za czyn z pkt. 53 a/o w stosunku do rodzaju środka odurzającego przywiezionego przez oskarżonego oraz sposobu życia oskarżonego B. przed i popełnieniem zarzuconego mu czynu.

Z uwagi na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

-

wyeliminowanie z opisu czynu zawartego w punkcie 26 zaskarżonego wyroku, czynu z punktu 52 aktu oskarżenia oraz stwierdzenia, iż czyn ten popełniony został w zorganizowanej grupie i złagodzenie kary wymierzonej oskarżonemu za ten czyn,

-

uniewinnienie oskarżonego od czynów zarzucanych mu w punkcie 51, 52 i 54 aktu oskarżenia.

Obrońca oskarżonego R. K. na podstawie art. 427 § 1-3 oraz art. 444 kpk zaskarżył w części dotyczącej w/w oskarżonego w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I. w części dotyczącej pkt 29 i 30, na podstawie art. 427 § 2 kpk oraz art. 438 pkt 2 – obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wydanego orzeczenia, a mianowicie art. 7 i 410 kpk poprzez:

-

dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającej na przypisaniu wiarygodności zeznaniom świadka E. T. wbrew zasadom prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego;

-

dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającej na ustaleniu, że oskarżony brał udział w zorganizowanej grupie, kierowanej przez M. S. (1), T. I. (1) i M. P., mającej na celu popełnianie przestępstw, polegających na wprowadzeniu do obrotu znacznych ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi i innych niż włókniste i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w sytuacji gdy materiał zebrany w sprawie nie pozwalała na dokonanie takich ustaleń;

-

pominięcie zeznań świadka D. Ł. (1), złożonych na rozprawie głównej w dniu 24 kwietnia 2013 r., iż nie znał on odbiorców narkotyków, co stoi w sprzeczności z dokonanymi ustaleniami faktycznymi Sądu, iż oskarżony R. K. nabywał od M. S. (1) amfetaminę za pośrednictwem D. Ł. (1).

II. w części dotyczącej pkt 31, na podstawie art. 427 § 2 kpk, oraz art. 438 pkt 3 zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na ustaleniu, że zachowanie oskarżonego R. K. stanowiło współsprawstwo, w sytuacji gdy zachowanie oskarżonego należy ocenić jako pomocnictwo do popełnienia czynu;

III. w części dotyczącej pkt 28, na podstawie art. 427 § 2 kpk, oraz art. 438 pkt zarzucił rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu kary dwóch miesięcy pozbawienia wolności za czyn z punktu 55 tj. występek z art. 62 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, w sytuacji gdy okoliczności popełnienia czynu charakteryzują się niskim stopniem społecznej szkodliwości

Wskazując na powyższe zarzuty na podstawie art. 427 § 1 kpk wniósł o:

-

zmianę wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 29, iż odpłatnie udzielał innym osobom środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 50 g i wartości co najmniej 1500 zł oraz amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 130 g i łącznej wartości co najmniej 5200 zł,

ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu I instancji w części dotyczącej pkt 29 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w tym zakresie,

-

zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od czynu z pkt 30 ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu I instancji w części dotyczącej pkt 30 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w tym zakresie,

-

uchylenie kary łącznej,

-

zmianę wyroku poprzez zmianę kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu w pkt 31 poprzez przyjęcie pomocnictwa do popełnienia czynu i nadzwyczajne złagodzenie kary,

-

zmianę wyroku w pkt 28 poprzez orzeczenie kary łagodniejszego rodzaju.

Obrońca oskarżonego R. P. na zasadzie art.444 kpk w zw. z art.425§2 kpk zaskarżył wyrok w części dotyczącej w/w oskarżonego w części dotyczącej zarzutu nr 61, 62 i 63 aktu oskarżenia.

Na podstawie art. 427§2 kpk i art. 438 pkt.2, 3 i 4 kpk rozstrzygnięciu zarzucił:

-

obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, polegającą na obrazie art. 424 §1 kpk, art. 4 kpk, art. 5 § 2 kpk poprzez niedostateczne i niewystarczające wykazanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, dlaczego Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie odnośnie skazania oskarżonego R. P. odnośnie zarzutów nr 61 i 62 jedynie na niewiarygodnych relacjach osób go pomawiających, tj.: T. Ł. (1), A. K. (1) i M. C., które w części zostały odwołane w trakcie procesu sądowego, pomimo, iż zeznania te pozostają w rażącej sprzeczności z wyjaśnieniami samego w/w oskarżonego jak i z innymi dowodami osobowymi bezosobowymi złożonymi na rozprawie sądowej, co w konsekwencji przy prawidłowej analizie materiału dowodowego winno skutkować uniewinnieniem oskarżonego R. P. od stawianych w punktach 61 i 62 zarzutów,

-

obrazę przepisów prawa procesowego, która miała istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, w szczególności art. 7 kpk, polegającą na dokonaniu przez Sąd I instancji dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych dokonanych przez Sąd meriti co do spełnienia przez oskarżonego R. P. znamion przestępstw opisanych w punkach 61 i 62 aktu oskarżenia,

-

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający wpływ na jego treść, a polegający na dowolnym i niezasadnym przyjęciu, iż oskarżony R. P. dopuścił się popełnienia występków z punktu 61 i 62 a/o:

-

pomimo braku w tym zakresie jakichkolwiek przekonujących i logicznych dowodów jego winy i oparciu zaskarżonego orzeczenia na relacjach osób zainteresowanych takim rozstrzygnięciem, które de facto zostały następnie „premiowane” stosunkowo łagodnym ukaraniem za swoje czyny,

-

oparciu orzeczenia na podstawie domniemań /co do stanu faktycznego/, z naruszeniem zasady procesowej in dubio pro reo,

-

rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary w wymiarze 1 miesiąca pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia za czyn 63 aktu oskarżenia, polegający na posiadaniu amfetaminy w ilości 3,5 grama - pomimo, iż w przedmiotowej sprawie występuje szereg okoliczności podmiotowych i przedmiotowych, których Sąd nie wziął pod uwagę przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia lub przypisał im zbyt małe znaczenie, wskazujących na konieczność wymierzenia oskarżonemu za ten czyn z art. 62 ust. 3 w zw. z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii kary samoistnej grzywny, o jaką to karę wnosił nawet oskarżyciel publiczny w głosach stron postępowania.

Wskazując na powyższe zarzuty na zasadzie art.437 kpk wniósł o:

-

-.

-

zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonego R. P. poprzez uniewinnienie jego osoby od stawianych mu w punktach 61 i 62 zarzutów oraz zmianę wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze odnośnie zarzutu 63 poprzez wymierzenie oskarżonemu R. P. kary samoistnej grzywny,

ewentualnie

-

-.

-

uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej zaskarżenia orzeczenia przez w/w oskarżonego i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego D. J. (1), na zasadzie art. 425 § 1 i 2 kpk i art. 444 kpk, zaskarżył wyrok odnośnie w/w oskarżonego w całości.

Na zasadzie 427 § 2 i 438 pkt 2 i 3 kpk wyrokowi temu zarzucił:

I. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia tj.:

art. 5 § 2 kpk w zw. z art. 7 kpk poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz przyjęcie wątpliwości wynikających z treści wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków wbrew zasadzie domniemania niewinności,

art. 425 § 1 kpk poprzez nieodniesienie się w treści uzasadnienia wyroku do:

a) kwestii sposobu ustalenia ilości przypisywanych oskarżonemu środków odurzających, w sytuacji gdy nie zostało to zweryfikowane innym materiałem dowodowym niż zeznania A. K. (1),

b) kwestii związanej z świadomością oskarżonego w zakresie wieku małoletniej A. K. (1) i nieskonfrontowanie podawanych przez nią okoliczności dotyczącej tej kwestii z pozostałym materiałem dowodowym,

II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mającej wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że D. J. (1) popełnił przypisane mu przestępstwa pomimo tego, iż oskarżony nie przyznał się do stawianych mu zarzutów, a materiał dowodowy nic pozwala bez naruszenia zasady procedury karnej na poczynienie wskazanych wyżej ustaleń faktycznych.

Na zasadzie art. w zw. z art. 427 § 1 kpk i art. 437 §1 kpk wniósł o :

-

o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów

ewentualnie

-

o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania.

Prokurator na podstawie art. 425 kpk i art. 444 kpk powyższy wyrok zaskarżył:

I. co do oskarżonego M. S. (1) w stosunku do czynów z pkt 1, 2, 6, 7, 8 i 9 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo, wskazane w punkcie 1 wyroku oraz do czynów z pkt 4 i 5 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo, wskazane w punkcie 3 wyroku - w całości na niekorzyść tego oskarżonego, a co do czynu w pkt 3 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 2 wyroku (numeracja czynów w akcie oskarżenia, przyjęta po wyłączeniu przez Sąd Okręgowy w Olsztynie materiałów do odrębnego postępowania co do 14 oskarżonych) - w części orzeczenia co do kary zasadniczej na niekorzyść tego oskarżonego,

II. co do oskarżonego M. P. w stosunku do czynów z pkt 11,12,13,16 i 18 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno, przestępstwo, wskazane w punkcie 5 wyroku, do czynów z pkt 14,15 i 17 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo, wskazane w punkcie 6 wyroku oraz do czynów w pkt 22 i 23 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo, wskazane w punkcie 9 wyroku (numeracja czynów w akcie oskarżenia, przyjęta po wyłączeniu przez Sąd Okręgowy w Olsztynie materiałów do odrębnego postępowania co do 14 oskarżonych) - w całości na niekorzyść tego oskarżonego, a co do czynu w pkt 21 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 8 wyroku - w części orzeczenia co do kary zasadniczej na niekorzyść tego oskarżonego,

III. co do oskarżonego T. I. (1) w stosunku do czynu w pkt 24 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 10 wyroku oraz do czynu w pkt 25 i 26 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo, wskazane w punkcie 11 wyroku (numeracja czynów w akcie oskarżenia, przyjęta po wyłączeniu przez Sąd Okręgowy w Olsztynie materiałów do odrębnego postępowania co do 14 oskarżonych) - w całości na niekorzyść tego oskarżonego, a co do czynu w pkt 27 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 12 wyroku i do czynu w pkt 28 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 13 wyroku - w części orzeczeń co do kary zasadniczej na niekorzyść tego oskarżonego,

IV. co do oskarżonego R. B. co do czynów z pkt 52 i 53 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w punkcie 26 wyroku - w całości na niekorzyść tego oskarżonego, a co do czynu w pkt 51 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 25 wyroku - w części orzeczenia co do kary zasadniczej na niekorzyść tego oskarżonego,

V. co do oskarżonego R. K. w stosunku do czynu z pkt 60 aktu oskarżenia, wskazanego w punkcie 31 wyroku (numeracja czynów w akcie oskarżenia, przyjęta po wyłączeniu przez Sąd Okręgowy w Olsztynie materiałów do odrębnego postępowania co do 14 oskarżonych) - w całości na niekorzyść tego oskarżonego, a co do czynów w pkt 56, 57 i 59 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo, wskazane w pkt 29 wyroku oraz do czynu w pkt 58 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 30 wyroku - w części orzeczeń co do kary zasadniczej i środków karnych na niekorzyść tego oskarżonego,

VI. co do oskarżonego R. P. w stosunku do czynu z pkt 64 aktu oskarżenia, wskazanego w punkcie 35 wyroku (numeracja czynów w akcie oskarżenia, przyjęta po wyłączeniu przez Sąd Okręgowy w Olsztynie materiałów do odrębnego postępowania co do 14 Oskarżonych) - w całości na niekorzyść tego oskarżonego, a co do czynu w pkt 61 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 32 wyroku - w części orzeczenia co do kary zasadniczej i środka karnego na niekorzyść tego oskarżonego,

VII. co do oskarżonego J. J. (1) w stosunku do czynu z pkt 73 aktu oskarżenia, wskazanego w punkcie 43 wyroku (numeracja czynów w akcie oskarżenia, przyjęta po wyłączeniu przez Sąd Okręgowy w Olsztynie materiałów do odrębnego postępowania co do 14 oskarżonych) - w całości na niekorzyść tego oskarżonego, a co do czynów w pkt 72 i 75 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo ciągłe, wskazane w pkt 42 wyroku - w części orzeczenia co do kary zasadniczej i środków karnych na niekorzyść tego oskarżonego,

VIII. co do oskarżonego D. J. (1) w stosunku do czynu w pkt 77 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 45 wyroku - w części orzeczenia co do kary zasadniczej i środka karnego.

Na zasadzie art. 438 pkt 2, 3 i 4 kpk oraz art. 427§ 2 kpk wyrokowi temu zarzucił:

IX. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę do uniewinnienia R. P. od popełnienia zarzuconego mu przestępstwa w pkt 64 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 34 wyroku z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U z 2012r. nr 124 z późn. zm.), mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na niezasadnym i dowolnym przyjęciu, iż w przedmiotowej sprawie brak jest wystarczających dowodów, iż oskarżony dopuścił się tego czynu, podczas gdy dowody przeprowadzone i ujawnione na rozprawie, a zwłaszcza wyjaśnienia T. Ł. (1), ocenione we wzajemnym powiązaniu z innymi dowodami z tego postępowania, przede wszystkim pominiętego zapisku dostawcy tego narkotyku w jego starym szkolnym zeszycie, potwierdzającego przekazanie mu takiej ilości powyższego środka o treści „pola 1000”, z uwzględnieniem zasad prawidłowego i logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do całkowicie pewnego wniosku, że oskarżony swoim działaniem wypełnił znamiona tego zarzuconego mu czynu, zaś ten błąd był wynikiem obrazy przepisu art. 7 kpk,

X. błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu przez Sąd poglądu, że przeprowadzone i ujawnione na rozprawie dowody, w ramach stawianych zarzutów, odpowiednio w pkt 4 i 5 oraz pkt 22 i 23 aktu oskarżenia pozwalają do uznania oskarżonych M. S. (1) i M. P. za winnych popełnienia tylko czynów z art. 191 § 1 kk w zb. z art. 189§ 1 kk w zb. z art. 158§ 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i w zw. z art. 12 kk, a nie wyczerpują znamion czynu z art. 207§ 1 kk. lub z art. 207 § 2 kk w zw. z art. 207 § 1 kk w zbiegu we wskazanymi wyżej przepisami, podczas gdy te dowody, a zwłaszcza zeznania pokrzywdzonego Ł. P. i odtworzony filmik, nagrany kamerą telefonu komórkowego zdarzenia z dnia 7 października 2010r., ocenione we wzajemnym powiązaniu z innymi dowodami, z uwzględnieniem zasad prawidłowego i logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do całkowicie pewnego wniosku, iż obaj oskarżeni wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami swoim działaniem wypełnili również znamiona fizycznego i psychicznego znęcania się ze szczególnym okrucieństwem nad tym pokrzywdzonym, który był podległym im członkiem zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez nich, a ten błąd był wynikiem obrazy przepisu art. 7 kpk,

XI. błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu przez Sąd poglądu, że przeprowadzone i ujawnione na rozprawie dowody, w ramach zarzutu w pkt 60 aktu oskarżenia pozwalają do uznania oskarżonego R. K. za winnego popełnienia tylko czynu z art. 191 § 1 kk w zb. z art. 189§ 1 kk w zb. z art. 158§ 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, a nie wyczerpują znamion czynu z art. 207§ 1 kk lub z art. 207§ 2 kk w zw. z art. 207 § 1 kk w zbiegu we wskazanymi wyżej przepisami, podczas gdy te dowody, a zwłaszcza zeznania pokrzywdzonego Ł. P. i odtworzony filmik, nagrany kamerą telefonu komórkowego zdarzenia z dnia 7 października 2010r., ocenione we wzajemnym powiązaniu z innymi dowodami, z uwzględnieniem zasad prawidłowego i logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do całkowicie pewnego wniosku, iż również ten oskarżony wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami swoim działaniem wypełnił znamiona fizycznego i psychicznego znęcania się ze szczególnym okrucieństwem nad tym pokrzywdzonym, który podobnie jak on był podległym członkiem zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej m.in. przez M. S. (1) i M. P., a jego zachowanie należy ocenić jako współsprawstwo, ponieważ w pełni akceptował działanie swoich szefów, zaś ten błąd był wynikiem obrazy przepisu art. 7 kpk,

XII. błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu przez Sąd poglądu, że przeprowadzone i ujawnione na rozprawie dowody, w ramach zarzutu w pkt 73 aktu oskarżenia pozwalają do uznania oskarżonego J. J. (1) za winnego popełnienia tylko czynu z art. 18§ 3 kk w zw. z art. 191§ l kk w zb. z art. 189§ 1 kk w zb. z art. 158§ 1 kk w zw. z art. 11§ 2 kk, a nie wyczerpują znamion czynu z art. 207§ 1 kk lub z art. 207§ 2 kk w zw. z art. 207§ 1 kk w zbiegu we wskazanymi wyżej przepisami, podczas gdy te dowody, a zwłaszcza zeznania pokrzywdzonego Ł. P., wyjaśnienia P. J. (1) i odtworzony filmik, nagrany kamerą telefonu komórkowego zdarzenia z dnia 7 października 2010r., ocenione we wzajemnym powiązaniu z innymi dowodami, z uwzględnieniem zasad prawidłowego i logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do całkowicie pewnego wniosku, iż również ten oskarżony wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami swoim działaniem wypełnił znamiona fizycznego i psychicznego znęcania się ze szczególnym okrucieństwem nad tym pokrzywdzonym, a jego zachowanie należy ocenić jako współsprawstwo, ponieważ w pełni akceptował działanie M. S. (1) i M. P., biorąc udział w jego przewożeniu samochodem do lasu i filmując to znęcanie, a ten błąd był wynikiem obrazy przepisu art. 7 kpk,

XIII. błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu przez Sąd za małej ilości narkotyków, przywiezionych w ramach wewnątrzwspólnotowego ich nabycia z Holandii, wprowadzonych do obrotu i udzielonych odpłatnie, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami lub samodzielnie przez oskarżonego M. S. (1) w ramach zarzutów z pkt 1, 2, 6, 7, 8 i 9 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo ciągłe, będące zbrodnią, wskazane w punkcie 1 wyroku, podczas gdy przeprowadzone i ujawnione na rozprawie dowody, a zwłaszcza wyjaśnienia oskarżonego T. Ł. (1) oraz wyjaśnienia oskarżonych M. G., P. M. (1) i innych osób oraz odtajnione podsłuchy telefonów, ocenione we wzajemnym powiązaniu z innymi dowodami, z uwzględnieniem zasad prawidłowego i logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do całkowicie pewnego wniosku, iż ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste i substancji psychotropowej w postaci tabletek ekstazy, wprowadzonych do obrotu były znacznie większe, co również doprowadziło do przyjęcia niewłaściwego sposobu ustalenia korzyści, uzyskanej przez oskarżonego z popełnienia tego przestępstwa i orzeczenia przepadku jej równowartości na rzecz Skarbu Państwa, a ten błąd był wynikiem obrazy przepisu art. 7 kpk,

XIV. błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu przez Sąd za małej ilości narkotyków, w których obrocie uczestniczył i udzielił odpłatnie oskarżony M. P. w ramach zarzutów z pkt 11, 12, 13!, 16 i 18 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo, wskazane w j punkcie 5 wyroku, podczas gdy przeprowadzone i ujawnione na rozprawie dowody, a zwłaszcza zeznania świadków I. J., E. T. i M. M. (2) oraz wyjaśnienia i zeznania oskarżonych i później świadków Ł. O. (1), D. Ł. (1), D. W. i innych osób oraz odtajnione podsłuchy telefonów, ocenione we wzajemnym powiązaniu z innymi dowodami, z uwzględnieniem zasad prawidłowego i logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do całkowicie pewnego wniosku, iż ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy były znacznie większe, co również doprowadziło do przyjęcia niewłaściwego sposobu ustalenia korzyści, uzyskanej przez oskarżonego z popełnienia tego przestępstwa i orzeczenia przepadku jej równowartości na rzecz Skarbu Państwa, a ten błąd był wynikiem obrazy przepisu art. 7 kpk,

XV. błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu przez Sąd poglądu, że przeprowadzone i ujawnione na rozprawie dowody, w ramach stawianych zarzutów w pkt 14, 15 i 17 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo, wskazane w punkcie 6 wyroku pozwalają do uznania oskarżonego M. P. za winnego popełnienia czynu z art. 191 § 1 kk w zb. z art. 189 § 1 kk w zb. z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i w zw. z art. 12 kk, podczas gdy te dowody, a zwłaszcza jednoznaczne zeznania pokrzywdzonego I. J., ocenione we wzajemnym powiązaniu, z innymi dowodami, z uwzględnieniem zasad prawidłowego i logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do całkowicie pewnego wniosku, iż oskarżony co do czynu z pkt 14 aktu oskarżenia dopuścił się przestępstwa z art. 191 § 2 kk, ewentualnie w zbiegu z art. 189 § 1 kk w zbiegu z art. 158 § 1 kkiwzw. z art. 11 § 2 kk, co do czynu w pkt 15 popełnił przestępstwo z art. 191 § 2 kk w zw. z art. 12 iw pkt 17 aktu oskarżenia dopuścił się czynu z art. 191 § 1 kk w zw. z art. 12 kk, ponieważ działał on przy dwóch pierwszych czynach w celu wymuszenia zwrotu legalnej wierzytelności w kwocie 100 zł, a przy trzecim czynie w celu zmuszenia tego pokrzywdzonego do handlu jego narkotykami, wykonywania różnych prac na jego rzecz i upokarzających zachowań, zaś ten błąd był wynikiem obrazy przepisu art. 7 kpk,

XVI. błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu przez Sąd za małej ilości narkotyków, w których obrocie uczestniczył i udzielił odpłatnie oskarżony T. I. (1) w ramach zarzutów z pkt 25 i 26 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo, wskazane w punkcie 11 wyroku, podczas gdy przeprowadzone i ujawnione na rozprawie dowody, a zwłaszcza zeznania świadków M. C. i P. S. (4) oraz wyjaśnienia i zeznania oskarżonych i później świadków Ł. O. (1), D. W. i P. S. (1), wyjaśnienia oskarżonego T. Ł. (1) i innych osób oraz odtajnione podsłuchy telefonów, ocenione we wzajemnym powiązaniu z innymi dowodami, z uwzględnieniem zasad prawidłowego i logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do całkowicie pewnego wniosku, iż ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste i substancji psychotropowej w postaci amfetaminy były inne niż ustalił Sąd, co również doprowadziło do przyjęcia niewłaściwego sposobu ustalenia korzyści, uzyskanej przez oskarżonego z popełnienia tego przestępstwa i orzeczenia przepadku jej równowartości na rzecz Skarbu Państwa, a ten błąd był wynikiem obrazy przepisu art. 7 kpk,

XVII. błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu przez Sąd poglądu, że przeprowadzone i ujawnione na rozprawie dowody, co do czynu w pkt 24 aktu oskarżenia, wskazanego w punkcie 10 wyroku pozwalają do uznania oskarżonego T. I. (1) za winnego popełnienia czynu z art. 191 § 1 kk w zb. z art. 189 § 1 kk w zb. z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, podczas gdy te dowody, a zwłaszcza jednoznaczne zeznania pokrzywdzonego I. J., ocenione we wzajemnym powiązaniu z innymi dowodami, z uwzględnieniem zasad prawidłowego i logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do całkowicie pewnego wniosku, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa z art. 191 § 2 kk, ewentualnie w zbiegu z art. 189 § 1 kk w zbiegu z art. 158 § 1 kk i w zw. z art. 11 § 2 kk, ponieważ działał on wspólnie i w porozumieniu z M. P. i nieustaloną osobą w celu wymuszenia zwrotu legalnej wierzytelności w kwocie 100 zł, a ten błąd był wynikiem obrazy przepisu art. 7 kpk,

XVIII. błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu przez Sąd za małej ilości narkotyków, przywiezionych w ramach wewnątrzwspólnotowego ich nabycia z Holandii, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami przez oskarżonego R. B. w ramach zarzutów z pkt 52 i 53 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo ciągłe, będące zbrodnią, wskazane w punkcie wyroku, podczas gdy przeprowadzone i ujawnione na rozprawie dowody, a zwłaszcza wyjaśnienia oskarżonego T. Ł. (1), ocenione we wzajemnym powiązaniu z innymi dowodami, z uwzględnieniem zasad prawidłowego i logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do całkowicie pewnego wniosku, iż oskarżony wziął w przemycie 4500 gramów środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste, a nie 3860 gramów jak ustalił Sąd i nie budzącej wątpliwości wewnątrzwspólnotowego nabycia 300 tabletek ekstazy, a ten błąd był wynikiem obrazy przepisu art. 7 kpk,

XIX. obrazy przepisów postępowania, a mianowicie art. 424§ 1 pkt 1 kpk, mogący mieć wpływ na treść orzeczenia poprzez brak w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazania jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione co do części czynów, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych oraz w pełni nie wyjaśnił podstaw prawnych niektórych przyjętych kwalifikacji, przypisanych oskarżonym przestępstw i nie uzasadnił wymiaru części poszczególnych kar jednostkowych, a dotyczy to zwłaszcza czynów, wskazanych w pkt 2, 4, 5, 9, 14, 15, 16, 17, 21, 2l2, 23, 24, 25, 51, 53, 60, 64 i 73 aktu oskarżenia, a przykładowo można wymienić pominięcie zapisku oskarżonego M. S. (1) w jego starym szkolnym zeszycie, potwierdzającym przekazanie R. P. jednego kilograma środka odurzającego w postaci ziela konopi innych o treści „pola 1000” (czyn 64), rozbieżności między znamionami czynów, przypisanych oskarżonym M. S. (1), M. P., R. K. i J. J. (1) w pkt 3, 9, 31 i 43 wyroku, a jego uzasadnieniem w tej części do nich, pominięcie części zeznań pokrzywdzonego I. J., złożonych w śledztwie, w czasie wizji lokalnej, na rozprawie i ujawnionego na rozprawie protokołu z jego wyjaśnień jako podejrzanego w sprawie II K 642/12 Sądu Rejonowego w Bartoszycach, w których jednoznacznie podawał, że celem działania T. I. (1) i M. P. w czynach, zarzuconych im w pkt 14,15, 17 i 24 aktu oskarżenia nie było zmuszanie go do zwrotu im pieniędzy, pochodzących z rozliczeń za przekazane narkotyki, a zwrócenie długów oraz zmuszanie do innych zachowań oraz inne przykłady, co uniemożliwia kontrolę rozumowania przy wyrokowaniu, a musi stanowić przedmiot jego rozważań,

XX. rażącą niewspółmierność kary w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, wymierzonej oskarżonemu M. S. (1) za popełnienie czynu z art. 258§ 3 kk z pkt 3 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 2 wyroku, w stosunku do znacznego stopnia jego społecznej szkodliwości, wynikającą z wymierzenia mu tej kary w dolnej granicy najniższego ustawowego zagrożenia, wskutek niedostatecznego uwzględnienia szeregu okoliczności, a zwłaszcza jego dotychczasowej karalności, negatywnej opinii w miejscu zamieszkani, długiego okresu kierowania zorganizowaną grupą przestępczą wspólnie z innymi osobami i brutalnego wymuszania lojalności podległego członka w celu egzekucji zaległych należności za przekazane do handlu narkotyki, co sprawia, że ta kara jest pozbawiona wychowawczo- zapobiegawczego wpływu na niego i waloru kształtowania właściwej świadomości prawnej społeczeństwa,

XXI. rażącą niewspółmierność kary w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, wymierzonej oskarżonemu M. P. za popełnienie czynu z art. 258§ 3 kk z pkt 21 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 8 wyroku, w stosunku do znacznego stopnia jego społecznej szkodliwości, wynikającą z wymierzenia mu tej kary w dolnej granicy najniższego ustawowego zagrożenia, wskutek niedostatecznego uwzględnienia szeregu okoliczności, a zwłaszcza jego dotychczasowej karalności, negatywnej opinii w miejscu zamieszkani, długiego okresu kierowania zorganizowaną grupą przestępczą wspólnie z innymi osobami i brutalnego wymuszania lojalności podległego członka w celu egzekucji zaległych należności za przekazane do handlu narkotyki, co sprawia, że ta kara jest pozbawiona wychowawczo-zapobiegawczego wpływu na niego i waloru kształtowania właściwej świadomości prawnej społeczeństwa,

XXII. rażącą niewspółmierność kary w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, wymierzonej oskarżonemu T. I. (1) za popełnienie czynu z art. 258 § 3 kk z pkt 27 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 12 wyroku, w stosunku do znacznego stopnia jego społecznej szkodliwości, wynikającą z wymierzenia mu tej kary w dolnej granicy najniższego ustawowego zagrożenia, wskutek niedostatecznego uwzględnienia szeregu okoliczności, a zwłaszcza jego dotychczasowej karalności negatywnej opinii w miejscu zamieszkania i długiego okresu kierowania zorganizowaną grupą przestępczą wspólnie z innymi osobami, co sprawia, że ta kara jest pozbawiona wychowawczo-zapobiegawczego wpływu na niego i waloru kształtowania właściwej świadomości prawnej społeczeństwa,

XXIII. rażącą niewspółmierność kary w wysokości 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, wymierzonej oskarżonemu T. I. (1) za popełnienie czynu z art. 283 kk w zw. z art. 280 § 1 kk z pkt 28 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 13 wyroku, w stosunku do znacznego stopnia jego społecznej szkodliwości, wynikającą z wymierzenia mu tej kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, wskutek niedostatecznego uwzględnienia szeregu okoliczności, a zwłaszcza jego dotychczasowej karalności, negatywnej opinii w miejscu zamieszkania, działania z niskich pobudek, poczucia bezkarności i wykorzystania uzależnienia pokrzywdzonego od narkotyków do dokonania tego przestępstwa, co sprawia, że ta kara jest pozbawiona wychowawczo-zapobiegawczego wpływu na niego i waloru kształtowania właściwej świadomości prawnej społeczeństwa,

XXIV. rażącą niewspółmierność kary w wysokości 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, wymierzonej oskarżonemu R. B. za popełnienie czynu z art. 258§ 1 kk z pkt 51 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 25 wyroku, w stosunku do znacznego stopnia jego społecznej szkodliwości, wynikającą z wymierzenia mu tej kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, wskutek niedostatecznego uwzględnienia szeregu okoliczności, a zwłaszcza jego dotychczasowej karalności i aktywnego udziału w tej zorganizowanej grupie przestępczej, co sprawia, że ta kara jest pozbawiona wychowawczo-zapobiegawczego wpływu na niego i waloru kształtowania właściwej świadomości prawnej społeczeństwa,

XXV. rażącą niewspółmierność kary w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, wymierzonej oskarżonemu R. K. za popełnienie czynu z art. 59 ust. 1 w zb. z art. 56 ust 2 w zw. z ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U z 2012r. nr 124 z późn. zm.) w zw. z art. 65§ 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i w zw. z art. 12 kk w ramach zarzutów z pkt 56, 57 i 59 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo, wskazane w punkcie 29 wyroku, w stosunku do znacznego stopnia jego społecznej szkodliwości, wynikającą z wymierzenia mu tej kary w dolnej granicy najniższego ustawowego zagrożenia, wskutek niedostatecznego uwzględnienia szeregu okoliczności, a zwłaszcza jego dotychczasowej karalności, negatywnej opinii w miejscu zamieszkania, działania z niskich pobudek i częściowo w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, co sprawia, że ta kara jest pozbawiona wychowawczo-zapobiegawczego wpływu na niego i waloru kształtowania właściwej świadomości prawnej społeczeństwa,

XXVI. rażącą niewspółmierność kary w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, wymierzonej oskarżonemu R. P. za popełnienie czynu z art. 56 ust. 3 w zb. z art. 56 ust 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U z 2012r. nr 124 z późn. zm.) i w zw. z art. 12 kk w ramach zarzutu z pkt 61 aktu oskarżenia, wskazanego w punkcie 32 wyroku, w stosunku do znacznego stopnia jego społecznej szkodliwości, wynikającą z wymierzenia mu tej kary w granicy najniższego ustawowego zagrożenia, wskutek niedostatecznego uwzględnienia szeregu okoliczności, a zwłaszcza jego dotychczasowej karalności i działania z niskich pobudek, co sprawia, że ta kara jest pozbawiona wychowawczo-zapobiegawczego wpływu na niego i waloru kształtowania właściwej świadomości prawnej społeczeństwa,

XXVII. rażącą niewspółmierność kary w wysokości 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności, wymierzonej oskarżonemu J. J. (1) za popełnienie czynu z art. 59 ust. 3 w zw. z ust. 1 i 2 w zb. z art. 58 ust. 2 w zw. z ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U z 2012r. nr 124 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz art. 59 ust. 3 w zw. z ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U z 2012r. nr 124 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w ramach zarzutów z pkt 72 i 75 aktu oskarżenia, połączonych jako jeden ciąg przestępstw, wskazany w punkcie 42 wyroku, w stosunku do znacznego stopnia jego społecznej szkodliwości, wynikającą z wymierzenia mu tej kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, wskutek niedostatecznego uwzględnienia szeregu okoliczności, a zwłaszcza jego dotychczasowej karalności, popełnienia tego w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk, działania z niskich pobudek oraz udzielania bezpłatnie i odpłatnie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych włókniste małoletniej A. K. (1), która dopiero skończyła 15 lat życia, co sprawia, że ta kara jest pozbawiona wychowawczo-zapobiegawczego wpływu na niego i waloru kształtowania właściwej świadomości prawnej społeczeństwa,

XXVIII. rażącą niewspółmierność kary w wysokości 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności, wymierzonej oskarżonemu D. J. (1) za popełnienie czynu z art. 59 ust. 3 w zw. z ust 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. nr 124 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk w i w zw. z art. 64§ 1 kk w ramach zarzutu z pkt 77 aktu oskarżenia, wskazanego w punkcie 45 wyroku, w stosunku do znacznego stopnia jego społecznej szkodliwości, wynikającą z wymierzenia mu tej kary w granicy najniższego ustawowego zagrożenia tą karą, wskutek niedostatecznego uwzględnienia szeregu okoliczności, a zwłaszcza jego dotychczasowej karalności, negatywnej opinii w miejscu zamieszkania, popełnienia tego czynu w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk i działania z niskich pobudek, co sprawia, że ta kara jest pozbawiona wychowawczo-zapobiegawczego wpływu na niego i waloru kształtowania właściwej świadomości prawnej społeczeństwa,

Powołując się na przepis art. 427 § 1 i 437§ 2 kpk

XXIX. co do oskarżonego M. S. (1) wniósł o:

-

uchylenie zaskarżonego wyroku w części, dotyczącej czynów z pkt 1, 2, 6, 7, 8 i 9 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w punkcie 1 wyroku oraz czynów z pkt 4 i 5 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w punkcie 3 wyroku i w tym zakresie o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie w celu jej ponownego rozpoznania,

-

zmianę zaskarżonego wyroku co do czynu w pkt 3 aktu oskarżenia z art. 258§ 3 kk poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 2 (dwóch) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

-

rozwiązanie kary łącznej 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej oskarżonemu w pkt 48 wyroku i wymierzenie mu nowej kary łącznej w wymiarze 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności.

XXX. co do oskarżonego M. P. wniósł o:

-

uchylenie zaskarżonego wyroku w części, dotyczącej czynów z pkt 11,12, li, 16 i 18 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w punkcie 5 wyroku, czynów z pkt 14,15 i 17 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w punkcie 6 wyroku oraz czynów w pkt 22 i 23 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w punkcie 9 wyroku i w, tym zakresie o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie w celu jej ponownego rozpoznania,

-

zmianę zaskarżonego wyroku co do czynu w pkt 21 aktu oskarżenia z art. 258 § 3 kk poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 2 (dwóch) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

-

rozwiązanie kary łącznej 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej oskarżonemu w pkt 48 wyroku i wymierzenie mu nowej kary łącznej w wymiarze 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności,

XXXI. co do oskarżonego T. I. (1) wniósł o:

- uchylenie zaskarżonego wyroku w części, dotyczącej czynów z pkt 11,12,13, 16 i 18 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w punkcie 5 wyroku, czynów z pkt 14,15 i 17 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w punkcie 6 wyroku oraz czynów w pkt 22 i 23 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w punkcie 9 wyroku i w tym zakresie o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie w celu jej ponownego rozpoznania,

-

zmianę zaskarżonego wyroku co do czynu w pkt 27 aktu oskarżenia z art. 258 § 3 kk poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

-

zmianę zaskarżonego wyroku co do czynu w pkt 28 aktu oskarżenia z art. 283 kk w zw. z art. 280§ 1 kk poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

-

rozwiązanie kary łącznej 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej oskarżonemu w pkt 48 wyroku i wymierzenie mu nowej kary łącznej w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześć) lat pozbawienia wolności,

XXXII, co do oskarżonego R. B. wniósł o:

-

uchylenie zaskarżonego wyroku w części, dotyczącej czynów z pkt z pkt 52 i 53 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w punkcie 26 wyroku i w tym zakresie o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie w celu jej ponownego rozpoznania,

-

zmianę zaskarżonego wyroku co do czynu w pkt 51 aktu oskarżenia z art. 258§ 1 kk poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

-

rozwiązanie kary łącznej 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej oskarżonemu w pkt 48 wyroku i wymierzenie mu nowej kary łącznej w wymiarze 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

XXXIII, co do oskarżonego R. K. wniósł o:

-

uchylenie zaskarżonego wyroku w części, dotyczącej czynu z pkt 60 aktu oskarżenia, wskazanego w punkcie 31 wyroku i w tym zakresie o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie w celu jej ponownego rozpoznania,

-

zmianę zaskarżonego wyroku co do czynów w pkt 56, 57 i 59 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo w pkt 29 wyroku z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. poz. 124 z późn. zm.) w zb. z art. 56 ust. 2 w zw. z art. 56 ust. tej Ustawy w zw. z art. 65§ 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i w zw. z art. 12 kk poprzez wymierzenie oskarżonemu kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 33§ 2 kk grzywny 80 stawek dziennych po 20 zł każda, na podstawie art. 45 § 1 kk orzeczenie od niego przepadku równowartości uzyskanej z popełnienia przestępstwa korzyści w kwocie 6700 zł na rzecz Skarbu Państwa oraz na podstawie art. 70 ust. 4 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. poz. 124 z późn. zm.) orzeczenie wobec niego nawiązki w wysokości 2000 zł na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii,

-

rozwiązanie kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej oskarżonemu w pkt 48 wyroku i wymierzenie mu nowej kary łącznej w wymiarze 1 (jeden) rok i 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności,

XXXIV, co do oskarżonego R. P. wniósł o:

-

uchylenie zaskarżonego wyroku w części, dotyczącej czynu z pkt 64 aktu oskarżenia, wskazanego w punkcie 35 wyroku i w tym zakresie o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie w celu jej ponownego rozpoznania,

-

zmianę zaskarżonego wyroku co do czynu w pkt 61 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 32 wyroku z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U. Nr 124 z 2012r. z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk poprzez wymierzenie oskarżonemu kary: 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na podstawie art. 33§ 2 kk grzywny 100 stawek dziennych po 20 zł każda, na podstawie art. 45 § 1 kk orzeczenie od niego przepadku równowartości uzyskanej z popełnienia przestępstwa korzyści w kwocie 6000 zł na rzecz Skarbu Państwa oraz na podstawie art. 70 ust. 4 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. poz. 124 z późn. zm.) orzeczenie wobec niego nawiązki w wysokości 3000 zł na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii,

-

rozwiązanie kary łącznej 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej oskarżonemu w pkt 48 wyroku i wymierzenie mu nowej kary łącznej w wymiarze 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

XXXV. co do oskarżonego J. J. (1) wniósł o:

-

uchylenie zaskarżonego wyroku w części, dotyczącej czynu z pkt 73 aktu oskarżenia, wskazanego w punkcie 43 wyroku i w tym zakresie o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie w celu jej ponownego rozpoznania,

-

zmianę zaskarżonego wyroku co do czynów w pkt 72 i 75 aktu oskarżenia, połączonych jako jedno przestępstwo ciągłe, wskazane w pkt 42 wyroku z art. 59 ust. 3 w zw. z ust. 1 i 2 w zb. z art. 58 ust. 2 w zw. z art. ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. poz. 124 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w iw. z art. 11 § 2 kk oraz z art. 59 ust. 3 tej Ustawy w zw. ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. poz. 124 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64§ 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk poprzez wymierzenie oskarżonemu kary: 1 (jeden) rok i 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności, na podstawie art. 33§ 2 kk grzywny 50 stawek dziennych po 20 zł każda, na podstawie art. 45 § 1 kk orzeczenie od niego przepadku równowartości uzyskanej z popełnienia przestępstwa korzyści w kwocie 375 zł na rzecz Skarbu Państwa oraz na podstawie art. 70 ust. 4 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z2012r. poz. 124 z późn. zm.) orzeczenie wobec niego nawiązki w wysokości 1000 zł na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii,

- rozwiązanie kary łącznej 1 rok i 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej oskarżonemu w pkt 48 wyroku i wymierzenie mu nowej kary łącznej w wymiarze 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

XXXVI, co do oskarżonego D. J. (1) wniósł o:

-

zmianę zaskarżonego wyroku co do czynu w pkt 77 aktu oskarżenia, wskazanego w pkt 45 wyroku z art. 59 ust. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. poz. 124 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64§ 1 kk na karę 7 (siedem miesięcy) pozbawienia wolności, na podstawie art. 45 § 1 kk orzeczenie od niego przepadku równowartości uzyskanej z popełnienia przestępstwa korzyści w kwocie 200 zł na rzecz Skarbu Państwa i na podstawie art. 70 ust. 4 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. poz. 124 z późn. zm.) orzeczenie wobec niego nawiązki w wysokości 500 zł na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii,

-

rozwiązanie kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności, orzeczonej oskarżonemu w pkt 48 wyroku i wymierzenie mu nowej kary łącznej w wymiarze 1 (jeden) rok i 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności,

XXXVII, utrzymanie w mocy pozostałej części orzeczenia co do wskazanych wyżej oskarżonych co do dowodów rzeczowych, obowiązku naprawienia wyrządzonych szkód na podstawie art. 46§ 1 kk na rzecz pokrzywdzonego M. M. (2), zaliczenia okresów zatrzymań i tymczasowych aresztowań oskarżonych na poczet orzeczonych kar oraz zasądzenia w części od oskarżonych stosownych opłat i kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa co do czynów, które nie zostaną uchylone do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

Zarzuty przedstawione w apelacjach obrońców oskarżonych (a czasami wspierająca je argumentacja) oraz w apelacji prokuratora, okazały się częściowo zasadne, co skutkowało koniecznością wydania przez Sąd ad quem wyroku, w odpowiednich zakresach, uchylającego bądź zmieniającego bądź utrzymującego w mocy.

Z uwagi na obszerność niezbędnej treści w uzasadnieniu, próbą zachowania przejrzystości będzie wskazanie, że:

1) w pierwszej kolejności przedstawione zostaną motywy uchylenia zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania w zakresie określonym w punkcie I.2. wyroku, za wyjątkiem omówienia przyczyn uchylenia rozstrzygnięcia co do oskarżonego J. J. (1) w zakresie czynu popełnionego na szkodę Ł. P., oskarżonego M. P., T. I. (1) w zakresie czynu popełnionego na szkodę I. J., co nastąpi w ad 3);

2) w dalszej kolejności przedstawiona zostanie kwestia dotycząca uniewinnienia oskarżonych od zarzutu - odpowiednio z art. 258 § 3 lub 258 § 1 k.k.

3) następnie oceniona zostanie kwestia zasadności zarzutów skarg apelacyjnych w pozostałym zakresie;

4) pozostałe kwestie.

Ad 1)

Zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego należało uchylić w zakresie czynów przypisanych co do: M. S. (1) w pkt. 1 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 1,2,6,7,8,9 a/o), M. P. w pkt. 5, 6 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 11,12,13,16,18, 14, 15, 17 a/o), T. I. (1) w pkt. 10, 11, 14, 15 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 24, 25, 26, 29, 33, 30, 31 a/o), K. K. (1) w pkt.17 części dyspozytywnej ( w zakresie czynów z pkt 34,35,36,37,38 a/o), R. B. w pkt.26 części dyspozytywnej (w zakresie czynu z pkt. 52 i 53 a/o), R. K. w pkt. 28 i 29 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 55,56,57,59 a/o), R. P. w pkt. 32, 33, 34 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt.61,62, 63 a/o), J. J. (1) w pkt. 43 części dyspozytywnej (w zakresie czynu z pkt. 73), a nadto na zasadzie art. 435 kpk w pkt 40,41, 42 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 71,74, 72, 75 ), D. J. (1) w pkt. 44, 45,46,47 części dyspozytywnej (w zakresie czynów z pkt. 76,77, 78, 79) oraz w zakresie orzeczenia w oparciu o art. 45 § 1kk co do tych oskarżonych (pkt 53 części dyspozytywnej wyroku) i sprawę w tym zakresie przekazać do ponownego rozpoznania, co wynika przede wszystkim z podzielenia w części zarzutów apelacyjnych obrońców oskarżonych M. S. (1), K. K. (1), R. K., T. I. (1), D. J. (1), R. P., M. P. (abstrahując od zakresu skarżenia tego obrońcy) i w uwzględnieniu apelacji oskarżyciela publicznego, w tym zakresie z pkt. XIII co do M. S. (1), XIV co do M. P., XVI co do T. I. (1), XVIII co do R. B..

W rozważaniach uzasadniających stanowisko trzeba wyjść od zachowania dotyczącego R. B., zarzuconego w pkt. 52 i 53 a/o, a przypisanego jako jedno przestępstwo w pkt. 26 wyroku.

W tym przedmiocie dalej idąca jest apelacja obrońcy oskarżonego R. B. - obrońca neguje udział w zachowaniu pierwotnie opisanym w pkt. 52 a/o (przemyt ze stycznia 2011r.), a domaga się wydatnego złagodzenia kary za czyn przestępny popełniony w marcu 2011r.

Stwierdzić trzeba, że błędu w ustaleniach Sądu co do tego, że R. B. dwukrotnie pomiędzy 15 a 18 stycznia 2011r i pomiędzy 11 a 14 marca 2011r. wziął udział (działając wspólnie i w porozumieniu z innymi) w dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia w Holandii i przywozu do Polski znacznej ilości marihuany i tabletek ekstazy nie ma, wbrew stanowisku skarżącego. Obrońca, co do przemytu ze stycznia 2011r przyznaje kilka okoliczności: obecny przy nabyciu w tym czasie środków odurzających, brał nawet udział w rozmowie dotyczącej nabycia narkotyków, obecny również przy przekazaniu M. S. (1) przez D. D. (3) przywiezionych narkotyków, ale, zdaniem obrońcy to za mało, aby przypisać współudział ponieważ nie wykładał środków na zakup, nie brał udziału w dystrybucji przywiezionych środków, sam osobiście nie przewoził, nie polecał D. D. (3) przywiezienia tych narkotyków. Takie argumenty jednak jednoznacznie nie mogą stanowić o braku zawinienia, zwłaszcza w obliczu prawidłowo opisanej, a przez obrońcę nieco minimalizowanej roli oskarżonego w spornym przemycie. Odesłać w tym miejscu jedynie trzeba do ustaleń stanu faktycznego Sądu na stronie 6-8 uzasadnienia, i stwierdzeń, dlaczego Sąd uznaje to zachowanie (oczywiście łącznie z zachowaniem z marca 2011r.- o nim na stronach 11- 14 uzasadnienia) jako działanie wyczerpujące znamiona czynu z art. 55 ust. 3 u.p.n. (w zw. z art. 12 k.k.), jak prawidłowo wykazał Sąd na stronie 85 uzasadnienia (za wyjątkiem kwestii grupy, o czym będzie w ad.2). Powyższe, w obliczu jak najbardziej prawidłowych ustaleń i rozważań Sądu, wyczerpuje kwestię zakresu koniecznego odniesienia się przez Sąd ad quem do apelacji obrońcy oskarżonego w tym zakresie (jest oczywiste, że nie ma podstaw do odnoszenia się w kwestii wymiaru kary wobec faktu uchylenia wyroku w zakresie pkt. 26, jedynie trzeba zasygnalizować jako ewentualną kwestię do rozważenia z zarzutu IV apelacji).

Sąd za to podzielił zarzuty apelacji prokuratora sformułowane w odniesieniu do czynu 26 w pkt. XVIII apelacji (strona 8), co będzie miało też bezpośrednie przeniesienie na kwestię prawidłowości ustaleń co do M. S. (1) w pkt. 1 wyroku, o czym prokurator w zarzucie pkt. XIII – w tym miejscu odnosząc się tylko do kwestii jak to określił skarżący „przyjęcia za małej ilości narkotyków przywiezionych w ramach wewnątrzwspólnotowego ich nabycia w Holandii”. Argumenty z apelacji w tym zakresie ze strony 31- 32 należało zestawić z tym co Sąd ustalił i wykazał w uzasadnieniu, że rozważał Sąd I instancji (abstrahując na razie od linii obrony M. S. (1), który twierdził, że w ogóle z przemytem z marca 2011r. nie ma nic wspólnego).

Skrupulatność wywodu oskarżyciela publicznego w apelacji (poczynając od ostatniego zdania na stronie 31 uzasadnienia apelacji, poprzez stronę 32 i 33) umożliwia odwołanie się do tych stwierdzeń i poprzez stwierdzenie poprawności argumentacji oskarżyciela wskazanie, że rozumowanie Sądu I instancji może być dotknięte błędem w ustaleniach faktycznych we wskazywanym zakresie, a mianowicie, że przewóz nie dotyczył 1860, a 3000 gramów marihuany. Już chociażby przez pryzmat sprzeczności w ustaleniach przy określeniu zakresu odpowiedzialności T. Ł. (1), a M. S. (1) i R. B., można wywodzić, że wyrok w części dotyczącej oskarżonych M. S. (1) i R. B. może być dotknięty wadą ( porównaj: zachowanie przypisane T. Ł. (1) w pkt. 20, wyszczególnione pod literą a), obejmujące zachowania opisywane przez oskarżyciela publicznego w 44 i 47 a/o), co oznacza tym samym, że i argumentacja Sądu przestawiona na stronie 63 uzasadnienia nie dowodzi niewątpliwej słuszności stanowiska. Na pewno argumentem za możliwością zaakceptowania ustalenia w tym zakresie nie jest twierdzenie, że tak czy tak to jest to znaczna ilość, co nie ma nic wspólnego z zasadą prawdy materialnej, by też wspomnieć o dalszych konsekwencjach wynikających z orzekania w oparciu art. 45 § 1k.k. Tym stwierdzeniem Sąd „nie obronił” przyjętego ustalenia, a przecież Sąd sam ustala, że w torbie przekazanej T. Ł. (1) były trzy pakunki z marihuaną (str. 13), co już może samo przez się (zasady logiki), pomijając inne kwestie wskazywane w apelacji prokuratora sugerować niezasadność ustalenia ilości w sposób określony w czynach przypisanych.

I tu można odnieść się od apelacji obrońcy oskarżonego M. S. (1) w zakresie negowania udziału tegoż oskarżonego w wewnątrzwspólnotowym przemycie narkotyków, poprzez zarzut oparcia twierdzeń o niewiarygodne wyjaśnienia T. Ł. (1) bez uwzględnienia relacji, tych korzystnych dla oskarżonego M. S. (1), a zawartych w wyjaśnieniach D. D. (3) i R. B. (o czym na stronie 10 i 11 apelacji).

Wprawdzie to sporne zachowanie będzie przedmiotem oceny Sądu ponownie rozpoznającego sprawę, ale negacja ustaleń Sądu meriti poprzez to, że D. D. (3) nie potwierdzał swoich wyjaśnień z postępowania przygotowawczego na rozprawie, czy że z wyjaśnień R. B. nie wynika udział M. S. (1), jest oceną, która niezasadnie opiera się o stwierdzenie naruszenia w tym zakresie przez Sąd art. 7 czy 410 czy wreszcie art. 424 § 1 k.p.k.

Sąd Apelacyjny stwierdza, że zachodzi powiązanie pomiędzy faktami, okolicznościami podawanymi na określonych etapach postępowania przez oskarżonych D. D. (3) i R. B. w ich wyjaśnieniach. Nie sposób mówić o niezasadnym obciążaniu skoro fakty są osadzone zarówno jednoznacznie w czasie, miejscu (nazwy miejscowości, miejsce przesiadek, spotkań), użytych środków transportu czy przedmiotu służącego do transportu narkotyków, zakupu biletów – dokąd, przez kogo etc., konfiguracji osobowych, sposobu komunikowania się, przedmiotu zachowania itd. Oczywiście, że trzeba rozważać różne wersje np. to, że R. B. „winę bierze na siebie” co do przewozu z marca 2011r., dodatkowo wyjaśniając o 1860 g. (co podtrzymuje na rozprawie k. 10 421- 10 424), ale tak jak wskazano powyżej, ocena musi być dokonywana w całokształcie materiału dowodowego.

I tu dochodzimy do kwestii prawidłowości ustaleń, a tym samym kwestii winy, którą poruszają w szerokim zakresie obrońcy oskarżonych M. S. (1), T. I. (1), K. K. (1), R. K., R. P., czy wreszcie D. J. (1) (a która to argumentacja przekłada się na kwestię uznania za prawidłowe orzeczenia co do J. J. (1)), jak i nieco szczątkowo obrońca oskarżonego M. P. (zarzut opisany w pkt. 1 apelacji), jak i w „odwrotnym kierunku” prokurator co do oskarżonych M. S. (1), T. I. (1) i M. P. - tu chodzi o ilość przyjętych zdarzeń jednostkowych co do M. S. (1) w zakresie wprowadzonych do obrotu i udzielonych odpłatnie wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami lub samodzielnie przez oskarżonego narkotyków (zarzut XIII, o aspekcie dotyczącym 3000 czy 1860 marihuany mowa była powyżej), M. P. również co do ilości, za małej, w której obrocie uczestniczył i udzielił odpłatnie M. P. (zarzut XIV), T. I. (1) również w zakresie przyjęcia za małej ilości narkotyków, w których obrocie uczestniczył i udzielał odpłatnie T. I. (1) (zarzut XVI).

I tak oskarżyciel, ponad to co przyjął Sąd wywodzi, że przy dokonaniu prawidłowej oceny, czyli bez naruszenia art. 7 k.p.k., zdaniem skarżącego naruszonego, nie doszłoby do błędnych ustaleń faktycznych, które wyraziły się w tym co wręcz z aptekarską dokładnością wykazuje na stronach 34, 35, 3, 37, 38,39,40,41, i wreszcie na stronie 42, dodatkowo puentując to stwierdzeniem, że brak jest rozważań Sądu (naruszony art. 424 § 1 pkt.1k.p.k.) dlaczego nie przyjął wynikających z wymienianych i przywoływanych w apelacji zeznań czy wyjaśnień wielkości/ilości.

Rzeczywiście, podążając za stanowiskiem prokuratora, gdyby uznawać zeznania np. P. S. (4) za wiarygodne, a tak uznaje Sąd meriti, to „brakuje” np. w czynie przypisanym M. S. (1) 50 gram przekazanych M. P. (k. 1475 t. VIII zeznania P. S. (4)), czy też „brakuje” 20 gram marihuany sprzedanej P. M. (1)w czerwcu 2010r. Oczywiście przy określeniu w czynie przypisanym ilości jako „co najmniej” można by akceptować ustalenia Sądu, ale jedynie w sytuacji gdyby materiał dowodowy nie dawał podstaw do innego określenia ilości – a prokurator wykazał, że materiał dowodowy dawał podstawy.

Trzeba wyraźnie podkreślić, że w zakresie ustaleń co do ilości i „porządkowania zachowania” poszczególnych oskarżonych w ramach czynów z art. 12 k.k. dotyczących szeroko pojętego handlu narkotykami Sąd wykonał ogromną, wręcz tytaniczną pracę, czyniąc ustalenia bardzo czytelnymi (abstrahując w tym momencie od poprawności przyjętych ustaleń) poprzez wskazanie zeznań lub wyjaśnień, w których podstawę do ustalenia Sąd znajduje ( vide ustalenia faktyczne z rozbiciem na poszczególnych oskarżonych i zróżnicowaniem zachowań pod kątem czy to był udział w obrocie, czy udzielanie odpłatne czy nieodpłatne, czy zachowania dotyczą marihuany czy amfetaminy, aczkolwiek mało pomocne jest odwołanie się do bardzo obszernych protokołów, z powołaniem wszystkich kart np. E. T. k. 3187-3215).

Prokurator wykazuje też (i jeżeli wczytać się w wyjaśnienia np. T. Ł. (1), to tak mogło być) np. co do narkotyków wskazanych w tirecie drugim jako sprzedawanych przez T. I. (1), że Sąd przyjął w okresie do lipca 1010r. do marca 2011r. co najmniej 150 gram, a z wyjaśnień T. Ł. (1) wynika, że dotyczy to 50 gram (strona 42 uzasadnienia Sądu, 41 apelacji). Sądowi ad quem zdaje się, że chodzi spór w oparciu o kwestię wypowiedzianą przez T. Ł. (1) na k. 1067 akt (t.VI). Np. w zakresie czynu przypisanego w pkt. 5 M. P. prokurator „upomina się” o przypisanie np. tego co jego zdaniem wynika m.in. z zeznań E. T. (strona 37 apelacji, również dalej o innych zeznaniach). Rzeczywiście jest tak, że E. T. na k. 3197 zeznała: (…) kilka razy widziałam jak M. po powrocie z D. wyjmował tak samo towar jak I.. Ja amfetaminę u M. widziałam co najmniej pięć razy jak wrócili z D.…Jednorazowo miał co najmniej 100 (…) amfetaminy (…) nieporcjowana”.

Tak postawiony problem przez oskarżyciela publicznego musiał stawiać pod znakiem zapytania prawidłowość ustaleń faktycznych Sądu.

Z drugiej strony, co potęguje problem, a musiało skutkować uchyleniem wyroku w tej części do ponownego rozpoznania (żadną miarą nie wchodziło w grę orzeczenie reformatoryjne)